Share

บทที่ 4

last update Terakhir Diperbarui: 2026-03-02 17:26:06

ดวงตากลมโตทอดมองไปที่ทั้งคู่ เรียวปากอิ่มเหยียดยิ้มออกมา ก่อนที่มันจะคว่ำเพราะรู้สึกรังเกียจพิธาน และสมเพชผู้หญิงข้างๆ ชายหนุ่ม ซึ่งยามนี้ หล่อนไม่ได้มีทีท่าว่าจะเกรงใจหรือรู้สึกผิดแม้แต่นิด ที่กำลังแสดงออกอย่างชัดเจนว่ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับสามีของคนอื่น.. เธอไม่โกรธ แต่เกลียด และ.. ขยะแขยงสิ้นดี เวลานี้เธอไม่ได้อาลัยอาวรณ์ผู้ชายคนนี้สักนิด

“สวัสดีค่ะ สามีและ..ชู้”

พิธานเงยหน้ามองภรรยาสาว แม้ใบหน้าของชายหนุ่มจะนิ่งเฉยจนเกือบเฉยชา ทว่าข้างในกลับรู้สึกดีใจจนล้นปรี่ ที่วันนี้คนที่เขาคิดถึง มาหาถึงที่

“มาหาฉันถึงที่นี่มีอะไร”

“ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณสองคน คนอื่นไม่เกี่ยว”

มณีมันตราพูดพลางปรายตาไปยังบุคคลที่สาม ที่ยังนั่งคลอเคลียกับสามีของเธออย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว

“เชอรี่เขาไม่ใช่คนอื่นคนไกลของฉัน”

พิธานพูดเพื่อหวังให้อีกฝ่ายเจ็บเหมือนที่เคยเป็น แต่เปล่าเลย แววตาของมณีมันตรามองมาที่เขาอย่างสมเพช ไม่ได้มีร่องรอยแห่งความเสียใจเหมือนแต่ก่อน แทนที่เจ้าหล่อนจะเจ็บแต่กลับเป็นเขาเอง หัวใจของชายหนุ่มปวดหนึบ เพราะเมื่อหล่อนไม่เจ็บไม่สน แสดงว่าหมดรักในตัวเขาแล้ว

“เชอรี่ไหนฉันไม่รู้จัก ถ้าไม่ออกไปดีๆ ฉันจะไลฟ์สดคุยให้คนทั้งประเทศได้ดูว่า ดาราสาวแอ๊บแตกที่กำลังแอ๊วผัวชาวบ้านอยู่มันหน้าตาเป็นยังไง ถ้าเธออยากจะมีชื่อติด

เทรนด์ทวิตเตอร์หรืออยากจะโดนด่าเล่นๆ อืม..สักสองสามวัน หรือเป็นอาทิตย์ หรืออาจจะเป็นเดือนก็ได้นะ เพราะฉันมีรูปที่เธอนอนกับผัวของฉันหลายรูปเลยละ”

“อร๊ายย! นังบ้า”

“จะไปดีๆ ไหม?”

เชอรี่คว้ากระเป๋าแล้วหันมามองหน้าของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นนายหญิงแห่งแกรนด์ไดมอนด์ ก่อนจะเดินสะบัดตูดออกไปอย่างอารมณ์เสีย

มณีมันตรามองตามหญิงสาวที่เดินสะบัดตูดออกจากห้อง แล้วส่ายหัวอย่างแสนระอา สองแขนของเจ้าหล่อนยกขึ้นกอดอก สายตามาดมั่นมองไปยังสามี ยามนี้เธอไม่ได้กลัวเขาเลยแม้แต่นิด มณีมันตราคนเก่าคนเดิมก่อนที่ชีวิตจะเจอผู้ชายห่วยๆ ได้กลับมาแล้ว

“เอาละ ฉันเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะ”

“เดี๋ยวสิ มาหาผัวทั้งทีไม่คิดจะทำหน้าที่เมียหน่อยเหรอ”

มณีมันตรามองสิ่งที่สื่อออกมาทางสายตา ที่บ่งบอกว่าอะไรคือ ‘หน้าที่ของภรรยา’ มุมปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงยกขึ้นเล็กน้อย

“หึ! ลองเข้ามาสิ”

เครื่องชอร์ตไฟฟ้าขนาดเหมาะมือถูกยื่นเข้าไปหาชายหนุ่ม พิธานชะงักก่อนจะหันไปมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างพยายามค้นหาอะไรบางอย่าง มณีมันตราเปลี่ยนไป เปลี่ยนไปมากเหลือเกิน คนเก่าทั้งแสนหวานว่าง่าย ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ แล้วทำไม..

