- 9 - เข้าหอแทนเจ้าสาว NC

“ยิ้มหน่อยดิว่ะ เจ้าบ่าวอะไรหน้าอย่างกับส้นตีน” 

นพดลยกแก้วขึ้นดื่มทั้งเอ่ยปากแซวเพื่อนที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์ตั้งแต่เริ่มแต่งตัวจนออกมายืนอยู่หน้างาน เจ้าสาวจะควงเขตถกรก็ไม่ยอมให้ควง ออกอาการขนาดนี้คนทั้งงานก็รู้กันพอดี

“มึงหุบปากไปเถอะ อย่าไปทำให้มันหงุดหงิดเพิ่ม" กิตติธรปรามเพื่อนที่ยั่วโมโหเขตถกรอยู่ ขืนอารมณ์เจ้าบ่าวพุ่งสูงกว่านี้ ทั้งงานได้พบกับความบรรลัยแน่

“มึงว่าผู้หญิงคนนั้นหน้าคุ้นๆไหมว่ะไอกิต?”

“เหี้ย เด็กมันนี่หว่า” 

นพดลหันไปมองทางที่เพื่อนสองคนมอง เขาเห็นนิลินเดินควงมากับผู้ชายที่เขาเคยสั่งห้ามไปแล้วว่าไม่ให้ยุ่งกับเธอ ยิ่งได้ยินคนเดินเข้างานพูดว่าดูเป็นคู่ที่เหมาะสมกันน่าเสียดายที่ไม่ได้แต่งก็ยิ่งเลือดขึ้นหน้า

“มากับชู้หรอว่ะ?” 

ผลัวะ! เขตถกรถูกตบหัวเต็มแรงจนต้องหันไปมอง เป็นนพดลที่ยืนอยู่แต่ไม่ได้มองมาที่เขา มันเอาแต่จ้องนิลินไม่วางตา ดูท่าคืนนี้อาจมีคนตาย

“เก็บอาการหน่อย เจ้าสาวมึงอยู่นั่น ไปรับแขกไป” 

กิตติธรดันให้เขคถกรกลับไปยืนอยู่ข้างเจ้าสาวตามเดิม รอบสังเกตเด็กสาวที่กำลังเดินควงคนอื่นเข้ามาทางนี้แล้วก็ได้แต่ยิ้มเจ้าเล่ห์ คืนนี้อาจจะมีอะไรสนุกๆ ให้ดู

“เป็นไงมาไงถึงมาด้วยกันได้”

“ผมแค่เหงาๆ ขาดคู่ควงครับพี่นิ พอไปชวนน นิลินก็ตอบตกลงทันทีเลย ใช่ไหมครับ?” 

นิลินพยักหน้าตอบรับสิ่งที่ปราณพูด เธอเดินเข้าไปใกล้คนสองคนมองนิราสลับกับเขตถกรไปมา ก่อนจะยื่นของขวัญแต่งงานให้ นิราเปิดดูมันแล้วมองอย่างไม่เข้าใจ

“ชุดเซ็กซี่ขนาดนี้ อย่าลืมใช้นะคะ อ่อ ไม่สิ ต้องพูดว่า หวังว่าพี่นิราจะได้ใช่นะคะ เจ้าบ่าวดูเต็มใจแต่งงานซะขนาดนี้” 

ทำไมนิราจะไม่รู้ว่าเธอตั้งใจพูดเย้ยหยัน แต่เพราะคนเยอะเกินไปอีกคนถึงไม่กล้าลงมือทำอะไรเธอ เด็กสาวแค่นยิ้มก่อนจะเดินไปควงแขนปราณตามเคย แม้จะรู้ว่าสิ่งที่ทำกำลังทำให้เขตถกรอารมณ์ปะทุ เธอก็ยังทำ…..

