MasukShare
chapter.2 เสียหาย
Terakhir Diperbarui:
2025-08-23 18:23:48“น้องชายคุณมันโรคจิตหื่นกามสุดๆ หนูระบมช้ำไปหมดแล้ว” เสียงหวานเอ่ยด้วยอารมณ์ที่ขุ่นเคือง
“แค่นี้ยังระบมแล้วคิดจะเอาฉันทำผัว หึ!” เขาเอ่ยด้วยท่าทางเย้ยหยัน “ก็ใครจะไปรู้ว่าจะรุนแรงแบบนี้ล่ะ ครั้งแรกของหนูเลยนะคุณรู้มั้ย เฮอะ!” “ครั้งแรก? สุดยอดไปเลยเธอนี่นะ” “มันใช่เวลามาชมมั้ยคะ คุณจะเอายังไงต่อว่ามาเลยค่ะ” “เดี๋ยวขึ้นแท็กซี่ไปที่บ้านฉัน แล้วไปบอกขอเข้าพบคุณมินตรา?” “คุณมินตรา? ใครหรอคะ?” เธอถามอย่างสงสัย “แม่ฉันเอง เล่นละครต่อไปทำเป็นเหมือนเธอคือผู้เสียหายต่อหน้าครอบครัวฉัน” “เดี๋ยวนะคุณจะให้หนูเล่นละครตบตาครอบครัวคุณ โดยที่หนูไปคนเดียวน่ะหรอคะ” “ใช่!” สั้นๆ ได้ใจความ เวรกรรมอีขวัญแล้วแหละ TT ปิ่งป่อง! ปิ่งป่อง! “มาหาใครคะ?” แม่บ้านวัยกลางคนเปิดประตูถามคนด้านหน้า “มาหาคุณมินตราค่ะ?” “เชิญค่ะ” จบประโยคเธอก็เดินตามหลังแม่บ้านเข้าไปภายในตัวบ้านมันใหญ่ซะจนทำให้คนตัวเล็กดูตื่นเต้นจนลืมตัว “หยุดหมุนได้รึยังคะ คุณหญิงอยู่ด้านในห้องรับแขกค่ะ” เธอพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะเดินตามไปอย่างเงียบๆ “คุณหญิงคะ มีคนมาขอพบค่ะ” สิ้นสุดประโยคคนตัวเล็กเงยหน้าไปมองผู้หญิงตรงหน้า แม่หรอ? ทำไมถึงได้ยังสวยแบบนี้ล่ะ! “มีอะไรกับฉันรึเปล่า?” มินตราเอ่ยถาม “เอ่อ..สวัสดีค่ะ หนูชื่อของขวัญนะคะ คือหนูมีเรื่องจะให้คุณหญิงช่วยหน่อยค่ะ” “มีอะไรล่ะ มานั่งนี่สิ” เอาล่ะขวัญถึงเวลาการแสดงของแกแล้ว “ฮึก! ฮือ! หนูถูกขืนใจค่ะ หนูถูกกระทำเขาทั้งรุนแรงและป่าเถื่อน” ท่าทางตื่นตกใจของมินตราทำให้เธอเล่นต่อไปเรื่อยๆ “ใครกันทำกับหนูขนาดนี้ บอกน้าได้มั้ยลูก” มินตราเอ่ยอย่างเห็นใจลูกผู้หญิงด้วยกัน และเมื่อเห็นร่องรอยตามเนื้อตัวเธอก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก “ฮึกๆ เฮียรันเวย์ค่ะ ครั้งแรกของหนู ฮือ..ฮ้า ฮึกๆ หนูเจ็บไปหมดทั้งกายและใจ เฮียเขาปัดความรับผิดชอบค่ะ เช้ามาก็หนีหายไปเลยค่ะคุณน้าขาช่วยหนูด้วยนะคะ” “ไอ้ลูกคนนี้ ป้าสาโทรตามคุณรามและตัวก่อเรื่องกลับมาเดี๋ยวนี้” “ค่ะๆ” “ไม่ต้องร้องนะลูก น้าจะไม่ยอมให้หนูต้องเสียหายแบบนี้แน่ๆ น้าจะไม่ทำให้ทุกอย่างถูกต้องที่สุด” ของขวัญรู้สึกได้เลยว่ามินตราเป็นผู้หญิงที่ใจดีมากๆ และการที่เธออยู่ในอ้อมกอดแบบนี้ยิ่งทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันทีทั้งที่ตลอดเวลาเธอแทบไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย ไม่นานพ่อกับลูกที่ถูกตามตัวก็กลับมาพร้อมกัน และตามมาด้วยโรมันคนวางแผน “มีอะไรรึเปล่าหนู?” รามเอ่ยถามภรรยาด้วยความสงสัยเพราะเขากำลังทำงานแต่ต้องกลับมาด่วนจี๋ “นั่นสิครับแม่ ผมกำลังประชุมอยู่เลย” “หึ! ยังจะมาถามอีกหรอ ไปทำเรื่องอะไรไว้ล่ะไอ้ตัวดี นิสัยแบบนี้พ่อยังไม่เคยทำ พี่ชายก็ไม่เคยก่อเรื่องอะไรแบบนี้เลยนะเป็นลูกผู้ชายแท้ๆ ไม่มีความรับผิดชอบ” “แม่ครับใจเย็นๆ ครับ ผมไปทำอะไรไว้?” เขาเอ่ยถามด้วยใบหน้างง “หนูขวัญ นี่ไงสิ่งที่ลูกก่อ” เมื่อเห็นใบหน้าเรียวที่เขาจำได้แม่นและจำได้ดี “เธอมาที่นี่ได้ยังไง?” เพี๊ยะ! ไหล่หนาถูกฝ่ามือผู้เป็นแม่ฟาดเต็มแรง “ถ้าไม่ใช่เพราะลูกไปย่ำยีน้อง น้องคงไม่มาถึงนี่หรอก!” “นี่เธอคิดจะทำอะไร มาบ้านฉันถูกได้ยังไง?” ฉิบผายแล้วไงลืมข้อนี้ไปเลย คุณ! ช่วยหนูด้วย ฉันส่งสายตาวิงวอนไปทางร่างสูงอีกด้านที่นั่งอยู่เงียบๆ “ฉันบอกให้มาเองแหละเพราะเธอเดินมาทักผิดคน คิดว่าฉันเป็นแกแถมยังร้องไห้แหกปากเสียงดังเลยต้องบอกให้มาที่บ้าน” แหกปากเลยหรอ? อีตาหน้าหล่อนี่พูดซะเว่อร์เลย “ไอ้ลูกเวรสร้างเรื่องจนได้นะ” “โถ่! ป๊าผมไม่ได้ทำอย่างงั้นสักหน่อย แค่สนุกๆ เอง เธอก็ยังครางอยู่เลยนี่ตอนนี้จะมาเรียกร้องอะไร” “เฮียพูดอะไรคะ เฮียปล้ำขวัญนะ บอกให้หยุดก็ไม่หยุด ฮือ! หนูเสียหายนะคะ หนูเป็นผู้หญิงพ่อแม่ก็ไม่มี โตมาคนเดียว แต่ต้องมาเจอผู้ชายไม่รับผิดชอบ ฮึกๆ คุณน้าขาช่วยหนูด้วยนะคะ” “แกต้องรับผิดชอบ” ผู้เป็นแม่เอ่ยด้วยใบหน้าท่าทางที่เด็ดขาด “ยังไงครับ?” เขาถามออกไป ใบหน้าเข็มเริ่มนิ่งขรึม เพราะเขารู้ว่าต่อให้ทำวิธีไหนก็ไม่สามารถต่อต้านผู้เป็นแม่ได้ “แต่งงานกับน้อง!” รันเวย์ไม่มีทางต่อสู้เขาได้แต่หลับตาข่มอารมณ์โกรธเอาไว้” ในระหว่างนี้ก็ให้น้องมาพักอยู่ที่นี่” “ไม่เป็นไรค่ะคุณน้า” ของขวัญรีบปฏิเสธทันควัน “ไม่ได้น้าไม่ยอมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ต้องลำบากอยู่ข้างนอกแน่นอน เผื่อมีใครแถวนี้คิดจะทำอะไรไม่ซื่อ” “ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เธอได้ฉันเป็นผัวสมใจแล้วล่ะ” จบประโยคเขาก็เดินออกไปทันที “คุณน้าคะหนูขอไปคุยกับเขาสักครู่นะคะ” “ไม่ต้องหรอกหนูคุยไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรเพราะลุงรู้จักนิสัยลูกคนนี้ดี