- 10 - พี่เขยคนเก่ง NC

 

บานประตูห้องหอปิดลงพร้อมกับพ่อแม่ของเจ้าบ่าวเจ้าสาวเดินออกไป บรรยากาศในห้องหอที่ถูกโรงแรมจัดเตรียมให้อย่างดีไม่ได้ทำให้เขตถกรรู้สึกพิเศษขึ้น

กลิ่นเทียนหอมกับกลีบกุหลายที่โรยอยู่เต็มเตียงนั้นไร้ค่ามากสำหรับเขา เขตถกรจับผ้าห่มออกแรงสบัดจนกลีบกุหลาบกระจายไปทั่วพื้นห้อง เขาแค่รู้สึกรำคาญตาที่ต้องเห็นมันจนอยากจะทำลายให้หมด เขาไล่เดินดับเทียนหอมตามจุดจนหมดสิ้นอย่างไม่ได้สนใจเสียงของนิราที่คัดค้านอยู่ด้านหลัง

"พี่เขตคะ! ทำไมถึงทำแบบนี้!” เสียงนิราดังลั่นแล้วรั้งแขนเขาให้หยุดเดิน แต่มันไม่ทันแล้วเพราะเขาทำลายทุกอย่างที่ถูกจัดเตรียมไว้ในห้องหอที่แสนสมบูรณ์นี้จนหมดสิ้น

“แล้วทำไมฉันจะทำแบบนี้ไม่ได้ มองแล้วน่ารำคาญ” เขตถกรปรายตามองคนที่เขาพึ่งได้มาเป็นภรรยาแล้วสะบัดแขนให้มือที่รั้งแขนเขาอยู่หลุดออกไป นิราเซถอยหลังไปนิดหน่อยก่อนจะขยับเข้ามาใกล้เขาอีกครั้ง

“แต่นี่มันห้องหอของเรานะคะ”

“แล้วยัง? ไม่ใช่แค่ของพวกนี้หรอกนะ แม้แต่เธอถ้าฉันรำคาญตา ฉันก็จัดการเธอได้เหมือนกัน” เขาก้าวเดินเข้าไปใกล้แล้วใช้สายตาแสนเหยียดหยามมองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า คนที่เป็นถึงนางแบบดังแต่ข้างในกับเน่าเฟะ ยิ่งเขามองมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ว่านิราสู้คนของเขาไม่ได้เลยแม้สักนิด

“พี่จะไปไหนคะ!?” ทันทีที่เขาก้าวเดินมาตรงประตูเพื่อจะออกจากตัวห้องหอก็ถูกนิรากอดรัดเอาไว้จากด้านหลัง

“ปล่อย!” น้ำเสียงแสนหงุดหงิดนั้นไม่ทำให้นิรายอมปล่อย จนสุดท้ายเขาเลือกที่จะกระชากอ้อมแขนอีกคนออก แล้วผลักจนนิราเซถอยหลังออกห่างไป เขาปัดไปตามเสื้อผ้าด้วยความรังเกียจ ถ้าเป็นไปได้เขาแทบไม่อยากจะอยู่ใกล้ผู้หญิงอย่างนิราเลยด้วยซ้ำ

“แต่นี่มันคืนเข้าหอของเรา พี่จะออกไปไม่ได้นะคะ อะไรที่เราควรทำก็ต้องทำกันสิคะ” เขตถกรแค่นหัวเราะกับสิ่งที่นิราพูด เขากอดอกแล้วมองเธอวนตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมกัน ผู้หญิงคนนี้คิดว่าตัวเองมีดีอะไร คนอย่างเขาถึงจะต้องทำเรื่องอย่างว่าด้วย

“เธอนี่มันน่าสมเพช ถ้าเป็นเธอแล้วสำหรับฉัน มันไม่มีอะไรควรจะทำกับเธอด้วยทั้งนั้นแหละ” กับคนอย่างนิรา สู้ให้เขาไปหาซื้อกินคงจะดีกว่า เขตถกรส่ายหัวอย่างไม่สนใจแล้วเปิดประตูออกไป เขาสั่งคนของเขาให้เฝ้าหน้าห้อง เพื่อจะได้มั่นใจว่านิราจะไม่ออกไปรบกวน

