보관함
검색
홈 / โรแมนติก / ผัวเถื่อน / 17

공유

17

작가: B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์
last update 게시일: 2026-08-03 21:11:01

เขาไล้เลียแตะปลายลิ้นสากร้อนไปตามเรือนร่างทั่วสรรพางค์กาย ความร้อนชื้นไต่ระดับไปตามผิวเนื้ออ่อนหวาน
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • ผัวเถื่อน   21

    น่าแปลกที่นาทีนั้นเขามองลูกสาวอีกคนที่เกาะกระจกมองน้องอยู่ด้วย เขาเคยดีใจแบบนี้เมื่อหลายปีก่อน ความรู้สึกผิดทำให้เขาเอื้อมมือไปลูบศีรษะของนิรชาเบาๆ“น้องตัวเล็กนิดเดียวค่ะคุณพ่อ” นิรชาบอกอย่างดีใจ“ถึงจะมีน้องพ่อก็รักหนูนิดนะครับ” เขานั่งลงใกล้ๆ เด็กน้อย ก่อนจะเอ่ยบอก แม้มีบางอย่างทำให้เขาทำใจยอมรับเด็กคนนี้ไม่ได้ แต่เมื่อนึกถึงครั้งเก่าก่อน เขาเคยรักนิรชามากเพียงใด ดอกแก้วพูดถูก เด็กไม่ผิด แต่ผู้ใหญ่ต่างหากที่ทำอะไรลงไปแล้วป้ายสีดำลงไปบนตัวเด็ก“น้าดอกแก้วก็บอกว่ารักหนูนิดค่ะ และก็รักน้องด้วย” นิรชาตอบพาซื่อตามประสาเด็ก เธอมองน้องตัวเล็กแล้วบังเกิดความรักสุดหัวใจ ไม่ได้อิจฉาเลยแม้แต่น้อย“น้องยังเด็ก ตัวก็เล็กนิดเดียว เราต้องช่วยกันดูแลน้องนะครับ น้องจะตัวโตๆ เหมือนหนูนิดไง”“ค่ะคุณพ่อ” เป็นครั้งแรกที่สันต์ดึงร่างน้อยมากอดแล้วน้ำตาซึม เขาบังเกิดความสงสารปนเวทนาเด็กน้อยตรงหน้าจับใจ ความโกรธแค้นอันดำมืด ทำให้เขาละทิ้งความรักความปรารถนาดีต่อคนตรงหน้า เพราะความผิดของใครอีกคน หากไม่ใช่เพราะเขาได้ภรรยาที่ดีอย่างดอกแก้ว เขาคงปล่อยให้นิรชาอยู่ในโลกแห่งความหวาดระแวงและเงียบเหงาเพียงคนเดียว“ค

  • ผัวเถื่อน   20

    เธอไม่ยอมกินข้าวกินปลาเพราะอยากรอกินกับบิดาและมารดาเลี้ยง“ไปเที่ยวกันมาจ้ะ วันนี้คุณพ่อพาน้าแก้วไปปล่อยแก่น่ะ หนูนิดยังไม่นอนเหรอคะ” ดอกแก้วพูดแล้วหัวเราะเบาๆ ลูบศีรษะลูกเลี้ยงที่กอดตุ๊กตาแน่น คนโดนหาว่าแก่สะดุ้งมองภรรยาอย่างคาดโทษ“หนูนิดนั่งรอกินข้าวพร้อมคุณพ่อกับน้าแก้วค่ะ” นิรชาตอบเสียงเศร้า คาดหวังว่าผู้ใหญ่ทั้งสองจะมากินข้าวด้วย“ทำไมยังไม่กินข้าวอีกล่ะคะ จริงๆ แล้วไม่ต้องรอก็ได้ น้าแก้วกับคุณพ่อกินกันมาแล้วค่ะ”“หนูนิดไม่อยากกินข้าวคนเดียวนี่คะ น้าแก้วไปเที่ยวกับคุณพ่อสนุกไหมคะ”“สนุกจ้ะ” ดอกแก้วตอบเสียงใส แต่พอเห็นสีหน้าของเด็กน้อยแล้วเธอหน้าเสียในทันที“หนูนิดเป็นอะไรจ๊ะ”“คุณพ่อกับน้าแก้วพาน้องในท้องไปเที่ยว ทิ้งหนูนิดเอาไว้คนเดียว ไม่รักหนูนิดแล้ว” เด็กน้อยปล่อยโฮออกมา“ตายแล้วหนูนิด ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ ใครพูดให้หนูนิดฟังว่าคุณพ่อกับน้าแก้วไม่รักหนูนิดกันลูก พวกเรารักหนูนิดที่สุดเลยจ้ะ คุณพ่อกับน้าแก้วออกไปตั้งแต่สิบเอ็ดโมงแล้วค่ะ ตอนนั้นหนูนิดยังอยู่โรงเรียน ไปรับหนูนิดไม่ได้ คุณพ่อกับน้าแก้วเลยไปดูหนังต่อ กลับออกมาก็เย็นแล้ว ไม่ได้มีเจตนาทิ้งหนูนิดนะคะ”“น้าแก้วรักน้

