LOGINShare
บทที่ 95
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 500
เวินหร่านสบตากับผู้เป็นแม่ตรง ๆ “หนูพูดว่า จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่เลยค่ะ!”เฉิงหว่านอี๋ถึงกับอึ้งค้างไปทันทีเธอมองตามแผ่นหลังของเวินหร่านที่เดินจากไป ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างด้วยความตะลึงงันหรือว่าเวินหร่านจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่างเข้าแล้ว?ทำไมช่วงนี้ท่าทีที่อีกฝ่ายมีต่อเธอ ถึงได้เปลี่ยนไปจากเดิมราวฟ้ากับเหวเช่นนี้แต่ก่อนไม่ว่าเธอจะพูดอะไร ลูกสาวคนนี้ก็จะเชื่อฟังและรับคำอย่างว่าง่าย ไม่เคยกล้าขัดแย้งเลยสักครั้งแต่ตอนนี้ล่ะนอกจากจะกล้าต่อปากต่อคำกับเธอแล้ว ยังชอบทำตัวเป็นปฏิปักษ์ขัดใจเธออยู่ตลอดเวลาสมแล้วที่เป็นลูกที่ไม่ได้คลอดออกมาเอง เป็นลูกอกตัญญูกินบนเรือนขี้รดบนหลังคา เลี้ยงไม่เชื่องเสียจริง ๆ เฉิงหว่านอี๋บันดาลโทสะปัดชามโจ๊กปลาที่เวินหร่านซื้อมาตกลงกระแทกพื้นจนแตกกระจาย...ในระยะเวลาหลายวันถัดมาเวินหร่านก็ไม่ได้พบหน้าซางเลี่ยรุ่ยอีกเลยเนื่องจากเธอไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเพศตรงข้ามคนอื่นอีก ทางฝั่งแม่ใหญ่จึงย่อมตรวจสอบอะไรไม่พบเป็นธรรมดาเสิ่นอ้าวหลันจึงสั่งถอนกำลังคนที่คอยสะกดรอยตามเธอกลับไปทั้งหมดเวินหร่านถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกในที่สุดเธอก็
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 499
ในจังหวะที่สติสัมปชัญญะของเธอยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง เวินหร่านรีบคว้าตัวเขาไว้ บังคับให้เขาต้องเอ่ยปากให้คำมั่นสัญญาทว่าซางเลี่ยรุ่ยกลับไม่ยอมรับปากเธอแต่ประการใดพลิกผันวนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่าสรรพวิธีการปรนเปรอในท่าทางที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยลองมาก่อน ถูกเขานำมาใช้กับเธอจนครบทุกรูปแบบสุดท้ายเวินหร่านก็ร่ำไห้ส่งเสียงกรีดร้องออกมาจนหมดแรงและสลบไป...เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อเวินหร่านรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา บนเตียงนอนหลังใหญ่ก็หลงเหลือเพียงแค่เธอนอนอยู่ตามลำพังคนเดียวเสียแล้วทว่าความเจ็บปวดระบมไปทั่วทั้งเรือนร่างกลับเป็นเครื่องเตือนใจที่เด่นชัด ว่าเมื่อคืนนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้างเธอกับซางเลี่ยรุ่ยร่วมรักกันตลอดทั้งคืนทั้ง ๆ ที่เธอกับซางเลี่ยรุ่ยตกลงเลิกรากันไปแล้วแท้ ๆ แต่เมื่อคืนซางเลี่ยรุ่ยก็ยังอุตส่าห์บุกมาถึงบ้านแล้วกินเธอจนราบคาบเวินหร่านนึกเสียดายและโกรธตัวเองขึ้นมาคุกรุ่นในอกทำไมจิตใจของเธอถึงไม่หนักแน่นเอาเสียเลยนะ? เปิดโอกาสให้ซางเลี่ยรุ่ยฉวยจังหวะทำตามอำเภอใจได้สำเร็จอีกจนได้?ทว่าในเมื่อทำลงไปแล้ว ต่อให้มานึกเสียใจตอนนี้ก็คงจะไม่ทันการณ์เสียแล้วเรื่องเมื่อคืนนี้ถือว่า
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 498
