ฝากรักสุดปรารถนา

ฝากรักสุดปรารถนา

last updateآخر تحديث : 2024-11-26
بواسطة:  ปะหนันمكتمل
لغة: Thai
goodnovel16goodnovel
لا يكفي التصنيفات
37فصول
1.4Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

........เขาต้องการมีลูกแต่ไม่ต้องการมีครอบครัว....... การมีภรรยาเป็นเรื่องเลวร้ายสำหรับเขา ความรักนำมาแต่ความทุกข์ และไม่เคยทำให้ใครได้รู้จักความสุขที่แท้จริง ภาคินถูกมารดาใส่ความคิดนี้มาตั้งแต่วัยเยาว์ เพราะพ่อของเขาทิ้งครอบครัวไปแต่งงานใหม่ทำให้แม่ต้องสู้ทนเลี้ยงเขามาด้วยความลำบาก ..........แต่….... วันนี้มารดาของเขากับยื่นคำขาดต้องการทายาทสืบสกุลด้วยอาการป่วยของผกาทำให้เธอตัดสินใจให้ลูกชายเร่งผลิตทายาทให้ได้ก่อนที่เธอจะจากโลกนี้ไป ......แล้ว...... ขนมผิงสาวน้อยตกงานเธอไม่มีทางเลือกเท่าไหร่เพราะพ่อของเธอกำลังป่วยหนักต้องการใช้เงินในการรักษาเธอจึงยอมเซ็นสัญญาทั้งที่มันสุดแสนจะเจ็บปวดหัวใจ ***เป็นแม่ของลูกให้เขาที่ไม่ใช่ภรรยาและไม่มีสิทธิ์เป็นกระทั่งคนรัก*** รักหวาน ๆ โรแมนติกกับบรรยากาศของสะปันฝากติดตามกันด้วยนะคะ

عرض المزيد

الفصل الأول

คนแปลกหน้าสองเรา

Lila

I stared out of the car window, watching the city skyline shrink in the rearview mirror, tall buildings giving way to endless stretches of highway and then, eventually, to flat, dusty roads lined with nothing but fields and the occasional cow. My arms were crossed tight over my chest, earbuds in but no music playing. I just wanted the silence, even if it was fake.

I didn’t want to be here. I didn’t want to spend my entire summer in some tiny rural town with an uncle I barely knew, cut off from my friends, my life, and everything that actually mattered. I was a city girl—born and raised in apartments with sirens at night and coffee shops on every corner. Not… this.

“Lila, honey, come on,” Mom said from the front passenger seat, twisting around to give me that overly bright smile she always used when she knew I was mad. “It’s only two months. You’ll have fun. Fresh air, open space—”

I didn’t look at her. Just kept watching the world blur by.

Dad gripped the wheel tighter, eyes fixed on the road. He hadn’t said much since we left. Typical. As long as the car was moving and no one was yelling, he was fine.

Mom sighed and turned back around.

I pulled out my phone, more out of boredom than anything, and opened I*******m. I typed in his name—Ryder Kane. My step-uncle. Mom’s brother, technically, but only by adoption. He’d been taken in by my grandparents when he was eighteen, already grown, already rough around the edges. I’d met him maybe three times in my life; at holidays, mostly, and he’d always been quiet. Tall. Broad. The kind of man who didn’t need to speak to fill a room.

His profile loaded.

Only four posts.

The most recent one was from last year: him standing in front of a barn, arms crossed, wearing a faded black T-shirt stretched tight across his chest, worn jeans, and a cowboy hat tipped low over his eyes. Sun-tanned skin, dark stubble, that sharp jawline. He looked… dangerous. Too handsome for thirty-two. Too hot for someone who lived in the middle of nowhere raising cattle.

There was one older photo with his wife—Aunt Delaney, I guess. Blonde, pretty, smiling politely beside him at some county fair. They looked like a magazine couple. But something about the way they stood, just slightly apart, felt off.

I scrolled back to his photo alone and bit my lip.

Mom glanced over. “You okay back there?”

I hesitated, then locked my phone but kept it in my hand. “Does Uncle Ryder have kids?”

Mom blinked, surprised. “No, sweetie. They… don’t.”

Dad shot her a look. It was short and sharp but looked like a warning.

Mom ignored it. “They’re in a celibate marriage.”

Dad’s voice was low. “Sarah.”

“What?” Mom turned to him. “She asked. She’s family. It’s not some big secret.”

