LOGINลมหายใจร้อนผ่าวของพรนภา รดต้นคอพี่เขยของเธอ ขณะที่ร่างกายแนบชิดกันใต้ผ้าห่มผืนหนา เสียงเครื่องปรับอากาศดังแข่งกับเสียงหอบหายใจแผ่วเบา เธอพยายามยื่นมือไปจับมือพี่เขยไว้แน่น เขาเหลือบตามองน้องเมียด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำขู่กำชับไม่ให้มีเสียงใดๆ เล็ดลอด แต่ริมฝีปากก็ยังคงมอบจูบเร่าร้อนไม่หยุดหย่อน "ฮึก..." เสียงสะอื้นหลุดออกมาจากลำคอของพรนภา เธอสับสนระหว่างความเร่าร้อนกับความกลัวที่จะถูกพี่สาวผู้เป็นที่รักจับได้ว่าเธอกำลังแย่งชิงคนรักของพี่มาครอง
View Moreเสี่ยกำธร หนุ่มใหญ่ประกอบธุรกิจทำสัมปทานพื้นที่เพื่อสร้างโรงโม่หิน เสี่ยกำธรก็จะทำแบบนี้ทุกที่ไป เขาได้เลิกรากับภรรยาที่แต่งงานกันมาเกือบยี่สิบปี เขามีลูกกับภรรยาเก่าหนึ่งคน ซึ่งปัจจุบันลูกชายของเขาได้อยู่กับภรรยาเก่า ทำให้เสี่ยกำธรเหงา เสี่ยกำธรได้ให้เงินช่วยเหลือตากับยายของกนกอร เพราะทั้งสองเคยทำงานให้เสี่ยมาโดยตลอด จนทั้งคู่ทำงานไม่ไหวเพราะแก่มาก เงินที่เสี่ยให้ไปกับตาและยายของกนกอรก็เพื่อที่จะให้เอาไปซ่อมแซมบ้าน เพราะเสี่ยสงสาร และมีความหลงรักในตัวหลานสาวอย่างกนกอร
กนกอรซึ้งในความดีของเสี่ยกำธร จึงเกิดหลงรักเสี่ยขึ้นมา หลังจากที่กนกอรเรียนจบมหาลัย เสี่ยก็ขอให้เธอไปทำงานที่บริษัทของเขา กนกอรตอบตกลง เสี่ยจึงเอาเธอไว้เป็นเลขาฯ ของเสี่ยเอง หลังจากนั้นไม่นานทั้งคู่ก็มีอะไรกัน เสี่ยจึงมาขอกนกอรกับสองตายาย
พรนภา น้องสาวของกนกอร เธอเรียนอยู่ที่มัธยมปลายของโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดแห่งหนึ่ง ก่อนหน้านี้พรนภาและกนกอรอาศัยอยู่กับตาและยาย แต่เมื่อปีกลายที่ผ่านมา พี่สาวของเธอคือ กนกอร ได้แต่งงานกับเสี่ยกำธร ตาและยายต่างพอใจมากเพราะเขามีฐานะดีพอจะเลี้ยงดูกนกอรและทุกคนในบ้านได้
“เอ็งแต่งงานกับเสี่ยมาได้เกือบปีแล้ว ยังไม่ท้องอีกเหรอวะ” ยายบัวศรีเอ่ยถามหลานสาว
“ก็ฉันยังไม่อยากมีลูกนี่จ๊ะ..ยาย ช่วยเสี่ยเขาทำงานไปก่อน”
“ระวังเถอะ สมบัติของเขาที่มีลูกเมียเก่าจะมาเอาไปกินหมด”
“ไม่หรอกยาย เขาหย่ากันแล้ว”
“หึ.! เชื่อได้ที่ไหนกันล่ะ เกิดเอ็งไม่มีลูกให้เขา เขาก็ต้องรักลูกเมียเก่าอยู่ดีแหละ เชื่อยายเถอะ”
“จ้ะยาย ไว้หนูก่อนนะ เอ่อ!.. แล้วยัยแบบมยังไม่กลับจากโรงเรียนหรือจ๊ะยาย พอดีหนูซื้อของโปรดมาฝากน้องด้วย”
“ยังไม่กลับ เห็นว่าเย็นนี้มีซ้อมกิจกรรมอะไรของเขาก็ไม่รู้”
“ถ้างั้นหนูฝากขนมไว้ให้ยัยแบมก็แล้วกัน หนูไปนะจ๊ะยาย”
“ตา สวัสดีค่ะ หนูไปก่อนนะจ๊ะ” กนกอรเดินเข้ามาบอกคุณตาของเธอที่นอนเล่นอยู่ในเปลใต้ถุนบ้าน
“โชคดีนะหลาน”
หลังจากนั้นไม่นานหลานสาวคนเล็กของยายบัวศรีกับตาผันที่นับว่ากำลังเป็นสาวเต็มตัวเลยทีเดียว ใบหน้าของเธอสวยได้รูป นัยต์ตาคมวาวมีเสน่ห์หาที่ติมิได้ ผิวของเธอขาวนวลโดยเฉพาะรูปร่างสะโอดสะองของเธอเป็นที่หมายปองในหมู่นักเรียนชายรุ่นเดียวกัน เป็นสิ่งที่ต้องตาและต้องใจพวกหนุ่ม ๆ แถวบ้านยิ่งนัก