“ยินดีด้วยนะคะพี่เขย ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริงๆ”

เขตถกรไม่ทันอ้าปากพูดอะไรคนตรงหน้าก็ออกแรงดึงพาชายหนุ่มที่ควงมาด้วยเดินเข้าไปในงาน เขากัดฟันกรอดทั้งกำหมัดแน่นมองตามไปจนลับสายตา นิลินกำลังจะทำอะไรกันแน่ ตั้งใจยั่วโมโหเขาหรือไง

“พี่ปราณไปก่อนเลยนะคะ เดี๋ยวลินขอไปเข้าห้องน้ำสักครู่”

เขตถกรมองเห็นคนที่เดินปลีกตัวออกไปแล้วเสมามองเขาเล็กน้อย เขาก็รีบปลีกตัวแสร้งว่าไปเข้าห้องน้ำทันที เดินตามหลังคนที่เดินราวกับไม่ระวังอยู่สักพักพอถึงประตูห้องน้ำเขาก็ดันเธอเข้าไปด้านในก่อนกดล็อกประตู

“คุณเขต…” 

เขตถกรอุ้มเด็กดื้อขึ้นนั่งบนขอบอ่างล้างหน้า แล้วนัวจูบทันทีไม่ให้เธอได้ตั้งตัว ยิ่งนึกถึงที่เธอควงใครอีกคนมาก็ยิ่งหงุดหงิด แถมวันนี้ยังสวยซะขนาดนี้ เห็นหรอกว่าใครต่อใครต่างก็มองตาหวานเยิ้ม โดยเฉพาะไอปราณอะไรนั่น

“ทำไมถึงมากับมันได้!?”

“ใจเย็นๆ สิคะ เพราะพี่นิราไม่ให้บัตรเชิญหนู ถ้าไม่ควงพี่ปราณมา หนูก็คงเข้ามาไม่ได้” นิลินทำเป็นใบหน้าง้ำงอหวังให้เขาเข้าใจ เขตถกรพยายามจะข่มอารมณ์ลงหลังได้ยิน แต่เขาก็ไม่อาจทำได้อยู่ดี

ริมฝีปากอิ่มถูกเขาครอบครองเอาไว้ทั้งบดจูบราวกับลงโทษกัน เขตถกรกัดริมฝีปากล่างของคนตรงหน้าไม่แรงนักอย่างมันเขี้ยว เขาดึงเอาเดรสเสื้อปาดไหล่ของเธอให้ล่นลงมากขึ้น ขยำอกอวบอิ่มของเธออย่างต้องการให้รู้ว่าเขาไม่สบอารมณ์มากนัก

“ผลักออกทำไม?”

“คุณรุนแรงเกินไปแล้ว โกรธหนูหรอคะ?”

“ใครใช้ให้มากับมัน” 

เขตถกรจับมือที่ดันอกเขาออกไปแล้วก้มลงซุกไซร้คอสวย ขบเม้มแผ่วเบาให้มันเกิดรอยสีแดงจางๆ อย่างไม่กลัวว่าใครจะเห็นเมื่อเธอกลับเข้าไปในงาน คนอื่นจะได้รู้ว่านิลินมีเจ้าของแล้ว

“ทีคุณยังแต่งงานกับพี่นิราเลย ทำไมถึงมาห้ามหนูไม่ให้ใกล้ชิดกับคนอื่น”

“ฉันไม่ได้แต่งเพราะรัก เธอดูไม่ออกหรือไง”

“แล้วถ้าคืนนี้คุณเข้าหอกับพี่นิรา ก็จะเข้าหอทั้งที่ไม่ได้รักด้วยหรอคะ?” 

แก้มเนียนถูกเขตถกรลูบแผ่วเบาแล้วหอมฟอดใหญ่ เขายกก้นของคนตรงหน้าขึ้นดึงชายกระโปรงชุดเดรสให้พ้นขึ้นมาจนเขาสามารถสัมผัสส่วนนั้นของเธอผ่านกางเกงชั้นในได้

“คืนนี้ก็จะเข้าหอแล้ว ยังจะมาเอาหนูอีก คุณเขตโลภมากจังเลยค่ะ”

“ฉันจะไม่มีวันมีอะไรกับนิรา เพราะงั้นตอนนี้ก็ช่วยทำหน้าที่เข้าหอแทนเจ้าสาวก่อน เพราะเจ้าบ่าวอย่างฉันกำลังจะทนไม่ไหวแล้ว” นิลินเชิดคางขึ้นให้เขาซุกไซร้คอเธอได้ถนัด มือหนาก็ลูบกลีบกุหลาบของเธอไปมาผ่านกางเกงชั้นในด้วย

“พอเห็นหนูก็อยากเอาทุกทีเลยหรอคะ”

“ใช่ค่ะ อยากเอาหลายๆ ทีเลยด้วย”

