ログインเสียงประตูกระจกเลื่อนเปิดออกพร้อมเสียงฝีเท้าเบาๆ อุ้มก้าวเข้ามาในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้น เธอมัดผมหางม้าลวกๆ เผยให้เห็นลำคอขาวระหง ในมือถือขวดแชมพูกลิ่นหอมสะอาดเดินตรงมาหยุดข้างขอบอ่าง“น้ำอุณหภูมิพอดีไหมคะ” อุ้มถามเสียงใส ย่อตัวลงนั่งคุกเข่าบนเบาะรองข้างอ่างตรงฝั่งเหนือศีรษะของเขาแตมลืมตาขึ้นมอง แววตาคมเข้มพราวระยับเมื่อเห็นใบหน้าจิ้มลิ้มที่กำลังทำตาแป๋วเอาใจ “กำลังดี แต่ถ้ามีคนสระผมให้คงจะสบายตัวกว่านี้”“มาทำเป็นสำออย เดี๋ยวนี้หัดติดสบายแล้วเหรอคะ” หญิงสาวย่นจมูกใส่ สองมือค่อยๆ วักน้ำอุ่นขึ้นมารดเส้นผมสีเข้มของเขาจนเปียกชุ่มปลายนิ้วนุ่มชโลมฟองแชมพูลงไปจนเกิดฟองนุ่มฟูสีขาว อุ้มลงน้ำหนักมือนวดคลึงไปตามหนังศีรษะและท้ายทอยอย่างเบามือ ตั้งอกตั้งใจทำหน้าที่ปรนนิบัติอย่างที่รับปากไว้“สบายไหมคะ”“อืม มือเบาดีนี่” เสียงทุ้มแหบพร่าครางรับในลำคอ แตมหลับตาลงอีกครั้ง สัมผัสนุ่มนวลจากฝ่ามือเล็กทำเอาเขาเคลิบเคลิ้ม ยิ่งเธอโน้มตัวลงมาใกล้ กลิ่นกายหอมอ่อนๆ ประจำตัวของอุ้มก็ยิ่งลอยแตะจมูก ปลุกเร้าความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ให้เริ่มตื่นตัวอุ้มก้มหน้านวดไปเรื่อยๆ จนละอองน้ำจากอ่างกระเซ็นเปื้อนเ
หลังจากช่วยเพลิงเคลียร์เรื่องเอกสารและงานสำคัญจนเรียบร้อย แตมก็เดินทางกลับกรุงเทพฯ ซึ่งล่าช้ากว่ากำหนดการเดิมไปสองวัน ทำให้อุ้มมีจังหวะแอบกลับมาพักผ่อนที่ห้องพักของตัวเองความสงบอยู่ได้ไม่นาน เมื่อมะลิโผล่มาหาถึงห้องพร้อมเปิดประเด็นด้วยรอยยิ้มจับผิด“ได้ข่าวว่ามึงมีแฟนแล้วเหรอ เห็นไอ้ลีโอมันบอก”“ไม่ใช่ นั่นบอสกู” อุ้มรีบปฏิเสธเสียงเรียบ“บอสอะไร พาไปดูหนัง คีบตุ๊กตาด้วยกันเนี่ยนะ” มะลิเลิกคิ้ว หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดรูป “เนี่ย คนนี้ใช่ไหม หล่อฉิบหาย ไอ้ลีโอมันแอบส่งมาให้กูดู”“เออ คนนี้แหละ”“เขายังไม่มีแฟนใช่ไหมมึง”“กูไม่รู้ แต่ก็ไม่เห็นว่ามีใคร”ดวงตาของมะลิเป็นประกายขึ้นมาทันที “จริงดิ งั้นมึงเป็นแม่สื่อให้กูหน่อยสิ”“แล้วแฟนมึงล่ะ” อุ้มถามกลับ“เลิกกันแล้ว นะอุ้ม กูรับรองเลย ถ้ากูได้คุย ได้เจอ แล้วได้นอนกับเขานะ กูทำให้เขารักกูหัวปักหัวปำได้แน่” มะลิพูดด้วยท่าทีมั่นใจเกินร้อยอุ้มพยายามหลบสายตา ความรู้สึกข้างในเริ่มร้อนรุ่มและปั่นป่วน “กูไม่รู้ ช่วงนี้เขาไม่อยู่ด้วย”“อีอุ้ม กูเพื่อนมึงนะ อีกอย่างมึงก็ไม่ได้คิดอะไรกับเขาอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” คำพูดจี้ใจดำทำเอาคนฟังแทบสะอึก“เออ เอาไ
