Home / โรแมนติก / บ้านไร่หัวใจจำยอม / ตอนที่ 3 ร้าวระบมไปทั้งร่าง

Share

ตอนที่ 3 ร้าวระบมไปทั้งร่าง

last update publish date: 2026-11-16 22:18:39

บ้านไร่หัวใจจำยอม

ตอนที่ 3 ร้าวระบมไปทั้งร่าง

เพียงสัมผัสอุ่นร้อนจากริมฝีปากหยักได้รูปที่พรมจูบผ่านหน้าท้อง

แบนราบ ก็ทำเอาร่างเล็กที่นอนราบลงไปบนเตียงนอนใหญ่ถึงกับสั่นสะท้าน

และแอ่นร่างกายรับสัมผัสที่เสียวซ่าน ปานฤทัยได้แต่ขยุ้มผ้าปูที่นอนจนมันเกิดเป็นรอยยับย่น เธอกัดริมฝีปากตัวเองพลางชะโงกศีรษะขึ้นมาดูสามีเถื่อนๆ

ที่กำลังหมกมุ่นวุ่นวายอยู่กับกลีบดอกไม้แรกแย้มที่ไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อนในชีวิต

“สวยมาก สวยจริงๆ...” น้ำเสียงของเขาแหบพร่า หูตาพร่ามัวเอาแต่สอดสำรวจเรือนร่างอรชรตรงหน้าอย่างพึงพอใจ เสียพี่สาวที่ไม่รักดีไปก็ช่างเถอะ เพราะตอนนี้เขาได้น้องสาวของเธอมาเป็นเมียของเขาแทน แถมเธอยังสวยกว่าพี่สาวอย่างนันทินีอีกด้วย สวยไปทุกระเบียบนิ้ว ไม่ว่าจะเป็นผิวขาวสล้างอมชมพูที่ดูเปล่งปลั่ง รูปร่างที่อวบอิ่มมีน้ำมีนวลชวนหลงใหล เอวคอดกิ่วเหมือนนาฬิกาทราย สองเต้าอวบอัดที่ตั้งตรงเต็มไม้เต็มมือ และสะดือที่ขาวสะอาด ผิวกายก็

ไร้รอยแผลเป็นใดๆ ไหนจะเรียวขานวลเนียนนั่นอีก โดยเฉพาะกลีบดอกไม้งามแรกแย้มที่ยังไม่บาน คงเพราะไม่เคยมีใครมาแตะต้องของเธอมาก่อน แบบนี้แล้วรณพีร์ก็ยิ่งหวงแหนเมียคนนี้เข้าไปกันใหญ่

ใจหนึ่งก็อยากที่จะทะนุถนอมร่างนี้เอาไว้เพื่อที่จะได้ใช้งานได้ยาวๆ

แต่อีกใจก็อยากจะถาโถมแรงกระแทกกระทั่งทั้งหมดที่มีใส่เธอไม่ยั้ง เพียงแค่คิดร่างกายของเขาก็ปฏิบัติทันที

“ปานเจ็บค่ะ...” เธอสะดุ้งเฮือกเมื่อมีบางอย่างที่แข็งขึงกำลังจะ

บุกรุกเข้าถ้ำน้ำหวานที่เธอผลิตออกมาจนมันเปียกแฉะเลอะไปถึงต้นขา

ด้านในไปหมด

“อย่าดิ้น อย่าเกร็ง...”

“ไม่เอาค่ะ เอาออกไปเดี๋ยวนี้นะคะ...” ปานฤทัยลุกขึ้นมาแล้วออกแรงผลักหน้าอกกกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามให้ออกห่าง เธอเจ็บเหมือนมันจะฉีกขาด ยังไงมันก็คงไม่มีทางเข้ามาในตัวของเธอได้หรอก ปานฤทัยคิดอย่างนั้น

แต่รณพีร์กลับทำสิ่งตรงกันข้ามกับคำสั่งที่ออกมาจากปากหวานตรงหน้า

เขาดันร่างกายอันแข็งขึงเข้าไปได้เพียงแค่ครึ่งลำจนเธอร้องไห้และดิ้นทุรนทุราย เขาต้องโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบอย่างดูดดื่มอย่างกับเป็นคืนดื่มด่ำน้ำผึ้งพระจันทร์ เพื่อหลอกล่อไม่ให้เธอโฟกัสที่ความเจ็บปวดตรงแกนกลางกาย

มันได้ผล เธอเงียบและนิ่งไปสักพักใหญ่ หลงใหลได้ปลื้มกับจุมพิตที่เขามอบให้อย่างเย้ายวนชวนให้เธอลุ่มหลงคารมหมายของชาตรีที่เจ้าเล่ห์

และเจนสังเวียน จนรณพีร์สามารถผลักดันร่างกายของเขาเข้าไปจนสุด

มันทั้งตอดรัดและแน่นขนัด เขารู้สึกดีอย่างเป็นที่สุด

“อืม...อ่า...” รณพีร์ถึงกับต้องซี๊ดปากและส่งเสียงครางออกมาเบาๆ

ผ่านลำคอหนา เขาผละริมฝีปากออกและเปลี่ยนมาจับข้อเท้าของหญิงสาวขึ้นพาดบ่าตัวเองไว้ทั้งสองข้าง ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ขยับสะโพกสอบเข้าออกช้าๆ

เป็นจังบหวะช้าๆ เนิบๆ พอให้ร่างกายของเขาและเธอได้ทำความรู้จักกัน

ก็เร่งจังหวะให้ถี่และเร็วขึ้น

ใบหน้างามเริ่มมู่ทู่และบดเบี้ยวเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวด ไม่มีเลยความหฤหรรษ์ที่เขาได้เคยกล่าวอ้างเอาไว้ ไหนบอกว่าจะทำให้เธอสุขสม

นี่มันเจ็บและปวดรวดร้าวทรมานร่างกายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจนน้ำตาใส

ได้ไหลพรากลงมาอีกระลอก

เสียงผิวเนื้อกระทบกันเสียงดังผับผับ! ร่างใหญ่ถาโถมแรงกาย

อันแกร่งกล้าลงมาไม่ยั้ง อยากจะส่งตัวเองไปถึงอีกฝั่งแต่ยังไม่อยากให้มันจบเพียงแค่นี้ จึงจับเธอนอนคว่ำหน้าลงไปแล้วยกสะโพกผายขึ้นเล็กน้อยก่อนจะยัดตัวตนความเป็นชายของเขาลงไปอีกครั้งและอีกครั้งอย่าป่าเถื่อน...

แสงของพระอาทิตย์ค่อยๆ เปล่งประกายละลายไล่สายหมอก

ที่ปกคลุมไปทั่วทุกพื้นที่สีเขียวขจี เสียงรถยนต์คันแกร่งกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาที่บ้านของรณพีร์ช้าๆ ป้านารถที่กำลังรดน้ำต้นไม้ดอกไม้อยู่ที่หน้ารั้วก็รีบไปเปิดประตูรั้วไม้เตี้ยๆ สีขาวให้แขกเข้าทันที

“พีตื่นหรือยังคะป้านารถ”

“นายใหญ่ยังไม่ตื่นค่ะคุณขวัญ” ป้านารถพูดยังไม่ทันจบประโยค

หญิงสาวที่เป็นแขกประจำของบ้านนี้ก็รีบขับรถเข้าไปในบ้านทันทีโดยไม่ต้องรอให้ใครเชิญ

สีหน้าของเธอดูไม่สู้ดีนักเมื่อเพิ่งจะได้ข่าวว่าผู้ชายที่เธอหมายตา

ได้เข้าพิธีวิวาห์แบบเงียบๆ ไปเมื่อวาน ขวัญข้าวรีบสาวเท้าเข้าไปในตัวบ้าน

ก่อนจะเดินขึ้นไปที่ชั้นสองอย่างคนกันเอง ก็เธอมาที่นี่บ่อยเพราะเป็นบ้านของผู้ชายหมายปอง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ไม่มีเสียงตอบรับ ป้านารถรีบตามขวัญข้าวขึ้นมาที่ชั้นสอง เมื่อคืนเป็นคืนเข้าห้องหอของนายใหญ่ คุณขวัญข้าวมารบกวนแต่เช้าแบบนี้เกรงว่านายใหญ่จะพาลอารมณ์เสียเอาได้

“คุณขวัญข้าวคะ เชิญลงไปรอที่ห้องอาหารดีกว่าค่ะ จะรับกาแฟหรือน้ำเปล่าดีคะ” ป้านารถก็ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี เลี่ยงไม่อยากให้เกิดปัญหา

