MasukShare
- 10 - พี่เขยคนเก่ง NC
Tanggal publikasi:
2026-01-31 18:46:46บานประตูห้องหอปิดลงพร้อมกับพ่อแม่ของเจ้าบ่าวเจ้าสาวเดินออกไป บรรยากาศในห้องหอที่ถูกโรงแรมจัดเตรียมให้อย่างดีไม่ได้ทำให้เขตถกรรู้สึกพิเศษขึ้น กลิ่นเทียนหอมกับกลีบกุหลายที่โรยอยู่เต็มเตียงนั้นไร้ค่ามากสำหรับเขา เขตถกรจับผ้าห่มออกแรงสบัดจนกลีบกุหลาบกระจายไปทั่วพื้นห้อง เขาแค่รู้สึกรำคาญตาที่ต้องเห็นมันจนอยากจะทำลายให้หมด เขาไล่เดินดับเทียนหอมตามจุดจนหมดสิ้นอย่างไม่ได้สนใจเสียงของนิราที่คัดค้านอยู่ด้านหลัง "พี่เขตคะ! ทำไมถึงทำแบบนี้!” เสียงนิราดังลั่นแล้วรั้งแขนเขาให้หยุดเดิน แต่มันไม่ทันแล้วเพราะเขาทำลายทุกอย่างที่ถูกจัดเตรียมไว้ในห้องหอที่แสนสมบูรณ์นี้จนหมดสิ้น “แล้วทำไมฉันจะทำแบบนี้ไม่ได้ มองแล้วน่ารำคาญ” เขตถกรปรายตามองคนที่เขาพึ่งได้มาเป็นภรรยาแล้วสะบัดแขนให้มือที่รั้งแขนเขาอยู่หลุดออกไป นิราเซถอยหลังไปนิดหน่อยก่อนจะขยับเข้ามาใกล้เขาอีกครั้ง “แต่นี่มันห้องหอของเรานะคะ” “แล้วยัง? ไม่ใช่แค่ของพวกนี้หรอกนะ แม้แต่เธอถ้าฉันรำคาญตา ฉันก็จัดการเธอได้เหมือนกัน” เขาก้าวเดินเข้าไปใกล้แล้วใช้สายตาแสนเหยียดหยามมองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า คนที่เป็นถึงนางแบบดังแต่ข้างในกับเน่าเฟะ ยิ่งเขามองมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ว่านิราสู้คนของเขาไม่ได้เลยแม้สักนิด “พี่จะไปไหนคะ!?” ทันทีที่เขาก้าวเดินมาตรงประตูเพื่อจะออกจากตัวห้องหอก็ถูกนิรากอดรัดเอาไว้จากด้านหลัง “ปล่อย!” น้ำเสียงแสนหงุดหงิดนั้นไม่ทำให้นิรายอมปล่อย จนสุดท้ายเขาเลือกที่จะกระชากอ้อมแขนอีกคนออก แล้วผลักจนนิราเซถอยหลังออกห่างไป เขาปัดไปตามเสื้อผ้าด้วยความรังเกียจ ถ้าเป็นไปได้เขาแทบไม่อยากจะอยู่ใกล้ผู้หญิงอย่างนิราเลยด้วยซ้ำ “แต่นี่มันคืนเข้าหอของเรา พี่จะออกไปไม่ได้นะคะ อะไรที่เราควรทำก็ต้องทำกันสิคะ” เขตถกรแค่นหัวเราะกับสิ่งที่นิราพูด เขากอดอกแล้วมองเธอวนตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมกัน ผู้หญิงคนนี้คิดว่าตัวเองมีดีอะไร คนอย่างเขาถึงจะต้องทำเรื่องอย่างว่าด้วย “เธอนี่มันน่าสมเพช