Mag-log inShare
บทที่ 1 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน 18+
Huling Na-update:
2026-03-08 01:36:15ท่ามกลางบรรยากาศยามค่ำคืน ภายในงานวันเกิดของเจ้าของคฤหาสน์ ซึ่งเต็มไปด้วยแขกผู้มีเกียรติมากมายที่มาร่วมแสดงความยินดี ทว่ากลับมีใครคนหนึ่งกำลังจดจ่อกับการทำอาหารในห้องครัว
หญิงสาวรู้สึกว่าการทำงานอยู่ในครัว ย่อมดีกว่าออกไปเผชิญหน้ากับผู้คนมากมาย โดยไม่รู้ด้วยซ้ำคนเหล่านั้นจะต้อนรับเธอหรือไม่
“อยู่นี่เองนังมนต์ ฉันตามหาแกตั้งนาน”
ประโยคที่ดังจากข้างหลัง ทำให้เจ้าของชื่อหมุนตัวไปประชันหน้ากับอีกฝ่าย
“แม่มีอะไรกับมนต์หรือเปล่าคะ” ปรายตามองอีกคนด้วยท่าทางหวาดกลัว
“นังลูกโง่ วันเกิดพ่อแกแท้ ๆ มัวทำอะไรอยู่ในครัว” นวลนิจก้าวยาว ๆ ไปหามนต์นภา ก่อนจี้ขมับอีกคนอย่างโมโห แล้วหยิกแขนขาวเนียนหลายทีจนเกิดรอยช้ำ
“มนต์เจ็บนะคะ”
“แค่นี้ยังน้อยไปสำหรับลูกโง่ ๆ อย่างแก” หญิงวัยกลางคนเอ่ยบอกอย่างไม่สบอารมณ์
“มนต์ทำอะไรผิดคะ ทำไมแม่ต้องทำกับมนต์ขนาดนี้ด้วย” ไม่ว่าจะทำอะไร หญิงวัยกลางคนมักจะดุด่าหรือตำหนิทุกครั้ง
“เพราะแกโง่ไงล่ะ ปล่อยให้นังมุกได้หน้า”
ถ้อยคำจากปากของแม่ ทำให้มนต์นภาไม่อยากฟัง จึงหมุนตัวไปล้างวัตถุดิบในอ่างต่อ
“ฉันพูดขนาดนี้แล้ว นี่แกยังจะเมินอีกเหรอ” นวลนิจกระชากแขนเล็กเต็มแรง ทำเอามนต์นภาถึงกับเซ
“แล้วแม่ต้องการให้มนต์ทำอะไรคะ”
“แกก็ออกไปเจอแขกคนอื่นบ้างสิ คนอื่นจะได้รู้ว่าแกก็เป็นลูกสาวอีกคนของคุณธนา”
“มนต์อยู่ในครัวดีกว่า ออกไปโผล่หน้าให้คนอื่นเห็นก็ไม่มีใครต้อนรับหรอก” เพราะเธอเป็นลูกเกิดจากแม่ที่เป็นเมียน้อยของพ่อ เลยทำให้ใครหลายคนต่างพารังเกียจ มิหนำซ้ำพ่อแท้ ๆ ยังเมินและรักลูกสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาคนแรก
“แกนี่มันน่าหงุดหงิดจริง ๆ”
“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว มนต์ขอทำงานต่อนะคะ” พยายามไม่สนใจคำพูดของแม่ และหันไปจดจ่อกับการล้างวัตถุดิบในซิงค์ล้างจาน
“นังลูกโง่” นวลนิจพึมพำเบา ๆ ก่อนยกยิ้มมุมปากอย่างมีแผนร้ายในหัว จึงไม่รีรอรินน้ำเปล่าใส่แก้วและใส่บางอย่างลงไปผสม
“นังมนต์”
“มีอะไรอีกคะ” เอ่ยถามขณะยังคงหันหลังให้อีกฝ่าย
“หันมานี่สิ” ว่าแล้วก็กระชากร่างเล็กอย่างรุนแรง ทำเอามนต์นภาถึงกับเซ
“แม่มีอะไรคะ”
“แกช่วยเอาน้ำดื่มไปให้คุณอชิระหน่อยสิ” ไม่พูดเปล่า ยื่นแก้วน้ำให้ลูกสาว
“ทำไมต้องเป็นมนต์ด้วยคะ ให้คนอื่นเอาไปให้ไม่ได้เหรอ” ไม่เข้าใจเลย แม่คิดจะทำอะไรกันแน่ ดวงตากลมโตจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ
“แกนั่นแหละเอาไปให้ คุณอชิระเป็นถึงลูกชายเพื่อนสนิทของพ่อแกเลยนะ แกเป็นเจ้าของบ้านก็ต้องดูแลแขกให้มันดี ๆ สิ”
“แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหน” มนต์นภาจำใจรับแก้วน้ำดื่มจากนวลนิจอย่างไม่มีทางเลี่ยง
“ในสวนแถว ๆ น้ำพุ”
หลังจากได้ยินดังนั้น หญิงสาวไม่รอช้าตรงไปยังจุดหมายปลายทาง และได้พบกับอชิระอย่างที่แม่บอก ซึ่งอีกคนมีสภาพไม่ค่อยสู้ดีนัก
“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”
“ไม่เป็นไรครับ” ชายหนุ่มหันไปบอกพร้อมเผยยิ้มเล็กน้อย
“ดื่มน้ำก่อนสิคะ” เธอยื่นแก้วน้ำดื่มให้เขา อชิระไม่รอช้ารับมาดื่มพรวดจนหมด
“ขอบใจนะ”
“เอ่อ คุณไม่ค่อยสบายเหรอคะ” ถามพลางกวาดสายตามองคนตัวโตอย่างเป็นห่วง
“ไม่เชิงหรอกครับ เมื่อกี้ผมดื่มเหล้าเยอะไปหน่อย ก็เลยรู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย”
“อ๋อค่ะ” หญิงสาวตอบรับอย่างเข้าใจ โดยไม่เปล่งประโยคใดมากนัก
“มนต์นภาใช่ไหม” ใบหน้าคมคายเหลือบมองคนตัวเล็ก
“รู้จักมนต์ด้วยเหรอ” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะรู้จักตัวเอง
“รู้สิครับ ก็ผมเป็นเพื่อนมุกและครอบครัวของพวกเราสนิทกัน ผมเคยเห็นคุณอยู่หลายครั้ง” ถึงนี่จะเป็นครั้งแรกที่ได้พูดคุยกับอีกฝ่ายก็ตาม แต่ใช่ว่าจะไม่เคยเจอหญิงสาวสักหน่อย
“อย่างนี้นี่เอง”
“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว” พูดพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนชายหนุ่มจะรู้สึกร้อนวูบวาบและเหงื่อไหลเยอะ ร่างกายมีความปรารถนาอย่างรุนแรง หนำซ้ำปวดหนึบบริเวณท่อนลำ
“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”
สภาพของชายหนุ่มในตอนนี้ ทำเอาอดเป็นห่วงไม่ได้ จึงรีบพุ่งไปหาอีกคนอย่างรวดเร็ว แต่ไม่วายถูกเขาผลักออกเต็มแรง
“เธอใส่อะไรลงไปในน้ำให้ฉันดื่ม” สรรพนามที่เอ่ยขึ้นพร้อมกับสายตาจ้องเธอแตกต่างไปจากเดิม ทำเอามนต์นภาสับสนไม่น้อย
“เปล่านี่คะ มนต์ไม่ได้ใส่อะไรลงไปทั้งนั้น” ใบหน้างามส่ายหัวไปมาอย่างเชื่องช้า พยายามอธิบายให้อีกคนเข้าใจ
“โกหก!!” เอ่ยบอกพลางทรุดกายนั่งลงบนพื้นหญ้า
“ไปพักก่อนเถอะนะคะ” แม้ว่าอีกคนจะต่อต้านแค่ไหน เธอยังคงช่วยประคองชายหนุ่มไปยังจุดหมาย
สถานที่เธอเลือกพาไป คือเรือนหลังเล็กของตนเองเพราะเป็นที่ใกล้ที่สุด อีกทั้งไม่อยากให้ใครเห็นเขาในสภาพนี้ กลัวจะทำให้แขกในงานแตกตื่นเปล่า ๆ
ทันทีที่มนต์นภาประคองเขานอนลงบนเตียง ไม่วายถูกคนตัวโตคว้าท่อนแขนเล็ก แล้วกดเธอลงกับที่นอนพร้อมตรึงแขนเรียว
“จะทำอะไรคะ” สายตาของอีกคนมองเธอ เปรียบเสมือนสัตว์ป่ากำลังจ้องอาหารแสนโอชะ วินาทีนี้รู้สึกหวาดกลัวไม่น้อย
