29

เวลาแห่งความสุข เวลาแห่งครอบครัว ที่หายไปนาน ตอนนี้ปพลและทยิดาได้กอดคว้ามันไว้อีกครั้ง...

           พวกเขามาพักผ่อนกันที่เกาะพีพี เป็นการมาทะเลหนแรกของเจ้าตัวน้อย...ถือโอกาสมาฉลองวันเกิดสี่ขวบเจ็ดเดือนของแกไปด้วย ตอนนี้แฟชั่นแต่งตัวเป็นสัตว์ตัวน้อยของนะนายไม่ค่อยตามใจพี่หนมโก๋แล้ว บางวันงอแงไม่ใส่แล้วด้วย...แต่ชอบใส่หมวกกระต่ายสีชมพู ที่ลุงปริ้นซ์ซื้อให้ ลุงปริ้นซ์นี้มาแรงแซงทางโค้งมาก เพราะทุกสิ่งที่ลุงปริ้นซ์ซื้อให้หลาน จะเป็นที่ถูกใจของนะนายเป็นอย่างมาก ม่วงม่วงแคร์แบร์ที่ลุงซื้อให้ ตอนนี้มอมไปบ้าง แต่ก็ยังหอบหิ้วไปไหนมาไหนด้วยตลอด เป็นของเล่นชิ้นโปรดของสาวน้อยที่ต้องพาไปด้วยทุกที่

           ที่ต้องรอจนถึงสี่ขวบเจ็ดเดือน ก็เพราะ...แพลนตอนแรก ที่จะมาหลังจากที่รอหนมโก๋สอบเสร็จต้องเลื่อน เนื่องจากเสน่ห์จันทร์คลอด รอน้องแข็งแรงจะได้มากันทั้งครอบครัวที่ตอนนี้กลายเป็นครอบครัวใหญ่ เนื่องจากรวมสมาชิกของบ้านอุไรวรรณเข้าไปด้วย

           เธอกับเขายังอยู่กันที่บ้านของเธอ...ซื้อบ้านข้างๆ เพิ่มแล้วต่อเติมให้หลังใหญ่ขึ้น เขายังคงทำงานเป็นรองประธานที่วีอาร์ เข้าบริษัทอาทิตย์ละสามวัน มีแพลนจะย้ายออฟฟิศส่วนหนึ่งมาใกล้บ้าน...เพราะใกล้ที่ทำงานของภรรยา และจะได้สะดวก

         ทยิดากำลังสนุกกับการทำงานสำนักพิมพ์ ที่เธอเริ่มเอานิยายญี่ปุ่นแนวสืบสวนมาแปล ทำการตลาดเพิ่มด้วยการจับมือกับผู้จัดทำซีรีส์ สามีเป็นคนให้ทุน กำลังรอดูความสำเร็จก้าวแรก ว่าจะตีตลาดได้ไหม

           บิดาของเธอตอนนี้หายดีแล้ว เทิดในวัยหกสิบห้าปียังแข็งแรง เขาทำหน้าที่ขับรถรับส่งหลาน รับงานซ่อมคอม พอให้ไม่เหงา ได้ค่าขนมหลานค่าน้ำเต้าหู้ แม้ว่าลูกสาวจะให้เงินเดือนทุกเดือน แต่ก็ไม่อยากรู้สึกไร้ค่าถ้าต้องอยู่เฉยๆ เทิดทำใจเรื่องภรรยา...รับรู้ว่าเธอทำอะไรไว้บ้าง เลยตัดใจได้ขาด ปลงกับเรื่องความรัก หันมารักลูกหลาน มีความสุขมากกว่า

