LOGINShare
บทที่ 332
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 332
ใบหน้าหวานของเวินหร่านพลันมืดมนลงเล็กน้อยทำไมเขาถึงวกกลับมาพูดถึงเรื่องสามีของเธออีกแล้ว?หารู้ไม่ว่า ฟู่จิ่งเฉิงกลายเป็นอดีตสามีของเธอไปตั้งนานแล้ว“ไม่เกี่ยวกับคุณค่ะ”เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา หลบสายตาอันคาดคั้นเค้นถามของเขาคำถามนี้ของเขา มันล้ำเส้นเรื่องส่วนตัวเกินไปแล้วเขาเป็นแค่คู่นอนของเธอ เธอไม่มีความจำเป็นจะต้องตอบคำถามเขาเสียหน่อยบรรยากาศพลันเปลี่ยนเป็นตึงเครียดชวนอึดอัดขึ้นมาซางเลี่ยรุ่ยออกแรงกระชับเอวคอดกิ่วของเธอแน่น รวบเอาเรือนร่างของเธอเข้ามาตระกองกอดไว้ในอ้อมอก“ไม่อยากพูด? แล้วก็ไม่อยากกิน? ถ้างั้นพวกเราเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นกันดีกว่าไหม?”เปลือกตาของเวินหร่านพลันกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงทำงั้นเหรอ?เธอรู้อยู่แล้วเชียวว่าการที่เขาสั่งให้คนไปเรียกเธอมาที่ห้องทำงาน คงไม่ได้หวังดีอะไรแน่ ๆ “ที่นี่ห้องทำงานของคุณนะคะ” เวินหร่านอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือนสติเขาซางเลี่ยรุ่ยขยับเรือนร่างแนบชิดเข้ามากลิ่นอายบุรุษเพศอันอบอุ่นโชยผ่านข้างแก้มและกกหูของเธอเบา ๆ “ไม่มีกฎข้อไหนบอกนี่ว่าทำในห้องทำงานไม่ได้”มุมปากของเวินหร่านกระตุกเกร็งเขา... คงไม่ได้คิดจะทำเรื่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 331
ครู่ต่อมา เจียงฮ่าวก็ถือกล่องเก็บความร้อนสองใบเดินเข้ามาด้านในเขาแอบสังเกตเวินหร่านกับซางเลี่ยรุ่ยอย่างเงียบเชียบและสัมผัสได้ในทันทีว่าบรรยากาศภายในห้องประธาน ไม่ได้ตึงเครียดเย็นชาเหมือนก่อนหน้านี้แล้วดูท่าการให้เวินหร่านเข้ามาจะได้ผลดีเยี่ยมจริง ๆ รัศมีอำมหิตบนเรือนร่างของบอสใหญ่ลดทอนลงไปมากทีเดียวเจียงฮ่าวลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเงยหน้าขึ้นพร้อมเอ่ยทักทายเวินหร่านอย่างเป็นกันเอง “ผู้ช่วยเวิน!”ในฐานะผู้ช่วยพิเศษข้างกายบอสใหญ่ ปกติแล้วมีแต่คนอื่นคอยประจบประแจงเขาจะมีก็แค่เวินหร่านคนเดียวนี่แหละที่เป็นข้อยกเว้นเวินหร่านเห็นเจียงฮ่าวทักทายตนเอง ย่อมยิ้มแย้มตอบกลับไปตามมารยาท “ผู้ช่วยพิเศษเจียง”ชายหนุ่มที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน มองดูหญิงสาวที่ทำหน้าตึงใส่ตน ทว่ากลับมอบรอยยิ้มให้กับเจียงฮ่าวสายตาของเขาก็ดิ่งวูบมืดมนลงทันใดสายตาที่จ้องมองเจียงฮ่าวคมกริบประหนึ่งคมดาบเจียงฮ่าวสัมผัสได้ถึงรัศมีอำมหิตที่บอสพุ่งเป้าตรงมาทางตน หลังแผ่นหลังพลันเหยียดเกร็งขึ้นมาทันตาเขาไม่กล้าเอ่ยปากพูดคุยกับเวินหร่านต่ออีก รีบวางกล่องเก็บความร้อนในมือลงบนโต๊ะชาตรงโซนพักผ่อน แล้วโกยอ้า
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 330