“...” ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดจากปากหยัก เขาประทับจูบลงบนกลีบปากอวบอิ่ม ดูดด่ำอย่างคนหิวกระหาย ขณะเดียวกันหญิงสาวพยายามขัดขืนสุดฤทธิ์ สุดท้ายอ่อนระทวยให้จูบเร่าร้อนของคนเหนือร่าง
“อื้อ” เสียงหวานครางต่ำในลำคอ วินาทีนี้รู้สึกเหมือนสติเลือนราง จนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้
“เธอต้องรับผิดชอบ” เอ่ยบอกหลังจากถอนจูบ นัยน์ตาดำขลับกวาดมองทั่วร่างอรชรอย่างคนหิวกระหาย
“ตั้งสติหน่อยสิคะ” ก่อนทุกอย่างจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ เธอต้องหยุดทุกอย่างให้ได้ มือเล็กทั้งสองข้างประคองใบหน้าหล่อเหลาอย่างอ้อนวอน
ชายหนุ่มเลือกจะไม่ตอบคนตัวเล็ก เขารวบแขนขาวเนียนขึ้นเหนือศีรษะ จากนั้นซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างอดใจไม่ไหว
“อย่าทำแบบนี้นะคะ ” เธอดิ้นพล่านไปมาใต้กายแกร่ง ด้วยความหวังว่าจะหนีรอดจากสถานการณ์นี้ ทว่าอารมณ์ที่พลุ่งพล่านของเขาทำให้ยากจะยับยั้ง
ฝ่ามือหยาบกร้านสอดเข้าใต้กระโปรง แล้วเลื่อนไปหยุดยังกลีบกุหลาบงดงามพลางแหวกชั้นในไปด้านข้าง ก่อนส่งนิ้วยาวเข้าออกในโพรงอ่อนนุ่ม
“อื้อ อ๊ะ พอเถอะ”
เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยมนต์นภาไม่อาจต้านทานต่อการกระทำของอีกคน เธอปล่อยให้ร่างกายเคลิ้มไปพร้อมความปรารถนาของเขา
อชิระใส่ความเป็นชายเข้าออกในตัวเธอไม่ยั้ง เพื่อต้องการระบายความใคร่ไปพร้อมกับคนตัวเล็ก ความรู้สึกตอนนี้ช่างรุนแรงยิ่งนัก
“อื้อ อ๊ะ ทรมานเหลือเกิน” จากตอนแรกต้องการผลักอีกคนออกห่าง ทว่าตอนนี้กลับเรียกร้องให้เขาสัมผัสเต็มที่ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำตัวเองเป็นอะไรกันแน่ เพราะเพิ่งเคยมีประสบการณ์เร่าร้อนเป็นครั้งแรก
เขาจับเธอให้อยู่ในท่าคลาน จากนั้นส่งเอ็นร้อนอุ่นเข้าในกลีบดอกไม้ ไม่รอช้าร่อนเอวสอบเข้าออกในตัวเธอ
“อื้อ เสียวเหลือเกิน” เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากัน พยายามกลั้นเสียงร้องอันน่ารังเกียจ แต่ไม่วายดังเล็ดลอดอยู่ดี
กว่าอชิระจะยอมปล่อยมนต์นภาเป็นอิสระ หญิงสาวก็เข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว
Pinakabagong kabanata
บำเรอรักเมียตีทะเบียน บทที่ 10 กดดัน
แสงตะวันในยามเช้าสาดส่องเข้าในห้อง ส่งผลให้คนหลับบนเตียงปรือตาขึ้นพลางบิดขี้เกียจ ก่อนเธอจะนึกบางอย่างขึ้นได้ จึงเด้งตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตกวาดมองรอบห้อง เธอรับรู้ได้ทันทีว่านี่คือห้องนอนของตนเอง“เขาเป็นคนพาเรามาส่งที่ห้องเหรอ” เอ่ยบอกขณะก้มมองสำรวจร่างกาย ซึ่งสภาพของเธอในตอนนี้แต่งกายด้วยชุดนอนกระโปรงรอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนใบหน้างาม