LOGINShare
บทที่ 496
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 496
ดวงตาคู่งามของเวินหร่านไหวระริกเล็กน้อยเธอเบือนหน้าหนี สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ฉันกับคุณไม่เคยคบกันด้วยซ้ำ จะพูดเรื่องใครเขี่ยใครทิ้งได้ยังไง?”ในมุมมองของเธอ คำว่าเขี่ยทิ้งเป็นคำที่คู่รักปกติใช้กันยามเลิกราทว่าเธอกับซางเลี่ยรุ่ยเป็นเพียงคู่นอนกันเท่านั้นเมื่อคู่นอนแยกทางกัน ย่อมไม่มีคำว่าเขี่ยทิ้งให้ฟังดูใหญ่โตประกายความมืดมนวาบผ่านก้นบึ้งดวงตาของซางเลี่ยรุ่ย “ไม่ใช่การเขี่ยทิ้ง แล้วมันคืออะไร?”เวินหร่านสบตาเขาตรง ๆ “ที่เราตกลงกันไว้ตั้งแต่แรกคือ ต่างฝ่ายต่างมีสิทธิ์ที่จะยุติความสัมพันธ์นี้ได้ทุกเมื่อ”คิ้วหนาของซางเลี่ยรุ่ยขมวดเข้าหากันแน่น “ถ้าคุณจะยุติความสัมพันธ์นี้ อย่างน้อยก็ต้องให้เหตุผลผมสักข้อสิ?”เวินหร่านเม้มริมฝีปากแน่น สะกดกลั้นอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้“ไม่มีเหตุผล แค่ฉันไม่อยากเป็นคู่นอนกับคุณต่อแล้ว ได้ยินแบบนี้พอใจหรือยัง?”หากพวกเขายังคงลากความสัมพันธ์นี้ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วคงถูกแม่ใหญ่ของเธอสืบทราบเข้าจนได้เธอไม่ได้หวาดกลัวข้อหาคบชู้สู่ชายในฐานะ “หญิงมีสามีแล้ว” เลยแม้แต่น้อยหากแต่ถ้าคนอื่นในตระกูลเวินรู้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาสองคนเข้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 495
ทั้งสองคนเดินออกจากร้านอาหารเพื่อมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถจู่ ๆ หลีลี่ก็หยุดเดินกะทันหัน พร้อมกับเขย่าแขนเวินหร่านไปมา “หร่านหร่าน นั่นรถของบอสใหญ่ไม่ใช่เหรอ?”เวินหร่านมองตามทิศทางที่อีกฝ่ายชี้ชวนเบื้องหน้าคือรถยนต์โรลส์รอยซ์คันหรูของซางเลี่ยรุ่ยจริง ๆ ยานพาหนะระดับท็อปป้ายทะเบียนมีเอกลักษณ์โดดเด่นไม่ซ้ำใครในเมืองนี้ยากนักที่จะไม่ดึงดูดสายตาของผู้คนรอบข้าง“อืม”เวินหร่านส่งเสียงตอบรับในลำคอแผ่วเบาก่อนจะก้าวเท้าเดินหน้าต่อไปเธอทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนกระทั่งมีเสียงทุ้มคุ้นหูดังเล็ดลอดออกมาจากภายในตัวรถโรลส์รอยซ์เรียกชื่อของเธอเอาไว้ฝีเท้าของเวินหร่านชะงักลงทันทีหลีลี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รีบสะกิดเตือนทันที “บอสใหญ่เหมือนจะเรียกแกจากทางรถหรูนั่นนะ?”พูดจบก็รีบดึงแขนลากเวินหร่านให้เดินเข้าไปหาทันที“ประธานซาง!”ทันทีที่หลีลี่ได้เห็นหน้าซางเลี่ยรุ่ยชัด ๆ เธอก็รีบเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มสดใสทันทีซางเลี่ยรุ่ยนั่งอยู่บนเบาะหลังของรถยนต์คันหรู สีหน้าเย็นชาสูงส่ง ท่าทีสง่างามน่าเกรงขามทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายความห่างเหินที่ยากจะเอื้อมถึงออกมาอย่างชัดเจนราวกับว่าเขาเกิดม
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 494
