Share

บทที่ 9

last update Tanggal publikasi: 2026-02-14 16:15:08

"ยังจะให้ฉันทำงานที่นี่อยู่อีกไหมคะ"

"งานที่คุณทำได้เงินแค่นิดหน่อยเองจะไปทำให้มันเหนื่อยทำไม สวยๆ แบบคุณมีคนพร้อมที่จะดูแล" สายตาคนที่พูดมองเรือนร่างของเธอตั้งแต่ใบหน้าอันงดงามต่ำลงไปถึงทรวดทรงองค์เอว

"ถอยไปค่ะ"

"ลองคิดดูก่อนก็ได้นะ"

ก๊อกๆๆๆ จังหวะเดียวกันนั้นประตูห้องก็ถูกเคาะรัว

"ใครวะ!" ขณะที่ผู้จัดการหันกลับไปเสน่หาก็ได้โอกาสรีบเดินอ้อมแล้วไปปลดล็อกประตู

"??" พอประตูเปิดออกเธอถึงได้เห็นว่าใครมาเคาะ

"ออกมา" คนที่มาเคาะประตูคือชาละวันโดยมีเพื่อนยืนอยู่ด้านหลัง ครั้งนี้เธอยอมเชื่อฟังรีบเดินออกไป

"คุณจะพาพนักงานของที่นี่ไปไหน"

"เธอเป็นผู้หญิงของฉัน" ชาละวันค่อยๆ หมุนศีรษะหันกลับไปมองใบหน้าของอีกฝ่าย คนที่นี่หรือแม้แต่คนที่มาเที่ยวที่นี่บ่อยๆ รู้จักนิสัยของผู้จัดการคนนี้ดี วันดีคืนดีมันก็เรียกเด็กเอ็นหรือแม้แต่พนักงานเข้าไปสนองตัณหาของมันในห้องทำงาน

"จะเป็นผู้หญิงของคุณได้ยังไง เธอบอกว่าไม่มีแฟน"

เสน่หาแกะป้ายชื่อพนักงานแล้ววางลงโต๊ะตรงหน้าเพื่อให้รู้ว่าเธอลาออกโดยที่ไม่ต้องพูด

และเธอก็ไม่พูดกับคนที่มาช่วยเช่นกัน พอเดินออกมาจากตรงนั้นเสน่หาก็ตรงไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะกระเป๋าของเธอก็อยู่ Locker ด้วย

"กับผู้หญิงคนนี้มึงเอาจริงหรือวะ" เพื่อนไม่เคยเห็นว่าชาละวันจะทุ่มทุนสร้างกับผู้หญิงที่ไหนขนาดนี้ ตอนที่เธอเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชาละวันยังยืนรออยู่หน้าห้อง

ชาละวันไม่ได้ตอบคำถามของเพื่อนหรอก แต่ถึงแม้ไม่ตอบสายตาของเขาก็บ่งบอกว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น หรือว่าสิ่งที่ชาละวันทำอยู่แค่ล่อเหยื่อให้ติดกับ..

"?" ออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก็เห็นว่าเขากับเพื่อนๆ ยืนรออยู่หน้าห้องกันเป็นแถว

เสน่หามองแค่ผ่านๆ ตาแล้วก็เดินออกไป ชาละวันก็เดินตามติดๆ และพวกเพื่อนๆ ก็เดินตามกันเป็นแถวอีก

ออกมาถึงข้างนอกเขาก็หันไปส่งสัญญาณบอกเพื่อนว่าให้สลายตัว

"ไปขึ้นรถเดี๋ยวจะไปส่ง"

"ฉันพักอยู่ไม่ไกลเดินกลับเองได้"

"ไม่ไกล?" ก่อนหน้าเธอเช่าอยู่อีกเขตหนึ่งเลยไม่ใช่เหรอ งั้นแสดงว่าเธอย้ายที่เช่าแล้ว

เธอคิดว่าจะพูดกับเขารู้เรื่องแล้วเลยเดินตรงไปทางที่พัก แต่เดินมาสักระยะยังรู้สึกว่ามีคนเดินตาม หญิงสาวเลยหันกลับไปมองด้านหลัง "คุณตามฉันมาทำไม"

