ผูกดวงวิวาห์(ไร้)รัก

ผูกดวงวิวาห์(ไร้)รัก

last updateLast Updated : 2025-09-20
By:  Sun SuCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
36Chapters
1.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะคำทำนายบ้าบอจากซินแสแก่ ๆ และเพียงเพราะเหตุผลที่ว่า “หากเขาอยู่กับยัยเด็กเอ๋อนมเท่าตุ่มยุงกัดคนนี้เเล้วเขาถึงจะรักษาไข่และมีชีวิตรอดต่อไปได้” ทำให้เขาต้องถูกบังคับให้แต่งงานกับเธอโดยไม่เต็มใจ

View More

Chapter 1

แนะนำเรื่อง/บทนำ

Jangan lupa simpan di reading list kamu ya.🥰😘😘

Selamat membaca.

Jaja dan Nanang sedang menikmati makan siangnya di kantin pabrik. Seperti biasa, Jaja hanya membawa lauk nasi dan ikan goreng, lalu dibaluri kecap, sedangkan Nanang bekal makan siangnya disiapkan oleh Nunung, pacarnya. Ada tumis kangkung dan ayam goreng.

Jaja melirik kotak bekal Nanang. "Enak bener dah ah, yang punya pacar. Dimasakin terus," goda Jaja sambil mencolek lengan Nanang.

"Makanya lu, Ja. Kalau cari calon istri, janda aja. Selain jago masak, pinter nyari duit, pasti pinter juga wik..wiik..wiikk...!"

"Lha, bunyi kasur gua itu." Jaja terbahak, begitu juga Nanang.

Huukk!

Huuk!

Jaja tersedak tulang ikan. Air matanya meleleh.

"Tulang...tulang...tolong!" susah payah Jaja meminta tolong pada Nanang, namun Nanang tidak paham juga. Ia berlari ke tenda penjual nasi campur.

"Mbak, tolong ... nasi...!"

"Pake lauk apa?"

"Gak...pake... lauk!" terputus-putus Jaja bicara pada pelayan warung.

"Nasinya aja?" tanya pelayan warung nasi tersebut. Jaja sudah tidak tahan menahan perih di lehernya.

"Iya...cee...paat."

"Tiga ribu apa lima ribu?"

"Seribu ajaa."

"Maaf ya, beli nasi kok seribu, sana makan nasi mentah!"

"Tolong...Mbak, saya kesel..."

"Eh, kok malah kamu yang kesel, harusnya saya yang kesal. Dasar orang aneh!"

"Kesellleekk...Mbak, tolong!" air mata Jaja sudah bercucuran, sambil memegang lehernya. Ya Allah tolong jangan cabut nyawa saya sekarang. Saya belom nikah ya Allah.

"Oh, kamu keselek. Bilang dong, dari tadi." Mbak pelayan warung nasi mencuci tangannya, lalu mengambil nasi hangat di dalam rice cooker,  kemudian ia taruh di piring kecil. Dia ambil sebagian lalu ia kepal-kepalkan.

"Nih, langsung telan jangan dikunyah!" titah si mba.

Jaja mengangguk, lalu menelan nasi hangat yang sudah dikepalkan. Susah payah ia menelannya, hingga seperti orang tersedak dan akan muntah. Alhamdulillah berhasil.

"Bisa?"

"Alhamdulillah bisa, Mbak. Terimakasih ya. Ini uangnya." Jaja mengusap lehernya lega, dari kantung celananya ia mengeluarkan uang koin seribuan dari dalam saku celananya, lalu diberikan pada si pelayan warung.

"Makanya, kalau lagi makan jangan bicara, apa lagi ketawa. Jadi tersedak, untung saya cepat paham. Kalau tidak, bisa-bisa masnya almarhum deh."

"Iya, Mbak. Terimakasih." Jaja berjalan kembali ke tempat duduknya bersama Nanang. "Apaan, orang udah mau mati nahan tulang, masih ditanya mau pake lauk apa? tiga ribu apa lima ribu?" cibir Jaja dalam hati. Ia kembali duduk di samping Nanang.

"Kenapa lu?"

"Gue ketulangan oon!" umpat Jaja kesal, sambil melempar tisu ke wajah Nanang.