ขายาวก้าวจำขึ้นตัวลิฟต์อย่างรวดเร็ว เขากดชั้นห้าในทันทีอย่างไม่ต้องคิด แม้จะยังคงอยู่ในชุดแต่งงานและในฐานะเจ้าบ่าวที่ต้องเข้าหอในคืนี้ แต่หัวใจของเขตถกรกลับไม่ได้นึกถึงเจ้าสาวของเขาเลย ทั้งในห้วงคความคิดและจิตใจของเขาตอนนี้เพียงแค่นึกถึงว่าคนตัวเล็กจะไปรอเขาตมที่ตกลงกันไหวไหม

 

ห้อง 509

เขตถกรแตะคีย์การ์ดอีกใบที่เขามีเพื่อเปิดประตูเข้าไปในห้อง เขาไม่ลืมที่จะสั่งเก่งกาจให้เฝ้าหน้าห้องเอาไว้อย่างดี และอย่าให้ใครเข้ามารบกวนเขาได้เด็ดขาด

ทันทีที่ก้าวเข้าห้องกลิ่นหอมจากเทียนหอมทำให้เขาอมยิ้ม มองดูแสงสลัวจากเปลวเทียนก่อนจะเห็นดอกกุหลาบที่โรยเป็นรูปหัวใจเอาไว้บนเตียง ทั้งที่ทุกอย่างเหมือนกับห้องหอที่เขาพึ่งจากมา แต่กลับไม่ทำให้เขตถกรรู้สึกรำคาญใจเลยสักนิด

ดวงตาคมมองหาคนที่เขาอยากมาหาใจแทบขาดจนทั่วห้อง ก่อนจะเหลือบไปเห็นของบางอย่างที่วางอยู่บนกลีบดอกกุหลาบมากมายนั้น เขาหยิบมันขึ้นมาแล้วยิ้มมุมปาก ลูกอมสตรอเบอร์รี่หลักฐานชิ้นสำคัญว่าคนที่อยู่ในห้องกับเขาในตอนนี้ไม่ได้ผิดตัว

“มาแล้วหรอคะ?” เขตถกรรู้สึกถึงแรงกอดที่เกิดขึ้นจากด้านหลัง เขาจับแขนเรียวให้คลายออกแล้วหันไปมอง

“สวยจัง” เขาเอ่ยปากชมในทันที ทั้งที่นิลินแค่สวมใส่ชุดคลุมอาบน้ำที่ล่นลงให้เห็นไหล่หนึ่งข้าง ผมถูกมัดเป็นมวยขึ้น กลิ่นหอมของสบู่แตะจมูกทำให้รู้ว่าเธอพึ่งอาบน้ำเสร็จแล้วออกมาหาเขา

“รอตั้งนาน ทำไมเจ้าบ่าวมาช้าจังเลยคะ?” นิ้วเรียวกรีดไล้ตั้งแต่ลูกกระเดือกของเขาแล้วลงมาที่กลางอก ก่อนจะกระชากเสื้อสูทเขาจนเขาแนบชิดกับเธอมากขึ้นอีก

“รอนานเลยหรอ? เอาไว้จะชดใช้ให้เต็มที่เลยนะ” เขากระซิบด้วยเสียงกระเส่าที่ข้างหูเธฮ

“คุณเขตอยากอาบน้ำก่อนไหมคะ?” นิลินถามอย่างใส่ใจ เขตถกรไม่ได้ตอบอะไรแต่ออกแรงรั้งอีกคนมานั่งคร่อมบนตักเขาเมื่อเขานั่งลงบนปลายเตียง เขาก้มลงซุกไซร้ที่ซอกคอของเธออย่างจงใจ

“เอาไว้อาบที่หลังก็แล้วกัน ฉันทนไม่ไหวแล้ว” เสียงของเขาแสนกระเส่าจนบ่งบอกได้ดีว่าความต้องการของเขาพุ่งทะยานไปแค่ไหน เขตถกรจูบไล้จนทั่วต้นคอสวย แล้วขยับขึ้นมาครอบครองปากอิ่มของเธออย่างเอาแต่ใจ