"จะไปส่ง"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 112 ตอนจบชาละวัน

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 112 ตอนจบชาละวัน เสน่หามาแจ้งแม่ว่าเธอจะจัดงานแต่งอยากให้แม่ไปร่วมงานด้วยถึงยังไงนางก็คือแม่ผู้ให้กำเนิด "ยังคิดถึงแม่คนนี้อยู่อีกเหรอ" "แม่คะ" "เอาเถอะงานแต่งของลูกยังไงแม่ก็ต้องไป" "เสน่ห์จะให้รถมารับแม่นะคะ" "แม่ไปเองได้ แค่บอกมาว่าจัดอยู่โรงแรมไหน" หลังจากที่แจ้งเรื่องงานแต่งให้แม่รับรู้แล้วชาละวันก็พาเธอออกมา ตอนนี้แม่ของเธอยังคงอยู่บ้านหลังเดิมที่เขาให้อาศัย ถึงยังไงนางก็เป็นแม่ของหญิงคนรักเขาเลยยกบ้านหลังนี้ให้นางอาศัยอยู่ เสน่หาไม่อยากเปรียบเทียบเลยระหว่างแม่ของเธอกับแม่สามีมันคนละเรื่องกันเลย แต่โชคดีแล้วที่เธอเจอแม่สามีที่ดีแบบนี้ จะได้ไม่ต้องทุกข์ใจเหมือนตอนอยู่กับแม่ของตัวเอง กลับมาถึงบ้านก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามาเครื่องของชาละวัน "มีอะไรคะ" หลังจากที่เขาวางสายเธอถึงได้ถาม "ไม่มีอะไรหรอก" "ไม่มีแล้วพวกเขาโทรมาทำไม" เพราะเธอรู้ว่าเป็นใครที่โทรมา "พวกมันโทรชวนไปเลี้ยงฉลองสละโสด" "คุณจะไปไหม" เพราะถ้าเลี้ยงฉลองสละโสดส่วนมากจะมีแค่กลุ่มเพื่อนผู้ชาย ถ้าผู้หญิงจัดก็จะมีแค่กลุ่มเพื่อนผู้หญิง "จะให้ไปไหมล่ะ" ตั้งแต่มีเมียแทบจะตัดขาดเพื่อนฝูงอยู่แ

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 110

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 110"โอ๊ยย" ตอนที่ถูกถีบร่างของงามพร้อมก็ล้มลงกระแทกพื้น ไม่นานพลเมืองดีก็รีบวิ่งมาช่วยกันจับคนที่วิ่งราว และมีผู้หญิงอีก 2-3 คนที่อยู่ในเหตุการณ์เข้ามาพยุงเธอลุกขึ้น "คุณเป็นอะไรไหมคะ""ฉันเจ็บท้องค่ะ""เรียกรถพยาบาลดีกว่า" พลเมืองดีหันไปคุยกัน และอีกคนก็รีบหยิบโทรศัพท์ออกมา"ได้กระเป๋าคุณคืนมาแล้วครับ ส่วนไอ้หมอนี่พวกเราแจ้งความแล้วเดี๋ยวตำรวจก็คงมา" ผู้ชายที่รุมกันจับคนวิ่งราวช่วยเอากระเป๋าของเธอมาส่งคืนให้"โทรศัพท์" นาทีนี้คิดถึงหน้าสามีมาก คนที่มาช่วยไม่มีคนในบริษัทเลย เธอเลยต้องโทรไปบอกให้เขารู้ครืนนน โทรศัพท์ดังขึ้นตอนที่ขุนไกรกำลังคุยงานกับฝ่ายการตลาดต่อจากเมื่อวานเขาเลยล้วงออกมาดูว่าเป็นเบอร์ของใคร>>{"ฮัลโหล"} ตอนที่งามพร้อมกำลังจะพูดก็ได้ยินเสียงของกรกนกพูดแทรกขึ้นมาก่อน เธอเลยพูดออกมาได้แค่คำว่าฮัลโหลคำเดียว"Project ของกนกเป็นยังไงบ้างคะคุณชอบไหม" {"ผมใกล้เสร็จงานแล้วเดี๋ยวขึ้นไปหา"} เขาคิดว่าเธอจะโทรมาตามหรือไม่ก็โทรมาถามว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน เพิ่งแยกกันเมื่อสักครู่นี้เองและเขาก็บอกให้เธอรออยู่ชั้นบนขุนไกรเลยไม่ได้คิดอะไรมากงามพร้อมที่กำลังจ