"Oh, ketulangan. Sorry Ja, gue ga ngeh. Makanya sekali-kali lauknya daging ayam dong, atau ikan tuna gitu, yang tanpa tulang. Jangan ikan mulu. Ketulangan deh."

"Huuuhhh...gue juga mau kali lauk ayam, atau daging. Tapi duit gue kaga cukup, Nang. Kalau gue makan makanan keren gitu."

"Emang duit gaji lu pada ke mana sih? kismin bener. Pan gajian empat juta dua ratus kita."

"Bapak gue ngutang mulu, jadi gue ketempuan ganti deh."

"Oh, alah sabar ya, Ja. Semoga rezeki lu berkah udah nolongin orangtua."

"Aamiiin."

"Makanya cari pacar janda, Ja. Serius, enak deh pokoknya. Bisa grepe grepe dikit, aahhaaayy..." Nanang tertawa lebar,  Sedangkan Jaja mencibir. "Buat dosa aja girang lu!" sentak Jaja sambil melotot ke arah Nanang.

"Ya udah cariin gua dah kalau gitu, tapi jangan janda uzur lho!"

Keduanya terbahak kembali. Tanpa mereka sadari, pemilik pabrik Bu Yasmin biasa mereka memanggilnya, setengah berlari ke arah mobilnya. Sudah ada Pak Yudis, supir beliau yang membukakan pintu.

Kasak-kusuk karyawan pabrik yang saat ini berada di kantin luar, membuat Jaja dan Nanang menoleh. Keduanya saling pandang. Ada apa? Pikir mereka heran.

"Ada apa, Ian?" tanya Jaja pada salah seorang teman wanitanya.

"Itu ga liat tadi, Bu Yasmin lari masuk ke dalam mobil sambil nangis."

"Oh, ya allah. Ada apa ya? Mudah-mudahan semua baik-baik aja ya," ujar Jaja sambil terus memperhatikan mobil BMW bosnya keluar dari gerbang tinggi pabrik.

****

"Mas...jangan seperti ini. Bangun, Mas!" isak tangis Yasmin mengiringi pemakaman suaminya Arman. Yah, pemilik pabrik dan beberapa restoran itu, akhirnya meninggal dunia di rumahnya, tanpa ada yang mengetahui. Bik Narsih yang saat ini baru kembali menjemput Reza sekolah.

Kaget saat menemukan Arman sudah terbujur kaku di atas sofa ruang tamu. Tempat biasa Arman beristirahat. Penyakit lambung akutnya yang sudah ia idap sejak SMP, akhirnya membuat ia menghembuskan nafas terakhir di usia 30 tahun. Masih sangat muda dan energik.

Betapa terpukulnya Yasmin dan keluarganya. Reza juga tidak kalah sedih, bahkan anak usia lima tahun itu meraung tatkala jasad papanya tercinta masuk ke dalam liang lahat.

"Mas, maafkan saya. Maafkan, Mas!" Yasmin terus saja memukul dadanya dengan marah. Betapa dzolimnya ia pada suaminya yang saat sakaratul mautnya, tidak didampingi oleh siapapun, bahkan dirinya.

Tubuh lemah Yasmin bersandar pada ibu mertuanya yang juga terisak, sedangkan Reza saat ini telah digendong oleh opanya. Dua keluarga besar Yasmin dan Arman begitu kaget dan terpukul atas kepergian Arman di usia masih sangat muda.

"Amih, papa Abang kok ditanam? Kasian Amih. Opa, papa abang jangan ditanam. Hiks..hiks..." Reza kembali meraung dalam gendongan opanya. Lelaki tua itu hanya bisa memeluk erat, sambil mengelus kepala cucunya dengan sayang.

"Mas," lirih Yasmin memeluk gundukan tanah merah yang sudah tinggi, menutupi pusara suaminya.

"Aku mencintaimu, Mas. Maafkan aku. Kenapa kamu pergi tanpa pamit, Mas!kenapa?" teriaknya lagi hingga membuat semua yang hadir disana ikut terisak.

Tiga orang lelaki menggotong tubuh lemah Yasmin menuju parkiran mobil. Diikuti oleh beberapa sanak familinya.

"Ya Allah, perasaan baru sebulan yang lalu liat Pak Arman masih sehat. Eh sekarang udah ga ada. Kasian ya Bu Yasmin," ujar Jaja yang diikuti oleh anggukan tiga orang temannya.