หลายวันต่อมาเวินหร่านเข้าและเลิกงานตรงเวลาทุกวันเธอตั้งใจรักษาระยะห่างกับซางเลี่ยรุ่ยอย่างเห็นได้ชัดทุกครั้งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ต้องติดต่อกับเขาเรื่องงาน เธอเป็นต้องไหว้วานให้คนอื่นจัดการแทนเสมอส่วนข้อความนัดหมายจากซางเลี่ยรุ่ย เธอก็เฟ้นหาข้ออ้างหลบเลี่ยงปฏิเสธไปเสียหมดยามพักกลางวัน หลีลี่เอ่ยชวนเวินหร่านไปรับประทานอาหารที่โรงอาหารด้วยกันขณะที่เธอกำลังเก็บของเตรียมตัวลุกขึ้นยืน ไป๋หลินก็เคาะประตูเดินเข้ามาในห้องทำงานของเธอเธอยื่นเอกสารฉบับหนึ่งส่งให้ถึงมือเวินหร่าน “ผู้ช่วยเวิน รบกวนช่วยไปที่ห้องประธานสักหน่อยนะคะ ให้ประธานซางเซ็นชื่อลงในเอกสารฉบับนี้ทีค่ะ”เวินหร่านขมวดคิ้วลงโดยสัญชาตญาณ “...”ทำไมต้องให้เธอไปเองด้วยเล่า?นับตั้งแต่คืนนั้นที่เธอเห็นฟู่ตานฉิงก้าวเข้าไปในบ้านพักของเขา เธอก็ไม่อยากจะสนใจเขาอีกเลยต่อให้พวกเขาสองคนเป็นเพียงคู่นอนกัน และเขาไม่มีพันธะสัญญาที่จะต้องซื่อสัตย์ต่อเธอเลยก็เถอะแต่การที่เขานัดผู้หญิงพร้อมกันทีเดียวสองคนแบบนี้ มันไม่ออกจะเกินไปหน่อยหรืออย่างไร?ทั้งที่เวินหร่านรู้อยู่เต็มอกนานแล้วว่า ผู้ชายระดับซางเลี่ยรุ่ย ย่อมไม่มีทางมีผู้หญิง
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 329
ทว่าเมื่อมองเห็นหญิงสาวคนที่เพิ่มเข้ามาในห้องรับประทานอาหาร คิ้วและดวงตาของเขาก็ดิ่งลงทันใด“ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาพลการแบบนี้?”เขาตวาดเสียงเย็น ใบหน้าหล่อเหลาพลันคมกริบมืดมนขึ้นมาทันตาฟู่ตานฉิงปรายสายตาช้อนมองเขาอย่างเง้างอน “คุณป้าเป็นคนบอกรหัสผ่านกับฉันเองค่ะ ให้ฉันเอาข้าวมาส่งให้! คุณป้าบอกว่าคุณทำงานล่วงเวลาบ่อย ทานอาหารไม่เป็นเวลา ฉันเลยตั้งใจลงครัวทำกับข้าวสองสามอย่างด้วยตัวเอง คุณลอง...”คำพูดของเธอยังไม่ทันจบดี ก็ถูกซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยขัดขึ้นเสียก่อนซางเลี่ยรุ่ย “ไม่จำเป็น เอากลับไป!”น้ำเสียงของเขาทรงพลังและแข็งกร้าว ไร้ซึ่งช่องว่างให้ปฏิเสธสีหน้าของฟู่ตานฉิงพลันชะงักค้างไปในอึดใจนั้น ร่างกายหงอยเหงาลงประหนึ่งมะเขือถูกน้ำร้อนลวก“ฉันตั้งใจไปหาอาจารย์สอนทำอาหาร เพื่อเรียนลงครัวด้วยตัวเองเลยนะ...”คุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่ไม่เคยต้องหยิบจับงานบ้านงานเรือนอย่างเธอ ต้องทุ่มเทขนาดไหนกันกว่าจะทำอาหารมื้อนี้ออกมาได้?แม้กระทั่งนิ้วมือของเธอก็ยังถูกมีดบาดเป็นแผลไปตั้งหลายแผลโดยไม่ทันระวังทว่าเขาเล่า?อาหารยังไม่ทันได้แตะลิ้นสักคำ กระทั่งสายตาก็ยังไม่คิดจะปรายมองเลยด้วยซ้ำ ก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 328