           บางอาทิตย์เขาก็จะพาลูกสาวไปนอนค้างบ้านคุณย่า พาบินเหนือไปด้วย เพราะถือว่าเป็นญาติของทยิดา เป็นหลานเขาอีกคนหนึ่ง ความฉลาดหน้าเป็นของบินเหนือ ถูกใจคุณปณิตามาก ท่านถึงกับขอส่งเสียให้ทุน จนกว่าจะเรียนจบสูงที่สุดตามที่หลานอยากเรียน อุไรวรรณกับสหพลนั้นแม้จะเกรงใจแต่ก็ดีใจ รับข้อเสนอไว้...เมื่อมีคนนำสิ่งดีๆ มาให้ลูกแบ่งเบาภาระพวกเขาได้ ก็ควรรับไว้ยกให้เป็นหลานคุณย่าไฮโซ ที่เจ้าตัวแสบเรียก อุไรวรรณอยากจะตีปากเอาสักที ข้อหาไปเรียกคุณปณิตาว่าแบบนั้น แต่คุณปณิตาชอบใจ บอกให้เรียกไปได้เลย ชอบไปซะอย่างนั้นอีก

           คุณปณิตามีความสุขที่มีหลานให้เลี้ยงเล่นตั้งสามคนตอนนี้ เพลินไปเลย...แต่ก็ยังเพิ่มได้อีก ให้เงื่อนไขกับลูกชายทั้งสองมาว่า ใครมีหลานชายให้ก่อนให้ไปเลยโบนัสปลายปี ใครจะขออะไรพร้อมให้ ปภพพูดทีเล่นทีจริงว่าจะขอสักร้อยล้านเอาไปขยายกิจการเพิ่ม ท่านบอกว่ามีปัญญาทำท่านก็พร้อมเปย์

ส่วนปพลบอกว่าจะขอไปสร้างออฟฟิศใหม่ อยากขอย้ายงานไปอยู่ทางโน้นบ้าง จะได้ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมา คุณปณิตาบอกไม่มีปัญหา อยู่ที่ว่าใครจะทำได้ก่อน ท่านก็จะอนุมัติคนนั้นก่อนนั่นแหละ

การมาพีพีหนนี้ ปิดรีสอร์ตเพื่อครอบครัว สมาชิกสิบห้าคนรวมคนเลี้ยงเด็กและคนรับใช้ เป็นการพักผ่อนที่เต็มไปด้วยความสุข

คุณย่าพาหลานไปเล่นน้ำที่หาดส่วนตัวของรีสอร์ต โดยมีคุณตาเทิดตามไปด้วย คนวัยเดียวกันคุยกันได้แถมติดหลานเหมือนกัน เจ้าหนมโก๋นั้นชอบคุณเทิดมาก เป็นไอดอลของเด็กชายวัยแปดขวบเพราะซ่อมแซม ทำของที่ใช้ไม่ได้ให้กลับมาใช้ได้ และก็ชอบคุณย่าไฮโซ ที่เอาใจเก่ง...เขาพานะนาย ที่อยู่ในชุดว่ายน้ำแบบเด็กสีชมพูลายกระต่ายแบบน่ารัก มีหมวกกระต่ายของลุงปริ้นซ์ไปด้วยขี่คอวิ่งเล่นที่ริมหาดและแน่นอนว่าม่วงม่วงก็ต้องไปด้วย ม่วงม่วงอยู่ในถุงซิปกันน้ำอย่างดี...ไปไหนไปกัน เสียงหัวเราะของเด็กๆ ดังก้อง เล่นน้ำกันทั้งวัน

ปภพกับเสน่ห์จันทร์อยู่ในบ้านพักช่วยกันเลี้ยงสาวน้อย ทายาทอีกคนวัชระโชติตอนนี้ห้าเดือนกว่าแล้ว เริ่มหัดพลิกหัดคลาน แม่หนูน้อยมาเที่ยวทะเลเป็นหนแรกกับพี่ๆ เช่นกัน สาวน้อยชื่อว่า ณจันทร์ ชื่อเล่น ให้คล้องกับพี่นะนาย ส่วนชื่อจริงนั้น คุณย่าตั้งให้ว่าจรัสจันทร์

ปีหน้าถ้ามาอีกหน ก็คงจะได้วิ่งกับพี่ๆ ทั้งสองคน

ทุกคนพักผ่อนอยู่ในบ้าน มีทริปไปดำน้ำช่วงบ่ายใครอยากไปก็ไป ใครไม่อยากไปก็นอนพักผ่อน คุณปณิตาอนุญาตและเป็นเจ้ามือทริป

“นะนายไปไหนหรือ?”