ช่วงเวลานี้เธอถูกคนตระกูลเวินคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวจนแทบกระดิกตัวไปไหนไม่ได้ จำต้องเว้นระยะห่างจากเขาแต่เขากลับมานัดดูตัวกับผู้หญิงคนอื่นแล้วงั้นเหรอ?เวินหร่านละสายตากลับมา ไม่อยากจะยืนมองภาพพวกนั้นต่ออีก“คุณซางคะ ฉันเพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศค่ะ ยังไม่ค่อยคุ้นกับถนนหนทางและสถานที่ต่าง ๆ ในเมืองนี้สักเท่าไหร่ ถ้าสะดวก เย็นนี้คุณพอจะมีเวลาพาฉันไปเดินเที่ยวชมรอบ ๆ หน่อยได้ไหมคะ?” เจียงอวี้เสวียนเอ่ยถามซางเลี่ยรุ่ยด้วยรอยยิ้มเขินอาย พร้อมกับรวบรวมความกล้าเอ่ยชวนเขาซางเลี่ยรุ่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ไม่ว่าง”ซางหยวนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ รีบส่งเสียงคลี่คลายบรรยากาศอึดอัดทันที “จะไม่ว่างได้ยังไงกันล่ะ? งานเลี้ยงสังสรรค์ทางธุรกิจคืนนี้ก็เพิ่งจะยกเลิกไปไม่ใช่เหรอ?”เธอส่งสายตาพยายามส่งซิกส่งสัญญาณให้อยู่เรื่อย ๆ เพื่อช่วยเปิดทางให้น้องชายทว่าซางเลี่ยรุ่ยกลับทำเป็นมองไม่เห็น“ตอนนี้มีงานเลี้ยงสังสรรค์ทางธุรกิจเข้ามาพอดี!”พูดจบเขาก็ลุกขึ้นยืนตรงจากเก้าอี้ทันทีอันที่จริงคืนนี้ เดิมทีซางหยวนพี่สาวของเขาเป็นคนโทรศัพท์มาชวน บอกว่าพี่น้องไม่ได้พบหน้ากันนานแล้ว จึงอยากนัดหมายให้อ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 493
ทั้งสองอย่างเวินหร่านไม่ต้องการให้ความสัมพันธ์ในรูปแบบคู่นอนของเธอกับเขาถูกเปิดเผย“คุณเคยสัญญากับฉันแล้วว่าจะช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับไม่ใช่เหรอคะ!”เธอมองสบตาเขากลับไปตรง ๆ คำพูดนี้เท่ากับการยอมรับกลาย ๆ ว่าเธอกำลังหวาดกลัวเรื่องการเปิดเผยจริง ๆ นัยน์ตาคมลึกล้ำของซางเลี่ยรุ่ยจ้องมองเธอไม่วางตา “ใช่ ผมเคยสัญญาไว้! แต่คุณอย่าลืมสิว่า ตัวคุณก็เคยรับปากกับผมไว้เหมือนกัน ว่าจะหย่ากับสามีให้เรียบร้อยภายในหนึ่งเดือน”หัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเรื่องนั้นเป็นเพียงแผนการเฉพาะหน้าเพื่อเอาตัวรอดของเธอในตอนนั้นเท่านั้นคาดไม่ถึงว่าซางเลี่ยรุ่ยจะคิดจริง“นี่มันยังไม่ถึงกำหนดหนึ่งเดือนไม่ใช่เหรอคะ?”เธอทำได้เพียงงัดกลยุทธ์ซื้อเวลามาใช้แก้สถานการณ์เฉพาะหน้าซางเลี่ยรุ่ยโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น จนริมฝีปากแทบจะแนบชิดติดกับเรียวปากสีแดงระเรื่อของเธอ “ใช่ งั้นผมจะรอฟังข่าวดีจากคุณก็แล้วกันนะ”พูดจบเขาก็โน้มใบหน้าลงมาประกบจูบเธอทันทีเวินหร่านตั้งตัวไม่ทัน ถูกเขาปิดกั้นเรียวปากอิ่มเอาไว้ด้วยความรวดเร็วซางเลี่ยรุ่ยแทรกปลายลิ้นอุ่นร้อนเข้าไปสัมผัสเรียวฟันสวยของเธอ พร้อมกับดึงร่า
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 492