“อื้อ ๆ ...”ภายใต้การรุกรานอย่างป่าเถื่อนไร้ความปรานีของเขา เรียวปากสีแดงระเรื่อของเวินหร่านก็ถูกเขาปิดผนึกไว้ลิ้นของเธอถูกบังคับให้เกี่ยวพันตวัดเข้าหาลิ้นของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ทั่วทั้งลมหายใจเป็นกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ซางเลี่ยรุ่ยถึงยอมผ่อนคลายอ้อมแขนปล่อยเธอให้เป็นอิสระท่ามกลางเสียงหอบหายใจกระชั้นใบหน้าของคนทั้งสองหันเข้าประชิดติดกัน ไออุ่นจากลมหายใจเป่ารดใส่กันและกันเวินหร่านเบี่ยงตัวหลุดพ้นจากอ้อมกอดของเขาตามสัญชาตญาณ “ฉันบอกไปตั้งนานแล้วว่าพวกเราจบกันแล้ว!”เธอไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าทำไมเขาถึงยังตามมาหาเธอถึงที่บ้านได้อีก“ไม่ ผมไม่ยอมให้จบ!”ซางเลี่ยรุ่ยคว้าไหล่ทั้งสองข้างของเธอไว้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงจังเวินหร่านเงยหน้าขึ้นจ้องเขม็งใส่เขา “แล้วคุณยังต้องการอะไรอีก? อยากได้แค่เรือนร่างของฉันงั้นเหรอ?”ประกายความเจ็บปวดวาบผ่านดวงตาสีดำสนิทของซางเลี่ยรุ่ย“ในสายตาของคุณ ผมเป็นแค่ไอ้โรคจิตที่จ้องจะตักตวงร่างกายของคุณอย่างเดียวงั้นเหรอ?” เขาเอ่ยถามกลับด้วยความโกรธเคืองใบหน้าหล่อเหลากระตุกเกร็งด้วยความรู้สึกเจ็
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 497
ซางเลี่ยรุ่ยชะงักค้างอยู่ภายในรถทั่วทั้งร่างคล้ายกับถูกแช่แข็งไว้ในห้องน้ำแข็งความเหน็บหนาวแล่นลึกจากขั้วหัวใจลามไปจนถึงกระดูกทุกท่อนอันที่จริงเขาเข้าใจความหมายของเธอตั้งแต่แรกแล้วทว่าเขาแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ เพราะหวังจะใช้เรื่องนี้ยื้อเธอไว้ ให้เธอกลับไปคิดทบทวนดูใหม่อีกครั้งแต่ทั้งหมดทั้งมวลนั้นกลับเป็นเพียงการหลอกตัวเองของเขาเท่านั้นในเมื่อเธอเล่นจนเบื่อแล้ว ก็ต้องการที่จะเดินจากไปการบอกเลิกรากับเขาช่างเด็ดขาดและไร้เยื่อใยความเจ็บปวดแหลมคมราวกับมีคมมีดสว่างวาบเล่มหนึ่งแทงทะลุเข้าไปในหัวใจของเขาใบหน้าหล่อเหลาซีดเผือดลงหลายส่วนตามไปด้วยซางเลี่ยรุ่ยไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า จะมีสักวันที่เขาต้องถูกผู้หญิงทอดทิ้งอย่างไร้ความปรานีถึงเพียงนี้...ค่ำคืนนี้ทั้งสองคนต่างนอนไม่หลับเช้าวันต่อมา เวินหร่านจึงจำต้องรวบรวมสติและฮึดสู้เพื่อไปทำงานเมื่อคืนเธอกล้าปฏิเสธซางเลี่ยรุ่ยไปแบบนั้น ในบริษัทก็คงจะอยู่ต่อไปไม่ได้แล้วมั้งเวินหร่านเตรียมใจเรื่องลาออกเอาไว้เรียบร้อยแล้วคาดไม่ถึงว่าตลอดทั้งวันที่ทำงาน ซางเลี่ยรุ่ยกลับไม่ได้มาบริษัทเลยเวินหร่านเองก็ไม่สะดวกจะถามว่าเขาไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 496