  • ผัวเถื่อน   19

    ป่วย จะมาโรงพยาบาลท่าเดียว สันต์เลยบอกลูกน้องให้พามา“น้าแก้วจะมีน้องตัวเล็กๆ ให้หนูเหรอคะ” นิรชาถามอย่างตื่นเต้น“ใช้จ้ะ หนูนิดต้องรักน้องมากๆ นะจ๊ะ”“หนูจะรักน้องให้มากๆ ค่ะ” นิรชาจับมือดอกแก้วเอาไว้ไม่ยอมปล่อย เหมือนช่วยจูงอีกฝ่ายให้เดินตามสันต์มองเด็กหญิงตัวน้อยแล้วคลายใจ เขาเคยระแวงกลัวว่านิรชาจะอิจฉาน้อง หากดอกแก้วตั้งครรภ์ไม่รู้เขาไปเอาความคิดนี้มาจากไหน อาจเพราะแม่ของเขาเคยเปรยเอาไว้ ชุติมาขี้อิจฉา อยากได้อยากมี และเอาแต่ใจ เขายังนึกหวั่นว่าเด็กน้อยจะเหมือนแม่แต่เขาอาจจะคิดมากไปเอง ดอกแก้วเคยบอกว่าเลี้ยงเขาอย่างไร เขาก็เป็นอย่างนั้น คงจะจริง เท่าที่เขาดู นิรชาไม่น่าจะมีปัญหาอะไรคุณหมอแนะนำการดูแลตัวเองสำหรับคนที่กำลังจะเป็นคุณแม่ และจัดยาบำรุงให้ ในขณะที่สันต์ให้ลูกน้องเป็นคนขับรถกลับ เขาไปนั่งเบาะหลังกับภรรยา กุมมือของเธอเอาไว้ตลอดเวลาความรู้สึกที่คิดว่าเด็กในท้องคือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาทำให้เขารู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงแทบกระหน่ำออกมานอกอก มันตื่นเต้นดีใจกว่าตอนที่ชุติมาบอกเขาว่าท้องเสียอีกตอนนั้นเขากับชุติมาคบกันแบบเปิดเผย ไปไหนมาไหนด้วยกัน และเรื่องบนเตียงก็เป็นเรื่องธร

  • ผัวเถื่อน   18

    ขอให้กอดให้แน่นๆ ด้วยความรัก ซึ่งอีกฝ่ายไม่มีโอกาสได้กอดลูกน้อยกลอยใจอีกแล้ว“คุณแม่บอกหนูนิดเองค่ะ ว่าไม่รักหนูนิด”“โธ่... หนูนิด” ดอกแก้วดึงเด็กน้อยมากอดแนบอก“น้าแก้วใจดี หนูนิดรักน้าแก้ว” เด็กน้อยกอดตอบ รู้สึกว่าดอกแก้วคือที่พักพิงและรักเธอจริง แถมยังใจดีอีกด้วย“ทุกคนรักหนูนิดนะคะ แม้แต่คุณแม่ บางครั้งท่านอาจจะทำผิดพลาดไปบ้าง หนูนิดต้องให้อภัยนะคะ”“ค่ะ” เด็กน้อยรับคำ ดอกแก้วไม่รู้ว่าสิ่งที่นิรชารับว่า “ค่ะ” นั้นหมายความว่าอย่างไร แต่ไม่อยากเซ้าซี้คาดคั้นอะไรมากมายสันต์ยืนพิงผนังอยู่อีกด้าน เขามองคนทั้งสองเงียบๆ แต่ไม่แสดงตัว ความหลังครั้งเก่าก่อนปรากฏขึ้นมาอีกครั้งเขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่านิรชาจะกลายเป็นเด็กมีปัญหา ขาดความรัก อยู่ในกฎระเบียบเข้มงวดจนเกร็งและกลัวไปหมดทุกอย่างเช่นนี้จริงๆ แล้วเด็กวัยนี้ควรจะสดใสร่าเริง มีเพื่อนมากมาย แต่นิรชาถูกกดดันให้เรียน ให้อยู่กับบ้านไม่ได้ไปเที่ยวเล่น ให้อยู่ในความเป็นระเบียบเรียบร้อย ห้ามเถียงผู้ใหญ่ แม้กระทั่งแสดงความคิดเห็นแปลกแยก สิ่งที่นิรชาทำได้ก็คือ รับคำและทำตามไม่อย่างนั้นจะไม่มีใครรัก จะไม่มีใครสนใจไยดีอีก เด็กน้อยหวาดกลัวเก็บกด