“เธอจะฆ่าผัวตัวเองได้ลงคอเหรอที่รัก”

“แค่อดีต”

“จะแค่อดีตได้ยังไง ในทางกฎหมายเรายังเป็นสามีภรรยากันอยู่นะ”

“ในเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ก็ดีแล้ว ฉันเข้าเรื่องเลยแล้วกัน ฉันจะไม่ฟ้องหย่าคุณ แต่ฉันจะมาขอตกลงกับคุณดีๆ ในเมื่อเราสองคนไม่ได้รักกัน แล้วจะอยู่ด้วยกันไปทำไม หย่าให้ฉันเถอะนะ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 37

    “แหม เดี๋ยวนี้อัปเลเวลความร้ายกาจขึ้นเยอะนะครับคุณหมอ”“แน่นอน ว่าแต่คุณจะเอากาแฟสักแก้วก่อนกลับไหม”“ก็ดีนะ”พิธานมองแผ่นหลังที่เคลื่อนไหวไปมาของคนที่กำลังหยิบนั่นจับนี่มาทำกาแฟ ความรู้สึกบางอย่างแล่นเข้ามาเกาะกุมหัวใจของชายหนุ่ม มณีมันตราเปลี่ยนไปมาก และสาเหตุส่วนใหญ่ก็น่าจะมาจากเขาเอง หญิงสาวที่เคยอ่อนหวานบอบบางยิ่งกว่ากลีบดอกไม้ในวันวาน แปรเปลี่ยนมาเป็นสาวมั่นที่พร้อมจะสู้และพุ่งชนกับทุกอย่าง“ฉันขอเลขบัญชีเธอหน่อยนะ”“เอาไปทำไมคะ”“ก็จะโอนเงินค่าเลี้ยงดูให้”“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไม่ลำบากอะไร”“รู้ แต่นี่มันเป็นหน้าที่ของฉัน ถ้าเธอไม่ได้ใช้ก็เก็บเข้าบัญชีลูกก็ได้นี่”มณีมันตราพยักหน้าอย่างคร้านที่จะเถียง เพราะรู้ดีว่ามันไม่มีประโยชน์อะไร และอีกอย่างมันก็ถือว่าเป็นหน้าที่ของคนเป็นพ่ออย่างเขาด้วย“ฉันเอากาแฟใส่แก้วเก็บความร้อนให้อีกแก้วนะ เอาไว้ดื่มตอนขับรถ”เมื่อเครื่องยนต์ดับสนิท พิธานที่กำลังจะก้าวลงจากรถเหลือบมองแก้วกาแฟสีชมพูน่ารักที่มันช่างไม่เข้ากับชายหนุ่มมาดขรึมอย่างเขาเอาเสียเลย รอยยิ้มน้อยๆ ระบายขึ้นมาบนใบหน้า“สาวมั่น ช่างเข้ากันเหลือเกินกับแก้วลายแมวคิตตี้”ทุกอย่างภายในบ

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 36

    เสกสรรมองเจ้านายหนุ่มอย่างแปลกใจ เมื่อจู่ๆ พิธานก็สั่งให้ตนมาย้ายของจากเพนต์เฮาส์กลับไปไว้ที่บ้าน พร้อมทั้งยังให้ประกาศขายเพนต์เฮาส์สุดหรูแห่งนี้ทันที“บอสครับ แน่ใจหรือครับว่าจะขาย”เพราะทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่กันมานาน และจัดได้ว่าเป็นลูกน้องคนสนิท เสกสรรจึงรู้ว่าพิธานซื้อเพนต์เฮาส์แห่งนี้ไว้เพื่ออะไร“แล้วทำไมฉันจะไม่แน่ใจ ขายๆ ไปเถอะน่า”“แล้วจะพาน้องๆ ไป เออ..ที่ไหนล่ะครับ หรือว่าจะเปลี่ยนบรรยากาศเป็นที่โรงแรม หรือที่อื่น”เพราะเป็นคนจัดคิวบรรดาสาวๆ ให้เจ้านาย เลขาฯ อย่างเขาจึงจำเป็นต้องถามอย่างละเอียด“ฉันจะกลับไปอยู่บ้าน แล้วไม่ต้องจัดคิวหรือรับนัดใครให้ฉันอีกแล้วนะ”พิธานพูดจบก็เดินผิวปากออกไปอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้เลขาฯ หนุ่มเกาหัวด้วยความงุนงง‘อะไรวะ เจ้านายเปลี่ยนไป๊!’“คุณพ่อขา ลูกชุบค่า”ฟ้าใสวิ่งถือจานใส่ขนมลูกชุบสีสันสวยงามมาให้พ่อที่กำลังนั่งทำงานอยู่ใต้ต้นไม้หน้าบ้านของมณีมันตราพิธานก้มลงอุ้มร่างอวบป้อมขึ้นมานั่งบนตัก ก่อนจะหอมฟอดใหญ่“ชื่นใจที่สุดเลยลูกพ่อ”“น้องฟ้าป้อนนะคะ” เด็กหญิงหยิบลูกชุบให้พ่ออย่างเอาใจ“ขอบคุณคร้าบ อร่อยมากลูก”“คุณพ่อขา ทะเลน้องฟ้า” เด็กหญิงรีบ

