LOGINShare
บทที่ 293
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 308
กำไลหยกเนื้อดีมูลค่ามหาศาลวงหนึ่งเพียงแค่มองดูเนื้อสัมผัสและสีสันของกำไลวงนี้ ก็รู้ได้ทันทีว่ามูลค่าของมันไม่ธรรมดาอย่างแน่นอนเวินหร่านถึงกับไม่กล้าหยิบมันออกมาจากกล่องด้วยเกรงว่าจะทำของเสียหายเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปไว้ แล้วส่งข้อความไปหาซางเลี่ยรุ่ย【หมายความว่ายังไงคะ?】อยู่ดี ๆ ทำไมเขาถึงส่งกำไลหยกที่มีมูลค่าสูงลิ่วขนาดนี้มาให้เธอ?ซางเลี่ยรุ่ย【ให้คุณ!】เวินหร่าน【ไม่มีความดีความชอบจะรับของขวัญได้ยังไง พรุ่งนี้ฉันจะเอาไปคืนให้นะคะ!】ซางเลี่ยรุ่ยไม่ได้ส่งข้อความตอบกลับเธออีกเวินหร่านคิดไปเองว่าเขาตอบรับตกลงแล้วเช้าวันถัดมาในการทำงานเธอเคาะประตูห้องทำงานประธานกลับพบว่าซางเลี่ยรุ่ยไม่ได้นั่งอยู่ข้างในนั้นเวินหร่านวางกล่องที่บรรจุกำไลหยกเนื้อดีลง แล้วเตรียมจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไปใครจะไปคาดคิด พอเอื้อมมือเปิดประตูห้องทำงานประธานออก ก็ชนเข้ากับฟู่ตานฉิงเข้าอย่างจัง“เวินหร่าน บังเอิญจังเลยนะ เธอเองก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?”ยามฟู่ตานฉิงเห็นเธอ ก็แย้มยิ้มทักทายด้วยความแปลกใจทันทีนับตั้งแต่เวินหร่านมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งร่วมเตียงกับซางเลี่ยรุ่ย เธอกับฟู่ตานฉิงก็แ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 307
บริกรเอ่ยตอบกลับมาว่าเป็นสุภาพบุรุษนามสกุลเจียงท่านหนึ่งหลีลี่โพล่งขึ้นมาทันควัน “ชื่อเจียงฮ่าวใช่ไหมคะ?”บริกรนึกทบทวนชั่วครู่ “รู้สึกว่าลายเซ็นในใบเสร็จจะเป็นชื่อนี้นะครับ”หลีลี่รีบส่งสายตาสื่อความหมายให้เวินหร่านทันที “ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าเจียงฮ่าวต้องมีใจให้แก? ดูท่าเมื่อกี้เขาคงอยู่แถว ๆ นี้ แถมยังช่วยจ่ายค่าอาหารให้เรียบร้อยแล้วด้วย”เวินหร่าน “...”ในใจของเธออดสงสัยขึ้นมาไม่ได้เป็นเจียงฮ่าวที่ช่วยพวกเธอจ่ายเงินจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?ทำไมในหัวของเธอถึงกลับนึกถึงใบหน้าของอีกคนหนึ่งขึ้นมาแทนเสียอย่างนั้น?“คนที่ช่วยพวกเราจ่ายเงิน ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนเหรอคะ?” เวินหร่านเอ่ยถามขึ้นมาฉับพลันบริกรตอบ “อยู่ที่ห้องส่วนตัววีไอพีชั้นบนครับ”เวินหร่านรีบผุดลุกขึ้นยืน แล้ววิ่งตรงไปยังชั้นบนทันทีบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเพราะเหตุใดบางทีอาจเพียงเพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานลึก ๆ ในใจของตัวเองให้กระจ่างชัดเท่านั้น“หร่านหร่าน แกจะไปหาเจียงฮ่าวเพื่อขอบคุณเขาต่อหน้าเหรอ?” หลีลี่รีบก้าวเท้าตามมาพลางเอ่ยถาม“อืม” เวินหร่านตอบรับเบา ๆ คำหนึ่งด้วยสีหน้าราบเรียบยามเดินมาถึงหน้าประตูห้องส่วนตั
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 306