Begitu mendengar kabar pemilik pabrik mereka meninggal dunia, semua karyawan kaget bahkan ada yang menangis, mereka teringat kebaikan pak Arman.

Bos yang tidak pernah lalai dalam menjalankan kewajibannya dalam hal memenuhi gaji karyawan yang selalu tepat dan jelas perhitungannya. Bahkan jika ada karyawan sakit dan memberikan surat sakit, maka ada uang kesehatan yang ia berikan. Diluar asuransi kesehatan yang pabrik berikan. Tidak rela rasanya, jika bos muda mereka begitu cepat Allah panggil.

Para pejabat pabrik yaitu, Manager Marketing, Supervisor, Pengawas Gudang, Pengawas Pemasaran, hingga dua orang security pabrik,ikut melayat hingga Pak Arman dimakamkan.

Jaja bersama delapan orang temannya termasuk Nanang, ikut sampai ke pemakaman. Mereka melihat betapa terpukulnya Bu Yasmin atas kepergian suaminya.

"Yuk kita pulang!" ajak Nanang pada teman-temannya.

"Eh, jangan! Kita ke rumahnya aja lagi. Siapa tahu tenaga kita dibutuhkan di sana." Jaja menahan teman-temannya yang akan pulang.

"Lu aja deh, Ja. Gue mau anter emak ke dokter," sahut Nanang dan diikuti anggukan lima orang teman lainnya.

"Ya sudah, sama kita aja deh, Ja," ajak Yuni dan Dian.

Jaja mengayuh sepeda tuanya kembali ke rumah almarhum bosnya. Sedangkan Dian dan Yuni sudah terlebih dahulu pergi dengan mengendarai sepeda motor.

