MasukShare
บทที่ 20 คำสารภาพ
Tanggal publikasi:
2026-04-28 19:12:51
Bab terbaru
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 3 วางแผน 2
เมื่อเข้ามาภายในห้องที่ให้เหล่านางกำนัลเตรียมไว้ แม้จะไม่ได้ใหญ่โตอย่างห้องนอนท่านอ๋อง แต่หลี่หมิงก็อยู่ได้ ร่างเล็กค่อย ๆ วางของของตัวเองลงบนเตียง ก่อนจะค่อย ๆ เก็บเข้าที่ทีละอย่าง เสร็จแล้วเจ้าตัวก็เริ่มเดินสำรวจไปรอบ ๆ ห้องอย่างพอใจ ที่นี่เหมาะที่จะเป็นที่พักใจไม่น้อยหลี่หมิงเอนกายลงบนที่นอน ค่อย ๆ คิดทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านมา ท่านอ๋องหาใช่ไม่เคยมีชายาอื่น ๆ เสียเมื่อไหร่ หากท่านอ๋องจะมีอีกคนหลี่หมิงก็ไม่แปลกใจ เพียงแค่รู้สึกน้อยใจก็เท่านั้นที่ท่านอ๋องมีท่าทีเฉยเมยไม่สนใจ อีกทั้งยังทำตัวห่างเหิน หากเป็นเช่นนั้นเขาคงไม่อาจทำใจได้…ท่านกลางแสงจันทรา หยางหลิวกลับเข้ามาภายในห้องก็พบว่าพระชายาของตนเองยามนี้ไม่ได้นอนอยู่บนเตียงเช่นเคย หยางหลิวรู้สึกแปลกใจไม่น้อย หากปกติดึกขนาดนี้เขาจะต้องเห็นภรรยาของเขานอนหลับอยู่บนเตียงทุกคืน แต่ยามนี้กลับไม่พบใคร คิ้วหนาเริ่มขมวดเป็นปมก่อนจะเรียกบ่าวใช้ทั้งหมดออกมาสอบถามเมื่อได้ยินสิ่งที่นางกำนัลและบ่าวใช้รายงาน คิ้วหนาก็ขมวดขึ้นเป็นปมหนักกว่าเดิมเสียอีก ทว่าในอกของหยางหลิวกลับรู้สึกเหมือนมีดอกไม้กำลังบานอยู่ด้านในเสียอย่างนั้นร่างหนาไม่รีรอเข
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 3 วางแผน 1
แสงอาทิตย์อ่อน ๆ ยามเช้า สาดกระทบเสี้ยวใบหน้าหวานล้ำ หลี่หมิงนั่งทำหน้าตาบูดบึ้งอยู่ผู้เดียวภายในห้องนอน หลายวันมานี้หลี่หมิงรู้สึกว่าท่านอ๋องเริ่มทำตัวแปลก ๆ อีกทั้งยังรู้สึกเหมือนว่าหยางหลิวกำลังพยายามทำตัวห่างเกินไม่สนใจ เมื่อเช้านี้ตอนที่หลี่หมิงตื่นขึ้นมาก็ไม่พบกับสามีเสียแล้ว และในวันก่อน ๆ หน้า ยามค่ำท่านอ๋องก็ยังกลับมาช้า จนหลี่หมิงต้องเข้านอนก่อนตลอด ครั้นละอยู่รอเขาก็หลับไปเสียอย่างนั้นหลี่หมิงรู้สึกกังวลใจหลายอย่างในหลายวันที่ผ่านมา ในห้วงความคิดหลี่หมิงอดที่จะคิดไม่ได้ว่าท่านอ๋องอาจจะเริ่มเบื่อเขา หรือไม่ก็อาจจะเริ่มปันใจให้กับคนอื่นหรือไม่ แต่หลี่หมิงก็พยายามคิดว่าท่านอ๋องอาจจะมีงานมากมาย และกลัวว่าท่านอ๋องจะเหนื่อยเขาเลยไม่อยากยุ่งวุ่นวายนัก“พระชายาเพคะ วันนี้ท่านอ๋องแจ้งว่าจะกลับมาไม่ทันอาหารค่ำนะเพคะ” นางกำนัลแจ้งคำสั่งที่ท่านอ๋องสั่งไว้แก่หลี่หมิงให้ทราบ และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกเสียเมื่อไหร่ หลี่หมิงถอนหายใจเบา ๆ ทั้งกังวลทั้งสับสน ได้แต่นั่งทำใจยอมรับ“ข้าอยากไปเดินเล่นด้านนอก หากมีสิ่งใดค่อยไปถามข้าก็แล้วกัน”สวนดอกไม้ที่หลี่หมิงเป็นคนดูแลเองกับมือ ตลอดเวลาที่อยู่กั