อย่าบอกนะว่าที่ฟู่จิ่งเฉิงมองเวินฉีด้วยสายตาเป็นพิเศษมาโดยตลอด ก็เพราะผ้าเช็ดหน้าผืนนี้?หากเป็นเช่นนั้นจริง มันก็น่าตลกสิ้นดี!ฟู่จิ่งเฉิงเห็นเธอเงียบหายไปนานจึงยิ่งทวีความร้อนรน “คืนผ้าเช็ดหน้ามาให้ผม ได้ยินไหม?”เวินหร่านปรับอารมณ์ความรู้สึกกลับมาอย่างรวดเร็ว“เส้นตายก่อนสิ้นสุดสัปดาห์นี้ ขนข้าวของของคุณออกไปให้หมด ไม่อย่างนั้นก็ไม่ต้องมาคุยกัน!”เธอทิ้งคำพูดอันเย็นชาไว้ประโยคหนึ่ง แล้วกดตัดสายทิ้งทันทีผ้าเช็ดหน้าผืนนี้เป็นของเธอเห็น ๆ เป็นเขาเองที่จำคนผิดแท้ ๆ ยามนี้ยังกล้ามาสั่งให้เธอคืนของของตัวเองกลับไปอีกเรอะ?ถือโอกาสนี้บีบให้เขาไสหัวไปให้พ้นทางเสียเลยก็ดีเหมือนกัน!ดูท่าแล้วบ้านหลังนั้นเธอคงต้องรีบจัดการย้ายของออกแล้วประกาศขายให้เร็วที่สุด จะได้ไม่ต้องมาคอยพัวพันคาราคาซังไม่จบไม่สิ้นกับฟู่จิ่งเฉิงอีก...อาหารเย็นเวินหร่านกับหลีลี่นัดกันไปทานอาหารที่ร้านอาหารตะวันตกเปิดใหม่แห่งหนึ่ง“หร่านหร่าน เธอตั้งใจจะเดินทางไปต่างประเทศหรือเปล่า?” หลีลี่พลันเอ่ยถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย“ไปต่างประเทศเหรอ?” เวินหร่านชะงักไปครู่หนึ่ง“ฉันมีลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่ง หลั
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 305
ชีวิตการแต่งงานที่ล้มเหลวช่วงนั้น เธอไม่อยากหยิบยกขึ้นมาพูดถึงอีกจริง ๆ เวินหร่านยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายรูปบ้านไว้หลายมุม เตรียมจะติดต่อผ่านนายหน้าเพื่อลงประกาศขายยามกลับมาถึงบ้าน สายของฟู่จิ่งเฉิงก็โทรสวนกลับมาพอดี“ฮัลโหล...”เวินหร่านกดรับสายเดิมทีคิดว่าฟู่จิ่งเฉิงโทรกลับมาเพราะเห็นสายที่เธอติดต่อไปก่อนหน้านี้นึกไม่ถึงเลยว่าฟู่จิ่งเฉิงพอรับสายก็เอ่ยปากคาดคั้นเธอทันที “วันนี้คุณกลับไปที่บ้านมาใช่ไหม?”เวินหร่านชะงักไปครู่หนึ่งพอตั้งสติได้ถึงรู้ว่าบ้านที่เขาพูดถึง หมายถึงเรือนหอที่เคยใช้ชีวิตร่วมกันหลังแต่งงาน“อืม คุณจะมา...” ขนของของคุณออกไปเมื่อไหร่?เธอยังไม่ทันได้ถามต้อน ฟู่จิ่งเฉิงก็เอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน “คุณเคยเข้าไปในห้องผมใช่ไหม?”เวินหร่าน “ฉันเคยเข้าไปในห้องคุณจริง ๆ ...”ทว่านั่นก็แค่เข้าไปถ่ายรูป เพื่อจะได้นำบ้านหลังนี้ไปลงประกาศขายทิ้งเท่านั้นน้ำเสียงของฟู่จิ่งเฉิงเจือความร้อนรนขึ้นมาทันใด “คุณเห็นผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งในลิ้นชักผมไหม?”เวินหร่านฉงนใจ “ผ้าเช็ดหน้าอะไร?”ฟู่จิ่งเฉิง “ก็ผ้าเช็ดหน้าลายหมีเจ็ดสีผืนนั้นไง...”ผ้าเช็ดหน้าลายหมีเจ็ดสี?อย่าบอกนะว่าเ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 304
