LOGINShare
บทที่ 353
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 356
“ซี๊ด!”เวินหร่านรู้สึกราวกับหนังศีรษะถูกเขากระชากหลุดออกมาแผ่นหนึ่งความเจ็บปวดแล่นรวดจนเรือนร่างสั่นสะท้านเธอจึงกระซวกส้นรองเท้าส้นสูงลงบนหลังเท้าของผู้จัดการเฉียนอย่างแรงผู้จัดการเฉียนเจ็บจนจำเป็นต้องปล่อยมืออันที่จริงเวินหร่านสามารถหลบหนีไปได้ด้วยตัวเอง ทว่าเธอไม่อาจตัดใจทิ้งหลีลี่ไว้ในห้องส่วนตัวนี้เพียงลำพังได้“ลี่ลี่ ตื่นสิ!”เธอเขย่าตัวเพื่อนสนิทด้วยความร้อนใจ หมายจะปลุกอีกฝ่ายให้คืนสติทว่าเพลิงโทสะของผู้จัดการเฉียนถูกจุดติดเสียแล้วคืนนี้ไม่ว่าจะอย่างไรเขาต้องได้ครอบครองตัวเธอให้ได้!เขาพุ่งตัวพรวดเข้าไปคว้าแขนเวินหร่าน แล้วกระชากลากเธอลงไปบนโซฟา“เล่นละครจนเสพติดแล้วสิท่า? ดูสิว่าฉันจัดการแกยังไง!”นัยน์ตาของผู้จัดการเฉียนแดงฉานด้วยความคลั่ง เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง เริ่มลงมือกระชากเสื้อคลุมของเวินหร่านเวินหร่านขัดขืนสุดชีวิต ทว่ากลับไม่อาจต้านทานพละกำลังอันป่าเถื่อนของผู้ชายได้ทว่าในวินาทีที่เธอตกอยู่ในความสิ้นหวัง ประตูห้องก็ถูกชนเปิดออกดัง ปัง“ใครแม่งกล้าขัดจังหวะความสุขของกู...”ผู้จัดการเฉียนสบถคำโตออกมาทว่ายังไม่ทันสิ้นเสียงรวบรวมคำขู่ หัวของเขาก็ถู
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 355
ทว่าพอคิดถึงความจริงที่ว่าเพื่อนสนิทอย่างหลีลี่ให้ความสำคัญกับการเจรจาโครงการนี้มากแค่ไหนเธอก็กัดฟันกรอด แล้วจำใจต้องพยักหน้ารับคำอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “ก็ได้ค่ะ”ทันทีที่เธอนั่งลง ผู้จัดการเฉียนก็ส่งสายตาพยักพเยิดไปยังที่นั่งข้างกายของตนเอง“คุณเวินจะไปนั่งไกลขนาดนั้นทำไมล่ะครับ? มาครับ มานั่งข้าง ๆ ผมนี่!”“ฉันนั่งตรงนี้ก็ดีอยู่แล้วค่ะ” เวินหร่านเอ่ยปฏิเสธอย่างสุภาพดวงตากลมเล็กเจ้าเล่ห์ของผู้จัดการเฉียนกลอกกลิ้งไปมาอยู่ ๆ เขาก็ลุกพรวดขึ้น แล้วทิ้งตัวลงมานั่งเบียดที่เก้าอี้ตัวข้าง ๆ เธอทันทีในเมื่อเธอไม่ยอมเดินมาหา เขาก็เป็นฝ่ายเดินไปหาเองก็สิ้นเรื่อง อย่างไรเสียก็มีค่าเท่ากันเวินหร่านเกิดอาการระแวดระวังตัวขึ้นมาทันทีเธอผุดลุกขึ้นยืนโดยสัญชาตญาณหมายจะหลบหนีออกไปจากตรงนั้นผู้จัดการเฉียนฉวยโอกาสนี้คว้าแขนเธอเอาไว้ แล้วออกแรงกดเธอนั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม“เครียดอะไรขนาดนั้นล่ะครับ ทำตัวตามสบายสิ ผมไม่กินคุณเข้าไปหรอกน่า! แค่อยากจะคุยไปดื่มไปกับคุณก็เท่านั้นเอง!”เวินหร่านฝืนปั้นรอยยิ้มออกมา “งั้นผู้จัดการเฉียน เรา... มาคุยเรื่องสัญญาฉบับนี้กันต่อดีกว่าโอเครไหมคะ?”ใครจะร
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 354