ถ้าเป็นเธอแล้วสำหรับฉัน มันไม่มีอะไรควรจะทำกับเธอด้วยทั้งนั้นแหละ” กับคนอย่างนิรา สู้ให้เขาไปหาซื้อกินคงจะดีกว่า เขตถกรส่ายหัวอย่างไม่สนใจแล้วเปิดประตูออกไป เขาสั่งคนของเขาให้เฝ้าหน้าห้อง เพื่อจะได้มั่นใจว่านิราจะไม่ออกไปรบกวน ขายาวก้าวจำขึ้นตัวลิฟต์อย่างรวดเร็ว เขากดชั้นห้าในทันทีอย่างไม่ต้องคิด แม้จะยังคงอยู่ในชุดแต่งงานและในฐานะเจ้าบ่าวที่ต้องเข้าหอในคืนี้ แต่หัวใจของเขตถกรกลับไม่ได้นึกถึงเจ้าสาวของเขาเลย ทั้งในห้วงคความคิดและจิตใจของเขาตอนนี้เพียงแค่นึกถึงว่าคนตัวเล็กจะไปรอเขาตมที่ตกลงกันไหวไหม ห้อง 509 เขตถกรแตะคีย์การ์ดอีกใบที่เขามีเพื่อเปิดประตูเข้าไปในห้อง เขาไม่ลืมที่จะสั่งเก่งกาจให้เฝ้าหน้าห้องเอาไว้อย่างดี และอย่าให้ใครเข้ามารบกวนเขาได้เด็ดขาด ทันทีที่ก้าวเข้าห้องกลิ่นหอมจากเทียนหอมทำให้เขาอมยิ้ม มองดูแสงสลัวจากเปลวเทียนก่อนจะเห็นดอกกุหลาบที่โรยเป็นรูปหัวใจเอาไว้บนเตียง ทั้งที่ทุกอย่างเหมือนกับห้องหอที่เขาพึ่งจากมา แต่กลับไม่ทำให้เขตถกรรู้สึกรำคาญใจเลยสักนิด ดวงตาคมมองหาคนที่เขาอยากมาหาใจแทบขาดจนทั่วห้อง ก่อนจะเหลือบไปเห็นของบางอย่างที่วางอยู่บนกลีบดอกกุหลาบมากมายนั้น เขาหยิบมันขึ้นมาแล้วยิ้มมุมปาก ลูกอมสตรอเบอร์รี่หลักฐานชิ้นสำคัญว่าคนที่อยู่ในห้องกับเขาในตอนนี้ไม่ได้ผิดตัว “มาแล้วหรอคะ?” เขตถกรรู้สึกถึงแรงกอดที่เกิดขึ้นจากด้านหลัง เขาจับแขนเรียวให้คลายออกแล้วหันไปมอง “สวยจัง” เขาเอ่ยปากชมในทันที ทั้งที่นิลินแค่สวมใส่ชุดคลุมอาบน้ำที่ล่นลงให้เห็นไหล่หนึ่งข้าง ผมถูกมัดเป็นมวยขึ้น กลิ่นหอมของสบู่แตะจมูกทำให้รู้ว่าเธอพึ่งอาบน้ำเสร็จแล้วออกมาหาเขา “รอตั้งนาน ทำไมเจ้าบ่าวมาช้าจังเลยคะ?” นิ้วเรียวกรีดไล้ตั้งแต่ลูกกระเดือกของเขาแล้วลงมาที่กลางอก ก่อนจะกระชากเสื้อสูทเขาจนเขาแนบชิดกับเธอมากขึ้นอีก “รอนานเลยหรอ? เอาไว้จะชดใช้ให้เต็มที่เลยนะ” เขากระซิบด้วยเสียงกระเส่าที่ข้างหูเธฮ “คุณเขตอยากอาบน้ำก่อนไหมคะ?” นิลินถามอย่างใส่ใจ เขตถกรไม่ได้ตอบอะไรแต่ออกแรงรั้งอีกคนมานั่งคร่อมบนตักเขาเมื่อเขานั่งลงบนปลายเตียง เขาก้มลงซุกไซร้ที่ซอกคอของเธออย่างจงใจ “เอาไว้อาบที่หลังก็แล้วกัน ฉันทนไม่ไหวแล้ว” เสียงของเขาแสนกระเส่าจนบ่งบอกได้ดีว่าความต้องการของเขาพุ่งทะยานไปแค่ไหน เขตถกรจูบไล้จนทั่วต้นคอสวย แล้วขยับขึ้นมาครอบครองปากอิ่มของเธออย่างเอาแต่ใจ “อื้ม ใจร้อนจังเลยค่ะ” นิลินพูดอย่างนั้นแล้วดันตัวลุกขึ้น เขาเกือบจะไม่พอใจกับการกระทำของเธอ ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อเห็นว่าเธอกำลังกระตุกเสื้อชุดคลุมอาบน้ำของตัวเองแล้วถอดมันออกไปกองไว้ที่พื้น กายเล็กเปลือยเปล่าเผยขึ้นตรงหน้าเขาก่อนนิลินจะขยับเข้ามานั่งตักเขาเหมือนเดิม เขตถกรสัมผัสได้ถึงก้นนุ่มนิ่มที่ทาบทับลงมาบนตัก เขาเงยหน้าขึ้นเมื่อเธอก้มลงดูดเม้มที่คอของเขา “รอยนี้ก็ห้ามปิดเหมือนกันนะคะ คนอื่นจะได้รู้ว่าหนูเป็นเจ้าของคุณ” ปลายนิ้วเรียวจิ้มที่รอยแดงจางๆ บนต้นคอเขา เขตถกรจับมือเล็กเอาไว้แล้วอดที่จะขำไม่ได้ คำพูดของเธอเมื่อครู่มันเหมือนทวนคำพูดของเขาในห้องน้ำไม่มีผิด “หึ ตัวแสบ” “คืนนี้หนูเตรียมทั้งหมดไว้ให้คุณเลยนะคะ คุณชอบไหม?” “ชอบสิ ชอบมาก เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า ของฉันมันปวดไปหมดแล้ว” เขาบอกพร้อมกับบดเบียนสะโพกให้เธอได้รู้ว่าเอ็นอุ่นใต้กางเกงของเขามันเริ่มโตขึ้นมาแค่ไหน นิลินปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเขาออกเพื่อให้เขาสบายตัวขึ้น เธอลุกขึ้นผละออกแล้วช่วยเขาปลดกางเกงก่อนจะดึงออกไปไกลแล้วกลับมานั่งบนตักเขาอย่างเดิม มือเล็กจับเอ็นอุ่นที่แข็งขืนของเขาแล้วชักรูดจนเขาต้องซี๊ดปาก ริมฝีปากประกบจูบกันทั้งมีมือเล็กปรนเปรออยู่อย่างนั้นไม่ยอมหยุด “ซี๊ดด ฉันจะบ้าตาย ทำไมถึงได้อยากมากขนาดนี้นะ” “เพราะหนูหรอคะ?” เขาไม่ปฏิเสธและพยักหน้ารับ ในขณะที่นิลินปรนเปรอเขาอยู่นั้น เขาเองก็สอดมือเข้าไปสัมผัสกับส่วนล่างที่ชื้นแฉะของเธอเช่นกัน ทั้งเขาและเธอต่างปรนเปรออีกฝ่ายไปพร้อมกันอย่างเร้าอารมณ์ “อื้ม อย่าหยุดนะ” “อ่า อ๊ะ อื้อ คุณก็เหมือนกัน อย่าหยุดนะคะ” เขตถกรดันนิ้วของเขาเข้าไปข้างในช่องทางรักของเธอ เขาเร่งจังหวะให้เร็วเท่ากับเธอที่ชักรูดแก่นกายเขาอยู่ ก่อนที่เธอจะกระตุกรุนแรงพร้อมกับเขาที่ปลดปล่อยธารน้ำรักออกมาเต็มมือเธอ “ขอใส่เข้าไปนะ อยากแตกในตัวเธอจะแย่แล้ว” “ได้สิคะ หนูซื้อยามาแล้ว” เมื่อได้ยินคำเชื้อเชิญนันเขาก็จับสะโพกเธอยกขึ้นแล้วดันแก่นกายที่บวมเป่งของเขาเข้าไปในช่องทางรักที่ชุ่มแฉะไปด้วยน้ำรักของเธอ เขากระแทกอย่างแรงตั้งแต่ครั้งแรกด้วยอารมณ์ปรารถนาแล้วขยับไปกัดติ่งหูเธอแผ่วเบาแล้วกระซิบเสียงกระเส่า “ทีนี้ร้องครางดังๆ เลยนะ ฉันอยากฟังเสียงเธอ ห้องนี้ไม่มีใครมารบกวนเราได้ทั้งนั้น” “อื้อ อึ๊ อ๊ะ ดังเท่านี้ อื้ม พอใจไหมคะ? อ่า อ๊า คุณเขต อื้อ คุณเขต” “ดังอีก ดังขึ้นอีก อ่าส์” เขตถกรยังเอ่ยสั่งย้ำให้เธอเปิดปากร้องครางให้ดังขึ้นแล้วเธอก็ทำมันอย่างว่าง่าย เขาพลิกตัวเธอให้นอนทับกลีบกุหลาบสีแดงที่โรยอยู่บนเตียง ก่อนจะดันแก่นกายของเขาเข้าไปจนสุดอีกครั้ง “ตอดขนาดนี้ เดี๋ยวก็ได้เสร็จกันพอดี” “ก็หนูเสียวนี่คะ อื้ม อื้อ” “เสียวก็ดีแล้ว ซี๊ดด แต่ฉันไม่อยากให้มันจบเร็วนี่นา” แม้จะพูดว่าไม่อยากให้เซ็กส์ครั้งนี้จบลงอย่างรวดเร็ว แต่สะโพกของเขาก็ซอยถี่ไม่มียั้งแรงเอาไว้จนเสียงครางหวานดังระงม “ไม่เห็นเป็นอะไรเลยค่ะ อื้อ อึ๊ คืนนี้เป็นคืนเข้าหอ อ่า อ๊ะ หนูอยู่กับคุณได้ทั้งคืน อื้อ ถ้าเสร็จเร็ว…ก็แค่เริ่มใหม่อีกสิคะ อ่า อ๊ะ อ๊ะ อยู่ที่ว่าคุณจะไหวไหม” “อื้ม ถ้าเป็นเธอ ฉันไหวเสมอ” “อ่า อ๊ะ อื้อ จะรอดูนะคะ อึ๊ พี่เขยคนเก่ง” เขตถกรก้มลงนัวจูบเธอทันทีเมื่อได้ยินสรรพนามที่เธอใช้เรียก เขาไม่ชอบใจกับสรรพนามนั้นเท่าไหร่นัก ก็เลยจูบหนักหน่วงแทนการลงโทษ “ฉันไม่ชอบให้เธอเรียกแบบนั้น ฉันไม่ได้อยากเป็นพี่เขยเธอ” สะโพกสอบกระแทกเต็มแรงกดย้ำสองสามทีให้เธอได้รู้ตัวว่าไม่ควรพูดสิ่งนั้นให้เขาได้ยินอีก “แล้ว อ่า คุณเขต อยากเป็นอะไรกับหนูคะ?” “เป็นเจ้าของเธอ อื้ม แล้วเธอก็มีหน้าที่เป็นของฉันแค่คนเดียว ถ้าใครมันกล้าแย่งเธอไปจากฉัน ฉันก็จะฆ่ามันให้หมด” เขาสบตากับเธอเพื่อบอกให้เธอรู้ว่าเขาจริงจังกับสิ่งที่พูด “แล้วถ้าหนูไปจากคุณเองละคะ? อ่า อ๊ะ อื้อ” “หึ มันจะไม่มีวันนั้น ซี๊ดด เพราะฉันจะทำให้เธอติดฉันจนหนีไปไหนไม่ได้เลย แล้วถ้าคิดจะหนี ฉันจะจับเธอมากดให้จมเตียงเลย” เขาพูดจบแล้วทาบทับบนตัวเธออย่างหนักหน่วง