เช้าวันรุ่งขึ้นภายในห้องโถงรับแขกของเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด... บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดเพลิงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทโอบเอวประคองน้ำตาลนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามกับปลัดธาวิน โดยมีแตมและเขตต์ยืนคุมเชิงอยู่ไม่ไกล “เรื่องบ่อนใหญ่ของเสี่ยทรงพลที่พวกผมไปถล่มมาเมื่อคืนก่อน... ตอนนี้สายของผมขุดเจอของดีที่เรียกว่า ทีเด็ดแล้วว่ะ” ธาวินเปิดโน้ตบุ๊กพลางเลื่อนหน้าจอส่งให้เพลิงกับน้ำตาลดู แววตาของปลัดหนุ่มฉายประกายดุดัน “นี่คือหลักฐานท่อน้ำเลี้ยง เส้นทางการเงินและคลิปวิดีโอหลักฐานการรับเงินใต้โต๊ะเพื่อสนับสนุนบ่อนผิดกฎหมายของเสี่ยทรงพล!” “หึ... มีแค่เรื่องบ่อน นายกศักดามันอาจจะหาแพะมารับบาปแทนได้นะปลัด” เพลิงไล่สายตาดูไฟล์ข้อมูลด้วยท่าทีสุขุม “ดูนี่ก่อนสิ... แตม เอาไฟล์ให้ปลัดดูสิ” ธาวินหันไปบอกบอดี้การ์ดหนุ่ม แตมก้าวเข้ามาผสมโรงทันที ชายหนุ่มยืดอกขยับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ พลางใช้นิ้วรัวกดแป้นพิมพ์โน้ตบุ๊กเปิดไฟล์ถัดไปโชว์ “ไม่ต้องพึ่งสายสืบไซเบอร์ที่ไหนให้เปลืองแรงเลยครับ... มือหนึ่งแฮกเกอร์สายดาร์กอย่างไอ้แตมคนนี้ จัดการเจาะระบบรื้อคลังข้อมูลลับของพวกมันออกมาเองกับมือ! ทั้งเอกสารโกงกิน ยักย
แตมเดินทางมาถึงไร่พราวตะวัน จังหวัดเชียงใหม่“เย้! อาแตมมาแล้ว พล็อตเตอร์คิดถึงที่สุดเลยครับ”เด็กชายวัยสองขวบเศษวิ่งโร่เข้ามากอดขาเขาแน่นด้วยความดีใจ“อาซื้อของเล่นชุดใหญ่มาฝาก ไปเปิดดูกันดีกว่าครับ” ชายหนุ่มยิ้มกว้าง อุ้มหลานชายตัวน้อยขึ้นมาแนบอกอย่างเอ็นดูจนกระทั่งถึงเวลางานเลี้ยงเปิดตัวทายาทอัศวธารากุลของต้นและน้ำตาล แตมคอยยืนดูแลเพลิงกับครอบครัวไม่ห่างกายตามสัญชาตญาณบอดี้การ์ดเก่า บรรยากาศดำเนินไปอย่างชื่นมื่นจนใกล้จบงาน เขาจึงเลี่ยงเดินออกไปเข้าห้องน้ำสายตาของรองประธานหนุ่มเหลือบไปเห็นหญิงสาวร่างเล็กที่คุ้นตาอย่างอั้ม กำลังยืนหยอกล้ออยู่กับปลัดธาวินสองต่อสองตรงมุมทางเดิน แตมถึงกับชะงัก รีบกระแอมเบาๆ เพื่อเตือน ธาวินกับอั้มสะดุ้งรีบผละออกจากกัน“เฮ้ย ไอ้วิน เบาได้เบาเว้ย ระวังเถอะ ท่านนายอำเภอเดินตามหาลูกสาวตาเขียวปั๊ดอยู่หน้างานนู่นน่ะ ถ้าท่านมาเห็นเข้ามึงโดนยิงหัวแบะแน่”สิ้นเสียงเตือน เสียงฝีเท้าหนักแน่นของนายอำเภออารักษ์ก็ดังใกล้เข้ามาจนถึงหน้าโถงทางเดินพอดี“ยัยอั้ม! มาทำอะไรตรงนี้ พ่อตามหาตั้งนาน แล้วนี่คุยอยู่กับใคร” นายอำเภอขมวดคิ้วจ้องลูกสาวตาเขม็งธาวินอาศัยจังหวะชุลม
“ไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่ดูเธอแคร์ไอ้หมอนั่นนะ” ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงประชดประชันออกนอกหน้าจนบรรยากาศรอบโต๊ะเริ่มเย็นยะเยือก “ก็คนมันเคยคบกันนี่คะ ตอนนั้นมันบอกเลิกหนูเพราะมันว่าหนูอกเล็ก” อุ้มตอบตามตรงด้วยความน้อยใจที่ยังแอบฝังลึก “มันเคยมาจับหรือไง” แตมถามสวนขึ้นมา แววตาวาวโรจน์อย่างน่ากลัว “ไม่เคยค่ะ!” อุ้มปฏิเสธ “แล้วจะไปแคร์คำพูดมันทำไม” แตมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโต “ก็หนูไม่ชอบให้ใครมาว่านี่นา หรือว่าหนูควรจะไปทำศัลยกรรมเสริมหน้าอกให้มันดูตูมๆ ดีคะ เวลาไปไหนมาไหนจะได้มีคนหันมาสนใจบ้างไง” อุ้มเอ่ยพลางก้มมองหน้าอกตัวเองอย่างจริงจัง “หยุดความคิดนั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ” แตมสั่งเสียงเข้ม คิ้วเข้มขมวดมุ่นเข้าหากันแทบเป็นปม “เคยได้ยินข่าวซิลิโคนเน่าไหม อยากเป็นอย่างนั้นหรือไง” “พี่แตมก็พูดเกินไป คลินิกดีๆ สมัยนี้มีเยอะแยะไปค่ะ” แตมโน้มตัวข้ามโต๊ะเข้ามาใกล้ ใบหน้าหล่อเหลาจริงจังจนอุ้มเผลอหดคอหนี นัยน์ตาคมกริบหลุบมองทรวงอกอวบอิ่มใต้เสื้อไหมพรมของเธอก่อนเลื่อนกลับมาสบตา กระซิบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและแหบพร่า “ของเดิมที่แม่ให้มามันเต็มไม้เต็มมือและสวยมากอยู่แล้ว คนอื่นมอ
วันหยุดสุดสบายเริ่มต้นขึ้นด้วยบรรยากาศแสนผ่อนคลาย อุ้มเลือกหยิบเสื้อไหมพรมแขนกุดสีครีมเข้ารูปแมตช์กับกระโปรงยีนส์สั้นเหนือเข่า แต่งหน้าโทนส้มพีชบางเบาขับผิวขาวเนียนน่ารักจนน่ามอง ส่วนแตมสวมเสื้อยืดสีดำพอดีตัวทับด้วยแจ็กเก็ตยีนส์และกางเกงสแล็กสีเข้ม ลุคลำลองสุดเท่ที่เปลี่ยนเสือร้ายมาดขรึมให้กลายเป็นหนุ่มหล่อกระชากใจจนสาวๆ แถวนั้นเหลียวมองตามกันตาเป็นมัน อุ้มเลือกตั๋วหนังแนวโรแมนติกคอมเมดี้ฟีลกู๊ดที่เพิ่งเข้าฉาย ตลอดสองชั่วโมงในโรงหนัง ทั้งคู่หัวเราะไปกับมุกตลกเบาสมอง แตมคอยชำเลืองมองเสี้ยวหน้าหวานข้างกายอยู่บ่อยครั้ง เสียงหัวเราะสดใสและท่าทางเป็นธรรมชาตินั้นช่างมีเสน่ห์ เธอไม่เคยเสแสร้ง ชอบก็บอกว่าชอบ ไม่ชอบก็พูดตรงไปตรงมาจนเขารู้สึกสบายใจอย่างประหลาด ลึกๆ ในสายตานักสืบของเขา เขายังรู้สึกได้รางๆ ว่ายัยตัวแสบคนนี้ยังมีความลับบางอย่างซุกซ่อนอยู่ เมื่อเดินเคียงกันออกจากโรงหนัง แสงไฟวิบวับของโซนตู้เกมก็ดึงดูดสายตาของอุ้มเข้าอย่างจัง “พี่แตม หนูอยากได้ตุ๊กตา คีบให้หนูหน่อยสิคะ อยากรู้จังว่านอกจากยิงปืนแม่นแล้ว พี่จะคีบตุ๊กตาได้แม่นเหมือนกันหรือเปล่า” อุ้มส่งสายตาอ้อน พลางชี้ไปที่ตู้