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 35

    “หึ! ฉันรู้ว่าเธอจะพูดเรื่องอะไร งั้นก็พูดมันซะตรงนี้เลยสิ ไหนๆ ตัวปัญหาก็อยู่ตรงนี้แล้วนี่”“ใช่ค่ะ คุณน่ะมันตัวปัญหา”“หมอก ใจเย็นๆ ลูก”มณีจันทร์กลัวว่าทั้งคู่จะทะเลาะกันอีก จึงรีบห้ามปราม“ครั้งนี้หนูต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่องค่ะแม่ คุณพุกเกินไปแล้วจริงๆ”“ฉันเกินไปยังไง ถามหน่อยเถอะ เธอจะยอมยกมือไหว้หรือพูดดีๆ กับคนที่ตัวเองเกลียดงั้นเหรอ”หญิงสาวแสยะยิ้ม ก่อนจะใช้สายตามองพิธานตั้งแต่หัวจรดเท้า“แล้วนี่ฉันไม่ได้กำลังยืนคุยอยู่กับคนที่ตัวเองเกลียดยิ่งกว่าไส้เดือนกิ้งกืออยู่เหรอ”“หมอก!”“อะไร! อย่ามาตะคอกฉันนะ แล้วจะบอกอะไรให้ ที่ฉันยอมให้คุณได้เข้าใกล้ลูกเพราะสงสารลูก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันนึกพิศวาสหรือให้อภัยในเรื่องชั่วๆ ที่คุณทำหรอกนะ”คนตัวเล็กไม่หลบสายตาที่จ้องเจ้าหล่อนราวกับจะกินเลือดกินเนื้อแม้แต่นิด เธอเป็นเจ้าของบ้าน แล้วจะยอมให้คนข้างนอกเข้ามาทำร้ายจิตใจคนในบ้านได้อย่างไร“เธอขอในสิ่งที่ฉันให้ไม่ได้”“ทำไม? แค่ให้ความเคารพแม่ฉันนี่มันจะตายเลยหรือคะคุณพิธาน”“พอเถอะลูก แม่เข้าใจคุณพุก”“ไม่ค่ะแม่ ถ้าไม่คุยให้จบวันนี้ วันหน้าหมอกก็ต้องทนเห็นกิริยาแบบคนดีๆ เขาไม่ทำกันอ

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 34

    “ใช่ลูก พ่อเป็นพ่อของน้องฟ้า”“แม่หมอกบอกว่าคุณพ่อทำงานอยู่ไกล มาหาพวกเราไม่ได้”“พ่อกลับมาแล้วครับ”“แล้วคุณพ่อจะไปทำงานอีกไหมคะ น้องฟ้าอยากอยู่กับพ่อเหมือนเพื่อนคนอื่นบ้าง”มณีมันตราและพิธานหันมามองหน้ากัน ต่างก็น้ำตารื้นเพราะสงสารลูก“ไม่ครับ พ่อจะอยู่กับน้องฟ้ากับพี่เมฆตลอดไป ไม่ไปไหนอีกแล้ว”“จริงนะคะ คุณพ่อต้องสัญญากับน้องฟ้านะ”“สัญญาครับ”หัวอกคนเป็นแม่สะท้านไปทั้งทรวง เมื่อเห็นภาพพ่อลูกเกี่ยวก้อยสัญญากัน เธอพึ่งประจักษ์ตอนนี้นี่เองว่าเด็กทั้งสองต้องการพ่อไม่ต่างจากต้องการแม่เลยสารถีจำเป็นหันมองกระจกส่องหลังที่มีภาพของสามคนพ่อลูกที่นั่งอยู่เบาะหลัง กำลังหยอกล้อกันอย่างไม่มีใครสนใจเธอเลยสักนิด‘มันน่านัก นี่ฉันกำลังกลายเป็นหมาหัวเน่าหรือเนี่ย’“คุณพ่อคร้าบ กลับบ้านไปเล่นหุ่นยนต์กับเมฆนะ”“รับทราบครับผม”“คุณพ่อขา น้องฟ้าอยากไปทะเล”“ไปสิลูก วันไหนดี”“วันนี้เลยค่า”“แต่พรุ่งนี้น้องฟ้าต้องไปโรงเรียนไม่ใช่เหรอครับ”“น้องฟ้าไม่ไปก็ได้ค่ะ”“แต่คุณครูจะดุเอานะครับ” พิธานอุ้มลูกคนเล็กของตนขึ้นมานั่งบนตัก ก่อนจะหอมที่พวงแก้มอิ่มทั้งสองข้างฟอดใหญ่ให้สมกับที่อยากทำมานาน“ไม่ดุค่า”“หืม