ทุกย่างก้าวที่ลงรถของโรงเรียนจะมีหนุ่ม ๆ ในรถแซวเธอเป็นแถว ๆ จนเดินเข้ารั้วบ้านไป
“ยาย ๆ พี่เบนซ์กลับไปแล้วเหรอ หนูเห็นรถพี่เบนซ์แต่เรียกไม่ทัน”
“เพิ่งจะออกไปเมื่อตะกี้นี้เองแหละ พี่เบนซ์ฝากของโปรดไว้ให้เอ็งด้วยอยู่หลังตู้เย็นนะ เดี๋ยวยายจะออกไปซื้อผักที่ตลาดก่อน”
“จ๊ะยาย”
ตอนที่ 26 ตอนจบธีธัชได้เข้าไปปรับปรุงถนนที่เมืองกาญจน์ในบริเวณทางเข้าหมู่บ้านให้กับชาวบ้าน ซึ่งบริเวณตรงนั้นเป็นทางเข้าโรงโม่หิน แต่เดิมชาวบ้านจะใช้สันจรไปมา และตามสัญญาที่เสี่ยกำธรสัมปทานไว้ก่อนหน้านี้จะต้องสร้างถนนคอนกรีตให้กับชาวบ้าน แต่ว่าเสี่ยกำธรก็ยังไม่ได้ทำเพราะเขาได้เสียชีวิตไปก่อนเมื่อครั้งก่อนที่เสี่ยกำธรได้ส่งธีธัชมาตรวจงานที่นี่ เขาได้ลงพื้นที่ไปคุยกับชาวบ้าน ซึ่งชาวบ้านได้แจ้งเรื่องของฝุ่นที่มาจากการระเบิดหินของโรงโม่หิน และรถบรรทุกที่วิ่งเข้าออกในบริเวณพื้นที่ทุกวันทำให้เกิดฝุ่นและมลพิษเป็นอย่างมากกับชาวบ้าน ธีธัชจึงตัดสินใจสร้างถนนคอนกรีตให้ชาวบ้าน จากนั้นก็ปรับปรุงภูมิทัศน์ต่าง ๆ โดยรอบให้กลับคืนสภาพเดิมให้ได้มากที่สุด แถมยังทำให้ชาวบ้านในพื้นที่ที่ว่างงานไปทำงานที่โรงโม่หินของเขาด้วย ธีธัชจึงเป็นที่รักใคร่ของชาวบ้าน และเขาก็ได้เริ่มปรับปรุงสิ่งแวดล้อมบริเวณนั้นให้กับชาวบ้านโดยการสร้างอ่างเก็บน้ำเพื่อให้ชาวบ้านได้มีอาชีพจับสัตว์น้ำไปขาย และวันไหนที่โรงโม่จะมีการระเบิดหิน เขามาแจ้งข่าวให้ผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านในพื้นที่ก่อนเสมอ“สวัสดีครับคุณติณพี่เบนซ์” ธีธัชยกมือไหว
ตอนที่ 24 คนนี้แม่ให้ผ่าน“ผมไปก่อนนะครับพี่เบนซ์” เขารีบบอกเธอก่อนจะรับสายแล้วขับรถออกไปทันทีหลังจากที่เสี่ยกำธรได้ซื้อที่ดินของติณภพได้สำเร็จ เขาก็ได้เข้าไปเจรจากับผู้ว่าและผู้นำชุมชนในบริเวณใกล้เคียง ไม่ว่าจะนายก อบต.หรือกำนันผู้ใหญ่บ้าน เสี่ยกำธรใช้เงินจำนวนมากเพื่อจ่ายให้กับกลุ่มผู้นำในพื้นที่เหล่านี้ แต่ปรากฏว่าพวกผู้นำชุมชนก็ไม่สามารถเอาเงินที่เสี่ยกำธรให้ไปซื้อใจชาวบ้านในบางส่วนได้ เพราะชาวบ้านในพื้นที่มองเห็นถึงการทำลายแหล่งน้ำและป่าที่อุดมสมบูรณ์ในพื้นที่ซึ่งตรงนั้นมีแหล่งน้ำและภูเขาที่หล่อเลี้ยงทำให้ชาวบ้านมีอาชีพ“คุณธี..รีบมานะคะ” เสียงพิมพ์พรเลขาฯ ที่บ่งบอกถึงความร้อนรนนั่งไม่ติด เพราะเธอไม่กล้าออกไปปะทะหรือเจรจากับกลุ่มชาวบ้านที่ออกันอยู่หน้าตึก“ได้ ๆ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้” ธีธัชรีบบอกเลขาฯแล้วหันมาตั้งใจขับรถด้วยความระมัดระวัง“มีใครไปเจรจาต่อรองกับชาวบ้านหรือยัง” ธีธัชเดินลงรถมาแล้วเอ่ยถามพิมพ์พรที่ร้อนรนยืนรออยู่“ชาวบ้านไม่ยอมเจรจาค่ะ และบอกว่าไม่ยอมให้สัมปทานโรงโม่หินท่าเดียวเลยค่ะ”“อ่าว ทำไมคุณพ่อบอกว่าเรื่องนี้..เคลียร์จบไปแล้วไง”“ค่ะ ท่านประธานก็บอกว่าเคลียร์จบ