โรมันพาน้องไปเก็บของเดี๋ยวพ่อจะให้คนเตรียมห้องไว้ให้” รามหันไปสั่งกับลูกชายอีกคน โรมันพยักหน้าแทนคำตอบเขาลุกเดินนำหน้าเธอออกไป ก่อนจะตามด้วยร่างเล็กที่เดินตามออกมาติดๆ “คุณคะ! คุณหยุดก่อน!” เสียงหวานเอ่ยเรียกร่างสูงตรงหน้า “มีอะไร?” เขาหันมาตอบด้วยใบหน้านิ่ง “เขาโอเคจริงๆ หรอคะ?” เธอถามด้วยความรู้สึกผิดนิดนึงแต่ก็สะใจเล็กน้อย “เธอรู้แค่ว่าคุณแม่รู้ทุกอย่างที่เราทำกัน ไม่โอเคก็ต้องโอเคแล้วแหละ” “ห๊ะ!” “ใช่อย่าคิดมากไปเลยนะ” เสียงเข้มดังขึ้นจากด้านหลังของเธอก่อนจะปรากฏร่างสูงที่เธอเคยพบเจอ “พี่นี่เอง หล่อจังเลยนะคะวันนี้” เสียงหวานเอ่ยด้วยท่าทางเคอะเขิน “ปากหวานจังเลยนะเรา” คิงเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มที่ทรงพลัง “พี่ยังไม่เคยชิมเลยนะรู้ได้ยังไงคะว่าหวาน” แป๊ะ! ฝ่ามือหนาของโรมันตีลงยังหน้าผากมน “เอ๊อะ! หนูเจ็บนะ” “เธอช่วยจำฐานะของตัวเองด้วยว่า เธอคือพี่สะใภ้คนรองของบ้านและหยุดเขินน้องสามีตัวเองซะ!” “ทำไมคุณชอบขัด!” “อีกอย่างเลิกเรียกฉันว่าคุณให้เรียกว่าเฮียแทน” “ค่ะเฮียยยยยย!” เสียงลากยาวอย่างกวนประสาททำเอาชายหนุ่มทั้งสองรู้สึกเอ็นดูเธอเป็นอย่างมาก หลังจากนี้ไปเธอต้องทำตัวยังไงกันนะกับบ้านหลังนี้ บ้านหลังใหม่ของเธอ
Bab terbaru
ปราบพยศสามีแต่ง Chapter 24 เด็กน้อยราเชนทร์×ครอบครัวสุขสันต์ (จบบริบูรณ์)
ฮึบ! อื้ออ! อื้ด! "เบ่งอีกนิดค่ะคุณแม่ หายใจเข้าลึกๆนะคะ เบ่งค่ะ!" ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อที่กำลังไหลออกมา ริมฝีปากซีดเซียว ร่างของเธอเกร็งมากขึ้นก่อนจะเริ่มออกแรงเบ่งอีกครั้งหลังจากพักหายใจ แต่เธอก็ยังคงมีกำลังใจอยู่ข้างๆ รันเวย์กุมมือของเธอไว้แน่น สายตาของเขาจ้องมองภรรยาตัวน้อยและด้านล่างสลับกันเขาจดจ่อชะเง่อคอมองเขาอยากเจอลูกใจจะขาดแต่ลูกก็ไม่ออกมาสักทีจริงๆ ควรออกง่ายสินี่ปวดท้องคลอดมาตั้งแต่เที่ยงคืนตอนนี้ยังไม่โผล่ออกมาเลย "ฮึบ! อื้ดด! ฮ้า! โอ๊ย!" เสียงหวานครางออกมาเมื่อความรู้สึกปวดร้าวหน่วงอยู่ที่บริเวณช่วงเชิงกรานกำลังทวีคูณมากขึ้น "หัวโผล่แล้วค่ะ หายใจเข้าลึกๆนะคะ พร้อมแล้ว เบ่งค่ะ!" "อื้ออออ!" พรวด! แอะ! แอะ! อุแว้! อุแว้! "น้องผู้ชายนะคะ เกิดเวลา เก้านาฬิกาสี่ห้านาที" "หนูเก่งมากเลยเด็กดี ลูกหน้าเหมือนหนูเลยนะครับ" ฟอด! รันเวย์ก้มลงมาเอ่ยข้างหูก่อนจะกดปลายจมูกลงยังแก้มนวลที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ "หนูอยากอุ้มลูกค่ะ" "รอพยาบาลทำความสะอาดก่อนนะเดี๋ยวเขาก็อุ้มมาให้" ผ่านไปได้สักพักพยาบาลก็อุ้มทารกน้อยที่ถูกห่อตัวโผล่มาเพียงใบหน้าด้วยผ้าผืนสีฟ้า รั
