เข้าสู่ระบบแชร์
คำสารภาพ
วันที่เผยแพร่:
2026-09-08 21:28:57
บทล่าสุด
บ่วงรักอุษณีย์ การตัดสินใจ
“ไม่ว่าเจ้าจะเลือกเช่นไร พี่ก็จะรับมันด้วยความเต็มใจ”นิลนิ่งเงียบอยู่เนิ่นนาน ราวกับเข็มนาฬิกาแห่งความรู้สึกได้หยุดหมุน สายตาของนางเหม่อมองไปยังผืนสระบัวที่สะท้อนแสงจันทร์เป็นประกาย ก่อนที่ริมฝีปากบางจะค่อยๆ ยกยิ้มขึ้นมาเป็นรอยยิ้มที่งดงามทว่าแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าและเข้าใจในสัจธรรม“ชาติที่แล้ว… ข้าโง่เขลานัก คิดว่าการละทิ้งทุกสิ่ง แลเกิดมาเป็นมนุษย์ คือหนทางแห่งการหลุดพ้นที่แท้จริง”หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก แผ่นอกกระเพื่อมไหว“แต่ข้ากลับลืมคิดไปว่า การทิ้งคนผู้หนึ่งไว้เบื้องหลัง ให้เขาต้องเฝ้าทุกข์ เฝ้ารอ และเฝ้าอาลัยอย่างไร้จุดจบ… มันก็คือการสร้างกรรมหนักขึ้นมาเช่นกัน”นิลหันกลับมาสบสายตาอันอบอุ่นของกาฬ ทันใดนั้น ดวงตาคู่งามก็เริ่มเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาใสที่ไหลผ่านแก้ม“ข้าคิดว่าข้ากำลังหนีจากบ่วงความรัก ความโลภ โกรธ หลง แต่ที่แท้ข้ากลับเป็นผู้สร้างบ่วงนั้นขึ้นมาเสียเอง เป็นบ่วงแห่งความทุกข์ทำให้ผู้ที่รักข้าที่สุดในชีวิตเช่นพี่ทุกข์ทรมาน เช่นนั้นแล้วจะเรียกมันว่าการหลุดพ้นได้อย่างไรกัน”กาฬนิ่งฟังทุกถ้อยคำเด็ดเดี่ยวจากปากของนาง นัยน์ตาของนาคราชหนุ่มสั่นสะท้าน ทว่าเขาเลือกที่จะเงี
บ่วงรักอุษณีย์ คำสัญญา
ยามหนึ่งแสงสว่างจากตะเกียงน้ำมันดวงสุดท้ายบนเรือนดับลง บรรยากาศรอบกายเหลือเพียงความเงียบสงัดและเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ร้องระงมในความมืดนิลในชุดผ้านุ่งสีครามและผ้าแถบสีสวาด ห่มคลุมทับด้วยผ้าคลุมไหล่ผืนหนาตั้งแต่ศีรษะเล็ก ย่อตัวแอบย่องลงจากหอนอนอย่างเบาฝีเท้าที่สุด ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความระมัดระวังเพราะเกรงว่าแม่นมอิ่มจะตื่นมาเห็นเดียวข้าจะรีบกลับมานะนมอิ่มร่างเล็กลอบถอนหายใจออกมาช้าๆ อย่างโล่งอก เมื่อเดินออกมาพ้นชายคาหอนอน ก่อนจะสูดลมหายใจลึกๆ เพื่อเรียกกำลังใจให้ตัวเองสายลมยามค่ำคืนพัดพากลิ่นดอกพุดซ้อนอ่อนๆ โชยมาแตะปลายจมูก หญิงสาวกระชับผ้าคลุมไหล่ขึ้นบังใบหน้า พลางกวาดสายตามองฝ่าความมืดตรงไปยังท่าน้ำริมคลองเพื่อเร่งไปหยิบเอาคบไฟ ก่อนจะแอบหลบไปที่เมืองวังบุญเหมือนเช่นทุกคืน“นั่นเอ็งจะไปที่ใด แม่นิล”เสียงใสดังมาจากทางด้านหลัง ทำให้นิลสะดุ้งสุดตัว หัวใจแทบจะตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม หญิงสาวรีบหันกลับไปมองตามเสียง ท่ามกลางความมืดสลัวที่มีเพียงแสงไฟรางๆปรากฏร่างของช่อที่ยืนกอดอกอยู่ข้างเสาศาลาริมน้ำ แววตาของช่อเต็มไปด้วยความจับผิดและฉงนสงสัย“ดึกดื่นค่ำคืนปานนี้ ยังแอบลอบลงจากเรือน...”ช
บ่วงรักอุษณีย์ ชื่อเสียง