รู้สึกซาบซึ้งในการกระทำของเขาเหลือเกิน อย่างน้อยทำให้รู้ว่าอชิระไม่ได้ใจร้ายกับเธอจนเกินไปด้วยความอยากตอบแทนอีกคน มนต์นภารีบตรงไปยังห้องน้ำเพื่อจัดการธุระส่วนตัว หลังจากเสร็จสิ้นก็ไปที่ห้องครัวหญิงสาวลงมือทำอาหารอย่างตั้งใจ ใช้เวลาไม่นานก็เสร็จเรียบร้อย เธอเลือกทำเมนูง่าย ๆ เท่านั้น และเมื่อใกล้ได้เวลาที่เขาจะลงมา จึงไม่รอช้าไปรอคนตัวโตที่บันได“คุณอชิระ” เอ่ยเรียกอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม ทันทีที่อีกคนปรากฏตัวตรงหน้า“มีอะไร” ถามขึ้นเสียงเรียบพลางเลิกคิ้วเข้มขึ้นเล็กน้อย ท่าทางของคนตัวเล็กทำเอาอดสงสัยไม่ได้“วันนี้มนต์ทำอาหารโปรดของคุณ กินก่อนไปทำงานได้ไหมคะ” มือเรียวประสานเข้าหากันอย่างประหม่า เธอคาดหวังกับคำตอบของเขาเหลือเกิน“ฉันเคยบอกแล้วไม่
บำเรอรักเมียตีทะเบียน บทที่ 9 ตักตวง Nc+
ชายหนุ่มนั่งบนโซฟาขณะมนต์นภานั่งบนพื้น โดยทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน ดวงตากลมโตเหลือบมองท่อนลำ ก่อนกลืนน้ำลายลงคอกับความใหญ่ของแท่งร้อนอุ่น ไม่คิดมาก่อนสิ่งนั้นจะเข้ามาอยู่ในตัวเธอได้“ทำให้ฉันสิ”“มนต์ทำไม่เป็น” เอ่ยบอกเสียงแผ่ว วินาทีนี้เธอรู้สึกอายมากเหลือเกิน เป็นครั้งแรกต้องมานั่งจ้องของเขาแบบนี้“เอามือเธอมาจับสิ” ไม่พูดเปล่า อชิระคว้าข้อมือเล็กมาจับท่อนเอ็นขนาดใหญ่ เขาอธิบายให้คนตัวเล็กฟังอย่างใจเย็น ก่อนเธอจะทำตามอย่างว่าง่ายมือเรียวครอบครองความเป็นชายและขยับขึ้นลงตามจังหวะ เสียงร้องครางต่ำในลำคอของเขา ทำให้เธอเผลอชำเลืองมองใบหน้าคมคาย เพิ่งจะเคยรู้ว่าเขาทำหน้าแบบอื่นเป็นด้วย ปกติชอบทำหน้าขรึมใส่กัน“อื้อ มนต์เลียให้ฉันหน่อย” เสียงทุ้มร้องบอกปานจะขาดใจ คนตัวเล็กทำตามอย่างง่ายดาย แตะปลายลิ้นลงบนหัวหยักอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนปล่อยตัวเองให้เคลื่อนไหวตามสัญชาตญาณ“อื้อ” อชิระยังคงส่งเสียงร้องครวญครางอย่างสุขใจ ก่อนเบิกตากว้างอย่างตะลึง เมื่อเธอกำลังใช้ปากนุ่ม ๆ ครอบครองความเป็นชายการปรนเปรอที่เงอะงะของมนต์นภา ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกรำคาญสักนิด หนำซ้ำกลับชอบเหลือเกิน จนเขารู้สึกไม่เป็น
บำเรอรักเมียตีทะเบียน บทที่ 8 อารมณ์พลุ่งพล่าน 18+
เสียงเพลงดังสนั่นออกจากลำโพงขนาดใหญ่ ผู้คนโยกเอวตามจังหวะอย่างเมามัน ขณะเดียวกันมนต์นภานั่งนิ่ง ไม่มีท่าทีจะลุกขึ้นออกไปเต้นเหมือนพะแพง ที่ตอนนี้กำลังสนุกสุดเหวี่ยง“ท่าทางจะสนุกมาก” เผยยิ้มเล็กน้อยขณะมองดูเพื่อน“มาคนเดียวเหรอครับ” เสียงของใครคนหนึ่งดังขึ้น เธอหันขวับมองอย่างงุนงง“ใครเหรอ”“ผมอยากทำความรู้จักคุณครับ” พูดพลางมองด้วยสายตาแทะโลม