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 33

    “ก็ไม่แน่นะ คุณอยู่ใกล้ฉันมากๆ อาจจะตกหลุมรักฉันก็ได้”“ไม่มีทาง ฉันไม่ชอบกินคัปเค้กเหมือนไอ้หมอหน้าจืดที่อยู่คลินิกเธอหรอก”พิธานพูดพลางชำเลืองมองที่หน้าอกของเธอ ก่อนจะยิ้มแบบที่มณีมันตราเห็นแล้วอยากจะกระโดดข่วนหน้าหล่อๆ นั่นที่สุดกรี๊ด! ฉันน่ะคัปซีนะขอบอก“คุณลุงคนนี้ใครเหรอคะคุณแม่”เด็กหญิงตาแป๋วมองคุณลุงตัวโตที่เดินมาพร้อมกับแม่ของตนด้วยความสงสัย“บอกลูกสิ”ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของเขาเต้นแรงจนแทบจะหลุดจากเบ้า ยอมรับเลยว่าเกิดมาไม่เคยตื่นเต้นอะไรขนาดนี้มาก่อน“ใจเย็นสิคุณ นี่มันกลางถนนนะ”“งั้นเราไปนั่งร้านไอศกรีมตรงนู้นกันดีไหม”“เด็กๆ จ๋า เราไปกินไอศกรีมร้านคุณป้าสายใจก่อนกลับกันดีกว่านะคะ”เด็กน้อยซึ่งเป็นลูกค้าประจำของร้าน ‘สายใจ ไอติมทอด’ รีบวิ่งนำหน้าแม่และคุณลุงตัวโตอย่างไม่มีการรีรอ“คุณป้าขา น้องฟ้าขอสตรอว์เบอร์รี”สายใจยิ้มให้ฟ้าใสก่อนจะหันไปถามเด็กชายหน้าหล่อที่ยืนข้างกัน “แล้วพี่เมฆล่ะครับ วันนี้เอารสมะพร้าวเหมือนเดิมไหมเอ่ย”“คร้าบ”เด็กน้อยยิ้มแป้นโชว์ฟันขาวที่มีเศษช็อกโกแลตติดอยู่ที่ซอกฟันมณีมันตราเลือกนั่งภายในสวนเพราะบรรยากาศดีและค่อนข้างจะเป็นส่วนตัว เหมาะแก่กา

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 32

    คิ้วเข้มของพิธานเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตกกลับลงมาที่เดิม แล้วเปลี่ยนเป็นขมวดปมแสดงถึงความไม่พอใจในคำตอบของมาสุ“แล้วทำไมผมจะรับไม่ได้ล่ะ”ตอนแรกมาสุไม่เข้าใจว่าทำไมพิธานถึงถามแบบนั้น แต่พอเริ่มเข้าใจแล้วจึงแกล้งพูดให้ชายหนุ่มเข้าใจไปตามสิ่งที่คิด‘สี่ปีแล้วยังคิดว่าฉันกับนังชะนีน้อยแอบกินกันอยู่อีก ตาทึ่มเอ๊ย!’“ก็จะมีผู้ชายสักกี่คนที่อยากเลี้ยง ลูก-คน-อื่น”สามคำสุดท้ายของประโยค พิธานพยายามเน้นย้ำให้มาสุได้ยินชัดๆ ว่าเด็กทั้งสองเป็นลูกของเขา“อย่าคิดมากเลยครับ ถึงจะไม่ใช่ลูกผม แต่ผมก็ดูแลพวกแกมาตั้งแต่อยู่ในท้อง เรียกได้ว่าอยู่กับเด็กๆ ทุกช่วงวัย ความรักความผูกพันที่มีให้ ไม่ต่างจากลูกแท้ๆ แน่นอนครับ”ในหัวมีแต่คำถามว่าทำไม.. ทำไมมณีมันตราถึงเลือกที่จะบอกคนอื่นแต่ไม่บอกเขาซึ่งเป็นพ่อแท้ๆ ของเด็กทั้งสอง ยอมให้คนอื่นได้ดูแลได้เห็นทุกพัฒนาการของลูก ทั้งที่พ่ออย่างเขาไม่มีแม้แต่โอกาสได้รับรู้ว่ามีเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองเกิดขึ้นบนโลก‘ทำไมเธอใจร้ายอย่างนี้นะหมอก’ความโกรธความน้อยใจในตัวอดีตภรรยาแล่นขึ้นมาจุกอยู่ที่อก“นังหมอกฉันขอโทษ”มาสุที่รู้ตัวว่าแหย่พิธานแรงไป และมันอาจจะกระทบมาถึง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status