หลายวันต่อมา หลังจากเกิดเรื่องนิลก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอกลับไม่มีเหตุผลหลีกหนีไปซ้อมรำที่ปราสาทพิชัยนาคาได้เหมือนเช่นวันวานอีกแต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้นิลและกาฬตัดขาดจากกัน เพราะสุดท้ายหญิงสาวก็แอบหนีลงจากเรือนไปหานาคราชหนุ่มที่เมืองวังบุญเกือบทุกคืนบรรยากาศในหมู่บ้านก็เต็มไปด้วยเสียงเล่าลือ เรื่องราวความงดงามและท่วงท่าการรำของนิลในงานบวงสรวงใหญ่ แต่กลับไม่มีใครพูดถึงเรื่องที่เธอถูกฉุดไปในงานวันนั้นเลยสักคนชาวบ้านทุกคนทำเหมือนว่าเรื่องในวันนั้นมันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน รวมถึงการมีอยู่ของขุนอินก็กลายเป็นสิ่งที่ถูกลบเลือนหายไปในขณะที่งานวันไหว้ครูประจำปีที่จะคัดเลือกนางรำก็ใกล้เข้ามาถึงอยู่ในเร็ววัน“กดหน้าทับลง แล้วทิ้งสายตามองไปข้างหน้า”“…”“หมุนตัวช้าๆ อย่างเพิ่งละสายตา”“…”“แบบนั้นแหละ อย่าลืมกดไหล่แลเชิดหน้าขึ้นอีก” เสียงของแม่ครูเอ่ยขึ้น พร้อมกับเดินจับท่าให้กับเหล่านางรำในคณะที่กำลังฝึกซ้อมและต่อท่ารำที่ลานกลางเรือน พร้อมกับคณะนักดนตรีที่บรรเลงท่วงทำนองอันไพเราะจนกระทั่งแม่ครูสั่งพักการซ้อม เหล่านางรำต่างพากันนั่งลงพับเพียบก่อนจะก้มลงกราบเศียรพ่อแก
บ่วงรักอุษณีย์ ชบา
วันต่อมาหลังจากที่พ่อโรงนำคนในคณะเดินเท้าจากชายป่าอีกฟากดั้นด้นมายังปราสาทพิชัยนาคาจนถึงที่หมายก็เป็นเวลารุ่งสาง ท้องฟ้าที่เคยมืดสนิทก็พลันแปรเปลี่ยนมาสว่างสดใสแสงทองของรุ่งอรุณแรกไล่แสงลงไปตามยอดปราสาทศิลาจนสว่างไปทั่วทั้งบริเวณ กลายเป็นภาพที่สวยงามดั่งต้องมนต์จนหลายคนต้องหยุดมองพ่อโรงหยุดยืนนิ่ง สายตาทอดมองความยิ่งใหญ่ของโบราณสถาน ที่มากี่ครั้งก็ยังทึ่งในความสวยงามของสถานที่แห่งนี้ขณะที่คนในคณะต่างพากันทรุดกายลงนั่งพักด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินเท้ามาทั้งคืน แต่ในแววตาของทุกคนกลับมีประกายความหวังขึ้นมาอีกครั้งว่าบุตรสาวของพ่อโรงจะปลอดภัยคนเป็นพ่อกวาดสายตาไปรอบบริเวณอย่างเงียบๆ ทว่าในใจของเขากลับร้อนรุ่มดั่งไฟสุม มิได้มีแก่ใจจะชื่นชมทัศนียภาพตรงหน้าแม้แต่น้อยท่ามกลางความเงียบสงบอันงดงามนั้น ทันใดนั้นมีบางสิ่งสะดุดสายตาของพ่อโรง เป็นร่องรอยบางอย่างคล้ายรอยของสัตว์เลื้อยคลานขนาดมหึมา แต่มันกลับมีขนาดที่ใหญ่เกินกว่าจะจินตนาการ และดูเหมือนจะเป็นรอยที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานพ่อโรงหันไปส่งสัญญาณมือให้คนในคณะที่กำลังนั่งพักอยู่ให้ระวังภัย เพราะไม่มีใครในที่นี้สามารถบอกได้ว่ามันคือรอยของ
บ่วงรักอุษณีย์ คับแน่น
