พรหมลิขิตรักเมียจำยอม

"เชิญครับน้องกวาง" ชานนท์ทักทายแฟนสาวด้วยรอยยิ้มส่งสายตาหวานฉ่ำทางด้านเลขาสาวยืนยิ้มตอนรับอยู่ด้านหลังชานนท์ ในมือกอดแฟ้มงานพะรุพะรัง"สว้สดีค่ะน้องกวาง" เลขาสาวทักทายด้วยรอยยิ้ม"สว้สดีค่ะพี่ดาว" พร้อมส่งยิ้มหวานให้กับเลขาสาวของแฟนหนุ่ม สบตาผ่านแว่นสายตาของเลขาสาวแว่บหนึ่ง แล้วเดินไปนั่งที่โซฟารับแขกอย่างคุ้นเคยเลขาสาวเดินออกจากห้องไป"พี่นนท์มีงานแต่เช้าเลยเหรอค่ะ"แฟนสาวเอ่ยถามชานนท์"เอ่อ..อ๋อครับ งานค้างเมื่อวานครับ เลยต้องได้รีบดูแต่เช้าครับ""ว่าแต่วันนี้มาหาพี่แต่เช้ามีอะไรหรือเปล่าครับ" พร้อมส่งสายตาเจ้าเล่ห์ เดินไปจูงมือหญิงสาวให้เดินตามมาที่เก้าอี้ทำงานชายหนุ่มหย่อนสะโพกลงบนเก้าอี้ มือแกร่งยกหญิงสาวมานั่งบนตัก หญิงสาวทำตามอย่างว่าง่าย เพราะทุกครั้งที่เธอมาแฟนหนุ่มมักให้เธอนั่งบนตักของเขาทุกครั้ง"รู้ได้ไงเนี๊ยว่าพี่กำลังคิดถึง" ชานนท์หยอดคำหวาน มือหนาโอบเอวบางของแฟนสาวไว้ ประทับจมูกคมสันต์ที่แก้มฟอดใหญ่ ดูดดมความหอมหวานจนเต็มปอด จนหญิงสาวหน้าแดงระเรือ"พี่นนท์น่ะ ชอบแกล้งกวาง" เอ่ยปากตัดพ้อด้วยความเขินอาย" ขอพี่ชื่นใจหน่อยน่ะครับคนดี " ชายหนุ่มกำลังจะหอมแก้มอีกครั้ง หญิงส

ณ.ผับ X One Two"แก้วนี้ขอดื่มให้กับความโฉด เฮ้ย! ความโสดของเพื่อนรัก..." วิชิตยกแก้วเหล้าขึ้นชนกับชานนท์"ว้ายๆ ดูสิคืนนี้ ใครมาเยือนผับของพี่" เจนนี่เจ้าของผับหรู ที่มีหุนสวยราวกับนางแบบ เดินมานั่งบนตักของชานนท์ วงแขนเรียวเกี่ยวคอชายหนุ่มเอาไว้"คืนนี้ไอ้นนท์มันมาฉลองความโสดครับพี่เจนนี่" เป็นวิชิตที่ตอบคำถามของเจนนี่" จริงเหรอนนท์" เจนนี่ก้มลงกระซิบที่ข้างหูของชานนท์ ทำเอาชานนท์ขนลุกเกรียว ไหนจะหน้าอกอวบๆที่บดเบียดแนบชิด กับอกแกร่งของเขาอยู่"จริงสิครับตอนนี้ผมกำลังหาคนดามอกให้อยู่" ชานนท์ตอบใบหน้าของทั้งสองใกล้กันจนได้กลิ่นลมหายใจของกันและกัน สายตาของเจนนี่ยั่วยวนชานนท์อย่างเปิดเผย"พี่อยากเป็นคนดามอกให้นนท์แทบขาดใจ" เจนนี่จงใจยื่นหน้าเข้าหาชานนท์จนริมฝีปากแตะกันเบาๆ มือหนาของชานนท์ลูบไล้ไปที่ก้นงอนไล่ลงมาที่ต้นขาอ่อน"เฮ้ย! ไอ้นนท์แกจะมาเล่นบทหวาดเสียวอะไรตรงนี้ เกรงใจชายเดี่ยวอย่างฉันด้วย" วิชิตกล่าวขัดคอเพื่อนรัก"บ้าน่าชิต พี่แค่หยอกนนท์เล่นเฉยๆ" เจนนี่ผละออกจากตักของชานนท์"เดี๋ยวพี่ขอตัวไปดูแลแขกคนอื่นๆ ก่อนน่ะค่ะ ตามสบายน่ะค่ะหนุ่มๆ ขาดเหลืออะไรบอกเด็กๆ ได้เลยน่ะค่ะ"ก่อน