เวินหร่านขมวดคิ้วแน่นเขายังมีหน้ามาส่งข้อความหาเธออีกหรือ?อย่าบอกนะว่าฟู่ตานฉิงปรนนิบัติเขาไม่ถึงอารมณ์ ถึงได้หันกลับมารำลึกถึงเธอขึ้นมาอีก?เวินหร่านตอบกลับไปอย่างเย็นชา【ฉันไม่ค่อยสบาย ไม่ไปแล้ว!】ซางเลี่ยรุ่ยส่งข้อความกลับมาอย่างรวดเร็ว【ไม่สบายตรงไหน?】เขาคิดว่าเธอไม่สบายกายทว่าไหนเลยจะรู้ว่าแท้จริงแล้วยามนี้เวินหร่านกำลังไม่สบายใจต่างหากเพียงแต่ไม่สะดวกที่จะเอ่ยปากบอกออกไปเท่านั้นเวินหร่าน 【ไม่มีอะไร แค่นอนพักสักตื่นก็หายแล้วค่ะ】ซางเลี่ยรุ่ย 【พักผ่อนดี ๆ ล่ะ ถ้าพรุ่งนี้ยังไม่หาย เดี๋ยวผมพาไปตรวจที่โรงพยาบาล】เวินหร่านไม่ได้ตอบข้อความเขาอีกเธอโยนโทรศัพท์ไปไว้อีกทาง...“ติ๊งต่อง”หลีลี่เพิ่งจะต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเสร็จไปชามหนึ่ง ยังไม่ทันจะได้ลงมือกิน เสียงออดหน้าประตูพลันดังขึ้นเธอเดินตรงไปเปิดประตูคนที่ยืนอยู่ภายนอกประตูกลับกลายเป็นเวินหร่านไปเสียได้“หร่านหร่าน ทำไมแกถึงมาหาดึกดื่นป่านนี้ล่ะ?”หลีลี่เห็นเธอเข้า ก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานขึ้นมาอย่างประหลาดใจเวินหร่าน “ฉันนอนคนเดียวไม่หลับ เลยมาหาแกคุยเล่นด้วยน่ะ”หลีลี่ชะงักไป “คุยเล่น?”ดึกดื่นค่อนคืน
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 327
เวินหร่านเดาความคิดของเขาในยามนี้ไม่ออก จึงเลือกตอบปฏิเสธไปเสีย “ไม่แล้ว!”สีหน้าของฟู่จิ่งเฉิงพลันหม่นหมองลงทันตาเขาปล่อยมือหลุดออกช้า ๆ ลู่ไหล่ลงอย่างหมดแรงก่อนจะเดินจากไปด้วยสีหน้ามืดมนเคร่งเครียดเขาไม่ได้เอ่ยปากทวงถามผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นกับเวินหร่านอีกเลยทันทีที่ก้าวพ้นประตู เขาก็ดึงโทรศัพท์มือถือออกมา กดโทรออกหาปลายสายทันที“หาทางสืบหาตัวเพื่อนร่วมชั้นหญิงรอบตัวเวินหร่านดูสิว่า มีใครที่นามสกุลเฉิงบ้างไหม”“ครับ คุณชายรอง!”ฟ่านเจิ้งรับคำสั่ง ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยรายงานต่อ “ทางด้านคุณชายใหญ่ อาการป่วยกำเริบหนักมากครับ ช่วงสองสามวันมานี้คุณท่านกับคุณนายต่างปักหลักเฝ้าอยู่ข้างเตียงตลอด ดูท่าคงจะยื้อไว้ได้อีกไม่นานแล้ว”แววตาของฟู่จิ่งเฉิงพาดผ่านรังสีอำมหิตลึกล้ำ “อืม เข้าใจแล้ว”ขอเพียงพี่ชายคนโตตายไป เขาก็จะสามารถก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้สืบทอดแห่งตระกูลฟู่ได้อย่างราบรื่นถึงเวลานั้น มีสิ่งใดบ้างเล่าที่เขาจะไขว่คว้ามาครอบครองไม่ได้?...เวินหร่านขนย้ายกล่องพัสดุหลายใบที่จัดเก็บมาจากบ้านหลังเก่า กลับมายังบ้านหลังใหม่หลังจากง่วนกับการปัดกวาดเช็ดถูอยู่พักใหญ่ ข้อความให
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนัก
You may also like
น้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat67.3K viewsมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ143.8K viewsรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat96.9K viewsวุ่นรักนักชง
Puifhai8572 viewsนางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง
ชลิริลจ์58 viewsกับดักรัก ยัยตัวแสบ
Melyssa1.5K viewsเมียเดิมพัน ซีรีส์ชุด เมียยอดรัก ลำดับที่ 2
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง85 views
