ตอนที่ 9 นักฆ่าหงส์โลหิต

เมื่อควบคุมสถานการณ์ได้ ข้าก็ย่อกายลงข้างร่างของท่านซู กู้เหวินหลงพยายามเข้ามาขัดอีกครั้ง

"คุณหนูจ้าว! เจ้าควรปล่อยให้คนของข้าพาเขาไปรักษา ก่อนจะสายเกินไป!"

น้ำเสียงเขาฟังดูเอื้อเฟื้อยิ่งนัก แต่มีหรือข้าจะไม่รู้? เขายินดีให้ข้ายื้อตัวซูเหยียนหมิงไว้ เพราะหากคนตายคามือข้า ตระกูลจ้าวก็ยิ่งตกเป็นจำเลยสังคมเร็วยิ่งขึ้น!

ข้าหันมองกู้เหวินหลงด้วยสายตาเย็นชา

"อย่ากังวลไปเลยเพคะ ข้ารู้จักพิษชนิดนี้ดี"

“ซีเอ๋อ... พ่อว่าให้หมอหลวงมาดูอาการเขาตามที่องค์ชายแนะนำเถิด”

ท่านพ่อเอ่ยด้วยความเครียดกังวล หากพันธมิตรคนสำคัญเป็นอะไรไป ตระกูลจ้าวไม่อาจรับผิดชอบได้ไหว

ข้าเข้าใจความห่วงใยของท่านพ่อ แต่ข้าจะปล่อยให้คนดีๆ อย่างท่านลุงซูต้องตายไม่ได้!

“ท่านพ่อ โปรดเชื่อใจซีเอ๋อสักครั้งนะเจ้าคะ”

ข้าเอ่ยด้วยความมั่นใจ ตบหลังมือบิดามารดาเบาๆ ส่งผ่านสายตาเด็ดเดี่ยว

ท่านพ่อชะงักไป ทว่าท่านแม่กลับส่งสายตาบอกให้เขายอมเชื่อใจบุตรสาว

ข้ายิ้มขอบคุณท่านแม่ ก่อนจะปลดถุงหอมข้างเอว แล้วดึงเข็มเงินขนาดเล็กออกมาจำนวนหนึ่ง... ของสิ่งนี้ ข้าเตรียมติดตัวไว้เสมอตั้งแต่ชาติก่อนยามเป็นหัวหน้ามาเฟีย!

ปลายนิ้วเรียวยาวแตะลงบนชีพจรของซูเหยียนหมิง ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อพบว่าชีพจรถูกสกัดจุดเพื่อยับยั้งพิษไว้บางส่วน... แปลกนัก ใครเป็นคนสกัดจุดให้เขา? เอาเถิด ตอนนี้ต้องช่วยชีวิตคนก่อน แล้วค่อยตามหาผู้มีพระคุณทีหลัง!

ข้าเริ่มปักเข็มเงินลงตามจุดสำคัญบนร่างของซูเหยียนหมิงอย่างแม่นยำ ทุกท่วงท่าชำนาญ คล่องแคล่ว และเด็ดขาด จนบิดามารดาที่มองอยู่ใกล้ๆ ถึงกับตะลึงงัน ไม่แปลกหรอกพวกท่านไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าบุตรสาวเพียงคนเดียวจะมีความรู้ทางการแพทย์ระดับนี้!

เสียงซุบซิบดังทั่วห้องโถง

"คุณหนูจ้าวทำอันใดน่ะ?"

"นางมีความรู้ทางการแพทย์ด้วยหรือ?"

"ดูสิ! สีหน้าท่านซูเริ่มดีขึ้นแล้ว!"

เมื่อปักเข็มสุดท้าย ร่างของซูเหยียนหมิงก็กระตุกรุนแรง ก่อนจะสำรอกโลหิตสีดำคาวคลุ้งออกมาจนหมดสิ้น! ใบหน้าที่เคยซีดเผือดค่อยๆ มีเลือดฝาด ลมหายใจกลับมาสม่ำเสมออีกครั้ง

ข้าถอนหายใจยาวอย่างผ่อนคลาย สั่งให้บ่าวรับใช้พยุงร่างเขาไปพักผ่อนที่เรือนเล็กและจัดคนคอยดูแล จริงๆ แล้วข้าป้องกันคนร้ายมาวางยาซ้ำมากกว่า

กู้เหวินหลงมองข้าด้วยความตกตะลึง สตรีที่เขาเคยดูถูกว่าเป็นเพียงเหยื่อโง่งม บัดนี้กลับเผยความสามารถอันน่าทึ่งจนเขาไม่อาจถอนสายตาได้!

ทว่า ท่ามกลางสายตาแตกตื่นของผู้คน สายตาลึกลับคู่นั้นกลับไม่ได้ทำให้ข้ารู้สึกอันตรายแม้แต่น้อย กลับกันมันเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกอบอุ่นคุ้นเคยอย่างประหลาด ข้าพยายามมองหาความรู้สึกคุ้นเคยนั้นแต่ก็ยังหาไม่เจอ แปลกนักที่สามารถรอดพ้นสายตานายหญิงยากูซ่าเช่นข้าได้

ไม่นานนัก เสี่ยวฮวาก็นำเจ้าหน้าที่กองปราบสี่นายเข้ามา บรรยากาศชื่นมื่นกลายเป็นความตึงเครียด กองปราบเข้าตรวจสอบจอกชาและผงพิษจากหลักฐานที่ข้าฝากไว้กับฟางเจียหลิน ก่อนจะพบผงยาชนิดเดียวกันถูกซ่อนไว้ในกระถางต้นไม้ใกล้ที่นั่งของซูเหยียนหมิงอย่างแนบเนียน

เมื่อเค้นสอบปากคำบ่าวเสิร์ฟอาหารอย่างหนัก ก็พบชายต้องสงสัยคนหนึ่ง เขารับสารภาพว่าไม่ใช่คนของจวนตระกูลจ้าว แต่ก่อนจะทันได้สอบเบื้องหลัง เขาก็ล้มตึงลงกับพื้น โลหิตสีดำทะลักออกจากปาก สิ้นใจตายทันที

เมื่อตรวจร่างกายศพอย่างละเอียด ก็พบรอยสักรูปหงส์ดำบริเวณหลังใบหู... สัญลักษณ์ของ 'สำนักหงส์โลหิต' สำนักนักฆ่าชื่อดังที่รับงานสกปรกให้ขุนนางชั้นสูง!

กู้เหลินหลงนั่งจิบชาหน้าดำสลับเขียวที่แผนการณ์ไม่สำเร็จกระมัง ข้าจะทำให้เจ้าชื่นชมและสนใจในตัวข้ามากขึ้น และยิ่งต้องการครอบครองตระกูลจ้าวมากกว่าเดิมอีกหลายส่วน

เมื่อการสอบสวนจบลง กองปราบถอนกำลังออกไป คดีถูกสรุปว่าเป็นฝีมือศัตรูทางการค้า แม้จะยังจับตัวผู้บงการไม่ได้ แต่นางร้ายอย่างข้าไม่รีบร้อน... ข้ามีเวลาคิดบัญชีแค้นอีกยาวนาน!

เรื่องราวของคุณหนูตระกูลจ้าวผู้เลอโฉมอย่างข้า มีไหวพริบและมีความสามารถทางการแพทย์อย่างล้ำลึกเลื่องลือไปทั่วเมืองหลวงเพียงชั่วข้ามคืน!