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 2 ตำราเล่มเดิม การเลี้ยงลูกและปรนนิบัติสามี 2
ทั้งสองผลัดกันรูดรั้งของอีกฝ่าย ตามจังหวะอารมณ์ หยางหลิวผละจูบออกให้หลี่หมิงได้พักหายใจ ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนใบหน้าลงมาปรนเปรอส่วนชูชันบนยอดอกนูน ที่มีน้ำขุ่น ๆ ไหลเป็นทางยาว จากแรงบีบเคล้นของตนเอง ริมฝีปากอุ่นชื้นครานี้ได้ครอบครองยอดอกภรรยาสมใจ น้ำนมที่ไหลเยิ้มออกมาถูกดูดอย่างไม่กลัวว่าจะหมดหลี่หมิงกัดปากแอ่นหน้าอกให้สามีได้ดอมดม ไม่นานร่างเล็กก็กระตุกเกร็งปลดปล่อยของเหลวออกมาเต็มฝ่ามือของสามี “ทะ…ท่านพี่ ขะ…ข้าขอปรนนิบัติท่านบ้างได้หรือไม่” หลี่หมิงร้องขอ “ปรนนิบัติหรือ?” “ขอรับ”หลี่หมิงชันตัวลุกขึ้น และผลักไหลกว้างของหยางหลิวให้นอนราบกับเตียง หยางหลิวเองก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เขานอนมองว่าภรรยาตัวเล็กของเขาจะทำสิ่งใดต่อด้วยความตื่นเต้น มือเล็กปล่อยมือจากท่อนรักก่อนจะค่อย ๆ ปลดกางเกงของหยางหลิวออกแท่งมังกรที่อยู่ภายใต้กางเกงดีดผึงออกมา พร้อมกับกระตุกนิด ๆ ปลายหัวหยักเคลือบด้วยน้ำรักที่ไหลออกจากอารมณ์ที่คั่งค้าง หลี่หมิงมองแท่งมังกรของสามีก่อนจะลอบกลืนน้ำลายเบา ๆ มือเล็กจับที่แท่งมังกรจ่อกับปากอวบอิ่ม ก่อนจะตวัดลิ้นเลียไปรอบ ๆ ท่อนรักข
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 2 ตำราเล่มเดิม การเลี้ยงลูกและปรนนิบัติสามี 1
ลิ้นร้อนชื้นเกี่ยวกระหวัดพัวพันจนเกิดเสียงชื้นแฉะ ร่างเล็กถูกผู้เป็นสามีคร่อมทับพร้อมกักขังให้อยู่ใต้ร่าง มือหนาลูบไล้ตามเรือนร่างจนผู้ที่ถูกสัมผัสบิดเร่าไปมาหน้าอกแบนราบนูนขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากเพิ่งคลอดบุตร ยามนี้ถูกมือสามีบีบเคล้นเสียจนเจ็บไปหมดหยางหลิวมองหน้าอกหลี่หมิงที่ตนบีบตุ่มไตแข็ง ๆ จนมีน้ำนมสีขุ่น ๆ ไหลออกมาเป็นทาง ลิ้นชื้นผละออกจากริมฝีปากอวบอิ่ม หมายจะครอบครองเม็ดบัวสีชมพูชูชันชวนหน้าสัมผัสบนเนินอก แต่แล้ว …“แอ้” เสียงร้องทักท้วงไม่ให้ผู้เป็นบิดาได้ครอบครองส่วนที่เป็นของตนเอง หลี่หมิงพลันได้สติผลักผู้เป็นสามีออกให้พ้นจากตัว ก่อนจะลุกขึ้นไปอุ้มร่างเด็กชายที่นอนดูดนิ้วป้อม ๆ อยู่ไม่ห่างจากเขานัก“ทะ…ท่านพี่ข้าบอกแล้วว่าลูกจะตื่นท่านก็ไม่ฟัง” หลี่หมิงเอ็ดสามีหยางหลิวนั่งไม่สบอารมณ์อยู่บนเตียง“เหตุใดเจ้าไม่ให้แม่นมดูแลเล่า” ความจริงหยางหลิวได้หาแม่นมเตรียมไว้แล้ว เนื่องจากหลี่หมิงเป็นบุรุษ มีข้อจำกัดหลายอย่าง ที่ไม่สามารถทำเพื่อการเลี้ยงบุตรได้เหมือนอย่างสตรีทำได้ เช่นการให้นม“ท่านพี่นี่ลูกของเรานะขอรับ”หยางหลิวมองภรรยาและบุตรชายด้วยความขัดใจ ตั้งแต่หลี่หมิงคลอดบุตรมานั