เฉียนเฟิงเยี่ยนฉวยโอกาสกำมือเธอเอาไว้แน่นออกแรงบีบเกินกว่ามารยาททางสังคมทั่วไปเวินหร่านขมวดคิ้วขึ้นโดยสัญชาตญาณเธอพยายามดึงมือกลับ แต่กลับดึงไม่หลุดหลีลี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นเข้าก็รีบช่วยแก้สถานการณ์ทันที“ผู้จัดการเฉียน ความจริงแล้วความสามารถในการทำงานของคุณผู้ช่วยเวินนั้นโดดเด่นยิ่งกว่าหน้าตาเสียอีกนะคะ เดี๋ยวช่วงนี้ให้เธออธิบายรายละเอียดของโครงการความร่วมมือนี้ให้คุณฟังด้วยตัวเองเลยดีไหมคะ?”เฉียนเฟิงเยี่ยนหัวเราะฮ่า ๆ ออกมาสองครั้งสายตาของเขายังคงเกาะติดหนึบอยู่บนร่างของเวินหร่านมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังประเมินตีราคาสินค้าชิ้นหนึ่ง“ดี ดีมากจริง ๆ !”เดิมทีการเจรจาความร่วมมือในครั้งนี้ เขาไม่ได้คิดจะมาด้วยซ้ำแต่พอได้มาเห็นหน้าเวินหร่านเข้าตอนนี้ เขาก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันทีขึ้นชื่อว่าเป็นงานเลี้ยงสังสรรค์ธุรกิจ ย่อมหลีกเลี่ยงเรื่องการดื่มสุราไปไม่ได้แผนการเดิมของหลีลี่คือการเอาอกเอาใจและมอมเหล้าผู้จัดการเฉียนคนนี้ให้เมาพับไปถึงตอนนั้นโครงการที่เธออยากจะปิดการขายก็คงจะสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างราบรื่นทว่าสิ่งที่เธอคาดไม่ถึงก็คือ ปริมาณแอลกอฮอล์ที่ผ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 353
ถ้าขืนจ้องต่อไปแบบนี้ มีหวังเลือดกำเดาได้พุ่งกระฉูดแน่ ๆ มุมปากบางของซางเลี่ยรุ่ยยกยิ้มขึ้น “ไม่เป็นไร ผมไม่ถือ”เวินหร่านถึงกับเงิบจนพูดไม่ออก“แต่ฉันถือค่ะ”เธออดสงสัยไม่ได้ว่าเขาจงใจแกล้งเธอหรือเปล่า?ต้องรอให้ปั่นหัวเธอจนอาการกำเริบขึ้นมาจริง ๆ ถึงจะพอใจใช่ไหม?“อยากได้ไหมล่ะ?” ซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยถามตรง ๆ หัวใจของเวินหร่านเต้นระรัวโครมครามผ่านหน้าจอโทรศัพท์มือถือ เธอขยับเข้าไปใกล้หน้าจอทีละน้อยน้ำเสียงอ่อนหวานเย้ายวน “อยากได้จังเลยค่ะ”ซางเลี่ยรุ่ยอดทนอดกลั้นไหวได้ยังไง?เขาแทบจะ...น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและกดต่ำลง “คิดถึงคุณ!”เขาคิดถึงเธอจนแทบจะคลั่งอยู่แล้วนึกอยากจะบินกลับไปเดี๋ยวนี้เลยกลับไปอยู่ข้าง ๆ กายเธอสายตาของซางเลี่ยรุ่ยร้อนแรงขณะจ้องมองเธอ “ให้ผมดูหน่อยสิ”เขาอยากเห็นเธอเวินหร่านกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความไร้เดียงสา “ฉันก็ให้คุณดูแล้วนี่ไงคะ?”นัยน์ตาของซางเลี่ยรุ่ยเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง “ถอดให้ผมดูบ้างสิ”ใบสวยของเวินหร่านยิ่งแดงก่ำขึ้นไปอีกตามหลักแล้วในเมื่อก่อนหน้านี้เขาถอดให้เธอดูจนหมดเปลือกไปแล้วเพื่อเป็นการตอบแทนน้ำใจไมตรี เธอก็ควรจะถอดใ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 352