  • ผัวเถื่อน   17

    เขาไล้เลียแตะปลายลิ้นสากร้อนไปตามเรือนร่างทั่วสรรพางค์กาย ความร้อนชื้นไต่ระดับไปตามผิวเนื้ออ่อนหวานความเสียวซ่านที่ได้รับก่อเกิดหลอมรวมเป็นความหฤหรรษ์ที่ยากจะบรรยายแอ่งดอกไม้หอมกรุ่นถูกชำแรกเข้าหาด้วยนิ้วและลิ้นร้อนระอุ เธอบิดตัวเร่าๆ ด้วยความเสียวซ่านเขาเร่งลิ้นกับปากประสานกับนิ้ว สอดแทรกชำแรกล้ำเข้าไปในกายสาวล้ำลึกมิดเม้นดอกแก้วร้องครางเสียงระโหย แอ่นกายหยัดขึ้นรับนิ้วแกร่งของเขาที่เสียบคามิดกาย ร่างสาวกระตุกซ่านด้วยอารมณ์พิศวาสที่อาบไล้ไปทั่วเรือนร่างเขาแทรกกายเข้าตรงหว่างขาของเธอเพื่อขยับให้พอเหมาะพอดี ร่างเล็กอ่อนระทวยอยู่ใต้ร่างหนาที่แข็งแรงและเต็มไปด้วยมัดกล้ามเขามองสบตาคู่สวยของเธอ ดอกแก้วแก้มแดงลามไปถึงใบหู ยามสัมผัสได้ถึงส่วนปลายของความแข็งแกร่งที่เสียดสีอยู่กับเนินสวาทชุ่มฉ่ำสันต์จับมือเล็กๆ ของเธอมารูดรัดแก่นกายของเขา เธอร้องครางกับความใหญ่โตนั้น ถึงขนาดนี้เธอก็ยังเกร็งๆ กับเขาอยู่บ้างสามีผู้มีความหลังฝังใจอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ แต่เธอก็ดีใจที่เขาพยายามปรับตัวให้เข้ากับเธอ เพราะเธอเองก็จะปรับตัวเหมือนกันเขาจับมือเธอให้สัมผัสกับความแข็งแกร่ง ก่อนจะบังคับให้มือของเธอจับส่ว

  • ผัวเถื่อน   16

    “ฉันไม่ค่อยสบายตั้งแต่ตอนกลางวันแล้วล่ะ แต่ไม่กล้าบอกเธอ กลัวเธอจะรำคาญเสียเปล่าๆ เมื่อกี้พออาบน้ำแล้ว ครั่นเนื้อครั่นตัวหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมาเลย”โอ๊ย! สันต์อยากตบรางวัลตุ๊กตาทองให้ตัวเองนักเขาตัวร้อนเพราะใช้ผ้าชุบน้ำร้อนจากกระติกน้ำร้อนในห้องครัวต่างหากล่ะแต่มันได้ผลเกินคาด!!!มารยาจริงๆ แก่จะเข้าโลงอยู่แล้ว ยังคิดแผนปัญญาอ่อนแบบนี้กับเมียอยู่อีก ต้องโทษไอ้คม ความผิดมันเห็นๆถ้าง้อเมียสำเร็จต้องตบรางวัลให้มันอย่างงาม!!!“รำคาญอะไรกันคะ ไหนบอกว่าแก้วเป็นเมีย ไม่เห็นแก้วเป็นเมียรึไงคะ ถึงกลัวแก้วจะรำคาญ” เธอทวนคำของเขาซ้ำไปซ้ำมาอย่างน้อยใจ ระคนโมโหอยู่บ้าง เขาป่วยขนาดนี้ยังจะมากลัวเธอรำคาญอีก“ขึ้นห้องไปพักเลยค่ะ เดี๋ยวแก้วประคองขึ้นไป” เธอทำเสียงดุ สันต์ลอบยิ้ม เวลาเมียเขาทำเสียงดุนี่น่าจับปล้ำจริงๆ เลยเดี๋ยวเถอะ! จะเสกเด็กเข้าท้องสักครึ่งโหลแต่ทำเสียงดุแบบนี้น่ารักสุดยอด!!!“ค่อ ยๆ เดินค่ะ คุณสันต์อย่าทิ้งน้ำหนักตัวลงมามากสิคะ แก้วจะล้ม” เธอประคองเขาอย่างทะลักทุเล“ฉันปวดหัว เวียนหัวจะอ้วกด้วยล่ะ เดินไม่ค่อยไหว” เขาแกล้งเดินขาลาก แต่ก็พยายามเดินไปให้ถึงห้อง ไม่อยากให้ภรรยาต้อ

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status