LOGINShare
บทที่ 392
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 392
หรือว่าเขาจะตาฝาดไปเอง?ผู้จัดการแผนกต้อนรับกะพริบตาปริบ ๆ เพ่งมองใหม่อีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมแขนของซางเลี่ยรุ่ยไม่ใช่คุณหนูฟู่จริง ๆเขาอึ้งงันทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะหรือว่าประธานซางจะยังมีผู้หญิงคนอื่นซุกซ่อนอยู่อีก?กระทั่งแผ่นหลังของทั้งคู่ลับตาไปไกลแล้ว เขาก็เพิ่งจะนึกเอะใจขึ้นมาได้ว่าตัวเองบังเอิญล่วงรู้ความลับที่ไม่ควรจะรู้เข้าเสียแล้ว...ภายในรถยนต์คันหรูเวินหร่านซบกายอิงแอบอยู่ในอ้อมกอดของซางเลี่ยรุ่ย ว่านอนสอนง่ายราวกับแมวเซาขี้เซาตัวหนึ่งซางเลี่ยรุ่ยสั่งให้คนขับรถมุ่งหน้าพาเธอกลับไปยังคฤหาสน์ของเขา“ฉันไม่ไป...แหวะ...”เวินหร่านเพิ่งจะเอ่ยปากปฏิเสธ จู่ ๆ ภายในช่องท้องก็ปั่นป่วนขึ้นมาวูบใหญ่เธอเกือบจะอาเจียนออกมา“ไหวไหม?”ซางเลี่ยรุ่ยโอบกระชับหัวไหล่ของเธอไว้ เอ่ยถามด้วยความห่วงใยอย่างอดไม่ได้เวินหร่านส่ายหน้า ไม่ทันได้เอ่ยคำพูดใด ๆ ออกมาอีกรถยนต์คันหรูก็หักเลี้ยวอย่างกะทันหันเธอตั้งตัวไม่ทัน ร่างทั้งร่างจึงเซถลาล้มพับลงไปเกยทับอยู่บนตักของเขาแถมจังหวะยังเหมาะเจาะ ใบหน้าของเธอเผชิญตรงกับบริเวณเป้ากางเกงของเขาเข้าเต็มเป้าต่อให้ตอ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 391
ซางเลี่ยรุ่ยโน้มตัวเข้าไปใกล้เธอกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ลอยมาจากตัวเธอโชยเข้าจมูกในทันทีทำให้หัวคิ้วของเขาต้องขมวดมุ่นเข้าหากันทั้งที่ปกติก็เป็นคนดื่มไม่ค่อยเก่งอยู่แล้ว แต่กลับยังดึงดันจะดื่มเข้าไปอีกตอนนี้ถึงได้เมามายไร้เรี่ยวแรงขนาดนี้เห็นเวินหร่านนิ่งเงียบไปนานสองนาน เขาจึงยื่นมือไปตบแก้มอันแดงระเรื่อของเธอเบา ๆ “ดื่มไปเท่าไหร่?”ในที่สุดเวินหร่านก็จำเสียงของเขาได้ แต่ก็ยังไม่กล้าปักใจเชื่อนักไม่ใช่ว่าเขาออกไปส่งฟู่ตานฉิงแล้วหรอกเหรอ?ทำไมถึงกลับมาหาเธอได้เร็วขนาดนี้?เธอพยายามฝืนลืมตาที่พร่ามัวขึ้นมองอย่างยากลำบาก ใช้สติที่เลือนรางสำรวจเพื่อความแน่ใจผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านี้ ตกลงแล้วใช่ซางเลี่ยรุ่ยจริง ๆ หรือเปล่า?“ถามทำไมไม่ตอบ? ตกลงดื่มไปเท่าไหร่?”ซางเลี่ยรุ่ยเห็นเธอยังคงเงียบงัน เอาแต่จ้องมองหน้าเขาด้วยแววตาไร้เดียงสาเขาจึงยื่นปลายนิ้วไปหยิกแก้มของเธอเขาเอ่ยถามย้ำขึ้นอีกรอบเวินหร่านรู้สึกเจ็บแปล๊บขึ้นมาเล็กน้อยในที่สุดก็มองเห็นผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างชัดเจนเป็นซางเลี่ยรุ่ยจริง ๆ ด้วย!“ไม่เท่าไหร่ค่ะ ก็แค่สองขวดเอง...”เธอยกสองนิ้วขึ้นทำท่าทางประกอ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 390
เวินหร่านเก็บสายตากลับมาไม่ทัน เธอกำลังมองเขาอยู่พอดีเช่นกันคืนนี้เธอค่อนข้างดื่มไปเยอะทีเดียวในดวงตาดังปกคลุมไปด้วยม่านหมอกจาง ๆแฝงไว้ด้วยความดื้อรั้นเล็กน้อย ช่างเย้ายวนใจคนมองยิ่งนักซางเลี่ยรุ่ยสบตาเข้ากับเธอหัวใจกระตุกวูบหล่นไปหนึ่งจังหวะเกือบจะอดใจไม่ไหวจนก้าวเท้าเดินเข้าไปหาเธออยู่แล้วทว่าฟู่ตานฉิงกลับเอื้อมมือมาคล้องแขนเขาไว้เสียก่อนน้ำเสียงเจือความออดอ้อน “อารุ่ย ฉันมึนหัวเหลือเกินค่ะ คืนนี้คุณไปส่งฉันที่บ้านได้ไหมคะ?”ร่างกายของเธอเซไปเซมา แทบจะทิ้งน้ำหนักซบลงมาบนตัวเขาอยู่แล้วคนอื่น ๆ พากันหันกลับมามองพวกเขาอีกครั้งท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย ซางเลี่ยรุ่ยจึงไม่อาจปฏิเสธออกไปตรง ๆ ได้แต่เขาก็ไม่ได้ตอบตกลงเช่นกันกลับหมุนตัวเดินดุ่ม ๆ ออกจากห้องส่วนตัวไปทันทีฟู่ตานฉิงนึกว่าเขาตอบรับแล้วจึงรีบวิ่งตามออกไปด้วยความดีใจ“อารุ่ย รอฉันด้วยสิคะ!”เธอสวมรองเท้าส้นสูงวิ่งตามซางเลี่ยรุ่ยมาจนทัน ปรี่เข้าไปหอบหายใจซางเลี่ยรุ่ยหมุนตัวกลับ ปรายตามองเธอด้วยแววตาเย็นชาไร้เยื่อใย“รอเธอเรื่องอะไร?”ฟู่ตานฉิง “ก็ไปส่งฉันกลับบ้านไงคะ!”ประกายความหนาวเยือกวาบขึ้น
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 389
ทำให้เธอมารู้เอาตอนนี้เองว่าคืนนี้ซางเลี่ยรุ่ยก็จะมาที่นี่ด้วยเช่นกัน“เวินหร่าน!”หลังจากฟู่ตานฉิงเดินเข้ามาในห้องน้ำ ก็เอ่ยปากทักทายเวินหร่านก่อนทันที ไม่มีท่าทีเหมือนคนเมาสุราเลยสักนิดเวินหร่านเดินออกมาจากห้องส้วม พอเห็นเธอก็พยักหน้ารับตามมารยาท“คุณหนูฟู่!”เธอไม่ได้คิดจะเสวนาพาทีอะไรกับฟู่ตานฉิงให้มากความทว่ายังไม่ทันที่เธอจะเดินเลี่ยงออกไป ก็ได้ยินฟู่ตานฉิงเอ่ยโพล่งขึ้นมาว่า “ยินดีด้วยนะจ๊ะ ได้ยินมาว่าฟู่จิ่งเฉิงสามารถก้าวขึ้นมาเป็นทายาทตระกูลฟู่ได้สำเร็จแล้วนี่!”ฝีเท้าของเวินหร่านชะงักไปเล็กน้อยเธอหันกลับไปมองพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ขอบคุณค่ะ!”อันที่จริงสำหรับเธอแล้ว ไม่ใช่เรื่องน่าแสดงความยินดีเลยสักนิดต่อให้ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เธอหย่าขาดกับฟู่จิ่งเฉิงไปแล้ว ต่อให้ยังไม่หย่า เรื่องนี้ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธออยู่ดีทว่าฟู่ตานฉิงไม่ได้ล่วงรู้เรื่องนี้ด้วยในสายตาของคนนอก เธอยังคงเป็นภรรยาของฟู่จิ่งเฉิงอยู่“ช่วงนี้ซางเลี่ยรุ่ยมีแฟนใหม่บ้างหรือยัง?” ฟู่ตานฉิงเอ่ยถามขึ้นต่อทันทีเวินหร่านชะงักงันไปวูบหนึ่งส่ายหน้าด้วยความร้อนตัว “น่าจะไม่มีมั้งคะ”
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 388