I widened my eyes slightly, sinking lower in my seat. “So they don’t even sleep together anymore?”

Dad’s knuckles went white on the steering wheel. “Lila.”

Mom sighed. “It’s… complicated. They love each other, but things have been strained. Intimacy isn’t… there right now.”

I looked back out the window, letting out a soft scoff.

A sexless marriage.

Him… looking like that, and untouched. Just like me. Why the hell was I even thinking about that? I shook my head, shaking off the weird thoughts. Who cares if he was untouched or a virgin?

As the car turned onto a long gravel drive leading up to a sprawling ranch house in the distance, I felt something shift inside me.

This summer was going to be anything but boring.

The gravel crunched under the tires as Dad finally pulled up in front of the ranch house. It was bigger than I remembered—white siding, a wide wraparound porch, and barns and fences stretching out behind it like something from an old Western movie. The sun was dipping low, painting everything gold, and the air smelled like hay and earth and something faintly sweet I couldn’t place.

Delaney was already waiting on the porch, waving enthusiastically the second the car stopped. She looked just like her I*******m photo—blonde hair pulled into a loose ponytail, sundress fluttering in the breeze, smile wide and genuine. She hurried down the steps as we climbed out.

“Sarah! Tom!” she called, pulling Mom into a tight hug first, then Dad. “It’s been too long.”

Mom laughed, hugging her back. “Way too long. Look at you. You haven’t aged a day. You still look so pretty.”

“You too, Sarah! Maybe tell me who your dermatologist is later?”

“Sure!” Mom laughed.

Delaney turned to me next, eyes lighting up even brighter. “And Lila. Oh my goodness, look at you. You’re all grown up.” She pulled me into a hug before I could brace myself, her perfume soft and floral. “You’re so beautiful.”

I forced a smile, hugging her back awkwardly with one arm while clutching my suitcase handle with the other. “Thanks. Hi.”

She pulled away but kept her hands on my shoulders, studying me like I was some miracle. “I can’t believe you’re here for the whole summer. We’re going to have so much fun.”

I nodded, my smile still plastered on. “Yeah. Can’t wait.”

Dad grabbed my bigger bags from the trunk while Mom and Delaney chattered about the drive. I followed them up the steps and into the house, cool air washing over me as we stepped inside.

The sitting room was exactly what I expected: rustic but cozy. Wooden beams on the ceiling, leather couches, and a big stone fireplace. A woven rug covered most of the hardwood floor. And then my eyes landed on the wall above the fireplace.

A massive set of cattle horns—long, curved, and polished—was mounted like a trophy. The skull was still attached, empty eye sockets staring down at me.

I swallowed, a shiver running down my spine despite the warmth. It felt like it was watching.

Delaney noticed my stare and laughed lightly. “Ryder’s pride and joy. He took it down himself years ago. Said it was the biggest one he’d ever seen.”

I nodded slowly, forcing my eyes away. “Cool.”

Mom and Dad settled onto the couch while Delaney disappeared into the kitchen, calling over her shoulder, “Sweet tea? Lemonade? I’ve got both.”

“Lemonade sounds perfect,” Mom answered for all of us.

I set my smaller bag down and perched on the edge of an armchair, looking around. Everything was clean, lived-in, but there was something… quiet about the house. Like it was waiting for something. Or someone.

Delaney came back with a tray of glasses, ice clinking, and handed them out. She sat across from us, crossing her legs, still smiling.

“So,” Mom said, taking a sip, “where’s Ryder?”

My eyes slightly went up when I heard that.

Delaney’s smile flickered, just for a second, before she waved a hand. “Oh, he had to run out to the north pasture. One of the bulls got through the fence again, and he wanted to check the herd before dark. You know how he is. He can’t rest until everything’s squared away.”

Dad grunted in understanding. “Always was hands-on.”

Delaney nodded, but her eyes drifted toward the window, like she was looking for headlights that weren’t there yet.

I sipped my lemonade, sweet and cold, and tried not to think about how long “before dark” might be.

Or how quiet the house felt without him in it.

Or how, somewhere out there in the fading light, Ryder was riding around on horseback, fixing fences, sweat on his skin, shirt clinging to his back.

I shifted in my seat, suddenly too aware of the warmth creeping up my neck.

This was REALLY going to be a long summer.

