Masuk“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ ต้นน้ำเก็บล้างอย่างเป็นระเบียบ อนวินท์ออกจากบ้านไปกว่ายี่สิบนาที ต้นน้ำยืนนิ่ง ก่อนน้ำตาที่อดกลั้นไว้ก็ไหลหญิงสาวทรุดตัวลงนั่งก่อนปิดใบหน้าร้องไห้มาอย่างต้องการปลดปล่อย ‘แต่งงานด้วยความแค้น จดทะเบียนสมรสพร้อมจดทะเบียนหย่า พี่หมอทำไมใจร้ายกับน้ำนัก ไม่รู้เหรอว่าน้ำรักพี่หม
โรงแรมไอเฟลสตาร์ กริชชัยนั่งมองกล้องวงจนปิด นัยน์ตายิ้ม เห็นกอหญ้ากำลังทำงานอย่างตั้งใจ ชายหนุ่มเอื้อมมือไปสัมผัสจอภาพในเครื่องคอมฯ ก่อนจะชะงักมือ เมื่อมีแขกต่างประเทศยื่นนามบัตร ให้หญิงสาวที่ยึดพื้นที่ภายในใจของตนเองเกินร้อยเปอร์เซ็นต์ กริชชัยจ้องมองเห็นหญิงสาวส่งยิ้มหวาน แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้
บ้านพิพัฒนพงค์ ในสายๆ วันเดียวกัน กริชชัยตื่นขึ้นมา มองหาร่างบางของหญิงสาว ชายหนุ่มมองไปที่ประตูห้องน้ำ แต่ไม่ได้ยืนเสียงอะไร ชายหนุ่มยันตนเองให้นั่งพิงพนัก ก่อนจะตะโกนเบาๆ “ญ่า...ญ่า...” ไม่มีเสียงตอบรับ กว่าชั่วโมงที่เดินหาหญิงสาวทั้งชั้นสาม ชั้นของตนเองและหญิงสาว ลงมาที่ชั้นสอง ก็ไม่มีวี่แววขอ
พิพัฒนพงค์ กริชชัยเดินวนไปมา ในห้องพักด้วยความหงุดหงิด จำได้ว่าเมื่อชั่วโมงที่แล้ว กลับจากประชุม กว่าจะเสร็จก็เย็นมากๆแล้วมาเจอรถติดอีกร่วมสองชั่วโมง กริชชัยกลับมาบ้านด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อกลับมาหวังว่าจะเจอคู่หมั้นสาว แต่กลับเจอแต่บิดา มารดากำลังนั่งรับประทานอาหารกันสองคน “อ้าว กริช วันนี้กลับซ