แก่นกายเขาที่ชักเข้าออกนั้นทำเธอเสียวซ่านไปทั้งร่าง เสียงเนื้อกระทบกับเสียงครางหวานดังขึ้นเรื่อยๆ จวบจนสองคนที่กอดกันกลมกระตุกเกร็งพร้อมกันทั้งคู่ บทรักของเขาและเธอดำเนินต่อไปตลอดคืน ในห้องที่ถูกต้องแต่งราวกับห้องหอไม่มีผิดเพี้ยน เพียงแต่คนที่เขตถกรกำลังสุขสมด้วยตอนนี้ไม่ใช่คนที่เป็นเจ้าสาวในงานออกหน้าออกตากับเขา แต่เป็นเด็กสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นน้องเมียก็เท่านั้น
Bab terbaru
น้องเมียคนนี้ผมจอง - 31 - จบบริบูรณ์
เขตถกรเดินเข้ามาในห้องนอนพร้อมกับถาดอาหารมื้อกลางวัน เขาได้ยินเสียงถอนหายใจของนิลินที่มองดูไอแพดก็พอจะรู้ว่าเธอถอนหายใจเรื่องอะไร เมื่อช่วงเช้าพึ่งมีข่าวใหญ่เกิดขึ้นที่ภัครวัตร นิราหลังจากเห็นว่าใครเป็นคนที่มีความสัมพันธ์ด้วยคืนนั้นก็ถึงกลับฆ่าดนัยทิ้ง สุดท้ายแล้วก็ถูกตามตัวเจอและจะต้องติดคุกเขาดึงไอแพดในมือเธอออกมาเพราะไม่อยากให้เธออ่านข่าวมากนัก แผลของนิลินยังไม่หายสนิทและต้องการเวลาในการพักฟื้น เขตถกรวางถาดอาหารมื้อเที่ยงสำหรับสองคนลงบนเตียง เมนูส่วนใหญ่เป็นเมนูที่แม่เขาตั้งใจทำเพื่อฟื้นฟูสภาพร่างกายของเธอ“ทานมื้อเที่ยงกันนะ”“คุณเขตก็ทานด้วยกันนะคะ”“แน่นอน ฉันเตรียมมานี่ไงมาทานพร้อมเธอ แต่เดี๋ยวจะป้อนเธอก่อนนะ” เขาตักอาหารขึ้นมาแล้วเป่าแผ่วเบาให้คลายความร้อนลงมือหนาประคองใต้ช้อนเพื่อกันอาหารหกเลอะเทอะแล้วป้อนเธอ เขาเห็นว่าเธอยิ้มรับกับรสชาติก็ทำให้เขายิ้มออกมาด้วยเหมือนกัน“คุณเขตพอตะรู้ไหมคะว่าคุณพ่อหายไปไหน หนูเห็นในข่าวมีแต่เรื่องของพี่นิรา” เขตถกรวางมือที่ถือช้อนลงก่อนจะรอบถอนหายใจ เขาบอกกลับเธอถึงการหายไปของนภัทรอย่างตรงไปตรงมา เราะทันทีที่นิราเกิดเรื่องอื้อฉาว นภัทรก็ใช้เ
น้องเมียคนนี้ผมจอง - 30 - เอาคืนเป็นเท่าตัว
โกดังลับตระกูลพิพัตรตรา“ปล่อยกู!!!” เขตถกรแค่นยิ้มเมื่อได้ยินเสียงตะโกนของปราณตั้งแต่เขายังไม่เดินก้าวเข้าประตู เขาเดินไปนั่งลงด้วยใบหน้าเรียบแต่ดวงตากลับแฝงไปด้วยความแข็งกร้าว เขารับเอาขวดที่ให้คนหาไว้มาถือในมือแล้วแตะลงที่กรอบหน้าของปราณแทนการข่มขู่“มึงคิดจะทำอะไร!!?”