ซางเลี่ยรุ่ยเลิกคิ้ว “ทำไมเหรอ?”เวินหร่านจ้องมองเขาด้วยสายตาแค้นเคืองสีหน้าฉายแววเจ็บใจหากรู้ว่าเขาโทรสั่งให้เจียงฮ่าวเอาเสื้อผ้ามาส่ง เธอก็จะไม่มีวันหยิบกางเกงในตัวนั้นออกมาให้เขาแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นเมื่อครู่นี้คงไม่เกือบทำให้เขาเข้าใจผิดไปไกลว่าเธอส่งสัญญาณบอกใบ้อะไรนั่นหรอก?“คุณ...”เวินหร่านถลึงตาใส่เขาอยู่นานครึ่งค่อนวัน สุดท้ายก็ทำได้เพียงตัดใจเลิกรา“ช่างเถอะค่ะ!”เธอสะบัดหน้าเดินกลับเข้าครัวไปกินอาหารเช้ายามเดินกลับออกมา ซางเลี่ยรุ่ยก็ได้เปลี่ยนเป็นชุดสูทลิมิเต็ดเอดิชันชุดใหม่เอี่ยมเรียบร้อยแล้วเนื้อผ้าชั้นเลิศกับการตัดเย็บที่เข้ารูปอย่างประณีตยิ่งขับเน้นให้เรือนกายของเขาดูสูงใหญ่กำยำและสง่าผ่าเผยยิ่งขึ้นไปอีกเครื่องหน้าคมคายหล่อเหลา ราวกับถูกรังสรรค์ขึ้นอย่างพิถีพิถันจากฝีมือเทพเซียนเวินหร่านชะงักตะลึงงันไปชั่วขณะผู้ชายคนนี้จะหล่อเกินไปแล้วนะทว่าเพียงไม่นาน เธอก็ตื่นจากภวังค์คืนสติกลับมาคอยเตือนตัวเองว่าอย่าได้หลงใหลไปกับเสน่ห์เรือนร่างของเขาเป็นอันขาด“ไปกันเถอะ เดี๋ยวผมขับรถไปส่งคุณที่บริษัทเอง”ซางเลี่ยรุ่ยยื่นมือไปรั้งไหล่ของเธอพลางเอ่ยขึ้นทว
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 303
เดิมทีนี่เป็นเพียงเรื่องราวระหว่างเธอกับฟู่จิ่งเฉิงเท่านั้นแต่ด้วยความฉุนเฉียวและเซ้าซี้ของซางเลี่ยรุ่ย เธอจึงจำใจต้องตอบไปตามความจริงเพื่อตัดปัญหาไม่ให้เขาคอยรังควานเธอไม่เลิกราซางเลี่ยรุ่ยหรี่ตาลงเล็กน้อยที่แท้เมื่อคืนเธอก็แค่ยอมร่วมเดินทางกลับบ้านใหญ่เป็นเพื่อนฟู่จิ่งเฉิงเท่านั้นดูท่าแล้วคงเป็นเขาที่เข้าใจผิดไปเองพวกเขาสองคนคงไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไรกันในคืนนั้นทว่าการที่ยอมเดินทางกลับบ้านใหญ่เคียงข้างฟู่จิ่งเฉิงได้ ย่อมเป็นสิ่งยืนยันว่าความสัมพันธ์ในฐานะสามีภรรยาของทั้งคู่ยังคงราบรื่นดีอยู่อย่างน้อยที่สุด ณ ตอนนี้ ก็ยังคงไร้วี่แววแผนการหย่าร้างความรู้สึกกลุ้มใจพลันก่อตัวขึ้นในอกของเขาอีกหน“คุณยังไม่อยากหย่ากับเขาอีกเหรอ?” ซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยถามพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธออย่างไม่คลาดสายตาเวินหร่านชะงักงันไปในทันใดนึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะโพล่งเรื่องการหย่าร้างขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยหรือว่าเขาจะแอบจับสังเกตอะไรบางอย่างได้แล้วอย่างนั้นเหรอ?ทว่าเธอกับฟู่จิ่งเฉิงได้เซ็นสัญญาเก็บรักษาความลับไว้ด้วยกันย่อมไม่อาจเอ่ยความจริงให้เขาฟังได้โดยเด็ดขาด“ฉันกับ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
You may also like
เกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้266.8K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.6K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์103.5K viewsรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat106.8K viewsพบคนหอนหนึ่งอัตรา
เย้ายวน68 views“ทราย…เส้นทางเสียวของครูสาว”
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร205 viewsขย่มรักวิศวะร้าย
InTheStars166 viewsเมื่อรักกลายเป็นคำตัดสิน
สายธารลับ97 views