ปพลที่เพิ่งจะตื่นนอนเนื่องจากเมื่อคืนหนักไปหน่อยกับพี่ชาย และสหพล สามหนุ่มพากันตั้งวงคุยกันตามประสาผู้ชายจนดึก

“ลูกไปเล่นน้ำกับพี่หนมโก๋แต่เช้าแล้วค่ะ คุณแม่กับพ่อก็ไปด้วยไปดูหลานๆ พี่ปายจะไปดำน้ำไหมคะ? นิ้งจะได้บอกกับลุงศักดิ์ให้ค่ะ แกมารวบรวมรายชื่อคนจะไปทริปอยู่”

“อืม...”

เขาเดินไปหาภรรยา ที่ตอนนี้กำลังง่วนอยู่กับหน้าจอโน้ตบุ๊ก เธอกำลังง่วนกับงานแปลของเธอ ติดดันเลยเอามาทำที่นี่ด้วย พออยู่ด้วยกันแบบนี้ยิ่งเห็นถึงความทุ่มเทของทยิดา ว่าตอนมีลูกเธอต้องพยายามมากแค่ไหน เสียสละมากแค่ไหน เพื่อลูกสาวของเขา การเลี้ยงลูกไม่ง่ายเลย ยิ่งเลี้ยงเพียงลำพัง แม่เลี้ยงเดี่ยว...เขายิ่งรักเธอและให้เธอในสิ่งที่จะทำให้ทยิดามีความสุข

“วันนี้เราก็ปลอดคนกวนใจ”

เขาว่าก่อนจะแทรกตัวเองสอดเข้าไปจนหนุนตักของเธอได้ ทยิดาก้มลงมองสามี เธอกำลังนั่งอยู่บนพรมเอาโน้ตบุ๊กมาทำงานบนโต๊ะหน้าทีวี บ้านพักริมหาดบรรยากาศดี ได้ยินเสียงคลื่น ได้กลิ่นทะเล ทำให้หัวแล่นมาก

“คะ?”

“ไม่มีนะนายที่ทำให้เราต้องทำเวลา”

เขาพูดเล่นเอาเธอถึงกับแก้มแดง ทุกวันนี้พวกเขายังนอนห้องเดียวกับลูก ไม่ได้แยกห้อง กิจกรรมความรักระหว่างกัน ต้องเร่งรัดไปบ้าง...ได้เมียคืนมาเกือบครึ่งปีนี้ ยังไม่ได้นอนกอดเมียเต็มคืน ละเลียดรักกันเลยสักหน กะว่าจะรอจนนะนายโตกว่านี้อีกสักปีสองปีนั่นแหละ เขาจะตักตวงให้คุ้มค่า

“พี่ปาย...นิ้งต้องทำงาน”

“ไม่ต้องทำแล้ว ทำงานกับพี่ดีกว่า คุณแม่บอกให้พี่กับพี่ปริ้นซ์ทำงานใหญ่ส่งท้ายปีกัน แต่พี่ได้เปรียบ...พี่จะต้องชนะให้ได้”

“ทำอะไรหรือคะ”

เอียงคอมองสามีอย่างสงสัย เขายิ้มหวานมองสบตากับเธอมือเริ่มไล้สอดเข้าชายเสื้อกล้ามตัวสั้นของภรรยา เธอสวมเสื้อกล้ามกับกางเกงเอวผูกสบายๆ มันถอดง่าย...

“ทำลูก”

“พี่ปายอะ...เดี๋ยวงานไม่เสร็จ เสร็จไม่ทันปิดเล่มนะ”

“จะเป็นอะไรไป นิ้งเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ ปิดไม่ทันก็ไม่เป็นไรหรอกครับ”

“แน้ อะอื้ม”

โดนสามีประกบจูบอย่างดื่มด่ำ เขากดท้ายทอยเธอให้ก้มลงมาจรดปากกับเขา เคลียและเล็มอย่างเย้ายวน และเธอก็ตัวอ่อนเหลวเพราะจูบแสนหวามนั่น

เขายังคงเพลินกับการจูบเธอ เสียงหวานเอ่ยเบาๆ ว่า เดี๋ยวมีคนมา ทำให้เขาหัวเราะ แล้วกระซิบเสียงพร่า