“อื้ม ใจร้อนจังเลยค่ะ” นิลินพูดอย่างนั้นแล้วดันตัวลุกขึ้น เขาเกือบจะไม่พอใจกับการกระทำของเธอ ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อเห็นว่าเธอกำลังกระตุกเสื้อชุดคลุมอาบน้ำของตัวเองแล้วถอดมันออกไปกองไว้ที่พื้น

กายเล็กเปลือยเปล่าเผยขึ้นตรงหน้าเขาก่อนนิลินจะขยับเข้ามานั่งตักเขาเหมือนเดิม เขตถกรสัมผัสได้ถึงก้นนุ่มนิ่มที่ทาบทับลงมาบนตัก เขาเงยหน้าขึ้นเมื่อเธอก้มลงดูดเม้มที่คอของเขา

“รอยนี้ก็ห้ามปิดเหมือนกันนะคะ คนอื่นจะได้รู้ว่าหนูเป็นเจ้าของคุณ” ปลายนิ้วเรียวจิ้มที่รอยแดงจางๆ บนต้นคอเขา เขตถกรจับมือเล็กเอาไว้แล้วอดที่จะขำไม่ได้ คำพูดของเธอเมื่อครู่มันเหมือนทวนคำพูดของเขาในห้องน้ำไม่มีผิด

“หึ ตัวแสบ”

“คืนนี้หนูเตรียมทั้งหมดไว้ให้คุณเลยนะคะ คุณชอบไหม?”

“ชอบสิ ชอบมาก เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า ของฉันมันปวดไปหมดแล้ว” เขาบอกพร้อมกับบดเบียนสะโพกให้เธอได้รู้ว่าเอ็นอุ่นใต้กางเกงของเขามันเริ่มโตขึ้นมาแค่ไหน นิลินปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเขาออกเพื่อให้เขาสบายตัวขึ้น

เธอลุกขึ้นผละออกแล้วช่วยเขาปลดกางเกงก่อนจะดึงออกไปไกลแล้วกลับมานั่งบนตักเขาอย่างเดิม มือเล็กจับเอ็นอุ่นที่แข็งขืนของเขาแล้วชักรูดจนเขาต้องซี๊ดปาก ริมฝีปากประกบจูบกันทั้งมีมือเล็กปรนเปรออยู่อย่างนั้นไม่ยอมหยุด

“ซี๊ดด ฉันจะบ้าตาย ทำไมถึงได้อยากมากขนาดนี้นะ”

“เพราะหนูหรอคะ?” เขาไม่ปฏิเสธและพยักหน้ารับ ในขณะที่นิลินปรนเปรอเขาอยู่นั้น เขาเองก็สอดมือเข้าไปสัมผัสกับส่วนล่างที่ชื้นแฉะของเธอเช่นกัน ทั้งเขาและเธอต่างปรนเปรออีกฝ่ายไปพร้อมกันอย่างเร้าอารมณ์

“อื้ม อย่าหยุดนะ”

“อ่า อ๊ะ อื้อ คุณก็เหมือนกัน อย่าหยุดนะคะ” เขตถกรดันนิ้วของเขาเข้าไปข้างในช่องทางรักของเธอ เขาเร่งจังหวะให้เร็วเท่ากับเธอที่ชักรูดแก่นกายเขาอยู่ ก่อนที่เธอจะกระตุกรุนแรงพร้อมกับเขาที่ปลดปล่อยธารน้ำรักออกมาเต็มมือเธอ

“ขอใส่เข้าไปนะ อยากแตกในตัวเธอจะแย่แล้ว”

“ได้สิคะ หนูซื้อยามาแล้ว” เมื่อได้ยินคำเชื้อเชิญนันเขาก็จับสะโพกเธอยกขึ้นแล้วดันแก่นกายที่บวมเป่งของเขาเข้าไปในช่องทางรักที่ชุ่มแฉะไปด้วยน้ำรักของเธอ เขากระแทกอย่างแรงตั้งแต่ครั้งแรกด้วยอารมณ์ปรารถนาแล้วขยับไปกัดติ่งหูเธอแผ่วเบาแล้วกระซิบเสียงกระเส่า

“ทีนี้ร้องครางดังๆ เลยนะ ฉันอยากฟังเสียงเธอ ห้องนี้ไม่มีใครมารบกวนเราได้ทั้งนั้น”