“แล้วมึงทำอะไรไว้ละ!” เพล้ง!!! เขาไม่อธิบายอะไรเพียงแค่ฟาดขวดในมือลงบนหัวของคนตรงหน้าเต็มแรง เขตถกรไม่ได้สนใจมือที่มีรอยขีดข่วนจากการถูกบาดแม้สักนิด ก่อนเขาจะรับเอาขวดแก้วอีกใบจากกิตติธรมาแล้วตบลงกับมือตัวเองไม่แรงนักเพื่อเร้าให้คนตรงหน้ารู้สึกกลัวขึ้นมา“กูตีไปแค่ทีเดียวเองนะ” เพล้ง!!! เขาฟาดขวดในมือลงไปที่หัวของมันอีกครั้ง มือหนากระชากผมของคนตรงหน้าเต็มแรงจนปราณร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เขาไม่ได้สนใจเลือดที่ไหลนองเต็มกรอบหน้าของอีกคนแม้สักนิด“ไม่ว่ามึงจะทำไปเท่าไหร่ กูจะเอาคืนให้มากกว่านั้นอีก” น้ำเสียงเย็นยะเยือกของเขตถกรทำเอาปราณชาวาบไปทั้งตัว กิตติเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อจนคนที่นั่งอยู่ถูกลากไปกับพื้น เชือกสีดำในมือของกิตติธรมัดเป็นปากปราณเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ส่งเสียง“หึ ตอนมึงทำนิลิน นิลินก็คงดิ้นขอร้องมึงแบบน
น้องเมียคนนี้ผมจอง - 29 - กลัว
เขตถกรทิ้งให้สองพ่อลูกยืนโกรธตัวสั่นอยู่ในสถานที่จัดงาน เงินหลายล้านที่เขาลุงทุนไปไม่ได้ทำเสียเปล่า ครั้งก่อนนิราเคยทำลายชีวิตนิลินด้วยข่าวปลอมในโลกออนไลน์ ครั้งนี้เขาก็จะทำเหมือนก่อน แตกต่างกันตรงที่ทุกสิ่งที่เขาเปิดเผยเป็นสิ่งที่นิราทำด้วยตนเองจริงกิตติธรกับนพดลกเาวขึ้นรถไปก่อน ส่วนเขาแค่กำลังจะก้าวขาก็ถูกนิรากระชากให้หันไปเต็มแรง เขาถอนหายใจแล้วมองคนตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์"ถ้าพี่ทำกับนิแบบนี้ นิจะฟ้องหย่าพี่ พี่มีนังนิลินเป็นชู้ ยังไงนิก็ชนะ แล้วสุดท้ายของทั้งหมดที่เป็นสินสมรสก็ต้องแบ่งครึ่ง""ถ้าเธอฟ้อง ฉันก็จะฟ้องว่าเธอมีคนอื่น แถมยังมีลูกกับมันอีก อ่อ แล้วก็ก่อนจะฟ้องคิดให้ดีก่อนนะ เธอกำลังจะไม่เหลืออะไรอยู่แล้ว จะเอาเงินที่ไหนมาฟ้องฉัน" เขายื่นเอกสารอีกฉบับให้นิราดู มันเป็นเอกสารเกี่ยวกับการกู้ยืม และมีหลักฐานเป็นใบสลีปที่กิตติธรโอนเงินเข้าบัญชี"นี่พี่.... พี่คิดแผนมานานแล้วใช่ไหม!!""ความจริงฉันก็ไม่ได้จะเล่นแรงขนาดนี้หรอก แต่เพราะเธอยังคอยทำร้ายนิลิินอยู่เรื่อย ฉันก็เลยแค่อยากจะทำให้เธอรู้ว่าไม่ควรมาแตะคนของฉัน" เขาสะบัดนิราเต็มแรงจนนิราล้มลงที่พื้น แล้วก้าวขึ้นรถไป เขตถ