เพราะความรักและความคิดถึง หญิงสาวจึงดั้นด้นมาหาคนรัก อยากแอบมาเซอร์ไพรส์สักคราหญิงสาวยืนอยู่หน้าห้องของแฟนหนุ่ม หยิบคีย์การ์ดที่ชายหนุ่มเคยให้ไว้ขึ้นมาเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอมาหาเขา แต่ก็นานเกือบปีแล้วที่เธอไม่ได้มาที่นี้ เพราะปีนี้หญิงสาวเรียนปีสุดท้ายแล้ว ทำให้ช่วงนี้เธอเรียนหนักมากแต่กระนั้นก็โทรคุยกันทุกวัน แค่วันนี้เธอมาโดยไม่ได้บอก เพราะอาทิตย์หน้าเธอจะต้องฝึกงานคงไม่มีเวลาให้แฟนหนุ่ม ถ้าไม่มาในวันนี้ ก็จะติดยาวเลยไปอีกหลายเดือนเปิดประตูได้ร่างบางก็แทรกตัวเข้าไปข้างในปิดประตูแบบเงียบที่สุด ค่อยๆเดินหย่องเบาๆ เอากระเป๋าวางบนโต๊ะหน้าโซฟาอย่างเบามือที่สุดหัวใจพองโตรู้สึกมีความสุข ที่จะได้เจอหน้าคนรัก ค่อยๆเดินไปที่ประตูห้องนอน แต่หูก็ได้ยินเหมือนเสียงชายหญิงกำลังคุยกันแบบหมุ่งหมิ่งอยู่ในห้องนอนหัวใจหญิงสาวกระตุกวูบ ตกไปที่ตาตุม เมื่อได้ยินเสียงนั้นดังเต็มสองรูหู"ที่รักค่ะเมื่อไหร่คุณจะบอกคนของคุณเรื่องของเราสักทีค่ะ" นัดธิดา ศรีไพรพันธ์เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของเจ้าของบริษัทที่ครองภพทำงานอยู่ หญิงสาวแสดงตัวว่าสนใจชายหนุ่มทันทีที่ได้เจอเขา เธอเพิ่งเรียนจบมาจากเมืองนอก เมื่

เช้าวันต่อมามินตรารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวและมึนหัวมาก เมื่อคืนเธอดื่มหนักแต่ก็พอรู้ตัวว่าเมา และกำลังพยายามเดินกลับห้อง แล้วเดินชนเข้ากับผู้ชายหล่อ ล่ำ คนหนึ่ง และเธอก็รู้สึกร้อน วูบวาบ ไปทั้งตัว"เฮ้ย...!!" หญิงสาวตกใจสุดขีด เมื่อนึกอะไรบางอย่างออก เธอขยับเพียงนิดก็รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งร่าง โดยเฉพาะตรงช่วงล่าง"โอ๊ยย...ซี๊ด......" เมื่อขยับตัวถึงกับต้องร้องโอดครวญ"อย่าทำเสียงแบบนั้น" เสียงทุมของใครคนหนึ่งทำเธอตกใจหนักกว่าเดิม เมื่อหันตามเสียงนั้น หญิงสาวถึงกับสะดุ้งโหยง"คุณ! คุณเป็นใครค่ะ" หญิงสาวถามเสียงสั่น หัวใจล่นวูบ สำรวจร่างกายตัวเองทันที ถึงกับน้ำตาไหลคลอเบ้า ความสาวที่ตั้งใจเก็บเอาไว้ให้พ่อของลูก กลับถูกทำลายไปแล้ว ด้วยอาการที่เป็นอยู่ทำให้เธอคิดอย่างอื่นไม่ได้เลยชายหนุ่มเห็นหญิงสาวสะดุ้งหนักเขาก็ตกใจ"มิน พี่ขอโทษ ก็มินบอกให้พี่ช่วย" ชายหนุ่มขอโทษ แต่เหมือนโยนความผิดให้เธอ"มินเหรอ พี่เหรอ เราไปสนิทกันตอนไหนมิทราบ " มินตราสงสัยในความสัมพันธ์"ก็สนิทเมื่อคืนไงครับ คงต้องทวนความจำแล้วละครับ" ชายหนุ่มพูดแหย่หญิงสาว พร้อมยกยิ้มเจ้าเล่ห์ พลิกร่างหนาขึ้นคร่อมร่

หลังจากวันนั้นชานนท์ก็ยังต้องออกไปตรวจงานทุกวัน เพราะบ้านหรูของโครงการ ที่กำลังก่อสร้าง ผู้รับเหมาได้ทำผิดแบบไปหลายจุด เขาจึงต้องดูแลแก้งานอย่างใกล้ชิด เขาไม่อยากให้แก้บ่อย เพราะนั่นคือความเสียหายที่บริษัทจะได้รับวันนี้ชายหนุ่มยังงวนอยู่กับงาน ทั้งที่จริงเขาไม่ต้องลงมาดูเองทุกอย่างก็ได้ แต่เป็นเขาเองที่ไม่อยากว่าง เพราะใบหน้าหวานของมินตรายังวนเวียนอยู่กับเขา ตลอดเวลา หลังจากวันนั้นที่เธอจากเขาไปโดยไม่ร่ำลา เป็นเวลาห้าวันแล้ว ชานนท์ยังหวนคิดถึงเธออยู่ร่ำไป เขายังนึกเสียดายไม่น่าปล่อยให้เธออยู่คนเดียวเลย เขาน่าจะหอบหิ้วเธอมาทำงานด้วย คิดแล้วก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่อกข้างซ้าย"เป็นเอามากน่ะเรา" ชานนท์พึมพำกับตัวเอง แล้วเขาก็หันไปคุยกับผู้ดูแลงานของที่นี่"คุณเตชิน คุณช่วยดูแลงานให้เข็มงวดด้วยน่ะครับ ตอนนี้ทุกอย่างอาจจะออกมาดีแล้ว แต่ถ้าเราปล่อยปละละเลย เหตุการณ์แบบนี้ก็จะเกิดขึ้นอีก ผมไม่อยากเสียเวลากับเรื่องเดิมๆ" ชานนท์สั่ง ด้วยเสียงเข้ม"ครับบอส" เตชินรับคำสั้นๆ ด้วยท่าทางจริงจัง หลังจากเจ้านายร่ายวลียาวหยียดเกี่ยวกับงาน เขารู้สึกว่าช่วงนี้บอสของเขาจะเครียดแปลกๆ"งั้นเดี๋ยวผมกลับห้องพักเ