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
37 فصول
คนแปลกหน้าสองเรา
ตอนที่1คนแปลกหน้าสองเรา“ดึกแล้วเป็นผู้หญิงทำไมถึงมานั่งที่นี่คนเดียว”ภาคินที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ริมสระน้ำกลางสวนสาธารณะมองเห็นสายน้ำที่กระเพื่อมเป็นระลอกวงกลมเมื่อถูกหญิงสาวที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ถัดจากเขาไปไม่ไกลขว้างก้อนหินลงไปในน้ำ ชายหนุ่มจึงลุกเดินไปหาหญิงสาวผู้ทำให้สติของเขากลับคืนมาอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงก้อนหิน“แล้วคุณล่ะทำไมถึงได้มานั่งที่นี่คนเดียว”ขนมผิงเงยหน้าหันมองชายหนุ่มที่กำลังยืนอยู่ข้างเธอเหมือนกับว่าคำถามที่เธอถามไปมันไม่ได้ต้องการคำตอบแต่เธอคิดว่าเหตุผลของทั้งคู่ที่พาตัวเองมาอยู่ที่นี่แบบเหงา ๆ คงไม่ต่างกันสักเท่าไหร่“ขอผมนั่งด้วยคนได้ไหม”หญิงสาวพยักหน้าพร้อมกับขยับตัวเองเพื่อให้ที่ข้าง ๆ พอเหลือสำหรับอีกคน เวลานี้ขนมผิงรู้สึกไว้ใจทุกคนที่เข้ามาเพราะความเจ็บช้ำที่เธอเพิ่งผ่านมาวันนี้เธอคิดว่ามันคงไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่านี้แน่นอน“เราสองคนคงมานั่งที่นี่ด้วยเหตุผลเดียวกันนั่นก็คือ ความทุกข์ใจถ้าคุณมีอะไรไม่สบายใจระบายให้ผมฟังได้นะ อย่างน้อยคุณก็ไว้ใจผมได้เพราะผมกับคุณเราไม่รู้จักกัน”หญิงสาวในชุดพนักงานบริษัทถอนหายใจเหมือนว่าเธอกำลังต่อสู้ก
اقرأ المزيد
คนแปลกหน้าสองเรา(2)
“คุณดูเป็นผู้ใหญ่มากไม่น่าเชื่อว่าจะมีเรื่องให้คิดทุกข์ใจถึงกับต้องมานั่งที่นี่กลางดึกคนเดียวแบบนี้ ข้าง ๆ สวนสาธารณะมีร้านซุปเปอร์มาร์เก็ตเปิด 24 ชั่วโมงเราไปหาอะไรกินกันเถอะ”ชายหญิงสองคนเดินพูดคุยกันเรื่องทั่ว ๆ ไประหว่างเดินทางข้ามถนนเพื่อไปยังร้านซุปเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ใกล้ที่สุด ในสายตาของคนอื่นคงคิดว่าทั้งคู่เป็นคนรู้จักกันทั้งที่ความจริงแล้วทั้งสองเป็นเพียงแค่คนแปลกหน้าที่มีโอกาสคุยกันได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง“ปกติแล้วคุณชอบกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบนี้ไหม”ชายหนุ่มหันมาถามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกินบะหมี่แบบกระป๋องจนถึงขั้นยกน้ำซดจนหมดถ้วยด้วยหน้าตาที่ดูจะมีความสุขขึ้น“ชอบกินมากเลยล่ะค่ะแต่ปกติแล้วจะชอบแบบต้มในถ้วยใส่ไข่ใส่ผักโดยเฉพาะเวลาไปนอนกางเต็นท์กับเพื่อน ๆ เมนูนี้จะเป็นเมนูยอดฮิตในตอนเช้าโดยเฉพาะเวลาที่อากาศหนาว“คุณเป็นคนชอบเที่ยวเชิงธรรมชาติเหมือนกับผมเลยแต่ไม่ค่อยมีโอกาสได้ไปเพราะเพื่อนผมก็ไม่ใช่สายนี้ คุณแม่ผมเองท่านก็ป่วยอยู่ไปเที่ยวด้วยไม่ได้เวลาจะไปไหนทีก็ได้แต่ไปคนเดียว นอนกางเต็นท์คนเดียวบางครั้งก็ได้แต่อิจฉาเต้นท์ข้าง ๆ ที่เขาพาครอบครัวหรือไม่ก็เพื่อนมานั่