“อย่ามายุ่งได้ไหมป้า ขวัญต้องคุยกับพีให้รู้เรื่อง ไหนนางนันทินีมันหนีไปกับชู้ แล้วนี่พีไปคว้าโสเภณีที่ไหนมาเป็นเมียอีก แล้วทำไมไม่มีใครบอกขวัญว่าพีแต่งงานเมื่อวาน!” ไม่ได้ดั่งใจก็หันวาโวยวายเสียงดังใส่ป้านารถที่เป็นเพียงแม่บ้าน มิบังอาจไปยุ่งเรื่องของเจ้านาย ป้านารถจึงได้แต่ก้มหน้าเท่านั้น

เสียงโวยวายของขวัญข้าวทำเอาร่างใหญ่กำยำต้องลืมตาตื่นอย่างจำใจ นี่มันกี่โมงกี่ยามกันที่ขวัญข้าวมาอาละวาดถึงหน้าห้องนอนของเขาแบบนี้

“อรุณสวัสดิ์ อย่าออกมานะพี่จะจัดการเอง” เขากระซิบบอกร่างเล็กที่นอนตะแคงหันหลังให้เขา เสียงลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอของเธอทำให้รู้ว่าเธอยังไม่ตื่นจากนิทราฝันหวาน

รณพีร์เดินโทงเทงไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนสีขาวมาพันรอบเอวสอบเอาไว้แบบหลวมๆ ก่อนจะเดินไปเปิดประตูห้อง และได้เจอหน้าขวัญข้าวแบบไม่อยากเจอและเบื่อหน่ายผู้หญิงคนนี้เป็นที่สุด เธอตื้อและให้ท่าเขาตั้งแต่ที่เขามีนันทินี

“พีคะ พีเอาใครมาแต่งงานด้วย ขวัญไม่ยอมนะคะ ขวัญรักของขวัญมาตั้งกี่ปี พีจะทำแบบนี้กับความรักของขวัญไม่ได้นะคะ ขวัญไม่ยอม!”

หญิงสาวในชุดเดรสรัดรูปรีบเข้าไปสวมกอดร่างใหญ่ตรงหน้าทันทีที่พบหน้า น้ำเสียงของเธอไม่พอใจเป็นอย่างมากแต่แววตากลับอ้อนวอนขอร้อง

“กลับไปก่อนนะขวัญ ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่เคยชอบคุณ”

“เจ็บปวดที่สุด ทำไมพูดอะไรแบบนี้ออกมาได้คะ...”

“ผมพูดความจริงต่างหาก คนสวยอย่างคุณมีผู้ชายที่พร้อมจะรักคุณตั้งมากมาย อย่ามาจมปลักอยู่กับผู้ชายเลวๆ อย่างผมเลยขวัญ” เขาบอก

เสียงจริงจังและผลักไสร่างของเธออกเล็กน้อยพองาม

“ไหนคะเมียใหม่ของพี ขอขวัญเข้าไปดูหน้ามันหน่อยได้ไหมคะ!”

ขวัญข้าวพยายามจะเข้าไปในห้องนอนแต่ทว่ารณพีร์ก็เอาตัวเองขวางเอาไว้

“อย่าเรียกเมียของพี่ว่า ‘มัน’ เมียของพี่มีชื่อ ชื่อปานฤทัย”

“บอกไว้เลยนะคะว่าขวัญไม่ยอมหรอก ตราบใดที่พียังไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงคนนั้น ขวัญจะไม่ยอมแพ้!”

ทุกการสนทนาอยู่ในการรับรู้ของคนที่แกล้งหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงนอนใหญ่ ปานฤทัยฉุกคิดขึ้นได้ หรือนี่อาจะเป็นโอกาสรอดให้เธอได้หนีไปจาก

บ้านป่าเมืองเถื่อนนี่ ผู้หญิงคนนั้นจะต้องเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้เธอหนีไปได้

อีกครั้ง ขวัญข้าวจะต้องยอมพาเธอหนีแน่ๆ เพราะขวัญข้าวคงไม่พอใจหากเธอจะอยู่ที่นี่ และปานฤทัยเองก็ไม่ได้อยากจะอยู่ที่นี่ไม่ว่าในฐานะอะไร