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 1 ตำราเล่มนั้นกับบทลงโทษ 2
หลี่หมิงเสียวสะท้าน เพราะเขาน่าจะเริ่มมีอารมณ์ตั้งแต่ตอนที่นั่งดูภาพวาดในตำรา ยิ่งถูกปลุกเร้าอย่างไม่ทันตั้งตัวแล้วด้วยมีหรือจะทนทานไหว ร่างเล็กหอบหายใจหนัก ๆ ตามจังหวะการรูดรั้ง เผลอครางเสียงหวานออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ “ทะ…ท่านพี่ ข้าไม่ไหว อื้อ…” ร่างเล็กครางกระเส่า ท้องน้อยหดเกร็งอย่างที่พร้อมจะปลดปล่อย“เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเจ้าโดนลงโทษอยู่” คนโดนทำโทษ หยางหลิวมีหรือจะปล่อยให้ภรรยาแสนดื้อของเขาสุขสมง่าย ๆ เช่นนั้นจะเรียกว่าลงโทษได้อย่างไร มือหนาหยุดลงทันทีก่อนจะใช้นิ้วปิดรูตรงส่วนหัว ที่ยามนี้มีน้ำเหนียว ๆ สีขาวใสไหลเยิ้มออกมา บ่งบอกได้ว่าเจ้าของส่วนชูชันนี้เตรียมพร้อมจะปลดปล่อยอย่างที่สุดแล้วหลี่หมิงเหมือนถูกฉุดกระชากให้ลงเหว อารมณ์สุขสมก่อนหน้าหายวับไปทันที ร่างเล็กบิดเร่าไปมาบนตัก พลางกดสะโพกกลมเข้ากับหน้าขา ราวกับกำลังอ้อนวอนให้หยางหลิวชักนำตนเองต่อหยางหลิวเห็นร่างเล็กบนตักทรมานก็พึงพอใจ เขาปล่อยมือจากส่วนอ่อนไหวด้านล่าง ปลดอาภรณ์ของหลี่หมิงออกจนหมด เผยให้เห็นเนื้อผิวเนียนขาวที่เขาหลงใหล เขาอุ้มร่างเล็กให้เปลี่ยนท่า หันหน้ามาเผชิญหน้ากับเขาหยางหลิวมองร่างภรรยาที่
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 1 ตำราเล่มนั้นกับบทลงโทษ 1
สายลมพัดพลิ้วแผ่วเบา พอให้อากาศไม่ร้อนอบอ้าวจนเกินไป พระชายาหลี่หมิงถูกสั่งให้คัดตำรา 10 จบ เนื่องจากเจ้าตัวที่ตั้งใจเล่าเรียนอ่านเขียนกับท่านอ๋องมาหลายเดือน กลับเขียนอ่านไม่คล่องเสียทีผู้เป็นสามีจึงต้องลงโทษภรรยาผู้ไม่ได้ความอย่างโหดร้าย ทว่าการลงโทษคัดตำรา 10 จบภายใน 1 วันกลับไม่ได้ทำให้ผู้ที่ถูกลงโทษร้อนรนแต่อย่างใดหลี่หมิงนั่งพิงหลังอย่างสบาย มือหนึ่งหยิบขนมเข้าปาก มือหนึ่งจับพู่กันคัดตำราตามที่สามีสั่ง เจ้าของใบหน้าและดวงตากลมโต ยิ้มแย้มร่าเริงไม่เหมือนกับคนที่ถูกลงโทษแม้แต่น้อยยามนี้ท่านอ๋องไม่อยู่หลี่หมิงจึงแอบใช้โอกาสเพื่อผ่อนคลาย ที่จริงก็เริ่มเบื่อ ๆ เพราะตนเองนั่งคัดตำรามาครึ่งค่อนวันแล้ว