“ตรงนี้ไม่สะดวก เราไปในห้องกันนะ”

“ค่ะ”

แก้มแดงเล็กน้อย แต่ก็ปากตรงกับใจ ความต้องการของเขา ก็เป็นสิ่งที่เธอต้องการเช่นกัน

เขาอุ้มภรรยาเดินเข้าไปในห้องนอน...วางเธอลงบนเตียงนุ่ม เตียงขนาดคิงส์ไซซ์ เขารูดม่านปิด และตรงไปล็อกห้อง กันไว้ก่อน...เผื่อมีบุคคลที่สามเข้ามา

ทยิดานอนรอไม่นาน สามีของเธอก็ลงมานอนเคียง เขาถอดเสื้อผ้าแล้วเรียบร้อย เปลือยเปล่า ริมฝีปากของพวกเขาคลอจูบกัน มือของเขาเลื่อนลูบไปทั่วทั้งตัวภรรยา แล้วค่อยๆ เปลื้องเธอออกจนเปลือยเปล่าเหมือนใจ

ใจของเธอเต้นแรง ร่างกายร้อนผ่าวไปด้วยความปรารถนาในตัวสามี ที่เขาปรุงไฟให้ร้อนเร่า เขาเอ่ยชมเชยเธอ ทยิดาตอนแรกไม่มั่นใจในตัวเองเพราะหน้าอกของเธอที่คล้อยเนื่องจากให้นมลูกหลายปี แต่เขากลับเอ่ยชม ว่าเธอสวยมาก สวยกว่าเดิม...ชมเชย ชื่นชม ทำให้เธอมีความสุขที่ได้เปลื้องร่างกายให้เขาเชยชมมัน

“อะ อื้ม พี่ปาย”

เสียงหวานคราง เมื่อสามีก้มหน้าลงดอมดมกลีบสาว ที่เริ่มขับน้ำใสๆ ออกมา เขาเลียลิ้มชิมรสชาติอย่างชื่นใจและกระหาย

ยามลิ้นของเขาสอดลึก ร่างงามแอ่นหยัดมือจิกแน่น เขายังคงปรนเปรอเธอด้วยปากลิ้น จนที่สุดแล้วทยิดาเกร็งกระตุกเป็นจังหวะ บอกว่าเธอถึงสวรรค์ล่วงนำไปแล้ว

เขาค่อยๆ เคลื่อนกายขึ้นมาทาบทับ แวะทักทายเต้าอวบ...ที่เลี้ยงดูลูกสาวเขาให้เติบโตอย่างแข็งแรงสดใส จูบเคล้าดอมดมกลิ่นหอม เธอเป็นยอดสวาท ยอดรักของเขา นอกจากทยิดาแล้วเขาไม่มีอารมณ์กับผู้หญิงไหนอีกเลย ความรักคือคำตอบนั้น ว่าเหตุไฉนกลิ่นใครถึงไม่เหมือนกลิ่นเมีย

ปากประกบกันอย่างดื่มด่ำเขายกขาของเธอโอบสะโพกของเขาไว้ แทรกส่วนชายเข้าไปในความนุ่มแน่นที่กำลังคายน้ำหวานออกมา ความคับแน่นรัดรึงทำให้เขาเสียวซ่านทุกหน ยามได้อยู่ในเรือนกายนี้ เธอคือความสุขทุกๆ เรื่องของเขา

“พี่ปาย อะ อื้อ”

“สวยเหลือเกิน สุขเหลือเกินเมียพี่”

เขากระแทกสะโพกห่มเป็นจังหวะ วันนี้จะเป็นวันที่แสนสุขและยาวนาน จังหวะเน้นๆ ช้าๆ แต่สม่ำเสมอ ทำให้ทยิดานั้นถึงสวรรค์อีกรอบ เธอกัดริมฝีปากแน่น หลับตาพริ้ม เสียงครางของเธอ ใบหน้าที่แดงก่ำ ทำให้เขารู้ว่าเธอมีความสุขเหมือนกับเขา