ก็ตาม ขอเพียงมีโอกาสได้เจอกับผู้หญิงที่ชื่อขวัญข้าวก็พอ เพราะเธอมีข้อเสนอที่จะเฉดตัวเองไปให้พ้นๆ ไม่ได้อยากจะเป็นศัตรูหัวใจของผู้หญิงที่ชื่อขวัญข้าว

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • บ้านไร่หัวใจจำยอม   ตอนที่ 10 ดีใจเก้อ

    บ้านไร่หัวใจจำยอมตอนที่ 10 ดีใจเก้อรู้ตัวอีกทีปานฤทัยก็อยู่ในห้องที่แปลกตา ที่นี่ไม่ใช่โรงพยาบาล อย่างที่เป็นภาพจำสุดท้ายก่อนจะหลับตาลงแล้วเข้าสู่ห้วงนิทรา ปานฤทัยค่อยๆ ปรับสายตาให้เข้ากับแสงสลัวในห้อง เพดานมีโคมไฟระย้าอันไม่ใหญ่มาก ฝ้าทำจากไม้ มองไปรอบๆ เห็นห้องที่ไม่คุ้นตา บ้านนี้ทำจากไม้ทั้งหลัง ปานฤทัยค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วหย่อนขาลงจากเตียงนอนไม้ขนาดใหญ่ เดินสำรวจรอบๆ ก่อนจะไปดูที่ผ้าม่านผืนใหญ่ที่เธอคาดว่าน่าจะเป็นหน้าต่าง จะได้รู้ว่าเธออยู่ ที่ไหนกันแน่แอ๊ดดดดดดเสียงประตูไม้สักทองแกะสลักดังขึ้น ปานฤทัยยังไม่ทันจะได้เปิดดู หลังผ้าม่านนั่น เสียงที่เธอรู้จักดีที่สุดและคิดถึงมากที่สุดก็ดังขึ้น ดึงความสนใจและความสงสัยในตอนแรกไปจนหมด และไปสนใจเจ้าของเสียงนั้นแทน“ตื่นแล้วเหรอ ฉันเอาน้ำเปล่ามาให้” นันทินีที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยช้ำเขียวช้ำม่วงเป็นจ้ำๆ ทั้งรอบดวงตาและแก้ม รวมไปถึงมุมปากทั้งสองข้างที่ยังแดงจ้ำเหมือนเพิ่งถูกทำร้ายมาหมาดๆ เดินยกเหยือกน้ำเปล่าและแก้วน้ำมาไว้ให้น้องสาวที่โต๊ะหัวเตียง“พี่นัน พี่นันจริงๆ ด้วย พี่นันมาได้ยังไงคะ แล้วใครทำให้พี่นันเจ็บแบบนี้ ใครทำคะ?” เธอเป

  • บ้านไร่หัวใจจำยอม   ตอนที่ 9 ลักพาตัว

    บ้านไร่หัวใจจำยอม ตอนที่ 9 ลักพาตัวเหล็กชะแลงกระแทกกับกุญแจและโซ่เหล็กขึ้นสนิมที่คล้องกลอนประตูอยู่จนขาดออกจากกัน เพียงบานประตูไม้เปิดออกก็ปรากฏร่างของ ปานฤทัยที่นอนใบหน้าซีดเซียวเหมือนคนไม่มีแม้แต่เลือดฝาดบนแก้ม อย่างเคย เหงื่อเม็ดน้อยใหญ่ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของหญิงสาว รณพีร์รีบอุ้มร่างเล็กขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดก่อนจะพากลับไปที่บ้านแล้วนำตัวเธอส่งโรงพยาบาล“เกิดอะไรขึ้นนนายใบ้!” ขวัญข้าวที่วิ่งตามมาก็สวนทางกับชายหนุ่ม ที่อุ้มแม่นั่นผ่านหน้าเธอไปโดยไม่เหลียวแลหรือสนใจเสียงเพรียก ของขวัญข้าว กลับวิ่งหน้าตั้งไปเสียอย่างนั้นนายใบ้พยายามบอกขวัญข้าวด้วยภาษามือแล้วแต่ทว่าเธอกลับ ไม่เข้าใจรีบเดินหัวเสียกลับบ้านไป ก่อนจะไปเจอเพียงแค่บุหรงกับบุหงัน และป้านารถที่ยืนหน้าตาตื่นอยู่ที่หน้าบ้านเท่านั้น“พีพาแม่นั่นไปไหนแล้วคะ”“ไปโรงพยาบาลค่ะ” ป้านารถบอก ในใจนึกเป็นห่วงปานฤทัยไม่น้อย เห็นรอยเขี้ยวงูที่น่องขาวของปานฤทัยก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ไม่รู้ว่างูตัวนั้นมีพิษน้อยมากแค่ไหน“แม่นั่นเป็นอะไรคะ”“ป้าคิดว่าน่าจะถูกงูกัดค่ะ”“สมน้ำหน้านะคะ” บุหรงเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบแต่ทว่ากลับถูก ป้านารถหันมาทำห