ช่วงค่ำเวินหร่านอาบน้ำเสร็จแล้วก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงเดิมทีตั้งใจว่าจะดูทีวีสักพักค่อยนอนจู่ ๆ โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นมาเธอก้มลงมอง ปรากฏว่าเป็นสายวิดีโอคอลจากซางเลี่ยรุ่ยเวินหร่านไม่รู้ว่าดึกดื่นป่านนี้เขาโทรมาหาเธอด้วยธุระอะไรเธอจึงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยอมกดรับสาย“ดึกป่านนี้แล้วทำไมยังไม่นอนอีก?”พอเห็นหน้าเธอ ซางเลี่ยรุ่ยก็เอ่ยถามประโยคแรกออกมาทันทีเวินหร่านนอนอยู่บนเตียง ผ้าห่มคลุมร่างไว้เกือบครึ่งตัว สีหน้าดูเหนื่อยล้าเล็กน้อยเธอหาวหวอดหนึ่งที “กำลังจะนอนแล้วค่ะ! อยู่ ๆ คุณก็วิดีโอคอลมา มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?”สายตาของซางเลี่ยรุ่ยจ้องตรงมาที่เธอ “ผมคิดถึงคุณ”ตอนที่เขาพูดประโยคนี้ สีหน้าแววตาจริงจังเป็นอย่างมากหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบไปจังหวะหนึ่งเธอพยายามรักษาความสงบนิ่งบนใบหน้าไว้ แล้วพยายามเปลี่ยนเรื่องคุย “ผมได้ยินเจียงฮ่าวบอกว่า คุณไปทำงานนอกสถานที่ที่ต่างประเทศเหรอคะ?”“อืม” ซางเลี่ยรุ่ยตอบรับสั้น ๆ น้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่ประกายในดวงตายังคงร้อนแรงเวินหร่านเอ่ยถามต่อ “คุณไปที่ไหนมาเหรอคะ?”ซางเลี่ยรุ่ย “ประเทศเอฟ”เวินหร่านพยักหน้ารับ ไม่ค
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 351
ซางเลี่ยรุ่ย【พรุ่งนี้เช้าไม่ต้องทำนะ รอให้ผมสั่งคนเอาไปส่งให้ถึงห้องก็พอ】เวินหร่านอดรู้สึกพูดไม่ออกขึ้นมาไม่ได้ตกลงว่าเขาเข้าใจความหมายของเธอจริง ๆ หรือเปล่าเนี่ยเธอแค่มองว่าความสัมพันธ์แบบคู่นอนของพวกเขารักษากันแค่บนเตียงก็พอแล้วนอกเตียงควรจะรักษาระยะห่างเข้าไว้เวินหร่าน 【ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันชินกับการทำมื้อเช้ากินเองแล้ว】การปฏิเสธของเธอนั้นชัดเจนมากแล้วผู้ชายอย่างซางเลี่ยรุ่ยไม่มีทางไม่เข้าใจในเวลานั้นเขาเพิ่งลงจากเครื่องบิน และกำลังนั่งอยู่เบาะหลังของรถยนต์นั่งส่วนบุคคลใบหน้าหล่อเหลามีแววครุ่นคิดที่เขาซื้ออาหารเช้าส่งไปให้เธอ ไม่ได้มีเจตนาอื่นแอบแฝงเพียงแค่อยากจะปฏิบัติต่อเธอให้ดีในแบบของเขาเองก็เท่านั้นตั้งแต่เกิดมาจนโตขนาดนี้ เขาก็ไม่เคยตามจีบผู้หญิงมาก่อนเลยสักครั้งเขาไม่เข้าใจเลยว่าผู้หญิงชอบอะไรแล้วตกลงว่าต้องจีบยังไงกันแน่?เธอคือผู้หญิงคนเดียวที่เขาตั้งใจอยากจะตามจีบอย่างจริงจังทว่าผู้หญิงอย่างเวินหร่านช่างคาดเดายากเสียเหลือเกินเขารู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองกำลังต้องการที่ปรึกษาอย่างเร่งด่วนที่ปรึกษาที่จะช่วยให้เขาสยบเวินหร่านได้มิฉะนั้นความสัมพันธ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
You May Also Like
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย723.6K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก132.0K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C112.3K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้267.5K viewsเพราะรักไม่เคยจางหายไป
อิงวรา70 viewsขย่มรักวิศวะร้าย
InTheStars384 viewsเคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว1.4K viewsตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง
ดูยูวอนนาบี179 views
