MasukShare
บทที่ 73
Tanggal publikasi:
2025-09-20 17:00:30
Bab terbaru
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 115
"ฉันเป็นคนทำทำไมฉันจะไม่รู้""ชิ จงใจชัด ๆ เลย""เมื่อกี้ฉันห้ามแล้ว เธอจะกินเอง" ก็จริงเมื่อครู่เขาส่งสายตาให้ฉันตลอด ทว่าฉันเป็นคนรั้นจะกินเอง"เพื่อความสุขของลูกกับพี่ แม้เค็มฉันก็ยอม""เจ้าเล่ห์จริง ๆ" มือหนาขยี้หัวฉันด้วยความมันเขี้ยว แน่นอนว่าท่าทางฉันเมื่อกี้คือการออดอ้อนใส่เขาต่างหาก แต่ก็มี
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 114
"ผมคิดว่าเมื่อกี้เราทำเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่ม""อันนี้มันเค้กช็อกโกแลตหน้าไหม้หนิครับ" ฉันถึงทำกับหลุดขำพรืดในตอนที่ลูกชายสองคนที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จกำลังจดจ้องเค้กก้อนแรกของพวกเขาสีหน้าขมวด ก่อนที่จะปรายตาไปมองคนเป็นพ่อพร้อมกัน พี่สงครามจึงกระแอมคอนิดหน่อยราวกับกำลังคิดคำตอบ"พ่อว่า…เตาอบที่บ้านน่าจะม
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 113
ห้าปีผ่านไป"นี่มันอะไรกันเนี่ย!" ฉันได้แต่อ้าปากค้างแล้วเหลือบมองคนสามคนที่กำลังทำอะไรบางอย่าง ไล่มองสามร่างต่างขนาดทีละคนก่อนที่จะหยุดที่คนสุดท้ายที่ฉันคิดว่าเป็นตัวต้นเรื่อง"…" ไม่มีเสียงตอบรับจากใครสักคนที่อยู่ในครัว ตอนนี้ฉันกำลังเล็งผู้ชายสามคนที่กำลังพังห้องครัวของฉัน ไล่เรียงตั้งแต่หกขวบคาม
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 112
ท่อนเอ็นปูดนูนกำลังถูกฉันค่อย ๆ นั่งทับลงรูสวาท ความใหญ่โตเต็มที่กำลังทำให้กลีบดอกไม้ที่ฉ่ำเยิ้มแหวกออกจากกัน สุดท้ายมันก็เข้ามาในร่างกายของฉันสำเร็จ เอ็นร้อนแท่งใหญ่ทำให้ฉันต้องงอตัวไปข้างหน้า สอดประสานมือหนาของพี่สงครามแน่นเพื่อเป็นที่ยึดไม่ให้ฉันตกลงไปคอหักจากโต๊ะทำงานตัวสูง"ซี๊ดดด~" ร่างสูงคราง
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 111
"เป็นยังไงบ้างเหนื่อยไหม?" ร่างสูงเอ่ยถามในขณะที่ฉันเพิ่งกลับเข้ามา วันนี้ฉันเบบี้และแม่บ้านอีกสองคนพากันออกไปตามหาเนื้อผ้าหายากเพื่อมาตัดชุดคนสำคัญ ทั้งบ้านจึงเหลือแค่พี่สงครามคนเดียวที่เลี้ยงลูกเพราะป้าปิ่นลางาน แต่สิ่งที่เขาถามฉันว่าฉันควรเป็นคนถามเขามากกว่า เพราะใบหน้าคมดูเหนื่อยล้าต่างจากก่อนหน
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 110
ใช่…มันมาจากผมกับไอกวินที่ถอนหายใจออกมาพร้อมเพรียง เหมือนเพิ่งผ่านการสู้รบกับกองทัพข้าศึก ผมกับมันจึงมองหน้ากันอย่างโล่งใจ"งั้นผมไปนะครับนาย" กวินเอ่ย"มึงหยุด อยู่ในบ้านนี่แหละ ช่วยกูดูลูก""แต่นาย…" กวินมันเรียกผมเสียงเบาลง"มึงกล้าขัดคำสั่งกูเหรอวะ""อยู่ก็อยู่ครับนาย" คามิลที่เริ่มได้กินนมก็เริ
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 51
"คุณสงครามเรียกพบ""เธอไปบอกเขาเลยนะว่า ฉัน ไม่ ไป" ฉันเน้นย้ำทีละคำใส่น้อยที่เป็นคนมาตาม หลังจากที่ออกจากห้องนั้นได้ฉันก็รีบออกมาทำความสะอาดด้วยความโมโห พลันอารมณ์ก็ยังฉุนเฉียวไม่หาย ฉันยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิด ทำไมถึงต้องเป็นฉันที่ต้องมารองรับอารมณ์ของเขา โกรธใครก็ไปลงกับคนนั้นสิ มันเกี่ยวอะไรก
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 50
SONGKRAAM TALK"มึงมีอะไร?" ผมผละสายตาออกจากแท็บเล็ตหลังจากที่ไล่แก้วตาออกจากห้องก็มีอีกคนที่กำลังนั่งมองผมนิ่ง ๆ โดยไม่พูดอะไรตั้งแต่มาถึง ทำเอาผมที่เป็นเจ้าของห้องอึดอัดจนต้องพูดออกมาเอง"ได้ข่าวว่ามึงถูกยิง กูเลยเอากระเช้ามาเยี่ยม" ใบหน้าคู่คมที่หล่อน้อยกว่าผมเลิกไปทางกระเช้าผลไม้ที่ตั้งไว้"มีอะ
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 49
"แก้วตา" ร่างสูงเอ่ยเสียงนิ่งเรียบ แล้วฉันพูดผิดตรงไหน ตื่นมาก็ชวนทะเลาะตบตีทันที รู้แบบนี้ฉันไม่น่าเป็นห่วงเป็นใยตั้งแต่ทีแรก"นายนอนไปเลย ฉันจะไปบอกน้อยให้ตามหมอบอกว่านายฟื้นแล้ว" ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงให้มากความ ฉันรีบลุกขึ้นมายืนข้างเตียงกว้าง ก่อนจะออกคำสั่งกับคนที่จะเพิ่งฟื้นไม่ให้ขยับตัวมาก"เ
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 48
"หายไว ๆ นะไอโรคจิต"@ตอนเช้า"กำลังจะไปเช็ดตัวเหรอ เดี๋ยวฉันทำให้เอง" ฉันรีบยื่นรับกะละมังพร้อมผ้าเช็ดตัวจากมือของน้อย ในขณะที่เพิ่งจะเดินออกมาจากห้องแล้วตั้งใจจะทำแบบนั้นอยู่แล้วแต่กลับเห็นน้อยเดินมาเสียก่อน"วันนี้เธอมีเรียนไม่ใช่เหรอ รีบไปเถอะเดี๋ยวฉันทำเอง""ไม่เป็นไร อีกตั้งนานกว่าจะเข้าคลาส"
Anda juga akan menyukai