  • บ้านไร่หัวใจจำยอม   ตอนที่ 8 ปลุกความป่าเถื่อนให้ตื่น

    บ้านไร่หัวใจจำยอม ตอนที่ 8 ปลุกความป่าเถื่อนให้ตื่นแน่นอนว่าการเอาอกเอาใจเขานั้นไม่ได้จบแค่เพียงการหอม แก้มสากเพียงครั้งเดียวเท่านั้น สุดท้ายก็ต้องจบลงที่บนเตียงนอนใหญ่ดั่งเช่นเคยๆ ปานฤทัยกระชับผ้านวมผืนหนาขึ้นห่มอก เมื่อจบสิ้นภารกิจอย่างว่า พลางหันหน้ามากอดเอวหนาเอาไว้แบบหลวมๆ“ปานคิดอะไรอยู่ อย่าคิดว่าพี่ไม่รู้นะ คิดว่านายใบ้จะไม่รู้หรือไงว่าปานคุยอะไรกับขวัญข้าวบ้าง นายใบ้พูดไม่ได้ก็จริงแต่หูดีเลิศเชียวล่ะ” รณพีร์ออกแรงบีบไหล่เล็กแน่นขึ้นกว่าเดิม นัยน์ตาคมเกรี้ยวที่เคยหวานดุจดั่งน้ำผึ้งเดือนห้านั้นหรี่ลงและกลายเป็นนัยน์ตาที่เกรี้ยวโกรธขึ้นมาทันควัน“พี่พูดเรื่องอะไร ปานไม่เข้าใจ...” ปานฤทัยเสียงสั่นเมื่อรู้สึกว่ากำลังถูกเขาหลอกย่ำยีฟรีๆ เขาหลอกให้เธอตายใจได้อย่างง่ายดาย เนื้อตัวของหญิงสาวเริ่มสั่นเทาเมื่อคิดว่าเขาต้องรู้ความลับของเธอเข้าแล้วแน่ๆ เพราะแรงบีบที่หัวไหล่มันแรงขึ้นเรื่อยเรื่อย จนเธอรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมา“ปานเจ็บนะคะ...” เธอบอกเขาเสียงสั่นเทา“พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าคิดหนี คิดเหรอว่าจะหนีพี่พ้น ปานคิดว่า ขวัญข้าวจะช่วยปานหนีไปจากพี่ได้จริงๆ อย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!

  • บ้านไร่หัวใจจำยอม   ตอนที่ 7 ทำดีหวังผล

    บ้านไร่หัวใจจำยอม ตอนที่ 7 ทำดีหวังผลจุ๊บ!เสียงจุ๊บดังฟอดใหญ่เมื่อริมฝีปากหยักจุ๊บแก้มคนรักเบาๆ ร่างใหญ่เดินมาข้างหลังพลางสวมกอดเอวคอดกิ่วของหญิงสาวอันเป็นที่รัก ที่กำลังทำอาหารเช้าให้เขาอยู่ในครัว หญิงสาวอันเป็นที่รักนั้นรีบหันมาประจันหน้าก่อนจะเขย่งปลายเท้าเพื่อมอบจูบที่แสนหวานให้กับเขาเป็นรางวัลสำหรับความน่ารักที่เขามีให้เธอเสมอมา“นันรักคุณนะคะ”“ผมรักนันมากกว่า” นั่นก็เป็นเพียงภาพในความทรงจำที่นันทินีคิดถึงอย่างเป็นที่สุด สุภาพบุรุษที่รักเธอเสมอมา เธอพลาดที่เผลอมีใจให้กับศิลาคนที่เป็นผัวที่ ไม่ได้เรื่อง แถมยังทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจเธออยู่ร่ำไป เธอคิดผิดที่เลือกเดินออกมาจากชีวิตของรณพีร์ ผู้ชายที่แสนดีกับเธอมาตลอด“คิดถึงผัวเก่าอยู่หรือไง กูบอกให้เอาเหล้าขึ้นไปให้กูที่ห้อง!” ศิลาเดินเซเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์มากระชากกลุ่มเส้นผมยาวสลวยของคนที่ ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียอย่างแรง ก่อนจะผลักร่างของนันทินีล้มลงกับพื้น แล้วตามลงไปคร่อมร่างเล็กเอาไว้ หลังจากนั้นก็ตบสั่งสอนจนนันทินีต้องยกมือไหว้แบบร้องขอชีวิตทั้งน้ำตา เพราะเธอทานทนความเจ็บปวดแทบจะไม่ไหวแล้ว“ขอร้องล่ะ อย่าทำร้ายฉันเลยนะ ฉ