ตอนที่ 23 กรวดน้ำคว่ำขันทางด้านติณภพได้พากนกอรไปรักษาที่โรงพยาบาลจนหายดี เมื่อกนกอรหายแล้วเธอได้ไปเก็บข้าวของที่บ้านเสี่ยกำธร ก็พบว่าเขานอนอยู่กับเด็กไซด์ไลน์คนหนึ่ง และกำลังนัวเนียกันอยู่บนเตียง“มารยาทไม่มีหรือไง จะเข้ามาทำไมไม่รู้จักเคาะ” เสี่ยกำธรตวาดกนกอรที่เพิ่งเดินเข้ามาอย่างหมดอารมณ์“ขอโทษค่ะ” กนกอรพูดสั้น ๆ แล้วเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า“ใครกันคะ..เสี่ย”“ไม่ต้องสนใจหรอกหนู เมียเก่าเสี่ยเองแหละ แต่มันทำตัวแย่ เสี่ยเลยให้มาเก็บข้าวของออกไป หนูย้ายมาอยู่กับเสี่ยนะจ๊ะ" เสี่ยรีบอธิบายให้หญิงสาวข้างกายคนใหม่ฟัง“ขอบคุณค่ะเสี่ย” หญิงสาวยกมือไหว้แนบอกเสี่ยกำธร "เก็บเสร็จหรือยัง เร็ว ๆ หน่อยสิ" เสี่ยกำธรเอ่ยปากเร่งกนกอร ก่อนหน้านี้ กนกอรโทรมาต่อว่าเรื่องที่เสี่ยจะข่มขืนน้องสาวเธอ เธออ้างจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด แต่เสี่ยบอกว่าจะยอมเลิกรากับเธอแต่โดยดีถ้ากนกอรไม่เอาเรื่อง และเรื่องนี้กนกอรก็ได้ปรึกษากับน้องสาวแล้ว พรนภาไม่อยากเอาเรื่องเสี่ยกำธรเพราะเห็นแก่ธีธัช และตอนนี้พรนภาก็ไปพักอยู่กับเปรมิกาชั่วคราวปั่ง...เสียงปิดประตูที่ดังขึ้น เธอปิดประตูเสร็จก็ไม่หันกลับไปมองทั้งคู่อีกเลย กนกอรเด
ตอนที่ 22 ถึงเวลาต้องเลือกตอนเที่ยงของอีกวัน กนกอรก็ฟื้นขึ้นมา ติณภพเฝ้าเธออยู่ข้าง ๆ ไม่ห่าง กนกอรงัวเงียพยายามจะดันตัวลุกขึ้น ติณภพจึงเข้าไปประคองเธอเพื่อให้หญิงสาวค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นพร้อมกับถามด้วยความห่วงใย“ค่อย ๆ นะเบนซ์ คุณเป็นไงบ้าง ผมดีใจที่คุณฟื้นเร็วกว่าที่หมอบอกไว้ซะอีก”“นี่เบนซ์เป็นอะไรคะ แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” หญิงสาวมองไปรอบ ๆ เธอพยายามปรับสายตาเพื่อให้ได้ระยะในการมอง แล้วก็เห็นสายน้ำเกลือที่ห้อยอยู่ นี่เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน งงไปหมดแล้วเธอกุมขมับแล้วพยายามนึกเหตุการณ์“คุณใจเย็น ๆ ก่อนนะ เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟัง เบนซ์...เมื่อคืนคุณถูกสามีคุณวางยานะสิ”“จริงเหรอคะ เป็นไปได้ยังไงกัน” กนกอรทำหน้างง ๆ อย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ติณภพพูด“จริงครับ มันก็เป็นไปแล้ว คุณถึงได้มานอนอยู่ที่นี่ยังไงละ”“แล้วสามีเบนซ์จะทำอย่างนั้นไปทำไมกัน”“ก็เขาต้องการตัวคุณแบมไงล่ะ เขาถึงต้องวางยาให้คุณหลับ คุณรู้ไหมพอคุณหลับ..เขาก็ไปเรียกน้องสาวคุณให้มานวดที่ห้อง แล้วก็พยายามจะข่มขืนเธอ”“ฉันคิดไม่ผิดว่าเขาต้องอยากได้ยัยแบม แต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้ ที่ผ่านมาฉันก็ระวังตลอด แล้วมีใครช่วยยัย