ขนมที่กินไปก็เล่นเอาเจ้าตัวจุกจนลุกไม่ขึ้นหลี่หมิงวางพู่กันลงก่อนจะล้มตัวลงนอนทั้งอย่างนั้น มือเล็ก ๆ ลูบท้องตัวเองที่นูนออกมาเพราะความกินจุ ร่างเล็กนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอย่างอารมณ์ดี หากยามนี้ท่านอ๋องอยู่ด้วยเห็นทีคนที่นอนสบายอยู่บนพื้น มีหวังได้นั่งคัดตำราจนหลังขดหลังแข็งแน่ ๆดูท่าคำว่ากินให้อิ่มนอนให้หลับนั้นจะมีผลไม่น้อย เมื่อนอนเล่นไปมาสายลมที่พัดพาเข้ามาจากทางด้านหน้าต่างกระทบกับเ
พระชายาว่าจ้าง บทที่ 6 งานเทศกาล 2
หลี่หมิงได้แต่ก้มหน้าและยืนอยู่ด้านหลังเงียบ ๆ ทว่า… ในขณะที่ดวงตากลมกำลังเห่อร้อนเพราะพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหล มือหนาของท่านอ๋องก็คว้ามือเล็ก ๆ ของหลี่หมิงเอาไว้ พร้อมกับโน้มตัวลงมากระซิบข้างใบหูของหลี่หมิง“จับข้าเอาไว้ แล้วหลับตาอธิษฐาน” หัวใจของหลี่หมิงชื้นขึ้นทันที น้ำตาที่ฝ
พระชายาว่าจ้าง บทที่ 5 งานเทศกาล 1
หลังจากค่ำคืนที่ได้พูดคุยกับท่านอ๋องเรื่องคำสาป หลี่หมิงก็แทบไม่ได้พบกับท่านอ๋อง แม้บางครั้งท่านอ๋องจะแวะมาหาแต่ก็ไม่ได้นอนค้างที่ตำหนักเช่นเคย แม้จะรู้สึกวูบโหวงแต่ก็ทำใจยอมรับ เพราะหากคำสาปสลายไปหลี่หมิงก็ต้องกลับไปยังที่ของตนเอง “พระชายาหลี่หมิง ท่านอ๋องให้มาเรียนว่าคืนนี้จะพาพระชายา
พระชายาว่าจ้าง บทที่ 4 พระชายาพร้อมหน้า
04หลังจากที่หายดี หลี่หมิงก็ได้ทราบจากนางกำนัลว่าพระชายาเหมยหลินและพระชายาหวงลี่มาเยี่ยม หลี่หมิงนึกกังวลใจอย่างมากเพราะไม่คิดว่าจะต้องพบเจอกับเหล่าพระชายาของท่านอ๋องด้วย แต่ถึงแม้ไม่เคยคิดหรือเตรียมตัวมาก่อน ทว่าสุดท้ายหลี่หมิงเองก็ไม่อาจเสียมารยาทเพราะกลัวทำท่านอ๋องขายหน้าจึงได้แต่ตกปากรับคำว่าจ
พระชายาว่าจ้าง บทที่ 3 ป้อนยา
03ร่างกายหนักอึ้งคล้ายเหมือนจะไม่สบาย หลี่หมิงขยับร่างกายอย่างยากลำบาก ดวงตากลมลืมขึ้นเพราะรู้สึกหายใจไม่ออก แต่ก็ต้องตกใจที่เห็นใครอีกคนนอนอยู่ด้านข้าง แล้วยังโอบกอดเขาเอาไว้ สภาพร่างกายเปลือยเปล่ายามนี้สร้างความตกใจให้หลี่หมิงไม่น้อย“ทะ…ท่านอ๋อง” หลี่หมิงเอ่ยเรียกหยางหลิวที่นอนกอดตนเองอยู่บนเตี
Anda juga akan menyukai
บอสครับอย่าทำผม
บาริสต้าสายรุ้ง3.2K Dibacalost my love
เพลิงนารา/zabzeed/Smeraldo_k2.1K Dibacaบอดี้การ์ดของคุณหนู
กาสะลอง3.3K Dibacaนายบำเรอของมาเฟีย [Mpreg]
หย่งฟู่3.0K Dibacaการนอกใจของจูโน่
Xeres / RefX_lust388 Dibacaมหาโจรมาหาใจ
นรกสร้าง351 Dibaca72 ชั่วโมงที่รักผลิบาน
บาริสต้าสายรุ้ง518 Dibacaสืบพันธุ์ซอมบี้
นรกสร้าง454 Dibaca