"Kasihan, masih muda, ganteng, sholeh, kaya,  baik eh malah umurnya pendek. Coba yang umurnya pendek itu mafia-mafia narkoba ya," gumamnya sambil terus mengayuh sepedanya.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
36 Chapters
แนะนำเรื่อง/บทนำ
การเเต่งงานครั้งนี้สำหรับเขาก็แค่เเต่งแก้เคล็ดตามที่ผู้เป็นแม่ต้องการเท่านั้น ให้รักเธองั้นเหรอคงได้แค่ฝัน เพราะในสายตาเขาเธอก็แค่ยัยเด็กเอ๋อที่อยากจะเป็นเมียเขาจนตัวสั่นส่วนเธอนั้นกลับคิดตรงข้าม เขาคือพี่ชาย คือรักเเรก คือคนที่เธออยากใช้คำว่าครอบครัวร่วมกัน...แต่การแต่งงานที่ไม่ได้มาจากความรักของทั้งสองฝ่ายมีหรือจะไปได้ดี ชีวิตครอบครัวที่ราบรื่นคงเป็นเรื่องที่ได้แค่คิด คำว่า "อยากหย่า" เกิดขึ้นบ่อยครั้งจนความสัมพันธ์เสี่ยงที่จะจบลง แต่ทว่าคนอยากหย่ากลับไม่ใช่คนเเรกที่พูดนักพูดหนาซะนี่...///////"ปล่อย ถ้าพี่ไม่เอาก็ฝากไว้นี่แหละ เดี๋ยวหวาให้คนเอาไปส่งที่คอนโด""ไม่ต้องเอาไปส่ง ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น เพราะพี่จะกลับมาอยู่ที่นี่ กลับมาอยู่บ้านเราเหมือนเดิม""กลับมาทำไม? เราหย่ากันเเล้วไม่ใช่หรือไง หนูไม่ได้วุ่นวายกับพี่แล้วนี่!""ใครบอกว่าพี่หย่า ทะเบียนสมรสเรายังมีเหมือนเดิมหวา พี่ไม่ได้เซ็นอะไรทั้งนั้น"_________ไต้ฝุ่นหล่อ รวย เย็นชาแถมปากหนัก เป็นประธานบริษัทอยู่ดี ๆ อยากเป็นหมาอายุ 32 ปี สูง 185 ซม. ยี่หวาตัวเล็กน่ารัก นิสัยดี รักพี่ฝุ่นมาก อายุ 22 สูง 160 ซม
last updateLast Updated : 2025-09-08
Read more
ชุดคู่
"ฮ่ะ ฮ่า ฮ่า""จมูก""ฮะ พี่ว่าอะไรนะ?""จมูก""ของใครเหรอ?""ของฉันเนี่ยแหละ! เธอจะยัดแอปเปิ้ลเข้าจมูกฉันเพื่ออะไรฮะยัยเอ๋อ!"เสียงตวาดจากชายหนุ่มใบหน้าคมสัน ขาข้างซ้ายของเขาถูกห้อยต่องแต่งพร้อมกับใส่เฝือกไว้ราวกับกล้วยโมเลน คนนอนอยู่บนเตียงถึงกับร้องเมื่อโดนยัยบ้าที่นั่งเฝ้าไข้เขาอยู่ยัดแอปเปิ้ลเข้าจมูกเขาแทนที่จะป้อนเข้าปาก นั่นเพราะเธอมัวแต่ดูซีรีส์โดยไม่สนใจจะมองสิ่งรอบข้างเลยสักนิดเดียว อีกสักพักคงยัดเข้าลูกกะตาเขาตาบอดไปแล้วล่ะมั้งนั่น"อุ้ย~ หวาขอโทษค่ะ แฮะ ๆ " คนโดนดุยังคงยิ้มแฉ่งอย่างไม่หวาดกลัวต่อสายตาอันดุดันจากเขาสาวน้อยวัย 22 ที่ยิ้มเก่งและสดใสคนนี้ก็คือ 'ยี่หวา' ฉายาที่พี่ชายตรงหน้าเรียกเธอก็คือยัยเอ๋อ จริง ๆ เธอเปล่าเอ๋อซะหน่อย เธอแค่มองโลกในแง่ดีและเป็นคนเข้าใจอะไรยากนิดหน่อย เวลาที่พี่ชายจอมเหวี่ยงซึ่งอายุห่างกับเธอถึงสิบปีคนนี้เหวี่ยงทีไรก็มักจะทำหน้างง ๆ ไม่ก็ยิ้มโชว์ฟันขาวซะเลย"เลิกยิ้มเป็นคนปัญญาอ่อนซะที ฉันเห็นแล้วปวดหัว"ผู้ชายวัยสามสิบสองที่ขี้เหวี่ยงคนนี้คือ 'ไต้ฝุ่น' เขาคือเจ้าของบริษัทและโรงงานหลายแห่ง เป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัวเศรษฐีที่รับยัยเด็กกำพร้า