اقرأ المزيد
เต็นท์และรสรักของเรา
ตอนที่ 2เต็นท์และรสรักของเรา“โกรธแม่ใช่ไหมถึงได้จะไปต่างจังหวัดแบบนี้” ผกาพยายามยันตัวขึ้นจากที่นอนเมื่อได้รู้จากปากของ ลูกชายว่าพรุ่งนี้เช้าภาคินจะเดินทางไปเที่ยวที่ต่างจังหวัด “ผมไม่ได้โกรธคุณแม่เลยก็แค่รู้สึกน้อยใจแต่ก็ไม่เกี่ยวกับการเดินทางไปครั้งนี้ครับ ผมอยากไปเที่ยวที่น่านมานานและบางทีผมอาจจะหาแม่ของลูกได้ที่นั่นกลับมาจากเหนือคราวนี้คุณแม่อาจจะได้ข่าวดีก็ได้นะครับชายหนุ่มไม่ได้คิดอย่างที่พูดในตอนแรกแต่ทันทีเมื่อเขาเห็นหน้ามารดาแผนการทุกอย่างก็ปรากฏขึ้นในใจอย่างน้อยขนมผิงก็ไม่ใช่คนที่นี่การที่เขาจะจ้างเธอให้เป็นแม่พันธุ์มีลูกให้ก็อาจจะเป็นความลับที่ปิดมิดเพราะเธอไม่มีคนรู้จักที่เชียงใหม่บางทีการไปเที่ยวด้วยกันในครั้งนี้เขาอาจจะทำการผลิตทายาทตัวน้อยสำเร็จในครั้งนี้เลย“จริงหรือเปล่าลูก อย่าหลอกคนแก่นะถึงแม้ว่าลูกจะยังไม่มีหลานให้แม่ในเร็ว ๆ นี้ไปยังน้อยให้แม่เห็นสักครั้งเถอะว่ามันพอจะมีทาง ลูกเองไม่อยากมีครอบครัวไม่อยากมีเมียแม่ก็จะไม่บังคับแต่เอาเป็นว่าลูกไปหาวิธีการที่จะมีหลานให้แม่และขออย่างหนึ่งเลือกแม่พันธุ์ที่หน้าตาน่ารักหน่อยหลานของแม่จะไ
اقرأ المزيد
เต็นท์และรสรักของเรา(2)
สาวน้อยพูดร่าเริงนำเสนอตัวเองโดยที่เธอเองไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าสิ่งที่พูดแต่สำหรับภาคินชายหนุ่มที่ถึงแม้จะไม่ได้ชอบการมีครอบครัวแต่เขาก็มีความสัมพันธ์กับหญิงอื่นที่เขาซื้อกินตามแบบฉบับของผู้ชายทั่วไปจึงอดรู้สึกไม่ได้ว่าหญิงสาวตรงหน้าถึงแม้จะดูเป็นเด็กแต่เธอก็มีเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้หัวใจความเป็นชายของเขารู้สึกหวิวไปทั้งใจอุทยานแห่งชาติขุนสถานวันนี้มีที่ว่างกางเต็นท์ทั่วบริเวณเนื่องจากมันไม่ใช่วันหยุดทั้งคู่จึงไม่ต้องแย่งวิวดี ๆ กับใครเรียกได้ว่ากางเต็นท์กันแบบเหงา ๆ เลยดีกว่า“ผมไม่ได้เอาเต็นท์มาเดี๋ยวไปเช่าที่อุทยานเอาดีกว่า”ภาคินมัวแต่ตื่นเต้นที่จะได้มากางเต็นท์กับสาวและอาจจะได้ทำภารกิจที่มารดาสั่งสำเร็จจนลืมของที่จำเป็นนั่นก็คือเต็นท์ส่วนตัวของเขา“นอนด้วยกันก็ได้ค่ะคุณคงไม่ปล้ำฉันในเต็นท์ใช่ไหมสถานการณ์โรคภัยไข้เจ็บตอนนี้อย่าใช้ของร่วมกับใครเลยดีกว่าอย่างน้อยถ้าคุณจะติดโควิดจากใครก็คงติดจากฉันเพราะเรานั่งรถมาด้วยกันตลอดทางฉันเองก็ลืมใส่แมสแล้วก็พูดพ่นน้ำลายอยู่ในรถคุณมาตั้งหลายชั่วโมง”หญิงสาวเธอพูดเปิดทางให้เสือหนุ่มเจ้าเล่ห์ได้ทำตามแผนได้ไวขึ้นมีหรือที่ภาคินจะปฏิเสธเพราะเขาคิด