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 109

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 109"งาม.." ได้ยินภรรยาทักท้วงแบบนั้นเขาถึงได้มองดูคนที่นั่งอยู่ข้างๆ "..เสร็จงานแล้วเหรอ" ขุนไกรรีบลุกออกจากตรงนั้นแล้วเดินเข้ามาหางามพร้อมเห็นสายตาคนทั้งแผนกมองเธอก็อยากจะเดินหนีไป แต่ถ้าทำแบบนั้นคนที่จงใจสร้างสถานการณ์นี้ยิ่งจะได้ใจ และอีกอย่างนี่คือสามีของเธอเธอจะไม่มีวันเดินหนีปล่อยให้ปัญหามันลุกลาม"เสร็จแล้วค่ะ แล้วคุณคุยงานใกล้เสร็จหรือยังคะ""เสร็จแล้ว เราขึ้นไปข้างบนกัน" มือหนาเอื้อมไปโอบเอวบางแล้วพาออกจากแผนกโดยที่ไม่สนใจลูกน้องที่ยังคุยงานกันค้างอยู่"เดี๋ยวที่เหลือค่อยคุยกันพรุ่งนี้" ฉัตรชัยหยิบเอกสารของท่านประธานที่ยังวางอยู่ที่โต๊ะ​ และสั่งทั้งแผนกการตลาดให้แยกย้ายกันทำงานเพราะใกล้เวลาเลิกงานแล้วขุนไกรพาเธอกลับขึ้นมาชั้นผู้บริหาร ตอนเดินออกจากลิฟต์ก็แอบมองว่าเธอจะโกรธที่เห็นแบบนั้นไหม เขาผิดเองที่ไม่ได้ระวังตัวเพราะกำลังเครียดเรื่องการตลาด"เอาเครื่องดื่มและผลไม้เข้ามาให้คุณงามด้วยนะ" เขาสั่งให้คนเตรียมผลไม้ไว้เวลาเธอมาที่นี่จะได้มีอะไรให้ทานเล่นงามพร้อมเข้ามาในห้องทำงานก็ยังไม่พูดคุยกับเขา จนวิยะดานำเครื่องดื่มและผลไม้เข้ามาให้"ขอบคุณค่ะพี่ว

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 108

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 108"มีอะไรหรือลูก" ได้ยินเสียงลูกชายเรียกทีไรหัวใจแม่จะวาย "ผมจะแต่งงานครับแม่""แต่งงาน?""ใช่ครับจัดงานให้เร็วที่สุดเลยครับ""เดี๋ยวก่อนนะลูกงานแต่งไม่ใช่ว่าจะจัดวันนี้พรุ่งนี้ได้เลยนะ""เมียผมอยากแต่งงานแล้วครับ แม่หาฤกษ์ที่เร็วที่สุดเลยครับ""เดี๋ยวพ่อกับแม่จะคุยกับพ่อของหนูเสน่ห์ก่อนนะ""คุยให้ไวเลยครับแม่""แล้วนี่น้องอยู่ไหนล่ะ""อาบน้ำอยู่ครับ"จบเรื่องนี้ชาละวันก็รีบกลับมาหาเสน่หาที่ห้อง เข้ามาก็เห็นว่าเธออาบน้ำเสร็จแล้ว"คุณไปไหนมาคะ""ไปบอกแม่ให้รีบจัดงาน""งานอะไร?""งานแต่งของเราไง""?" หรือเป็นเพราะคำพูดของเธอเมื่อสักครู่"พรุ่งนี้วันหยุดเราไปดูชุดแต่งงานกัน""พรุ่งนี้เลยหรือคะ?""จะรออะไรล่ะ" ชาละวันตื่นเต้นมากกำลังจะโทรไปหาต้นข้าวแต่เพิ่งนึกได้ว่าส่งมันเข้าถ้ำเหยื่อไปแล้วเหตุการณ์ต่อจากตอนที่ชาละวันบอกให้ต้นข้าวไปรอเขาที่ห้องเบอร์ 3 ..ต้นข้าวก็เดินมาเปิดประตูห้องเบอร์ที่เพื่อนบอกว่าจองไว้ แต่พอเปิดเข้ามากลับเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ในนี้"เธอ?" มองดีๆ เขาก็จำได้ว่าเธอคือรุ่นน้องคนที่เคยทักไลน์มา"สวัสดีค่ะรุ่นพี่""ทำไมเป็นเธอ?""คะ?" ก็พี่เ

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 107

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 107"พูดมา!" มาถึงห้องเสน่หาเค้นเอาความจริงจากชาละวัน เพราะท่าทางของเขามันดูมีพิรุธ ตอนที่ถามเรื่องของต้นข้าว"คืนนี้กี่น้ำดี""ไม่ต้องมาเฉไฉฉันไม่หลงกลหรอก""ก็คิดว่าบอกให้พูดเรื่องความในใจ""เสน่ห์หมายถึงเรื่องของต้นข้าวกับน้องคนนั้น""ไม่รู้..ใครจะไปรู้ล่ะ""อย่าให้รู้นะว่ามันเกี่ยวข้องกับคุณ น้องเขาน่าสงสารมากเลยรู้ไหม"ชาละวันทำทีส่ายหน้าก่อนจะถอดเสื้อช็อปที่ใส่อยู่ออก แล้วหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ แต่ที่รีบเข้าห้องน้ำเพราะอยากจะลี้ภัยวันต่อมาที่มหาวิทยาลัย.."นั่นน้องคนเมื่อวานใช่ไหม" เดินออกมาทางคณะก็เห็นน้องคนนั้นนั่งเศร้าอยู่ "เสน่หา" พอเห็นว่าเป็นใครเสน่หาก็รีบเดินตรงเข้าไปหา งามพร้อมเลยต้องเดินตามมา"น้องมานั่งทำอะไรตรงนี้""พี่สาว""มีอะไรให้พี่ช่วยไหม" ถึงแม้จะไม่ค่อยชอบขี้หน้าพี่สาวของผู้หญิงคนนี้ แต่น้องกับพี่มันคนละคนกัน"นาไม่อยากรบกวนค่ะ""พี่สาวเรายังไม่เอาเงินค่าเทอมให้เหรอ""เขาไม่ให้ค่ะ""ทำไมล่ะ""เขาบอกว่าใช้หมดแล้ว""แย่มาก" งามพร้อมที่ยืนอยู่ข้างๆ เป็นคนพูด"พี่ขอถามอะไรเราหน่อยได้ไหม""ถามเรื่องอะไรคะ""เรารู้จักกับพี่ต้นข้าวเหรอ""ย