ปราบพยศสามีแต่ง Chapter 23 # ดวงใจคนที่สอง
อาทิตย์นึงยอมรับเลยเฮียเวย์สุดยอดมากไม่รู้ไปเอาเรียวแรงมาจากไหน จนครบหนึ่งเดือนทำบ้างพักบ้างก็ว่ากันไปเริ่มเข้าเดือนที่สองอาการแปลกๆ ก็เกิดขึ้นกับฉันเหม็นกลิ่นอาหารจากของที่ไม่เคยชอบกินกลับอยากกิน กินของเปรี้ยวๆ อยากกินแต่ต้มจืด เพลียจนต้องให้พี่เลี้ยงช่วยดูรวงข้าว ยังดีที่แม่สามีช่วยเลี้ยงพอเริ่มรู้อาการฉันก็ไปซื้อที่ตรวจมาตรวจ สรุปท้องค่ะ!!!! พอตกเย็นสิ่งที่ฉันทำตอนที่เฮียเวย์กลับมาคือวิ่งเข้าไปกอด หอม ฟอด! ฟอด! “อะไรกัน หื้ม! มากอดหอมเฮียมีเรื่องอะไรรึเปล่าครับ” เฮียเวย์ถามด้วยใบหน้าสงสัยนัยต์ตาหลีมองฉันพร้อมกับระบายยิ้มออกมาเล็กน้อย “ก็..มีนะคะ เฮียหลับตาก่อนค่ะ” จบประโยคของฉันเฮียเวย์ก็ทำตามอย่างว่าง่าย พอเขาหลับตาฉันก็หยิบที่ตรวจครรภ์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงและเอามันยัดใส่ไปในมือของเฮียเวย์ “ลืมตาค่ะ” จบตามคำบอกของฉันตาของเฮียเวย์ก็ลืมขึ้นและก้มลงไปมองในมือตัวเอง เขายกมันขึ้นมาดูชัดๆ ก่อนจะมองหน้าฉันและที่ตรวจสลับกันไปมาหลายครั้ง “ขวัญหนูไม่ได้ล้อเฮียเล่นใช่มั้ย?” “เรื่องแบบนี้จะล้อเล่นได้ยังไงกันคะ เฮียดีใจมั้ยคะ” ฉันถามออกไปเฮียเวย์ยิ้มและเข้ามากอดฉันแน่น เสียงและสีหน
ปราบพยศสามีแต่ง chapter. 22 ทำลูกคนที่สอง (NC)
“หนูขึ้นให้มั้ยคะ” ฉันถามก่อนจะหยัดตัวลุกขึ้นเฮียเวย์ค่อยๆ ขยับตัวออก พอได้ที่ฉันก็ขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักเฮียเวย์ทันที มือเล็กลูบไล้อกแกร่งสายตายั่วยวนจดจ้องเข้าไปในแววตาคมเข้ม ก่อนที่ใบหน้าหวานจะพุ่งเข้าไปประกบจูบทับลงยังฝีปากหนาทันที เรียวปากทั้งคู่กำลังขบดูดกันจนเกิดเสียงดัง มือหน้าบีบขยำสะโพกกลมกลึ่ง ลิ้นทั้งสองเกี่ยวพันกันอยู่สักพัก ชุดนอนบางเฉียบถูกถอดออกด้วยฝีมือของเจ้าตัว หน้าอกอวบตึงถูกปากหนาครอบงำดูดดึง เรียวลิ้นหนาตวัดเลียจุกสวยมืออีกข้างก็ไล่บีบขย้ำเต้าอวบที่ยังว่าง อ๊าส์! อื้ม! จ๊วบ! “เฮียขา อื้อ! หนูไม่ไหวแล้ว อื้ม!” เสียงหวานเอ่ยพร้อมกับครางกระเส่าใบหน้าหวานเงยขึ้นรับสัมผัสความเสียว มือหนาเลื่อนลงมายังกลีบสวยก่อนที่นิ้วยาวจะแทรกเข้าไปยังร่องกลีบ ปลายนิ้วตวัดเม็ดเสียวพร้อมกับสอดแทรกนิ้วทั้งสองเข้าไปยังรูที่กำลังขมิบตอดถี่ๆ “หนูกำลังทำเฮียคลั่งนะ หืม!” เขาเอ่ยหลังจากปล่อยปากออกจากเต้าอวบ พร้อมกับสายตาที่จดจ้องใบหน้าเรียวอย่างหลงใหล แจ๊ะๆๆๆ พั่บๆๆๆๆ เสียงกระทบของเนื้อที่ดังขึ้นเมื่อมือหนาเริ่มขยับรัวใส่ไม่ยั้ง อ๊าส์! อ๊ะๆๆ อ๊อย! ซี๊ด! อ๊ะๆๆๆ “พะ..