สถานที่จัดงานเลี้ยงสังสรรค์คือ คลับจินไห่หวาน เอนเตอร์เทนเมนต์ไป๋หลินได้ทำการจองห้องส่วนตัวเอาไว้ล่วงหน้าแล้วตอนที่เวินหร่านกับเพื่อนร่วมงานอีกหลายคนในสำนักงานเลขาฯ เดินเข้ามา บังเอิญชนเข้ากับฟู่ตานฉิงพอดีคืนนี้เธอก็พาทีมเพื่อนมาทานอาหารสังสรรค์ที่นี่เช่นกัน ผู้จัดการฝ่ายต้อนรับของโรงแรมกำลังเดินตามหลังเธอด้วยท่าทางนอบน้อมถ่อมตน“คุณหนูฟู่ ทำไมเวลาจะมาถึงไม่แจ้งล่วงหน้าสักหน่อยล่ะครับ?”ฟู่ตานฉิงโบกมือเล็กน้อย “ก็แค่รวมตัวสังสรรค์กับเพื่อนฝูงไม่กี่คนเท่านั้นแหละ ไม่ต้องลำบากเตรียมการเป็นพิเศษหรอก”ขณะที่พูดนั้น สายตาเหลือบไปเห็นเวินหร่านที่เดินเข้ามาพร้อมกับกลุ่มของไป๋หลินเข้าพอดี“เวินหร่าน!”ฟู่ตานฉิงรีบกวักมือเรียกแล้วเดินตรงเข้ามาหาทันที“คุณหนูฟู่!”เวินหร่านพยักหน้ารับทักทายเธอบรรดาเพื่อนร่วมงานจากสำนักงานเลขาฯ ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ต่างก็พากันกล่าวทักทายและทำความเคารพฟู่ตานฉิงเช่นกันมีใครบ้างจะไม่รู้ว่าเธอคือคุณหนูใหญ่ตระกูลฟู่ สถานะสูงส่งจนคนธรรมดาไม่มีทางล่วงเกินได้“พวกเธอก็มาสังสรรค์กันที่นี่เหมือนกันเหรอ?” ฟู่ตานฉิงเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม“ใช่ค่ะ”ฟู่ตานฉิงหันไปอ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 387
ในตระกูลเวิน คนที่ไม่ยอมรับเธอมากที่สุดก็คือเสิ่นอ้าวหลันเวินฉีคอยกลั่นแกล้งเธอมาตลอด ก็อาศัยแค่บารมีของเสิ่นอ้าวหลันหนุนหลังเท่านั้นทว่าเธอกลับคาดไม่ถึงเลยว่าจะมีวันที่เธอจะช่วยชีวิตเสิ่นอ้าวหลันไว้แถมยังต้องมาบริจาคเลือดให้อีกที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่าคือ เสิ่นอ้าวหลันดันมีกรุ๊ปเลือด RH-A เหมือนกับเธอเสียได้ช่างบังเอิญอะไรปานนี้!แม้ว่าเลือดกรุ๊ป RH-A จะไม่ได้หายากเทียบเท่ากับเลือดกรุ๊ป RH-neg แต่ในฝูงชนก็จัดว่าหาได้ยากยิ่งตั้งแต่เด็กจนโต บรรดาครูและเพื่อนร่วมชั้นของเวินหร่าน มีเพียงเธอคนเดียวที่มีเลือดกรุ๊ป RH-Aไม่นึกเลยว่าแม่ใหญ่อย่างเสิ่นอ้าวหลันจะมีกรุ๊ปเลือดเดียวกันด้วยเธอยังจำได้ว่าสมัยเด็กเคยเอ่ยปากถามแม่อย่างเฉิงหว่านอี๋ แต่เฉิงหว่านอี๋ไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าแม่ใหญ่มีกรุ๊ปเลือดเดียวกับเธอหรือว่าเฉิงหว่านอี๋จะโกหกเธอ?แต่การโกหกเรื่องแบบนี้จะมีประโยชน์อะไรกันเล่า?...เมื่อกลับมาถึงบ้าน เวินหร่านล้มตัวลงนอนบนเตียง รู้สึกอ่อนเพลียไร้เรี่ยวแรงไปทั่วทั้งร่างเรี่ยวแรงที่เธออุตส่าห์นอนหลับพักผ่อนจนฟื้นคืนกลับมา ถูกการบริจาคเลือดเมื่อครู่สูบออกไปจนหมดเกลี้ยงตอนนี้ใ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
You May Also Like
