LOGINShare
177 แต่งค่ะ
publish date:
2026-08-30 01:10:23
Latest chapter
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 177 แต่งค่ะ
พรึบ... ธามหันไปหาฟาร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ชายหนุ่มคุกเข่าลงต่อหน้าเธอทันทีโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปกุมมือนุ่มของเธอไว้แน่นด้วยความจริงใจ นัยน์ตาคมกริบฉายแววรักและมั่นคงอย่างที่สุด ฟาร์เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ใบหน้าหวานฉานแววฉงนและทำตัวไม่ถูก เธอจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความงงงวย ก่อนจะหลุดปากถามออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก "พะ...พี่ธาม! มาแบบนี้เลยเหรอคะ!" ฟาร์ถามพลางกะพริบตาปริบๆ หัวใจเต้นระทึกจนแทบจะทะลุออกมานอกอก "พี่ทำอะไรคะ" ธามคลี่ยิ้มหวานอบอุ่น ชายหนุ่มใช้นิ้วโป้งไล้หลังมือเธอเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าหนักแน่น "ใช่ครับ... พี่ตั้งใจมาขอฟาร์แต่งงานให้พร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งสองฝ่ายในวันนี้เลย พี่ไม่อยากรออีกต่อไปแล้วครับฟาร์ ยิ่งเมื่อคืน... ยิ่งเมื่อคืนฟาร์ได้หลับในอ้อมกอดพี่ พี่ยิ่งได้รู้ว่าพี่ต้องการฟาร์มากแค่ไหน พี่อยากตื่นขึ้นมาเห็นหน้าฟาร์ทุกวัน อยากใช้ชีวิตอยู่กับฟาร์ไปตลอดชีวิตของพี่ครับ" คำพูดตรงไปตรงมาและภาพเหตุการณ์เมื่อคืนที่ถูกเอ่ยขึ้นต่อหน้าผู้ใหญ่ ทำเอาฟาร์หน้าแดงฉ่าลามไปถึงใบหู เธอเขินอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ทว่าหัว
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 176 ลูกเขย
วริศพาทุกคนเข้าไปภายในบ้าน ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงออกจะเกรงใจนิดๆ "บ้านหลังนี้มันค่อนข้างเล็ก แล้วก็อาจจะดูคับแคบ ไม่ค่อยสะดวกสบายในการต้อนรับแขกผู้ใหญ่ระดับพวกคุณเท่าไร ต้องขอโทษด้วยจริงๆ นะครับ" ฟาร์ยืนอยู่ข้างๆ กอดถาดน้ำดื่มไว้แน่น เธอมองหน้าวริศผู้เป็นพ่อด้วยความห่วงใย ก่อนจะเบือนสายตาไปมองคุณพงษ์เดชและคุณปายวาดเพื่อดูท่าทีของทั้งสอง "หึ..." พงษ์เดชหัวเราะในลำคอเบาๆ ด้วยความอารมณ์ดี เขาส่ายหน้าช้าๆ ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและเป็นกันเอง "ไม่เป็นไรเลยครับคุณวริศ เรื่องนั้นไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โตอะไรสำหรับพวกเราเลยครับ ตรงกันข้ามบ้านไม้หลังนี้อบอุ่น ลมพัดเย็นสบาย และมีเสน่ห์มากครับ ได้กลิ่นไอธรรมชาติแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ ในเมืองหลวงหรอกนะครับ" พงษ์เดชกล่าวชมจากใจจริง ปายวาดรีบพูดเสริมขึ้นด้วยรอยยิ้ม "จริงค่ะคุณวริศ... อย่าคิดแบบนั้นเลยนะคะ พวกเราต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณวริศมากๆ ที่ให้โอกาสตาธามได้เข้ามาได้มาเรียนรู้ชีวิต และที่สำคัญคือให้โอกาสลูกชายตัวดีของดิฉันได้พิสูจน์ตัวเอง ตาธามกลับไปบ้านทีไร ก็นั่งเล่าเรื่องคุณวริศและหนูฟาร์ให้ฟังด้วยความเคารพตลอดเลยค่ะ"