วันแรกที่เวินหร่านกลับเข้ามาทำงานที่บริษัทเธอก็ได้รับช่อดอกกุหลาบช่อใหญ่อีกครั้งจนทำให้บรรดาเพื่อนร่วมงานหญิงทั้งหลายบนชั้นสำนักประธานบริหารต่างพากันอิจฉาตาร้อน“พี่เวิน มีทายาทเศรษฐีที่ไหนตามจีบพี่อยู่หรือเปล่าคะเนี่ย? ดอกไม้ที่ส่งมาให้พี่แต่ละครั้งแพงที่สุดในเมืองเลยนะนั่น” เฉินเฉียนเฉียนเอ่ยปากทักด้วยแววตาเป็นประกายด้วยความทึ่งเวินหร่านทำเพียงยิ้มรับบาง ๆ โดยไม่ได้เอ่ยคำใดออกมาเธอกลับต้องมานั่งกุมขมับหนักใจกับช่อดอกกุหลาบช่อใหญ่โตที่วางเด่นอยู่บนโต๊ะทำงานของตัวเองหรือว่าจะเป็นฟู่จิ่งเฉิงที่ส่งคนเอามาให้อีกแล้ว?ในจังหวะที่เธอกำลังกลุ้มใจว่าจะจัดการกับมันอย่างไรดี โทรศัพท์สายภายในบนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น เป็นซางเลี่ยรุ่ยที่โทรสั่งให้เธอเข้ามาพบที่ห้องทำงานประธานเวินหร่านเดินไปเคาะประตูห้องทำงานประธานทันทีที่ซางเลี่ยรุ่ยเห็นหน้าเธอก็เอ่ยถามขึ้นทันทีว่า “คุณแม่ของคุณอาการเป็นยังไงบ้าง?”เวินหร่านถึงกับชะงักงันไปเล็กน้อยนึกว่าเขาเรียกเธอเข้ามาพบด้วยเรื่องงานเสียอีกคาดไม่ถึงว่าพอเข้ามาแล้ว เขากลับเอ่ยปากถามเรื่องส่วนตัวของเธอขึ้นมาซะอย่างนั้นแต่อย่างน้อยเขาก็แสดงความห่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 491
“เมื่อกี้หนูก็บอกไปแล้วไงคะ ว่าเขาคนนั้นคือฟู่จิ่งเฉิง!”ทุกคนในห้องต่างแสดงสีหน้าไม่เชื่อฟู่จิ่งเฉิงงั้นเหรอ?จะเป็นฟู่จิ่งเฉิงไปได้อย่างไรกัน?ยังไม่ต้องพูดถึงรูปร่างของชายหนุ่มในภาพที่ดูสูงใหญ่และล่ำสันกว่าฟู่จิ่งเฉิงอย่างเห็นได้ชัดเอาแค่เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างฟู่จิ่งเฉิงกับเวินหร่าน ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ทั้งคู่กลับมาหวานชื่นกันได้ขนาดนี้? ถึงขั้นนัดเดทและจูบกันอย่างดูดดื่มเนี่ยนะ?ใครบ้างจะไม่รู้ว่าตั้งแต่เวินหร่านแต่งงานไปก็ถูกสามีเมินเฉยมาโดยตลอด?เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องที่ทุกคนในตระกูลเวินต่างรู้ดีกันโดยไม่ต้องพูดออกมา“เวินหร่าน แกเห็นพ่อกับแม่เป็นคนโง่หรือไง?” เวินฉีกรอกตาใส่ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาเวินหร่านยังคงรักษาท่าทีสงบเรียบเฉย “ก็พวกคุณเป็นคนคาดคั้นจะให้ฉันบอกไม่ใช่เหรอว่าเขาคือใคร ฉันก็บอกไปแล้วนี่ไง!”ยังจะต้องการให้เธอพูดอะไรอีก?หรือต้องให้พูดชื่อตามที่พวกเขาอยากได้ยินในใจ ถึงจะยอมอย่างนั้นสินะ?ดวงตาของเสิ่นอ้าวหลันฉายแววเยียบเย็นดุดัน “เวินหร่าน ฉันให้โอกาสเป็นครั้งสุดท้าย ผู้ชายในรูปถ่ายคนนั้นคือใคร?”เวินหร่านสบสายตากับอีกฝ่ายตรง ๆ “บอ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
You May Also Like
รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง301.4K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี110.3K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.3K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน89.0K viewsคุณหมอจองจำรัก [นิยายชุด จำยอมรัก 1]
P. Chamomile98 viewsอุบัติรัก พนักงานใหม่
นรีนิล14 viewsเธอคือรักครั้งสุดท้าย
เขียว_หวาน21 viewsเถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง
คุณธิดา61 views