اقرأ المزيد
สุขนี้ที่สะปัน...
ตอนที่3สุขนี้ที่สะปัน...“ข้าวต้มร้อน ๆ กับยำไข่เค็มรีบลุกมากินนะเดี๋ยวถ้าเย็นจะไม่อร่อย” ขนมผิงค่อยๆ โผล่หน้ามาจากเต็นท์เมื่อได้กลิ่นของอาหารลอยเข้าไปแตะจมูกเธอและไม่ใช่ฝีมือของใครอื่นแต่คือพ่อครัว คนใหม่ภาคินนั่นเอง “อายจังค่ะแผนที่ผิงจะเป็นคนทำให้คุณแต่กลับต้องให้ผู้ชายทำกับข้าวรอ” หญิงสาวถึงแม้จะยังคงอายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนแต่ในเมื่ออีกฝ่ายทำหน้าเหมือนทุกอย่างปกติหญิงสาวก็ค่อยๆรู้สึก ผ่อนคลายลง “ผมลองไปค้นในลังโฟมเห็นอะไรพอหยิบจับมาทำได้ก็เลยลองทำเตรียมอาหารไว้ให้คุณตอนเช้า กินข้าวเสร็จเดี๋ยวเรารีบเก็บของและเดินทางกันต่อเวลาของเรามีแค่ 1 สัปดาห์ผมอยากเที่ยวให้ทั่วจังหวัดน่านเพราะไม่รู้ว่ามาครั้งนี้แล้วจะได้มาอีกเมื่อไหร่” ข้าวต้มหมูที่แสนธรรมดาในมื้อนี้แต่สำหรับขนมผิงมันคือข้าวต้มที่อร่อยที่สุดเพราะคนที่ทำให้เธอกินคือผู้ชายคนแรกของเธอตลอดเวลาที่นั่งรถมาหญิงสาวคิดว่าชีวิตนี้คงไม่สามารถรักใครได้อีกนอกจากอดีตคนรักแต่เพียงข้ามคืนเธอก็ได้รู้หัวใจตัวเองว่าความรักมันสามารถเปลี่ยนแปลงได้ถ้าเราเจอคนที่สามารถทำให้เรามี
اقرأ المزيد
สุขนี้ที่สะปัน...(2)
ภาคินลืมตาตื่นขึ้นมากลางดึกด้วยความตกใจเมื่อหญิงสาวที่นอนข้าง ๆ เขาอยู่ดี ๆ ก็พูดอะไรออกมาเหมือนว่ากำลังรู้สึกโกรธและเกลียดใครสักคน ชายหนุ่มจึงรีบคว้าตัวเธอมากอดและเขย่าเรียกให้ได้สติเพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงกำลังฝันไป “คุณภาคิน พวกนั้นจะเอาเรื่องผิง” หญิงสาวเมื่อรู้สึกตัว เธอค่อย ๆ ลืมตาและจ้องมองอีกฝ่ายที่กำลังโอบกอดเธอไว้เหมือนว่าเธอกำลังไม่แน่ใจว่าตอนนี้มันคือเรื่องจริงหรือเธอกำลังฝันก่อนที่จะรู้สึกตัวและรีบกอดกลับทันทีเหมือนว่าเธอกำลังกลัวว่าจะถูกใครทำร้าย “คุณแค่ฝันร้าย ทำใจให้สบายหายใจเข้าลึกๆทุกอย่างมันอยู่ที่ใจเราคนพวกนั้นไม่ได้ตามคุณมาแต่คุณต่างหากที่เอาพวกนั้นใส่ใจมาด้วย” ขนมผิงหลบตาลงทุกสิ่งที่ภาคินพูดมันคือความจริงคนพวกนั้นป่านนี้ก็คงใช้ชีวิตอย่างมีความสุขโดยที่ไม่ได้เก็บความทุกข์ของเธอมาใส่ใจแต่ตัวเธอเองต่างหากที่เอาพวกนั้นเข้ามาอยู่ภายใต้ความทรงจำและปล่อยให้คนเหล่านั้นกัดกินหัวใจของเธอไม่เว้นแม้แต่เวลานอน “อีกนานไหมผิงจะลืมทุกอย่างได้” “ผมจะทำให้คุณลืมเองขอแต่คุณเปิดใจและยอมรับ ความจริงว่าเวลานี้