“ใส่ร้ายพี่แล้วคนงาม พี่กำลังบอกรักเจ้าต่างหาก”ความต้องการของพญานาคราชหนุ่มที่ถูกจุดติดจนพลุ่งพล่านเกินจะเหนี่ยวรั้ง ทว่าเมื่อได้เห็นหยาดน้ำตาและสายตาที่สั่นไหวของนิล สัญชาตญาณความทะนุถนอมก็เข้าบดบังความดิบเถื่อนจนหมดสิ้นอนธกาฬผ่อนจังหวะลงจนกลายเป็นความนุ่มนวล เขาค่อยๆ ถอนแกนกายคู่แฝดออกจากช่องทางหลังที่เขาเพิ่งล่วงล้ำไปอย่างเชื่องช้าที่สุด“บอกรักอย่างไรกัน ข้าถึงทรมานถึงเพียงนี้”นิลหอบหายใจ ผิวเนื้อเนียนละเอียดขึ้นสีระเรื่อฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำรัก ทว่าเมื่อเห็นสายตาคมปลาบที่ทอดมองลงมาด้วยความรักอันลึกล้ำระคนเว้าวอน หญิงสาวก็ใจเต้นรัว“แน่ใจรึว่าเจ้าเพียงแค่ทรมาน หามีความสุขดังเสียงหวานที่ครางจนแหบแห้งไม่”อนธกาฬประคองเรียวขาบางทั้งสองข้างของเธอให้แยกออกอย่างนุ่มนวล ก่อนจะขยับจ่อความร้อนระอุทั้งสองลำลงมาที่ช่องทางรักด้านหน้า เพียงช่องทางเดียว“พะ... พี่กาฬจะรังแกข้าอีกแล้วรึ แบบนั้นข้ารับไม่ไหวหรอก”นิลเอ่ยประท้วงเสียงแผ่ว สองมือเอื้อมไปกุมมือหนาของเขาเอาไว้ด้วยความหวั่นใจ เพียงแค่ลำเดียวเธอก็แทบจะรับไม่ไหว แล้วนี่เขาจะหลอมรวมลำกายแกร่งทั้งสองเข้ามาในร่องรักด้านหน้าพร้อมกันได้อย่า
บ่วงรักอุษณีย์ แทบขาดใจ
“เจ้ามีความสุขเช่นเดียวกับพี่ใช่หรือไม่”ชายหนุ่มหยัดกายขึ้นเล็กน้อย สายตาคมทอดมองหญิงสาวใต้ร่างที่หลับตา นอนหอบหายใจอย่างอ่อนระทวย เขาขยับฝ่ามือลงต่ำ ลากไล้ผ่านหน้าท้องที่กระเพื่อมไหวตามแรงอารมณ์ ลงไปยังใจกลางสาวที่ยามนี้หลั่งรินหยาดน้ำหวานชโลมจนชุ่มฉ่ำ“จะไม่ตอบพี่หน่อยรึ”ฝ่ามือแกร่งปาดเอาน้ำหวานใสที่ไหลทะลักออกมาจากร่องรักสีสวยสดจนชุ่มเรียวนิ้วแกร่ง ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปสำรวจรูรักเบื้องหลังที่ยังคงปิดสนิทและไม่เคยมีสิ่งใดล่วงล้ำมาก่อน“อ๊ะ!... พี่กาฬ พี่จะทำสิ่งใด”นิลสะดุ้งสุดตัว นัยน์ตาฉ่ำปรือเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกยามเมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบและอุ่นร้อนที่แตะแต้มลงบนจุดอ่อนไหวทางด้านหลังเรียวขาบางพยายามจะหุบเข้าหากันด้วยสัญชาตญาณแห่งความหวาดหวั่น ทว่าร่องรักกลับสั่นระริกตอบสนองสัมผัสจากชายหนุ่มแม้จะรู้สึกหวั่นใจปนความตื่นเต้นที่ไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ร่างเล็กก็ไม่อาจหลบเลี่ยงได้ เพราะนาคราชหนุ่มที่แทรกตัวคั่นกลางหว่างขาไว้จนมิอาจขยับเขยื้อนได้“ชู่...อย่าเพิ่งกลัวไปเลย วางใจพี่เถิด แลหากมิชอบพี่จะหยุด”อนธกาฬกระซิบปลอบประโลมเสียงแหบพร่า เขาโน้มตัวไปกดจูบซับที่ข้างขมับและพร
บางทีคุณอาจจะชอบ
ข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ดอกท้อในสายลม43.5K viewsชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง67.7K viewsยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว343.3K viewsท่านแม่เซียนหมอ: วันนี้เสด็จพ่อสำนึกผิดหรือยัง
หานซานรื่อ127.1K viewsไม่เจ็บอย่างข้าผู้ใดจะเข้าใจ
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง135 viewsท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด
เยว่หยุน/Mooncloud2.2K viewsประกาศิตทรราช
เพลงมีนา259 viewsนักสืบหญิงผู้กุมหัวใจทรราช
สกุลจาง220 views