น้องเมียคนนี้ผมจอง - 28 - ผมขอคืน
เขตถกรเดินออกมาที่หน้ากระจกแล้วดูความเรียบร้อยของตัวเอง สูทตัวหรูถูกเขากระชับเอาไว้แน่น ก่อนจะหันไปมองดูคนตัวเล็กที่ผลอยหลับอยู่บนเตียง เขาเผยรอยยิ้มเล็กน้อยตอนเห็นว่าเธอนอนคุดคู้อย่างน่ารัก คนตัวสูงเดินลงไปนั่งที่เตียงแผ่วเบาอย่างระวังไม่ให้รบกวนการนอนของเธอเขากระชับผ้าห่มให้คลุมกายเธออย่างมิดชิด กดปรับอุณหภูมิของเคริ่องปรับอากาศให้เป็นไปแบบที่เธอชอบ เขาลูบแก้มเนียนแล้วไม่ลืมที่จะก้มลงไปหอมเธอฟอดใหญ่ ขยับไล้ปลายจมูกมาหอมลงที่หน้าผากมลอยู่ครู่หนึ่ง“พักผ่อนนะ อีกแค่นิดเดียว ทุกอย่างก็จะจบแล้ว” เขาก้าวเดินออกไปหน้าประตูแล้วกดปิดไฟให้เหลือเพียงแสงสลัวหัวเตียงเพื่อให้เหมาะสำหรับการพักผ่อนทันทีที่ได้ยินเสียงรถเคลื่อนตัวออกไปจากตระกูลพิพัตรตราสักพักใหญ่ ความเงียบก็ถูกปกคลุมรอบบริเวณ นิลินลืมตาตื่นขึ้นในทันที เธอก้าวเดินลงไปที่ชั้นล่างของตัวบ้านอย่างระวัง แม่กับพี่สาวของเขาบินไปที่มาเก๊าตั้งแต่เมื่อเช้า ตอนนี้ในบ้านมีเพียงแค่เธอกับคนของเขาเท่านั้นคนตัวเล็กค่อยๆ เดินหลบไปทางหลังบ้าน โชคดีที่ในบ้านเหลือคนไม่มากนัก เพราะเขาต้องพาคนไปจัดการเรื่องใหญ่ที่งานเลี้ยงเปิดตัวโปรเจคในคืนนี้ ขาเรียวก
น้องเมียคนนี้ผมจอง - 27 - แสดงละคร
กระเป๋าเงินถูกวางลงก่อนกิตติธรและนพดลจะเปิดให้สองพ่อลูกตระกูลภัครวัตรได้ดู แววตาเป็นประกายยามมองเห็นเงินนั้นทำให้เขตถกรแค่นยิ้มเหยียดหยามแต่เพียงชั่วครู่เขาก็ทำสีหน้าเป็นปกติเพื่อไม่ให้ดูน่าสงสัยเขตถกรยื่นเอกสารสองฉบับให้กับสองพ่อลูกแล้วรอดูปฏิกิริยา ทันทีที่เห็นว่าทั้งสองคนกำลังพยายามอ่านรายละเอียดของเอกสารอย่างรอบคอบเกินไปเขาก็พยักหน้าส่งสัญญาณกับเพื่อนทันที กิตติธรดึงเอกสารสองฉบับคืนมาแล้วนั่งไขว้ห่างก่อนจะตีหน้าเรียบเฉย“อ่านนานขนาดนี้ ไม่ไว้ใจพวกผมหรอครับ?”