اقرأ المزيد
แม่พันธุ์รับจ้าง
ตอนที่ 4แม่พันธุ์รับจ้าง“ใจหายนะคะเราสองคนอยู่ด้วยกันจนครบ 7 วันแล้วพรุ่งนี้เช้ายังไม่รู้ว่าเราจะมีโอกาสได้เจอกันอีกหรือเปล่าแต่ผิงจะจดจำ ทุกอย่างที่เราสองคนมีความสุขด้วยกันที่นี่” รถยนต์กำลังขับพาสองหัวใจมุ่งหน้าตรงสู่เชียงใหม่ด้วยหัวใจสองดวงที่มีความรู้สึกที่ต่างกันอีกฝ่ายกำลังรู้สึกอาลัยอาวรณ์กับสิ่งที่เธอคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้เกิดขึ้นอีกอีกฝ่ายกลับกำลังรอจังหวะที่จะเริ่มต้นแผนการอะไรบางอย่าง “ผมยังอยากเจอคุณยังไม่อยากเห็นคุณไปไกลตาแล้วคุณล่ะคิดเหมือนกันไหม” ชายหนุ่มเริ่มเข้าเรื่องพร้อมส่งสายตาอาลัยอาวรณ์ให้อีกฝ่าย “ผิงมีสิทธิ์เลือกด้วยหรือคะ” คนตอบทำท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัวเพราะตลอดเวลาที่เธอคบกับอานนท์เธอเป็นฝ่ายที่ไม่เคยมีโอกาสเลือกอะไรในความสัมพันธ์เขาจะมาหาเธอหรือจะทิ้งให้เธออยู่คนเดียวทุกอย่างก็แล้วแต่อานนท์เป็นคนบัญชาทั้งนั้น “คุณอยากรู้ไหมว่าความทุกข์ของผมคืออะไร” หญิงสาวรีบหันไปมองคนพูดทันทีเพราะที่ผ่านมาเธอเองเป็นฝ่ายเล่าเรื่องราวความทุกข์ของเธอทั้งหมดให้ภาคินฟังส่วนตัวชายหนุ่มนั้นยังไม่เคยเล่ารายละเอียดสาเหตุที่ทำให
اقرأ المزيد
แม่ครัวของหัวใจ
ตอนที่ 5แม่ครัวของหัวใจผกานั่งรอการกลับมาของลูกชายเพราะวันนี้ภาคินนัดว่าจะให้คำตอบกับคนเป็นแม่เรื่องที่มารดาของเขาต้องการเป็นย่าให้เร็วที่สุด “คุณแม่มานั่งรอถึงหน้าบ้านเพราะเป็นห่วงลูกชายหรือว่ารอฟังข่าวดีครับ” ทันทีที่ภาคินมาถึงชายหนุ่มก็รีบโผตัวเข้ากอดมารดาด้วยความคิดถึงทั้งชีวิตเขากับแม่ก็มีกันอยู่แค่เพียงสองคนเพราะตลอดเวลาตั้งแต่ภาคินโตมาคนเป็นพ่อก็มักจะไม่ได้ให้ความสนิทสนมกับเขาจนถึงวันที่ทั้งคู่แยกทางกันภาคินก็แทบจะไม่ได้เจอพ่ออีกเลย “ทั้งสองอย่างล่ะครับลูกชายแล้วเรื่องข่าวดีเป็นข่าวดีจริงๆใช่ไหมไม่ใช่แต่งเรื่องมาหลอกคนแก่ไปวัน ๆ” หญิงสูงวัยลูบศีรษะลูกชายด้วยความคิดถึงและมั่นใจได้ว่าจากท่าทางที่ดูดีใจออกนอกหน้าของภาคินวันนี้เธอคงได้รับข่าวดีแน่นอน “ผมหาผู้หญิงที่จะมาเป็นแม่ของลูกให้ได้แล้วครับเธอเป็นหญิงสาวที่เรียบร้อยน่ารักและที่สำคัญเธอไม่เคยผ่านชายใดมาก่อน” “ลูกรู้ได้อย่างไรว่าเธอยังบริสุทธิ์” ผกาทำหน้ารู้ทันใส่ลูกชายก่อนที่จะเปลี่ยนสีหน้าและถอนหายใจด้วยความรู้สึกที่เป็นกังวลจนภาคินเองยกคิ้วแสดงออกให้มารดารู้ว่า
اقرأ المزيد