“อื้อ อึ๊ อ๊ะ ดังเท่านี้ อื้ม พอใจไหมคะ? อ่า อ๊า คุณเขต อื้อ คุณเขต”

“ดังอีก ดังขึ้นอีก อ่าส์” เขตถกรยังเอ่ยสั่งย้ำให้เธอเปิดปากร้องครางให้ดังขึ้นแล้วเธอก็ทำมันอย่างว่าง่าย เขาพลิกตัวเธอให้นอนทับกลีบกุหลาบสีแดงที่โรยอยู่บนเตียง ก่อนจะดันแก่นกายของเขาเข้าไปจนสุดอีกครั้ง

“ตอดขนาดนี้ เดี๋ยวก็ได้เสร็จกันพอดี”

“ก็หนูเสียวนี่คะ อื้ม อื้อ”

“เสียวก็ดีแล้ว ซี๊ดด แต่ฉันไม่อยากให้มันจบเร็วนี่นา” แม้จะพูดว่าไม่อยากให้เซ็กส์ครั้งนี้จบลงอย่างรวดเร็ว แต่สะโพกของเขาก็ซอยถี่ไม่มียั้งแรงเอาไว้จนเสียงครางหวานดังระงม

“ไม่เห็นเป็นอะไรเลยค่ะ อื้อ อึ๊ คืนนี้เป็นคืนเข้าหอ อ่า อ๊ะ หนูอยู่กับคุณได้ทั้งคืน อื้อ ถ้าเสร็จเร็ว…ก็แค่เริ่มใหม่อีกสิคะ อ่า อ๊ะ อ๊ะ อยู่ที่ว่าคุณจะไหวไหม”

“อื้ม ถ้าเป็นเธอ ฉันไหวเสมอ”

“อ่า อ๊ะ อื้อ จะรอดูนะคะ อึ๊ พี่เขยคนเก่ง” เขตถกรก้มลงนัวจูบเธอทันทีเมื่อได้ยินสรรพนามที่เธอใช้เรียก เขาไม่ชอบใจกับสรรพนามนั้นเท่าไหร่นัก ก็เลยจูบหนักหน่วงแทนการลงโทษ

“ฉันไม่ชอบให้เธอเรียกแบบนั้น ฉันไม่ได้อยากเป็นพี่เขยเธอ” สะโพกสอบกระแทกเต็มแรงกดย้ำสองสามทีให้เธอได้รู้ตัวว่าไม่ควรพูดสิ่งนั้นให้เขาได้ยินอีก

“แล้ว อ่า คุณเขต อยากเป็นอะไรกับหนูคะ?”

“เป็นเจ้าของเธอ อื้ม แล้วเธอก็มีหน้าที่เป็นของฉันแค่คนเดียว ถ้าใครมันกล้าแย่งเธอไปจากฉัน ฉันก็จะฆ่ามันให้หมด” เขาสบตากับเธอเพื่อบอกให้เธอรู้ว่าเขาจริงจังกับสิ่งที่พูด

“แล้วถ้าหนูไปจากคุณเองละคะ? อ่า อ๊ะ อื้อ”

“หึ มันจะไม่มีวันนั้น ซี๊ดด เพราะฉันจะทำให้เธอติดฉันจนหนีไปไหนไม่ได้เลย แล้วถ้าคิดจะหนี ฉันจะจับเธอมากดให้จมเตียงเลย” เขาพูดจบแล้วทาบทับบนตัวเธออย่างหนักหน่วง แก่นกายเขาที่ชักเข้าออกนั้นทำเธอเสียวซ่านไปทั้งร่าง เสียงเนื้อกระทบกับเสียงครางหวานดังขึ้นเรื่อยๆ จวบจนสองคนที่กอดกันกลมกระตุกเกร็งพร้อมกันทั้งคู่

บทรักของเขาและเธอดำเนินต่อไปตลอดคืน ในห้องที่ถูกต้องแต่งราวกับห้องหอไม่มีผิดเพี้ยน เพียงแต่คนที่เขตถกรกำลังสุขสมด้วยตอนนี้ไม่ใช่คนที่เป็นเจ้าสาวในงานออกหน้าออกตากับเขา แต่เป็นเด็กสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นน้องเมียก็เท่านั้น