ดวงตาคู่งามของเวินหร่านไหวระริกเล็กน้อยเธอเบือนหน้าหนี สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ฉันกับคุณไม่เคยคบกันด้วยซ้ำ จะพูดเรื่องใครเขี่ยใครทิ้งได้ยังไง?”ในมุมมองของเธอ คำว่าเขี่ยทิ้งเป็นคำที่คู่รักปกติใช้กันยามเลิกราทว่าเธอกับซางเลี่ยรุ่ยเป็นเพียงคู่นอนกันเท่านั้นเมื่อคู่นอนแยกทางกัน ย่อมไม่มีคำว่าเขี่ยทิ้งให้ฟังดูใหญ่โตประกายความมืดมนวาบผ่านก้นบึ้งดวงตาของซางเลี่ยรุ่ย “ไม่ใช่การเขี่ยทิ้ง แล้วมันคืออะไร?”เวินหร่านสบตาเขาตรง ๆ “ที่เราตกลงกันไว้ตั้งแต่แรกคือ ต่างฝ่ายต่างมีสิทธิ์ที่จะยุติความสัมพันธ์นี้ได้ทุกเมื่อ”คิ้วหนาของซางเลี่ยรุ่ยขมวดเข้าหากันแน่น “ถ้าคุณจะยุติความสัมพันธ์นี้ อย่างน้อยก็ต้องให้เหตุผลผมสักข้อสิ?”เวินหร่านเม้มริมฝีปากแน่น สะกดกลั้นอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้“ไม่มีเหตุผล แค่ฉันไม่อยากเป็นคู่นอนกับคุณต่อแล้ว ได้ยินแบบนี้พอใจหรือยัง?”หากพวกเขายังคงลากความสัมพันธ์นี้ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วคงถูกแม่ใหญ่ของเธอสืบทราบเข้าจนได้เธอไม่ได้หวาดกลัวข้อหาคบชู้สู่ชายในฐานะ “หญิงมีสามีแล้ว” เลยแม้แต่น้อยหากแต่ถ้าคนอื่นในตระกูลเวินรู้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาสองคนเข้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 495
ทั้งสองคนเดินออกจากร้านอาหารเพื่อมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถจู่ ๆ หลีลี่ก็หยุดเดินกะทันหัน พร้อมกับเขย่าแขนเวินหร่านไปมา “หร่านหร่าน นั่นรถของบอสใหญ่ไม่ใช่เหรอ?”เวินหร่านมองตามทิศทางที่อีกฝ่ายชี้ชวนเบื้องหน้าคือรถยนต์โรลส์รอยซ์คันหรูของซางเลี่ยรุ่ยจริง ๆ ยานพาหนะระดับท็อปป้ายทะเบียนมีเอกลักษณ์โดดเด่นไม่ซ้ำใครในเมืองนี้ยากนักที่จะไม่ดึงดูดสายตาของผู้คนรอบข้าง“อืม”เวินหร่านส่งเสียงตอบรับในลำคอแผ่วเบาก่อนจะก้าวเท้าเดินหน้าต่อไปเธอทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนกระทั่งมีเสียงทุ้มคุ้นหูดังเล็ดลอดออกมาจากภายในตัวรถโรลส์รอยซ์เรียกชื่อของเธอเอาไว้ฝีเท้าของเวินหร่านชะงักลงทันทีหลีลี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รีบสะกิดเตือนทันที “บอสใหญ่เหมือนจะเรียกแกจากทางรถหรูนั่นนะ?”พูดจบก็รีบดึงแขนลากเวินหร่านให้เดินเข้าไปหาทันที“ประธานซาง!”ทันทีที่หลีลี่ได้เห็นหน้าซางเลี่ยรุ่ยชัด ๆ เธอก็รีบเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มสดใสทันทีซางเลี่ยรุ่ยนั่งอยู่บนเบาะหลังของรถยนต์คันหรู สีหน้าเย็นชาสูงส่ง ท่าทีสง่างามน่าเกรงขามทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายความห่างเหินที่ยากจะเอื้อมถึงออกมาอย่างชัดเจนราวกับว่าเขาเกิดม
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
You May Also Like
เมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์102.0K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.4K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat114.3K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์328.8K viewsเซอร์วิส รัก Service Love
เหนือ กว่าความคาดหมาย99 viewsBURNING CROWN รักต้องห้าม
Lestrang54 viewsรักเพียงใจ
SHASHA267 viewsคุณหมอไร้รัก
Wabibi125 views