last updateLast Updated : 2025-09-08
Read more
ดวงผูกกัน
"น้องไม่ผิด มันผิดที่เเกไม่เชื่อแม่ต่างหาก แกจะรอให้เป็นอะไรไปมากกว่านี้ใช่ไหมถึงจะยอม?"จู่ ๆ คุณหญิงแก้วตาก็เอ่ยขึ้นมาอย่างจริงจัง เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ทีไรแกก็คิดหนักขึ้นมาทุกครั้ง จนกระทั่งจะกลายเป็นคนงมงายในสายตาลูกชายเสียแล้ว เอะอะอะไรก็มักจะเอาเรื่องบ้านั่นมาเอ่ยอ้างกับเขาเสมอ เขาเบื่อหน่ายจนไม่รู้จะพูดยังไงเเล้ว"คุณแม่เลิกพูดถึงเรื่องคำทำนายบ้าบอนั่นสักที ผมไม่เชื่อหรอก คุณแม่ก็แค่อยากให้ผมแต่งกับยัยนี่ก็เท่านั้นแหละ""ถ้าใช่แล้วจะทำไม? แต่งกับน้องมันไม่ดีหรือไงหา!" คนเป็นแม่เริ่มขึ้นเสียงเมื่อลูกชายตัวดีไม่ยอมรับฟัง แถมยังเอาแต่ทำหน้าทำตาเอือมระอาจนน่าตี"ไม่ดีมาก ๆ เพราะผมมีคนที่ผมชอบอยู่แล้ว แม่เลิกบังคับผมได้แล้ว ผมไม่เเต่ง""แก!""พอเถอะค่ะ หวาว่าเราคุยกันเรื่องอื่นดีกว่านะคะ"ก่อนที่ศึกระหว่างสายเลือดจะเกิดขึ้น ยี่หวาก็รีบยืนขึ้นเเละเอ่ยห้ามทั้งสองคน เธอรู้ดีว่าพูดไปอย่างไรเสียก็ต้องทะเลาะกันมากกว่าพูดดีแน่นอน เรื่องนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดขึ้นเสียหน่อย เรื่องราวมันเกิดขึ้นมาตั้งหลายปีแล้ว ตั้งแต่ที่เธออายุ 17 ปี ก็มีซินแสที่คุณหญิงแก้วตาสนิทด้วยมาที่บ้านตอนนั้นเป็นตอนท
last updateLast Updated : 2025-09-08
Read more
ยัยโก๊ะ
หลายเดือนผ่านไป...หลังจากพักฟื้นจนหายดีเรียบร้อย ไต้ฝุ่นก็เตรียมตัวกลับไปดูเเลงานที่บริษัทต่อ หลังจากที่ปล่อยภาระหน้าที่บางส่วนให้เพื่อนสนิท ซึ่งก็เป็นหุ้นส่วนกันดูแลไปก่อน เพราะงานส่วนของเขาไม่ไว้ใจให้ใครดูแลต่อนอกจากคนสนิท กระทั่งเลขาส่วนตัวเขายังไม่ยอมมีเลย มักจะทำทุกอย่างด้วยตนเองเสมอ"อุ๊ต๊ะ! อะชะบ๊ะ! เฮ่ย! เธออีกแล้ว!"เสียงอุทานแบบประหลาดคนดังขึ้น เมื่อจู่ ๆ จังหวะที่เขาเปิดประตูห้องออกมาก็เจอเข้ากับ ยัยบ้าที่หัวฟูน้ำยังไม่ทันได้อาบฟันก็ไม่แปรง อยู่ ๆ ก็โผล่หน้ามาจ๊ะเอ๋เขาตั้งแต่เช้าตรู่ขนาดนี้ ต้องว่างเบอร์ไหนถึงจะทำได้แบบเธอกัน!"สวัสดีตอนเช้านะคะพี่ฝุ่น" ยัยโก๊ะจอมซกมกหน้าห้องเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มให้เขาไม่ต่างจากคนเสียสติไปเเล้ว"เธอเป็นแม่ฉันหรือไงหา? สวัสดีเช้าวันจันท์วันอังคารอยู่นั่นแหละ ว่างนักหรือไง"ไต้ฝุ่นเอ่ยอย่างคนหัวเสีย ก็เธอเล่นโผล่หน้ามาแบบนี้นี่ และอีกอย่างถ้าเป็นเรื่องสำคัญเขาคงไม่หงุดหงิดเธอขนาดนี้ นี่อะไรกัน มาสวัสดีตอนเช้า? แค่แม่เขาคนเดียวก็ส่งข้อความสวัสดีมาทุกวันอยู่แล้ว อย่าบอกนะว่าเธอก็จะเอาด้วย"หวาแค่อยากมาทักทาย อยากให้วันนี้คนแรกที่พี่เจอคือหวาไ