ทำเอามนต์นภากระอักกระอ่วนไม่น้อย“ขอโทษนะคะ แต่ฉันมีสามีแล้ว” พยายามทำเป็นไม่สนใจอีกฝ่าย“จริงหรือเปล่า ถ้ามีสามีแล้วคงไม่มาที่แบบนี้หรอกใช่ไหม” ชายคนนั้นยังคงพยายามชวนมนต์นภาคุย“...” เธอเลือกที่จะเงียบ ไม่อยากตอบโต้ให้เสียเวลาเปล่า ๆ“หยิ่งจังนะครับ” ไม่พูดเปล่าทำท่าจะยกมือสัมผัสแผ่นหลังขาวเนียน แต่ช้าไปกว่าพะแพงที่ตรงมาถีบอีกฝ่ายล้มลงคาพื้น“คิดจะทำอะไรเพื่อนฉัน ไอ้ชาติชั่ว”“นังบ้า!! มึงเป็นใครวะกล้าดียังไงมาถีบกู” ชายคนนั้นโวยวายดังลั่นอย่างเกรี้ยวกราด ผู้คนบริเวณนั้นต่างหันมองด้วยความสนใจ“ฉันก็เป็นเพื่อนของคนที่แกกำลังจะลวนลามไง”“พูดอะไรของมึงวะ กูไม่ได้ทำแบบนั้นสักหน่อย” อีกฝ่ายโต้กลับอย่างไม่ลดละ“งั้นแกจะให้ฉันเอาหลักฐานให้ดูไหม”“ฝา
บำเรอรักเมียตีทะเบียน บทที่ 7 ความอึดอัด
เมื่อเดินทางมาถึงคฤหาสน์ อชิระรีบลงจากรถและเดินไปข้างหน้า โดยไม่เหลียวหลังมองมนต์นภาสักนิดว่าจะตามมาทันหรือไม่นัยน์ตาคู่งามมองแผ่นหลังแกร่งครู่หนึ่ง จากนั้นพ่นลมหายใจยืดยาว เธอเริ่มจะชินแล้วที่เขาเป็นแบบนี้ จึงไม่รอช้ายกเท้าเดินตามไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความกลัวจะถูกเขาตำหนิเหมือนตอนอยู่ที่บ้าน“ช้า” เมื่อเดินไปหยุดข้างคนตัวโต ไม่วายถูกเขาต่อว่าอยู่ดี“ขอโทษค่ะ” เอ่ยพูดเสียงแผ่วขณะก้มหน้างุดมองพื้น มือเรียวทั้งสองข้างประสานเข้าหากันอย่างประหม่า“นี่เหรอผู้หญิงที่พี่แต่งงานด้วย”เสียงของบุคคลที่สามดังขึ้น ส่งผลให้มนต์นภาแหงนหน้ามอง ก่อนหยุดชะงักกับความสวยของคนตรงหน้า ซึ่งใครที่ได้เห็นก็ต้องรู้สึกเช่นเดียวกับเธอ“อืม” อชิระเหลือบมองคนข้างกายพลางตอบรับสั้น ๆ ในลำคอ“ท่าทางไม่น่าจะวางยาพี่ได้เลย อย่างว่าแหละคนเราดูแค่หน้าตาไม่ได้หรอก”คำพูดของพะแพง ทำเอามนต์นภารู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่ เธอยืนตัวแข็งทื่อด้วยความรู้สึกช็อก คาดไม่ถึงอีกคนจะพูดตรง ๆ ให้ได้ยิน“เข้าบ้านกันเถอะ” อชิระตัดบทพร้อมเดินไปกับน้องสาว“ไม่มีใครต้อนรับเราเลยจริง ๆ” เอ่ยบอกด้วยความรู้สึกปวดหนึบ หญิงสาวพยายามบอกตัวเองให้เ
บำเรอรักเมียตีทะเบียน บทที่ 6 เจียมเนื้อเจียมตัว
รุ่งเช้าวันต่อมา อชิระลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างงุนงง ทันทีที่ลืมตาขึ้นก็พบกับคนตัวเล็กหลับใหลคาอ้อมแขน แรงดึงดูดบางอย่างเรียกร้องให้เขาสัมผัสแก้มนุ่มเบา ๆ ดั่งต้องมนต์สะกด“น่ารัก” เสียงทุ้มเอ่ยพึมพำ โดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำได้เผลอพ่นคำพูดแบบนั้นออกมาหลายนาทีผ่านไป มนต์นภาปรือตาขึ้นด้วยอาการงัวเงีย ก่อนเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง เพราะใบหน้าคมคายอยู่ห่างกันไม่กี่คืบทำเอาตกใจไม่น้อย จังหวะนั้นอชิระรีบเด้งตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว“มานอนอะไรตรงนี้” เอ่ยบอกอย่างไม่สบอารมณ์“เมื่อคืนคุณเมามาก มนต์ก็เลย...”