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 106

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 106เช้าของวันต่อมา.."เดี๋ยวเข้าเรียนไม่ทันนะครับ" ชายหนุ่มมองต่ำลงไปดูหญิงสาวที่นอนเอาใบหน้าฝังอยู่กับแผ่นอกของเขาไม่ยอมขยับออก"ไม่อยากไปเลยค่ะ อยู่แบบนี้อบอุ่นจัง""ไม่กลัวว่าจะเสียตัวอีกเหรอ" ตื่นขึ้นมาเขาก็จัดให้เธอไปแล้วหนึ่งดอกแต่เธอยังคงอ้อนอยู่เลย"ไหวหรือคะ""พูดแบบนี้ยังไม่ยอมแพ้ใช่ไหม" ขุนไกรจับร่างอีกฝ่ายให้นอนหงายลงก่อนจะพลิกตัวขึ้นคร่อม แล้วโน้มริมฝีปากลงแนบจูบกับริมฝีปากบางเพียงแค่ครู่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา "เซ็นไว้ก่อนนะครับตอนเย็นมาต่อให้ วันนี้มีประชุมสำคัญ" ประชุมนี้ขาดประธานไม่ได้ด้วย เขาต้องกลั้นใจดันตัวลุกออกถ้าไม่งั้นคงได้ยาวแน่[มหาวิทยาลัย]"ทำอะไรอยู่จ๊ะมาสายเชียว" เสน่หาแซวเพื่อนเพราะเธอมาถึงตั้งนานแล้ว​ ส่วนงามพร้อมเกือบเข้าห้องเรียนไม่ทัน"อิจฉาคนมีความรักจังเลย" วาสนาเพื่อนที่อยู่ในห้องเอ่ยพูดขึ้น ที่จริงวาสนาก็ไม่ค่อยชอบหน้าเสน่หาและงามพร้อมหรอก แต่สองคนนี้ดวงกำลังพุ่งถ้าไปขวางทางน้ำกลัวว่าจะมีผลกระทบ และเพื่อนเกลอของวาสนาก็คืออมรรัตน์ คนที่เคยพูดดูถูกเสน่หาตอนที่พ่อของเธอติดคดีความจนถูกฟ้องล้มละลายทั้งสองไม่ได้ตอบกลุ่มนั้นหรอก

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 33

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 33"?" จะเรียกว่าตกใจกันทั้งโรงอาหารเลยก็ได้ แม้แต่งามพร้อมยังตกใจเลย ใครจะคิดว่าพญาจระเข้จะถอดเสื้อช็อปออกมาปิดกระโปรงที่เลอะประจำเดือนให้กับสาวคณะบริหารธุรกิจ แถมเธอคนนี้ก็เป็นข่าวว่าพ่อของเธอฉ้อโกงบริษัทครอบครัวฝ่ายชายด้วย"ตามออกมา" หลังจากที่ใช้เสื้อพันรอบกระโปรงของเธอไ

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-21
  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 25//18+

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 25🔞"อือ" หลังจากที่เขาจับเธอคว่ำลงกับที่นอนแล้ว​ ชายหนุ่มก็ดันท่อนเอ็นที่มีถุงยางอนามัยแบบไม่เรียบสวมใส่อยู่เข้ามา "อื้อซี๊ด" ความรู้สึกของเขาลดน้อยลง มากแต่ความรู้สึกของเธอนี่สิมันเพิ่มขึ้นตอนที่อีกฝ่ายเริ่มใช้แรงกระแทกชาละวันซอยถี่ๆ แบบชิลด์ๆ แต่กับเธอขย้ำที่นอนไม่เป็นท

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-19
  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 14//18+

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 14🔞ตอบออกไปถึงคิดได้ว่าไม่น่าพูดแบบนั้นเลย เธอเองไม่ใช่เหรอที่บอกว่าจะให้ความสุขกับเขานี่แค่เริ่มต้นเองนะผ่านไปสักพักมือที่เขาใช้แรงจับรูดก็ขยับเอง"?" ชาละวันแอบสงสัยเล็กน้อยแต่ก็ปล่อยให้เธอทำ "อาา"เขาไม่อายกันบ้างเลยเหรอ ทำไมเธอถึงอายจัง เพิ่งเคยเห็นของสงวนผู้ชายแบบเต็

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-17
  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 103

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 103🔞"ปล่อยค่ะ" เธอไม่ได้อนุญาตว่าจะให้เขาอาบน้ำด้วยหรอก แต่อีกฝ่ายถือวิสาสะเดินตามเข้ามาในห้องน้ำแล้วสวมกอด"ผมไม่ค่อยเข้าใจผู้หญิง ถ้ามีอะไรก็พูดมาตรงๆ ได้เลยนะ""แต่ฉันเห็นคุณเข้าใจทุกอย่างเลยนะคะ กับอีแค่ผู้หญิงทำไมคุณถึงจะไม่เข้าใจ" เธอหมายถึงเวลาทำงานเห็นเขาคล่องแคล่ว

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-04
Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status