พอแล้วค่ะ อ๊ะ! ฮะ เฮี
ปราบพยศสามีแต่ง chapter.21 รวงข้าว
อื้อ! เฮ้อ! อ๊อย! อื้อ! เบ่งนะคะ! เบ่งค่ะ! อื้ด! อุแว้! อุแว้! “ทารกเพศหญิง คลอดเวลา เก้านาฬิกายี่สิบห้านาที ค่ะ” เสียงพยาบาลเอ่ยขึ้น ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะตัดไป การคลอดลูกสำหรับฉันมันเป็นอะไรที่สุดยอดมาก เจ็บสุดๆ แต่พอได้เห็นหน้าลูกฉันกลับลืมความเจ็บปวดทั้งหมดไปทันที การคลอดลูกครั้งแรกของฉันมีเฮียเวย์คอยอยู่ข้างๆ มือของเขากุมจับฉันไว้แน่น รอยยิ้มของฉันและเฮียเวย์เผยขึ้นพร้อมกัน ไม่นานฉันก็ถูกพาออกมาอยู่ที่ห้องพักฟื้น ภายในห้องคือเต็มไปด้วยของตกแต่งและแสดงความยินดี ครอบครัวเฮียมากันพร้อมหน้าพร้อมตา คุณปู่กับคุณย่าก็มาพวกท่านยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ คุณแม่และบรรดาพ่อๆก็มาพร้อมกัน น้องชาย น้องสาวเฮียน้องเขยมาครบ ครอบครัวเฮียเป็นครอบครัวใหญ่มากและอบอุ่นที่สุด “หน้าตาเหมือนเหมือนเฮียเวย์มากเลยค่ะคุณแม่ แต่จมูกกลับได้พี่ขวัญมาเต็มๆ เลยค่ะ” ควีนเอ่ยพร้อมกับยื่นมือใช้นิ้วเขี่ยจมูกน้อยๆของลูกฉัน “ใช่ค่ะ ทำไมหลานรินถึงได้น่าฟัดขนาดนี้คะ หนูขอตั้งชื่อหลานได้มั้ยคะ” มิรินเอ่ยก่อนจะมองหลานสาวด้วยสายตาที่เอ็นดู “เรานี่นะแทนที่จะให้พ่อแม่เขาตั้งให้” แม่มินเอ่ยบอกกับมิรินก่อนจะส่ายหน้าพรางยิ้มออกมา
ปราบพยศสามีแต่ง chapter.20 รักเราทนได้
เฮ้อ! เสียงถอนหายใจของคุณเพื่อนสุดที่รักดังออกมาถี่ๆ ฉันกับหลินถึงกับต้องหันหน้ามองกันทันทีด้วยสีหน้าที่บ่งบอกได้ว่า อีนี่มันเป็นอะไร?“เป็นอะไรของมึงเนี้ย ถอนหายใจอยู่นั่นแหละ” หลินเอ่ยถาม“นั่นดิ! มึงมีอะไรบอกพวกกูได้นะ” ฉันเอ่ย“ขอบคุณนะพวกมึง คือ…เมื่อคืนกูไปเจอเฮียโรมา แล้วพวกเราก็นั่งดื่มด้วยกันใช่ม่ะ แล้วพอกูเริ่มได้ที่นิดๆ เฮียก็อาสาจะไปส่งกูที่บ้าน แล้วตอนที่อยู่ในรถกูก็…ก็…หน้าด้านพรวดพลาดไปจูบเฮีย กูคิดว่าเฮียจะผลักออกแต่เปล่าเลยมึง เฮียดันจูบตอบแถมตอนนั้นเฮียก็โคตรจะเร่าร้อน จูบมันดุดัน แต่ก็อ่อนโยนในเวลาเดียวกัน จนเรา…เรา….