เขตถกรพูดเสียงหวาน เขาลูบไล้กลีบกุหลาบหวานของเธอ ขยับนิ้วคลึงกับจุดกระสันจนเธอสะดุ้งเฮือกโผเข้ากอดเขา นิลินกระตุกเป็นระยะเพราะสัมผัสฃองเขา 

"อื้อ คุณเขตคะ อ่า อ๊ะ" 

เขาสอกใส่นิ้วยาวเข้าไปในช่องทางชื้นแฉะนั้น เขตถกรก้มลงดูดเม็ดบะวสีชมพูดแล้วชักนิ้วเข้าออกทั้งเร็วและแรงเพื่อกระตุ้นให้เธอมีอารมณ์ร่วมกับเขา เพราะวันนี้เขาไม่มีเวลามากพอที่จะสนุกกับเธอตลอดคืน

"ขอเอาเลยแล้วกันนะ เดี๋ยวไม่ทันเวลาขึ้นเวที" 

เขาจับขาเรียวยกขึ้นรั้งกระโปรงของเธอขึ้นที่เอวแล้วดึงกางเกงชั้นในเธอลงไปกองไว้ที่ข้อเท้า เขาจับเอ็นอุ่นถูกไถที่จุดกระสันเธอไปมาสองสามที่่เรียกเสียงครางหวานก่อนจะดันมันเข้าไปด้านในจุนสุด

"อืื้อ อึ๊ อ่า ของคุณเขต อื้อ เข้ามาลึกจังเลยค่ะ"

"แน่นอนสิ ซี๊ด ฉันจะเอาให้ทั้งแรงทั้งลึกเลย ลงโทษที่เธอกล้ามากับมัน" 

เขตถกระขยับสะโพกกระแทกเต็มแรงสองสามครั้ง ก่อนจะเปลี่่ยนเป็นขยับถี่รัว เขามองนิลินที่ยกแขนมากัดไว้แผ่วเบาเพื่อกลั้นเสียงคราง เขตถกรอดไม่ได้ที่จะดึงแขนของเธอออก

"ครางดังๆ ไม่ต้องเก็บไว้" 

เขากระซิบข้างหูเสียงพร่า เขาชอบเวลาเห็นเธอครางเพราะเขา ชอบเสียงหวานที่เอ่ยเรียกชื่อเขาเวลาบทรักอันเร่าร้อนดำเนินไป ยิ่งได้ยินก็ยิางมีแรงกระแทกกระทั้นเธอ

"แต่ อื้อ คนอาจจะได้ยินนะคะ"

"ไม่ต้องสนใจ อื้ม ไม่มีใครกล้ายุ่งเรื่องของฉันหรอก" เขาจูบริมฝีปากบางที่ล่อตาเขาอยู่พักใหญ่แล้วผละออก ก่อนจะมองเธอที่ส่งเสียงครางดังลั่นอย่างพึงพอใจ

"อ่า อ๊ะ อ๊ะ อื้ม คุณเขต อ๊ะ คุณเขตคะ อื้ม เสียวค่ะ"

"เด็กดี" 

เขตถกรเอ่ยปากชมเด็กแสนน่ารักที่เขากำลังครอบครองเธอ ที่ไม่ว่าเขาจะให้ทำอะไรเธอก็ไม่เคยขัดความต้องการของเขาเลย แล้วแบบนี้คนอย่างเขตถกรจะหนีไปไหนได้ หลงไหลเด็กคนนี้เสียจนถอนตัวไม่ขึ้น

เขายกขาสองข้างของเธอเพื่ออุ้ม ขาเรียวสองข้างรัดรอบเอวของเขา ทั้งแขนเรียวก็โอบล้อมรอบคอเขาไว้ด้วย เขตถกระขยับสะโพกกระแทกกระทั้นสวนขึ้นไปเต็มแรง

ท่านี้ยิ่งทำให้นิลินหลุดครางแล้วสติเตชิดไปไดลจากความเสียวซ่านที่เขามอบให้อย่างไม่มีหยุดพัก เขตถกรดูดเม้มไปตามซอกคอขาว แม้เขาจะรู้ว่าชุดที่เธอใส่วันนี้จะเผยให้เห็นลำคอสวย เขาก็ยังตั้งใจทำรอยแดงสีจางลงไปจุดสองจุด เพื่อให้หลังจากนี้ใครได้เห็น จะได้รู้ว่าเธอคนนี้มีเจ้าของ