“ไม่ต้องพูดแล้ว ช่างมันเถอะ” เพราะเขาจำทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนได้ ฉะนั้นเลี่ยงที่จะฟัง ก่อนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง “คุณอชิระคะ ข้าวเช้าจะรับเป็นอะไรดี”“ไม่ต้อง!! อย่าหวังว่าฉันจะกินของที่มาจากเธออีก” ปฏิเสธด้วยน้ำเสียงเย็นชา“อ๋อค่ะ” พยักหน้ารับเล็กน้อย ขณะปรายตามองแผ่นหลังกว้างกำลังย่างเท้าจากไป“เขาคงโกรธเรื่องเมื่อคืนแน่เลย” เอ่ยบอกอย่างสำนึกผิดทั้งที่พยายามบอกตัวเองไม่ให้สร้างปัญหา แต่ไม่วายดันเกิดเรื่องขึ้นอยู่ดีหลังจากอชิระออกไปทำงานประมาณเกือบชั่วโมง ระหว่า
บำเรอรักเมียตีทะเบียน บทที่ 5 ผู้ชายเย็นชา
“อื้อ” เปลือกตาบางเบิกขึ้นอย่างเชื่องช้า ขณะพลิกกายหันไปอีกด้านก็รับรู้ถึงความว่างเปล่า มนต์นภารู้ได้ทันทีเธอถูกทิ้งแล้ว เขากลับไปโดยไม่บอกกล่าวสักคำหญิงสาวยันกายลุกขึ้นนั่งด้วยความรู้สึกหน่วง ๆ แม้จะรู้ดีว่าการแต่งงานในครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความรัก ก็แค่ความผิดพลาดชั่วค่ำคืน ทว่าอย่างน้อยในฐานะเพื่อนมนุษย์เขาไม่ควรทำแบบนี้กับเธอ ทั้งที่เขาเป็นคนทำให้เธอตื่นสายแท้ ๆเวลาล่วงเลยผ่านไปหลายนาที กว่าเธอจะตรงไปชำระล้างร่างกายในห้องน้ำเมื่อจัดการธุระเสร็จสิ้น ก็ตรงไปยังล็อบบี้เพื่อเช็คเอ้าท์ จากนั้นนั่งรถโดยสารกลับบ้าน ซึ่งใช้เวลาไม่นานก็มาถึงปลายทางหลังจากก้าวลงจากรถ ใบหน้างามแหงนมองบ้านเบื้องหน้า ที่จะใช้ชีวิตต่อจากนี้อีกหนึ่งปีก่อนถอนหายใจเฮือกหนึ่ง“แค่ปีเดียวเท่านั้น” เสียงหวานพึมพำเบา ๆ ก่อนนำกุญแจไขประตูรั้วพร้อมเดินไปข้างใน และกวาดสายตามองหาคนตัวโต“เขาไม่อยู่เหรอ”เมื่อมั่นใจอย่างนั้น จึงก้าวเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านและตรงไปที่ห้องนอน ซึ่งก่อนหน้าจะแต่งงานไม่กี่วัน หญิงสาวได้มีโอกาสนำข้าวของมาเก็บไว้ จึงพอทราบตำแหน่งบ้านในระดับหนึ่ง โดยเธอกับเขาไม่ได้ใช้ห้องนอนร่วมกัน ม
Maaari mong magustuhan
พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่234.6K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว350.2K viewsสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI78.7K views4P ฮาเร็มของเลวาริน [เรย์xคริสxดีแลนxแทนคุณ]
คิมฮานึล1.1K viewsคุณผู้หญิงวิศวะ
นารีเขียนรัก1.8K viewsตกหลุมรักค่ำคืนนั้น
อิงวรา142 viewsลวงรักพันธนาการเถื่อน
เนตรกวี / Natekavees457 views