“เอ่อ…ไม่ใช่นะคะพี่กิต พอดีนิกับคุณพ่อก็แค่อยากอ่านให้แน่ใจ”“พวกพี่ชวนคนร่วมทุนมาก็เยอะนะครับน้องนิริน ไม่เคยมีใครอ่านเอกสารนานเหมือนกับไม่ไว้ใจกันขนาดนี้มาก่อนเลย” นพดลพูดเสริมเข้าไปอีกจนนภัทรกับนิราแทบหน้าเสีย เขตถกรมองดูทั้งสองคนอย่างพิจารณาความคิด ก่อนจะทำทีจับไปที่ไหล่ของนพดลแล้วตบแผ่วเบา“พวกมึงก็ใจเย็นดิว่ะ เมียกูกับคุณพ่อก็แค่อยากอ่านเอกสารนิดหน่อย กูก็ลืมบอกไปว่ามึงไม่ชอบให้ใครทำเหมือนไม่ไว้ใจแบบนี้” นิรากับนภัทรรีบพยักหน้าตามที่เขตถกรพูดราวกับว่าเขาแก้ต่างได้อย่างถูกต้อง กิตติธรหยิบเอาเงินปึกใหญ่ออกมาวางตรงหน้า“
น้องเมียคนนี้ผมจอง - 26 - โคตรจะคุ้ม
ไออุ่นจากแสงดาดสาดกระทบผิวกายเร้าให้เขตถกรลืมตาตื่นขึ้นมาก่อน เขาหรี่ตาปรับการมองเห็นก่อนจะหันมองคนตัวเล็กที่นอนอยู่ในอ้อมกอดทั้งร่างกายเปลือยเปล่า ปลายจมูกโด่งกดลงบนกลุ่มผมนุ่มของคนหลับไหลอย่างรักใคร่ มือหนาลูบแก้มนิ่มแล้วขยับไปใกล้หูจนลมหายใจรกรินทำให้เธอเริ่มขยับตัว“ตื่นได้แล้วคนดี สายแล้วนะ ไปทานมื้อเช้ากันเถอะ”“อื้อ คุณเขต….หนูขอนอนอีกหน่อยนะคะ” เธอขยับมานอนทาบทับตรงอกเขา ใบหน้าหวานถูไปมาราวกับออดอ้อนของเวลานอนต่อเพิ่มขึ้นอีกหน่อย จนเขตถกรอดไม่ได้ที่จะยิ้มเอ็นดู“อ้อนแบบนี้ก็แย่สิ”“วันนี้ต้องไปหาพี่นิราอีกแล้วหรอคะ?”“ใช่ แต่ไปไม่นาน…แล้วจะรีบกลับมา เธอไม่ต้องกังวลนะ วันนั้นก็บอกแล้วไงว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ” เขาย้ำคำแล้วหอมลงบนผมนุ่ม กลิ่นแชมพูกลิ่นโปรดของเขาที่ติดอยู่ที่ผมเธอมันทำให้เขาสูดดมความหอมนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าคนในอ้อมกอดเงยขึ้นมามองเขาก่อนจะขยับลุกขึ้นนั่งทั้งกระชับผ้าห่มให้ปกคลุมร่างกายเอาไว้ เขตถกรยังคงไล้มือไปตามแผ่นหลังเปลือยเปล่า มองดูใบหน้าง้ำงอนั้นด้วยความเอ็นดูที่มีเต็มอก“งอแงอะไร หืม?”“หนูรู้ค่ะว่าคุณคงไม่ทำอะไรแบบนั้นกับพี่นิรา แต่พอได้ยินคุณพูดหวานๆ แบ
Anda juga akan menyukai
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย725.5K Dibacaรอยร้าวรัก
Sitha75.6K Dibacaม่านหมอก
นิยายของเนม112.6K Dibacaงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.5K Dibacaเพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง180 Dibacaสปาลับเร้นรัก
อลิซาเบธ ลี2.4K Dibacaสัญญาไร้รักเมียซื้อ
KhunRaFah94 Dibacaผมจะเอาคุณหนูทำเมีย
มาตานานา พิธุ170 Dibaca