"ห้ามเอาอะไรมาปิดรอยนี้นะ อ่าส์ ไอ้ปราณมันจะได้รู้ ว่าเธอเป็นของใคร"

"คุณเขตเจ้าเล่ห์ อ่า อ๊ะ อื้อ อ๊ะ"

"ถ้าไม่เจ้าเล่ห์ เกิดคนอื่นแย่งเธอไป อื้ม ฉันจะทำยังไงละ" เขาขยับเดินทั้งที่ยังมีเธอโอบรัดเขาไว้ที่รอบเอว เขตถกรวางร่างเล็กลงบนโซฟาตัวเล็กที่วางตกแต่งไว้ที่มุมของห้องน้ำโรงแรม 

ขาเรียวสองข้าถูกเขาจับอ้าออกแล้วจับยึดเอาไว้ เขตถกรหลับตาแน่นยามที่กระแทกกระทั้นเข้าไปอีกครั้งและอีกครั้ง เขาส่งเสียงอื้ออึงเมื่อรับรู้ถึงปลายทางที่กำลังมาถึง

"อื้อ ฉันใกล้จะเสร็จแล้ว"

"คุณเขต อ่า อ๊ะ วันนี้หนูไม่ได้ อื้ม เตรียมยามานะคะ ปล่อยข้างนอกนะ"

"อื้ม งั้นใช้ปากเธอช่วยฉันก็แล้วกัน" 

เขาพูดพลางกระแทกกระทั้นสะโพกต่อไป เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่น แต่ไม่อาจปกปิดเสียงครางหวานของเธอไว้ได้

"อ่าา อ๊ะ อ๊ะ อื้อ อ่า คุณเขต อื้อ คุณเขต" 

ปึกๆๆๆ เขากระแทกจนเกือบถึงช่วงวินาทีสุดท้ายแล้วชักออกก่อนจะขยับเอาแก่นกายดันเข้าปากเธอแล้วขยับสะโพกอีกไม่กี่ทีก่อนจะปลดปล่อยมัน ธารน้ำรักขาวขุ่นเอ่อล้นริมฝีปากบางที่ครอบครองเอ็นอุ่นของเขาไว้ เธอชักรูดมันจนธารน้ำรักหยดสุดท้ายหมดลง

"ซี๊ดดดด เก่งมากเด็กดี"

เขตถกรดึงท่อนเอ็นของเขาออกจากปากเธอ แล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่่ยซับน้ำรักที่เลอะริมฝีปากเธอออก เขาเดินไปดึงทิชชูเช็ดแท่งร้อนของตัวเอง ก่อนจะดึงมาเพิ่มแล้วเดินไปเช็ดช่องทางรักที่เปรอะเปื้อนให้เธอด้วย

นิลิินดึงชุดเดรสด้านบนขึ้น ก่อนเธอจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปหยิบกางเกงชั้นในที่หลุดออกตอนเขาอุ้มเธอมาสวมใส่ เขตถกรแต่งตัวของตัวเองเสร็จเขาก็เดินมาโอบรัดเอวเธอให้แนบชิดแล้วกดจูบอย่างได้รุกล้ำ

"วันนี้คุณเขตหล่อจังค่ะ" 

เธอเอ่ยชมเขาทั้งมือเล็กจัดปกเสื้อให้เขาอย่างตั้งใจ เขตถกรก้มไปฟัดแก้มนิ่มด้วยความมันเขี้ยว ก่อนที่เขาจะหยิบคีย์การ์ดที่ซ่อนในกระเป๋าเสื้อสูทออกมา

"อะไรคะ?"

"คีย์การ์ดห้องพัก ฉันให้ไอ้เก่งเตรียมสำรองไว้ เผื่ออยากหนีเจ้าสาวออกมา ไม่คิดว่าเธอจะมีที่นี่ด้วยพอดี แต่ตอนนี้คงต้องไปในงานก่อน" เขาพูดแล้วเกลี่ยแก้มนิ่มของเธอก่อนจะขยับไปชิดหูเธอเพื่อกระซิบเสียงพร่า

"ห้อง 509 ไปรอห้องนั้นนะ คืนนี้เป็นคืนเข้าหอ เอาไว้ฉันจะรีบไปเข้าหอกับเธอต่อ เธอก็รู้ว่าฉันไม่เคยจบแค่รอบเดียวหรอก"