  • บ้านไร่หัวใจจำยอม   ตอนที่ 6 ความเกลียดชัง

    บ้านไร่หัวใจจำยอม ตอนที่ 6 ความเกลียดชังรถกระบะคันแกร่งรีบแซงรถทุกคันบนท้องถนนเพื่อเลี้ยวตรงไปที่โรงโม่หินศิลาเพื่อรีบไปรายงานข่าวความคืบหน้าของศัตรูที่เพิ่งจะแต่งงานใหม่ไปเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่กลับเงียบและไม่ค่อยจะมีใครรู้ แต่การแต่งงานใหม่ไม่ใช่เรื่องที่น่าสนใจเท่าเมียใหม่คนนั้นเป็นใครมาจากไหนต่างหาก นั่นคือสิ่งที่เจ้านายของเขาจะต้องสนใจมากแน่ๆ

  • บ้านไร่หัวใจจำยอม   ตอนที่ 5 แค่ที่ระบายอารมณ์

    บ้านไร่หัวใจจำยอมตอนที่ 5 แค่ที่ระบายอารมณ์ตกค่ำรณพีร์ก็พาปานฤทัยออกมานั่งรถเล่นข้างนอกบ้าน เขาพาเธอขับไปเรื่อยเรื่อยจนมาถึงในเขตของโรงสีข้าวที่ยังมีคนงานชายร่างกายกำยำดูแข็งแรงหลายคนกำลังแบกกระสอบแกลบไปขึ้นหลังรถกระบะโดยมีชาตรีหนุ่มผู้จัดการไร่คอยกำกับดูแลอยู่ห่างๆ“แต่งงานไม่บอกไม่กล่าวเลยนะไอ้พี” ชาตรีที่ยืนกอดอกคุมคนงานอยู่ก็รีบเดินมาหาเพื่อนของเขาที่รถ รณพีร์ลงมาจากรถพร้อมกับปานฤทัยที่สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่ ใบหน้าของเธอสวยสดงดงามอย่างที่คนงานเขาลือกัน สวยกว่านันทินีผู้เป็นพี่สาวเสียอีก แต่ชาตรีก็ไม่แปลกใจหรอก แถวนี้ใครๆ ก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เต็มใจที่จะแต่งงานและเป็นเมียของไอ้พีเพื่อนของเขา“ถึงบอกมึงก็ติดงานอยู่ดีนี่วะ แล้วเป็นยังไงบ้างฟาร์มไข่ไก่อารมณ์ดีของมึงที่มาเสนอเมื่อสามเดือนที่แล้ว ไปได้สวยไหมวะ”“เกินคาดว่ะ ตอนนี้กำลังเร่งขยายพื้นที่เพิ่ม ถึงได้มาเอาแกลบที่โรงสีนี่ไง ได้ไข่ไปแจกคนงานทุกวัน กูว่าจะเลี้ยงเป็ดด้วยว่ะ แต่ต้องรอให้การเลี้ยงไก่อยู่ตัวและคงที่ก่อน”“มึงทำไปเถอะ กูเชื่อใจมึงไอ้ชาตรี มึงทำอะไรก็ได้กำไรกลับมาเสมอ” รณพีร์เชื่อใจเพื่อนคนนี้จึงให้ชาตร

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status