last updateLast Updated : 2025-09-08
Read more
เลขาคนใหม่
เขาแทบจะไม่เชื่อหูตัวเองด้วยซ้ำ เมื่อกี้เขาได้ยินเธอบอกว่าจะมาเป็นเลขาเขางั้นหรือ? เขาไปรับสมัครมาตอนไหนกัน! เธอนี่ท่าจะบ้าของจริงเเล้ว"ฉันไปรับเธอตอนไหนฮะ!""ตอนนี้แหละค่ะ พร้อมเริ่มงานค่ะบอสขา บอสมีอะไรให้หวาช่วยบอกได้เลยนะคะ"เธอไม่เพียงพูดเล่นเท่านั้น เธอจะมาเป็นเลขาให้เขาจริง ๆ อุตส่าห์ตั้งใจเปลี่ยนแปลงตัวเอง ปรับลุคการแต่งตัวใหม่ และเข้ามาสมัครงานกับคุณหญิงแก้วตา ในตำแหน่งเลขาบอสไต้ฝุ่น เหมือนล็อคตำแหน่งมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่นั่นแหละ ก็เพราะคุณหญิงเห็นว่าไต้ฝุ่นทำงานหนักคนเดียว ให้หาเลขาเองคงไม่มีหวัง ท่านเลยคุยกับยี่หวาและให้เธอมาสมัครเองซะเลย"นะ นี่ คือ?"วิทย์ที่ยืนงงอยู่สักพักถึงกับชี้มือปากก็เอ่ยถาม เขาตะลึงเล็กน้อยที่จู่ ๆ ก็มีสาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่งโผล่มา สิ่งเเรกที่หน้าตกใจก็คือเธอมาเเบบไม่มีลมมีฝน ตกใจที่สองคือเธอเข้ามาในโซนวีไอพีได้อย่างไร? หรือถ้าจะเข้ามาถึงนี่ได้ต้องมีรหัสของผู้บริหาร และถ้าหากเป็นพนักงานก็ต้องโทรมาขออนุญาตก่อน ทั้งสองคนจึงจะเปิดห้องส่วนตัวได้ อย่างแรกที่เขาสงสัยเลยก็คือ… เธอเป็นเมียไต้ฝุ่น!"สวัสดีค่ะ ยี่หวานะคะ เป็นน้องพี่ฝุ่นค่ะ" คนตัวเ
last updateLast Updated : 2025-09-15
Read more
จำยอม
ในที่สุดเขาก็ต้องลากยัยเอ๋อที่ชวนปวดหัวตลอดการเดินทางมาอย่างคนจนใจ เขาปฏิเสธได้ที่ไหนกันเล่า ยัยเอ๋อนี่หน้ามึนจะตาย ตัวติดเเหง็กเป็นกาวตราช้างตั้งแต่เล็กจนโต เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิตของเขาเเล้ว เมื่อไรยัยนี่จะโตและออกไปจากชีวิตเขาได้สักที จะมีผู้ชายดวงตกคนไหนมารับเธอไปกันนะ..."พี่ฝุ่นจะไปไหนเหรอคะ?""ไปไหนก็ได้ โตแล้ว"เขาวีนบ่อยจนเกิดเหนื่อยเเล้ว จึงตอบกลับเธอด้วยโทนเสียงที่ปกติต่างจากตอนมา เขาพาเธอมายังตึกที่ต้องการขายให้กับเขา มันทั้งเก่าและดูทรุดโทรมก็จริง แต่ทว่าคนข้างกายเขากลับไม่มีท่าทีหวาดหวั่นเลยสักนิด พาเดินดูตรงไหนก็ไปด้วยหมด ไม่ปริปากบ่นหรือพูดจาไร้สาระรบกวนตอนเขาคุยงานกับทีมอื่น จนกระทั่งตอนนี้"ทำงานก็บอกหวาว่าทำงานดี ๆ ก็ได้ มาบอกว่าไปไหนก็ได้โตแล้ว ใช่สิ แก่แล้วนี่นา หวาลืมค่ะ""ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้นะ!"เธอจะไม่ให้เวลาเขาได้เลิกเหวี่ยงวีนเลยหรือไงกัน เขาปวดหัวเป็นนะเว้ย!"แล้วพี่ฝุ่นจะไปไหนเหรอคะ?" เธอยังคงถามคำถามเเรกที่ถาม โดยไม่สนใจชายเจ้าอารมณ์ตรงหน้าเลยสักนิด"ไปเข้าห้องน้ำ พอใจรึยัง เลิกถามฉันสักทีเถอะรำคาญ!" เขายอมบอกแล้วก็ได้ เขายอมเธอแล้ว"ระวัง