ปพลเก็บกลั้นความสุขไว้ จับให้ภรรยาพลิกหันหลังให้เขา ใช้ส่วนนั้นเสียดสีกลีบร่องให้เปิดให้เขา ก่อนจะแทรกลึกลงไป เสียงครางลึกๆ ดังขึ้นจากทั้งเขาและเธอ เขาสอดมือเข้าไปช่วยคลึงเต้านุ่มขณะที่โยกกายไปด้วย หนนี้เพิ่มจังหวะขึ้นเป็นดุดัน...เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเป็นจังหวะ บทเพลงแห่งรักบรรเลงไปอีกเนิ่นนาน กว่าที่เขาจะแตะถึงสวรรค์แตกล้นออกมาในตัวของทยิดาขณะที่ทยิดานั้นถึงสวรรค์ไปสามรอบแล้ว วันนี้สามีของเธออึดจริงๆ

นอนกอดกันแค่หายเหนื่อย มองนาฬิกาบ่ายโมงแล้ว เพื่อให้แน่ใจเขาไลน์ไปถามมารดา ว่าอยู่กันที่ไหน? ท่านส่งรูปภาพมาว่าอยู่ที่ตลาด พาหลานๆ ไปกินขนม พร้อมกับรูปประกอบ มันก็ทำให้เขายิ้มมุมปาก และอุ้มทยิดาขึ้น เธอร้องอุ้ย แล้วมองเขาทำตาโต

“ไปอาบน้ำกัน”

“พี่ปาย...”

“พี่อยากอาบน้ำให้นิ้ง”

เธอมองเขาอย่างรู้ทัน ไม่ได้อาบน้ำกันเฉยๆ แน่ๆ

“เดี๋ยวลูกก็มาหรอกค่ะ นี่กี่โมงแล้วคะ”

ยอมให้เขาอุ้มมาวางในอ่าง ที่นี่มีอ่างจากุชชี่ไว้บริการ...เธอกับเขายังไม่เคยมีโมเมนต์แบบนี้กันเลย เขาเปิดน้ำ แล้วโผเข้ามาหาเธอ ก่อนจะจูบปากอิ่มแดงนั่น

“บ่ายโมงแล้ว ลูกอยู่กับคุณแม่กับคุณพ่อที่ตลาด อีกนาน...กว่าจะกลับ พี่จะเอาให้คุ้มที่เราได้อยู่ด้วยกันลำพังแบบนี้”

“อื้อ พี่ปาย อุ๊ย...”

อุทานเบาๆ เมื่อสามีจับให้เธอนั่งตัก แล้วเสียดสีบางส่วนกับร่องลูกพีชคว่ำของเธอ เสียงหวานครางกระเส่า เขาสอดเข้ามาอีกแล้ว แข็งแกร่งเลยเกินสามีเธอวันนี้ มันแน่นไปหมดในกลีบสาวของเธอ

เขาจับให้เธอโยกเป็นจังหวะ น้ำกระเพื่อมตามแรงโยกของคนทั้งคู่ กว่าลูกจะกลับมาก็สี่โมงเย็น...จนถึงตอนนั้นปพลก็เรียกได้ว่าคุ้มมาก ออกไปกินข้าวเย็นไม่ไหวกันเลยทีเดียว

         และเมื่อกลับมาจากที่นั่น เขาก็ได้สร้างออฟฟิศใหม่เพราะชนะพี่ชายจากการที่ทยิดาตั้งครรภ์ เป็นการชนะพี่ชายหนแรกในชีวิตของปพลเลยก็ว่าได้ แถมเป็นชัยชนะที่เขาภูมิใจมาก เนื่องจากเจ้าตัวน้อยในเป็นหลานชายคนแรกของคุณย่า

           ความรัก ถ้ายังรักกันและให้อภัย ก็สามารถเริ่มต้นได้ใหม่ ถ้าต่างยังรักและปรับปรุงในสิ่งที่เคยทำผิด

           ความรักของปพลที่เกือบหลุดลอยไป ลมหายใจที่ขาดหาย สุดท้ายเขาก็พาเธอกลับมาได้ ด้วยการที่ทยิดายอมให้อภัย และยอมให้เขาได้รักเธอกับลูก