หวงหรือแค่...
ตอนที่ 6หวงหรือแค่...“พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปพบคุณแม่จะว่าอะไรไหมถ้าผมอยากจะให้คุณโชว์ฝีมือทำกับข้าวให้คุณแม่ได้กินบ้าง” สองเดือนแล้วที่ขนมผิงย้ายเข้ามาอยู่ที่คอนโดของภาคิน ตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันชายหนุ่มเริ่มมั่นใจว่าขนมผิงจะทำหน้าที่แม่ของลูกเขาได้ดีจึงตัดสินใจที่จะพาเธอไปพบมารดา “ผิงขอทำกับข้าวที่คอนโดไปนะคะเพราะคงไม่ถนัดถ้าต้องไปทำที่อื่น” หญิงสาวนอนคิดเมนูอาหารที่เธอจะไปทำให้แม่ภาคินกินในวันพรุ่งนี้ในหัวของเธอมีเมนูมากมายแต่ด้วยความใส่ใจเธอพยายามคิดเมนูที่ดีต่อสุขภาพของคนที่มีอายุมากและรสชาติถูกปาก “เบื่อไหมอยู่แต่คอนโดไม่ได้ไปไหน” “ก็เบื่อเหมือนกันนะคะแต่ตั้งแต่มาอยู่ที่คอนโดก็ยังไม่ได้หยุดอยู่เฉย ๆ เลยค่ะก็คุณภาคินมานอนทุกคืนไหนจะต้องซักผ้า รีดผ้าทำกับข้าวก็หมดวันพอดีไม่รู้จะเอาเวลาที่ไหนมาเบื่อแต่ ความจริงผิงก็อยากจะออกไปทำงานนะคะแต่ถ้ามันจะกระทบต่อการผลิตลูกให้คุณก็ไม่เป็นไร” ภาคินฟังแล้วก็อดสงสารไม่ได้แต่ก็ได้แต่เงียบเพราะเขากลัวจะกระทบต่อการที่เธอจะต้องมีลูกให้เขาเพราะคุณหมอบอกว่าสุขภาพของแม่
اقرأ المزيد
กลับบ้านมาพักใจ
ตอนที่ 7กลับบ้านมาพักใจ“อยู่ดี ๆ ทำไมถึงเป็นลมล้มไปแบบนั้นถ้าผมเข้าไปรับคุณ ไม่ทันป่านนี้คงล้มหัวฟาดพื้นกลายเป็นเรื่องใหญ่ไปแล้ว”ภาคินถามคำถามด้วยน้ำเสียงเหมือนกำลังรู้สึกโมโหเพราะตัวเขาเองทั้งเป็นห่วงและคิดไปเองว่าเวลาที่อยู่ที่คอนโดขนมผิงคงมัวแต่ทำงานบ้านไม่ค่อยมีเวลาพักผ่อนจึงทำให้ร่างกายทรุดโทรมและมันคงจะส่งผลไปถึงเรื่องการมีลูกให้เขาจึงทำให้ผ่านมาหลายเดือนแล้วยังไม่มีทีท่าว่าหญิงสาวจะท้อง“ช่วงนี้ผิงนอนไม่ค่อยหลับเวลาหลับก็มักจะฝันร้ายก็คงจะพักผ่อนไม่เพียงพอ คุณภาคินไม่ต้องเป็นห่วงนะคะผิงจะพยายามดูแลสุขภาพให้ดีกว่านี้จะได้มีลูกให้คุณไว ๆ ”หญิงสาวถึงแม้ว่าจะรู้จักกับภาคินมาแค่ไม่นานแต่เขาก็เดาได้ถูกว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรในใจเพียงแต่เธอเลือกมองแต่แง่ร้ายไม่มองในส่วนดีของอีกฝ่ายที่เป็นห่วงเธออยู่เหมือนกันวันนี้หน้าที่ทำกับข้าวและงานบ้านอีกเล็ก ๆ น้อย ๆ จึงตกเป็นของภาคินเพราะเขาเองก็เริ่มไม่ชอบกับการที่ต้องจ้างแม่บ้านมาทำจึงเลือกที่จะทำแทนคนป่วยถึงแม้ว่าการที่เขาเป็นผู้ชายมันจะทำได้ดีไม่เหมือนหญิงสาวก็ตาม“รีดแบบนั้นใส่ไปอายเขาแย่ คุณวางไว้ตรงนั้นเลยเดี๋ยวผิงไปรีดให้ แค่รีดผ้าคง
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status