มีอะไรกัน” ปิงปองมันเงียบไปจนฉันต้องถามต่อ“แล้วมึงจะคิดมากทำไมว่ะ?”“นั่นดิ มึงควรจะดีใจป่ะ ที่เสียตัวให้กับคนที่ชอบอ่ะ!” หลินเอ่ย“ก็ใช่! แต่เฮียบอกกับกูไว้ว่า”‘เรื่องคืนนี้มันเป็นเพราะเราเมาทั้งคู่ อย่าคิดมากล่ะเพราะเฮียไม่อยากมีพันธะกับใคร ต่างฝ่ายต่างได้ แฟร์ๆ’“ไอเฮีย! ทำไมเป็นงั้นว่ะ กูว่าเฮียไม่น่าเป็นแบบนี้ มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่เลย แล้วมึงตอบกลับไปว่าอะไร?” ฉันพูดออกมาด้วยความรู้สึกที่ว่า มันต้องไม่เป็นแบบนี้! มันควรจะดีกว่านี้‘ปิงก็เหมือนก
ปราบพยศสามีแต่ง chapter.19 ความกังวล (mini nc)
ห้าเดือนของฉันที่ตอนนี้กำลังอุ้มท้องยิ่งมองตัวเองในกระจกฉันก็รู้สึกกังวลใจแปลกๆ มันกลัวไปหมด เอาจริงๆ คนสวยๆอย่างฉันทำไมถึงได้กลัวอะไรง่ายขนาดนี้นะ กลัวว่าเขาจะเบื่อ กลัวว่าเขาไม่โอเคกับรูปร่าง กลัวว่าเขาจะมีคนอื่นทั้งที่ก่อนหน้ามันก็ไม่ได้หนักขนาดนี้ แถมยังกังวลเรื่องลูก ถ้าเขาเกิดมาฉันจะเลี้ยงเขาดีมั้ยนะ ฉันจะเป็นแม่ที่ดีได้มั้ยนะ “เป็นอะไรไปหน้าเหมือนหมาเบื่อข้าว!” ห๊ะ! นี่คือประโยคทักทายจากพี่ผัวงั้นหรอ น่าตบด้วยปากกระฉากด้วยลิ้น แฮร่ๆๆ “เฮีย! ขวัญไม่ตลก ปากดีเดี๋ยวจับทำผัวอีกคนซะนี่!” “หึ! ปากดี เครียดอะไรว่ามา” เฮียถามก่อนจะนั่งลงยังโซฟาด้านข้าง “ว่าแต่เฮียไม่ทำงานหรอ” ใช่สงสัยมาก เฮียอยู่นี่แต่สามีฉันออกไปทำงาน“วันนี้หยุดเลยให้เวย์ทำงานแทน ทำไมคิดถึงมันหรือไง?”“ถามมาได้ ผัวหนูนี่ยังไงก็ต้องคิดถึงมั้ยล่ะ”“เดี๋ยวนี้ไม่มีเลยนะค่ะ คะเนี้ย!” “แหม่! พี่ผัวน้องเมีย ญาติกันสนิทกันไม่ต้องมีมารยาทเยอะ” เฮียส่ายหน้าไปมาคงจะแบบช่างมึงเหอะประมาณนั้น“มีเรื่องอะไรว่ามา”“หนูแค่กลัว กังวล เครียดมันบอกไม่ถูกกลัวผัวจะไม่รัก กลัวผัวเบื่อ กลัวลูกออกมาจะเลี้ยงลูกได้มั้ย จะเลี้ยงดีมั้ย ทำไม
Anda juga akan menyukai
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก118.6K Dibacaล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ99.5K Dibacaคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์143.9K Dibacaเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์74.0K Dibacaมังกรคลั่งรัก
เฮียกังฟู396 DibacaSet อีโรติก บอสขา
อักษรามณี146 Dibacaเมีย Bad Boy 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 1/3)
บีน่าเลดี้2.4K Dibacaศิโรราบเพียงคุณ
วีวงรี221 Dibaca