last updateLast Updated : 2025-09-15
Read more
ชีวิตหลังแต่งงาน
"เธอเป็นบ้าอะไรฮะยัยเอ๋อ"เสียงทุ้มเอ่ยติดจะดุ ๆ หลังจากผ่านพ้นพิธีแต่งงานแบบปลอม ๆ ซึ่งมีเฉพาะเครือญาติไม่กี่คนมาร่วมพิธี ทั้งงานล้วนแต่เรียบง่ายนั่นก็เพราะไม่ใช่การแต่งงานจริง ๆ ซะหน่อย แต่ทว่าการจดทะเบียนสมรสน่ะสิกลับเป็นจริง แถมยังมีเรือนหอรอด้วยอีกต่างหากเขาเชื่อแล้วว่าแม่เขาเตรียมการไว้ทุกอย่างแล้วจริง ๆ แต่ก็ช่างเถอะ เขาเพียงแค่ต้องอดทนอยู่กับยัยนี่เเค่หนึ่งปีตามที่ตกลงกันไว้ก็เท่านั้น หลังจากนั้นแล้วชีวิตเขาก็จะเป็นอิสระ"ดีใจไงคะ ดีใจมากด้วย"หญิงสาวเอ่ยพลันฉีกยิ้มกว้าง เธอมองแหวนแต่งงานที่นิ้วนางข้างซ้ายอยู่หลายครั้ง แล้วก็ยิ้มออกมาราวกับคนบ้าอย่างที่เขาว่านั่นแหละ ก็เธอดีใจมากนี่ เธอโชคดีได้แต่งงานกับผู้ชายที่เธอหลงรักมาตลอด แถมตอนนี้เธอกับเขามีบ้านที่เป็นเรือนหออยู่ด้วยกันอีกด้วย มันเป็นความฝันตั้งแต่เด็กจนโตของเธอเลยก็ว่าได้"คงจะอยากแต่งงานกับฉันมากล่ะสิท่า" ไต้ฝุ่นเอ่ยปากพร้อมกับทำตามองบน เขานี่มันขยันทำหน้าแบบนี้เป็นที่สุด"ใช่ค่ะ ได้แต่งแล้วด้วย ฮะ ฮ่า ฮ่า ดีใจ ๆ ~"ยี่หวาว่าพลันกระโดดโลดเต้น ตอนนี้เธอสวมชุดนอนตัวโคร่งเป็นที่เรียบร้อย หลังจากผ่านงานพิธีต่าง ๆ ในช่วงเ
last updateLast Updated : 2025-09-15
Read more
ผู้ชายที่ว่าก็คือสามี
"เข้าใจก็ได้ค่ะ"คนตัวเล็กถึงกับหุบยิ้มแต่ก็ยังคงสีหน้าปกติ เธอก็ยังไม่คาดหวังให้เขาหันมาสนใจเธอภายในวันสองวันนี้หรอก"อย่าหลุดนะ เข้าใจไหม?" ไต้ฝุ่นพูดซ้ำ"ค่ะ""ดี""พี่ฝุ่นอาบน้ำแล้วลงไปทานมื้อเช้าเถอะค่ะ หวาทำไว้รอแล้วมีแต่ของที่พี่ชอบทั้งนั้นเลย"ยี่หวาฉีกยิ้มกว้างให้กับคนตรงหน้า รอยยิ้มสดใสใบหน้าสวยสมวัยของเจ้าหล่อนนั้นทำเอาไต้ฝุ่นถึงกับหยุดมอง เขาเพิ่งสังเกตว่าเธอโตเป็นสาวขนาดนี้แล้วหรือเนี่ย ในความคิดเขายังมีภาพจำเธอเป็นยัยเด็กเอ๋อในชุดมัธยมอยู่เลย"ถ้าจะมองหวาขนาดนี้เอารูปหวาไปอัดกรอบห้อยคอเลยดีไหมคะ"ดูเธอพูดเข้าสิ! เขาไปมองเธอด้วยสายตาที่พิเศษอะไรขนาดนั้นกัน เขาเพียงแค่มองเฉย ๆ มองเฉย ๆ เท่านั้นเอง ยัยนี่ก็เอาไปคิดเพ้อเจ้อใหญ่"จะ จะบ้าเหรอ ออกไปได้แล้วฉันจะอาบน้ำ""แล้ววจะกินไหมคะมื้อเช้าที่หวาทำ" คนตัวเล็กเอ่ยถามซ้ำอย่างคนรอคำตอบ เธอแอบคาดหวังให้เขาตอบรับความตั้งใจที่เธอนั้นอยากมอบให้บ้าง แต่ถ้าเขาไม่ต้องการแล้วก็ไม่เป็นไร เธอเองก็คงไม่บังคับ..."ถ้าฉันไม่อยากกินล่ะ""หวาก็จะอยู่ตรงนี้ ดีไม่ดีหวาอาจจะตามไปรอให้พี่ตอบตกลงในห้องน้ำเลยก็ได้นะคะ" เธอเปล่าบังคับซะหน่อย เพียงแค
last updateLast Updated : 2025-09-15
Read more
ร่วมเตียงเดียวกัน