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 175 คุณพ่อ คุณแม่
"พี่ธาม... อย่าพูดแบบนั้นสิคะ" ฟาร์รีบย่อตัวลงมากุมมือธามไว้แน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้ง "คุณพ่อคะอย่าทำอะไรพี่ธามเลยนะคะ! ฟาร์รักพี่ธามจริงๆ นะคะ พี่ธามเขายอมทิ้งคราบมาเฟียหมื่นล้าน ยอมแบกไม้ ทาสี เข้าครัว ทำงานหนักเพื่อคุณพ่อมาทั้งวันจนมือถลอกไปหมด เขายอมทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ตัวเองให้คุณพ่อยอมรับเลยนะคะ แล้วเรื่องเมื่อคืนฟาร์ก็เต็มใจจริงๆ... ฟาร์ยอมเป็นของเขาเองค่ะคุณพ่อ!" "เข้าข้างกันดีเหลือเกินนะพวกแกสองคน!" วริศยืนกอดอกจ้องมองคนหนุ่มสาวสองคนที่คุกเข่าปกป้องกันและกันอย่างไม่คิดชีวิต ชายแก่ถอนหายใจออกมาดังเห้อใหญ่ ใบหน้าที่เคยบึ้งตึงค่อยๆ ผ่อนคลายลง ทว่าริมฝีปากกลับกระตุกยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "อย่างทำอะไรฟาร์เลยนะครับ ถ้าคุณลุงจะทำอะไรกรุณามาทำที่ผม" "หึ... ปากแข็งกันทั้งคู่! นึกว่าฉันโง่จนดูไม่ออกหรือไงว่าใครเริ่มก่อนใครหลัง!" วริศเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบแต่กังวาน "ฉันตั้งใจเดินลงมาดูตั้งแต่ได้ยินเสียงฝนซาแล้ว ไอ้ตาธาม... แกเป็นผู้ชาย กล้าทำกล้ารับ ไม่โยนความผิดให้ผู้หญิงแบบนี้ ค่อยสมกับเป็นคนที่จะดูแลลูกสาวฉันหน่อย!" "เอ๋... คุณพ่อหมายความว่ายังไงคะ"
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 174 ฟาร์เป็นคนทำพี่ธามเอง
เช้าวันรุ่งขึ้น "ไง เมื่อคืนนอนหลับดีไหม" วริศเอ่ยถามธามที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องนอนรับรองด้วยสีหน้านิ่งๆ "เอ่อ... ก็ดีครับคุณพ่อ... เอ้ย! คุณลุง" ธามตอบตะกุกตะกัก พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ทั้งที่แอบเกร็งจนหลังตรงเป๊ะเพราะรู้สึกว่าใบหน้าของคนตรงหน้าดูนิ่งๆ แปลกๆ "แน่ใจนะว่าหลับดี" วริศเลิกคิ้วถามซ้ำ น้ำเสียงราบเรียบแต่กดดันจนบรรยากาศรอบตัวเย็นวาบ "ครับ... หลับดีครับ" ธามยิ้มแห้งๆ ตอบรับกลบเกลื่อน "หึ..." วริศเค่นหัวเราะในลำคอ สายตาจับจ้องชายหนุ่มรุ่นน้องตรงหน้าอย่างไม่วางตา "มีอะไรหรือเปล่าคะคุณพ่อ" เสียงหวานของฟาร์ดังขึ้น พร้อมทั้งคนตัวเล็กที่เดินออกมาท่าทางสดใสเลยทีเดียว รอยยิ้มบนใบหน้าเนียนผุดผ่องฉายแววมีความสุขอย่างเห็นได้ชัด "ก็ไอ้พี่ธามอะไรของลูกนี่ไง" วริศหันไปพูดกับลูกสาว แต่สายตายังคงกัดจิกธามไม่ปล่อย "ทำไมคะ พี่ธามทำไมคะ" ฟาร์เอียงคอถามด้วยความสงสัย หญิงสาวยังคงทำตัวไม่รู้ไม่ชี้เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "มันเข้ามายุ่งย่ามในบ้านของพ่อ แล้วมันก็หลับสบายทั้งคืน" วริศเน้นเสียงหนักแน่น "พ่อหมายถึงอะไรคะ" ฟาร์กะพริบตาปริบๆ เ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 173 จะไม่ให้นอนเลยหรือไง
"อ๊า! พี่ธาม... เบาๆ หน่อยค่ะ อ๊ะ!" ฟาร์ร้องครางเสียงหลอนระส่ำ ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านสุดขีด มือนุ่มจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังแกร่งของธามจนเกิดรอยข่วน ชายหนุ่มไม่ฟังคำขอร้อง เขายังคงกระแทกกระทั้นกายเข้าใส่ช่องทางรักอย่างหนักหน่วง ดุดัน และบ้าคลั่งตามอารมณ์เสน่หาที่ปะทุจนยากจะควบคุม ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! เสียงเนื้อกระทบกันดังตับๆ สลับกับเสียงเตียงไม้ที่โยกไหวตามแรงอารมณ์ ก้องกังวานแข่งขันกับเสียงสายฝนที่ตกลงมาซาซ่าด้านนอก ธามก้มลงซุกไซร้ขบเม้มซอกคอระหงของเธอซ้ำๆ พลางส่งแรงกระแทกตอกเน้นเข้าหาจุดอ่อนไหวลึกสุดอย่างจงใจ "อืมมม... ฟาร์... อ่าาาส์... ฟาร์ครับ... แน่นมากเลยคนดี" ธามคำรามในลำคอด้วยความเสียวจนหัวใจแทบหยุดเต้น ชายหนุ่มเร่งจังหวะสะโพกสอบกระหน่ำตอกเน้นๆ เข้าใส่ไม่ยั้ง "คิดถึง... พี่คิดถึงฟาร์จนใจจะขาดแล้ว!" "อ๊ะ! อ๊า! ฟาร์ไม่ไหวแล้ว... พี่ธาม... ฟาร์จะเสร็จแล้ว!" ฟาร์ร้องบอกเสียงพร่า ร่างกายบางเกร็งกระตุกหงึกหงัก ช่องทางรักบีบรัดตัวตัวท่อนเนื้อของเขาแน่นจนธามต้องซีดปากด้วยความเสียวซ่านขั้นสุด "ซี๊ด... อ่าาาาส์~ พร้อมกันนะครับคนดี... อาสสส์!" "อ๊ะ! อ๊ะ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 172 รัก
"พี่รักฟาร์นะ..." น้ำเสียงทุ้มนุ่มทรงเสน่ห์เอ่ยขึ้นเบาๆ ข้างใบหูขาว ก่อนที่ธามจะโน้มใบหน้าลงประทับริมฝีปากจูบฟาร์อย่างดูดดื่ม ทว่าแฝงไปด้วยความโหยหาที่อัดอั้นมาเนิ่นนาน ลิ้นหนาเกี่ยวพันหยอกล้อกับเรียวปากอิ่มอย่างช่ำชอง จนคนตัวเล็กในอ้อมกอดแทบละลาย "อื้อ... พี่ธาม..." ฟาร์ผละริมฝีปากออกเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะหายใจหอบเบาๆ ด้วยความตื่นเต้นและเอียงอาย ใบหน้าหวานเห่อร้อนจนแดงระเรื่อ เธอเอ่ยเสียงกระซิบพลางดันอกแกร่งไว้เบาๆ "เดี๋ยว... เดี๋ยวพ่อก็มาเห็นหรอกค่ะ" "ไม่เห็นหรอกครับ... พ่อหลับไปแล้ว" ธามกระซิบตอบเสียงแหบพร่า นัยน์ตาคู่คมวาววับไปด้วยเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่ยากจะดับลง พูดจบชายหนุ่มก็ซุกไซร้ใบหน้าหล่อเหลาลงไปยังซอกคอระหง ขบเม้มและเลียริมฝีปากบนผิวเนียนนุ่มเบาๆ กลิ่นหอมประทินผิวอ่อนๆ จากเรือนกายของฟาร์ยิ่งปลุกความเสน่หาในตัวเขาให้ลุกโชน ฟาร์หลับตาพริ้มรับสัมผัสอันนุ่มนวลทว่าวาบหวาม ไหล่บางสั่นระริก ลมหายใจเริ่มติดขัดด้วยความเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วเรือนร่าง มือหนาของธามเลื่อนลงไปปลดกระดุมและถอดเสื้อนอนของฟาร์ออกอย่างรวดเร็วและช่ำชอง เผยให้เห็นทรวงอกคู่สวยงามผุด
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 4 หนูเป็นแค่เด็ก
"นายครับ..." เปาลูกน้องคนสนิทที่นั่งอยู่เบาะหน้าข้างคนขับเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ พลางเหลือบมองเจ้านายผ่านกระจกมองหลัง "นายให้เวลาสองพ่อลูกนั่นตั้งหนึ่งสัปดาห์เลยเหรอครับ... ผมว่ายังไงซะ สองพ่อลูกนั่นก็ไม่มีทางหาเงินสิบล้านมาคืนให้นายได้อยู่แล้ว" ธามกระตุกยิ้มที่มุมปากเพียงนิด เขาละสายตาจากข้างท
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 3 เจ็บ
"กลับ" น้ำเสียงเข้มเฉียบขาดของธามสั่งการลูกน้องเพียงคำเดียว ร่างสูงสง่าหมุนตัวเตรียมจะเดินออกจากบ้านที่พังยับเยิน ทว่าก้าวไปได้เพียงสองก้าวฝีเท้าหนักๆ นั้นก็หยุดชะงักลง ราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาหันกลับมามองเด็กสาวตัวเล็กที่ยังคงนั่งกองอยู่บนพื้น แล้วลูกน้องทุกคนต่างก็หยุดนิ่งเป็นหุ่นปั้
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 2 หนี้สิบล้าน
"ลองดูสิ... ถ้าเธออยากจะให้พ่อของเธอติดคุกข้อหาโกงเงินสิบล้าน หรืออยากจะให้เขาหายสาบสูญไปเฉยๆ โดยที่ตำรวจก็ช่วยอะไรไม่ได้" "สะ... สิบล้าน" ฟาร์หน้าซีดเผือด หันไปมองผู้เป็นพ่อที่เอาแต่ก้มหน้าตัวสั่นงันงก "ฟาร์ลูก..." "ไม่จริงใช่ไหมคะพ่อ พ่อไปเอาเงินเขามามากมายขนาดนั้นได้ยังไงกันอ่ะ" "พ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 1 แจ้งตำรวจ
"แก ฉันกลับก่อนนะ" เสียงหวานของฟาร์เอ่ยบอกจูนเพื่อนรัก หลังจากที่จบคลาสสุดท้ายของวัน "อืม... กลับดีๆ ล่ะ ไว้พรุ่งนี้เจอกันนะแก" จูนโบกมือลาพร้อมรอยยิ้มสดใส ก่อนจะรีบวิ่งตรงไปยังรถยุโรปคันหรูที่มาจอดรอรับอยู่หน้าคณะเป็นประจำ พี่ชายของจูนลดกระจกลงมาทักทายคนเป็นน้องอย่างเอ็นดู ชีวิตของจูนถูกโรย
You may also like
หนี้รักมาเฟีย (Dear Debtor,)
ซีซั่นฟิน9.3K viewsของ(ตาย)มาเฟีย
Story ปลายตะวัน23.5K viewsเสพติดหัวใจมาเฟีย
มดตัวจี๊ด12.0K viewsนางบำเรอขัดดอก
หอมชา8.5K viewsเสี่ยเถื่อน(วายร้าย)
Tiwa1.5K viewsว่าไงคะคุณมาเฟีย
จูนเน็กซ์2.0K viewsเหยื่อแค้นบำเรอกาม
อมราวรินทร์/shinkiroxอมราวรินทร์487 viewsบำเรอรัก กลลวงมาเฟีย(ซีรีส์ชุดDARK)
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า43 views