"ขออนุญาตนะคะ"หลังจากที่เธอผ่านด่านแรกหน้าแผนกก็มาถึงที่ที่เธอต้องทำงานทั้งวัน แต่ก็ไม่รู้สึกถึงความเหน็ดเหนื่อยแต่อย่างใด เพราะเธอนั้นมีแรงบันดาลใจซึ่งก็คือผู้ชายที่เป็นหัวหน้าเธอเอง ก็เขาทั้งหล่อและดูมีเสน่ห์นี่นา"ถ้าไม่มีงานก็ออกไปอยู่ข้างนอก ไม่ต้องเข้ามา" ประโยคเย็นชาเช่นเดียวกับหน้าตาคนพูดไม่ผิดเพี้ยน เขาไม่แม้จะสนใจเงยหน้าขึ้นมามองเธอที่เข้ามาเลยด้วยซ้ำ"ก็เข้ามาหาอะไรทำไงคะ พี่ฝุ่นมีงานอะไรให้หวาทำบอกได้นะคะ""นั่งอยู่เฉย ๆ"เขาพูดแบบนั้นเพราะอยากให้เธอเลิกวุ่นวายกับเขาต่างหาก แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะทำแบบที่เขาบอกจริง ๆ ซึ่งก็คือการเดินไปหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาอย่างสบายตัว ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ จนเขาต้องเหลือบตามองว่าเธอนั้นจะทำสิ่งใด หรือจะพูดอะไร?"เฮ้อ~~""......""เป็นเมียผู้บริหารมันสบายขนาดนี้เชียว" น้ำเสียงที่เปล่งออกมาราวกับคนเบื่อหน่ายระคนถือดีอยู่หน่อย ๆ เธอนี่มันน่าหมั่นไส้จริง ๆ นั่นแหละ"ฉันล่ะปวดหัวกับเธอจริง ๆ "ไต้ฝุ่นถึงกับต้องยกมือข้างซ้ายขึ้นมากุมขมับไว้ การกระทำนั้นของเขาจึงทำให้เธอเห็นว่านิ้วนางข้างซ้ายของเขาเองก็ยังสวมแหวนเเต่งงานอยู่ มันทำให้เธอทั้งดีใจและมีควา
last updateLast Updated : 2025-09-15
Read more
คนในใจ
"อื้อ~~"เสียงครางอู้อี้เมื่อคนที่นอนหลับไหลตั้งแต่เมื่อคืนเพิ่งจะรู้สึกตัวตื่น ตอนแรกคิดว่าตนนั้นจะนอนไม่หลับเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะคนข้างกายช่วยแบ่งปันความอบอุ่นผ่านร่างกายมาให้จึงทำให้ค่ำคืนก่อนหน้าเป็นคืนที่หลับสบายมาก ๆ คืนหนึ่งเลยทีเดียว"หวา หวา" เขาเริ่มเรียกชื่อคนที่เอาแต่ไล่ให้เธอไปไกล ๆ อยู่ทุกวี่ทุกวัน ก็เพราะตื่นมาตอนนี้แล้วหาเธอไม่เจอต่างหากเล่า หรือเธอจะลงไปทำมื้อเช้าให้เขาอย่างเช่นทุกวันกันนะ ยัยเด็กนั่นตื่นเช้าจริง ๆ แถมช่วงนี้เธอยังไปหาวิธีทำสวนอะไรก็ไม่รู้ งานที่ทำอยู่ทุกวันนี้ไม่หนักพอหรือไงกัน?เขาลุกจากเตียงด้วยท่าทีงัวเงีย ก่อนจะเดินออกมาตั้งใจว่าจะลงไปหายี่หวาตรงชั้นล่าง แต่ก็ต้องหยุดเสียก่อนเพราะเห็นว่าในห้องของตนประตูห้องถูกเปิดค้างไว้ และบังเอิญเหมือนมีเสียงดังนิดหน่อยเกิดขึ้นภายในห้อง เขาจึงรีบเปิดประตูเข้าไปในทันที"เธอทำอะไรยี่หวา?"พอเข้าไปในห้องก็เจอเข้ากับต้นตอที่ทำให้เกิดเสียงซึ่งก็คือยี่หวา เธอกำลังมุดใต้เตียงค้นหาบางสิ่งบางอย่างด้วยความตั้งใจ นี่เธอเข้ามาค้นหาอะไรในห้องเขาอีกแล้วงั้นหรือ? ยัยนี่ชักจะวุ่นวายกับพื้นที่ส่วนตัวเขาเกินไปแล้วนะ!"อ้อ หวามาหา
last updateLast Updated : 2025-09-15
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status