Partager

3 ผีสาวทะลุมิติ

last update Date de publication: 2025-11-18 13:06:18

กรี๊ดดดด!!

ผีสาวหวีดร้องด้วยความกลัว ตอนตายหรือเล่นรถไฟเหาะยังไม่กลัวเท่านี้เลย ความรู้สึกตอนโดนดูดเข้าไปด้านใน มันวูบวาบเสียวท้องแปลก ๆ

ครั้นพอลืมตาตื่นขึ้นมาดันได้สบตากับผู้ชายคนหนึ่ง ในหัวสมองของผีสาวพร่าเบลอไปหมด ไม่รับไม่รู้อะไรทั้งนั้นรู้อย่างเดียว มันทั้งเสียวและพลุ่งพล่านไปหมด

ดะ เดี๋ยวนะ!!

“คุณเป็นใคร” ซู่เฟินถาม แต่มือก็ยังโอบล้อมรอบคอของเขา

ผู้ชายคนนั้นถอนจูบจากเธอ ในใจผีสาวมีความรู้สึกเสียดายนิดหน่อย

“เจ้าอย่ามาไขสือ เป็นคนหลอกข้ามาเองไม่ใช่หรือ” เขาสบตากับสตรีที่อยู่ในการควบคุมของเขา

“ใครหลอกคุณมากัน” ถานซู่เฟินเปลี่ยนจากคล้องคอผลักเขาออกห่าง

ร่างกายของทั้งคู่ที่เคยนัวเนียไร้เสื้อผ้าผละออกจากหัน เฉิงเว่ยฉี จ้องมองสตรีตัวเล็ก ๆ คนนั้นด้วยสายตาเหยียดหยามระคนไม่เข้าใจ

เมื่อได้ยืนห่างจากกัน ซู่เฟินถึงได้เห็นหน้าตาเขาชัดเจนขึ้น อื้ม!!! หล่อเหลือเกินพ่อ เธอลอบเลียริมฝีปากที่แห้งผาก รสจูบเมื่อครู่เธอรู้สึกถึงมันได้นิดหนึ่ง คนผู้นั้นใส่แค่ชุดผ้าสีขาวบาง ๆ ร่างกายกล้ามเนื้อสัดส่วนทุกอย่างดูแข็งแกร่งไปหมด เมื่อมองต่ำลงมาเรื่อย ๆ ซู่เฟินก็ยิ้มปริ่มทำหน้าเลิ่กลั่ก

“คุณหนูถาน หลอกให้ข้ามา ข้าก็มาแล้ว เรามาทำให้มันเสร็จ ๆ ไปเถอะ” เฉิงเว่ยฉีกล่าวกับนาง เมื่อพูดจบกลับเป็นนางที่ขมวดคิ้วเป็นปม เขาก้าวอาด ๆ เข้าไปหานาง สองแขนก็รั้งร่างเล็กที่ถอยหนีให้แนบชิดกับตัวอีกครั้ง

“ทำอะไร นายจะทำบ้าอะไร” ซู่เฟินโวยวาย “นายเป็นผีลามกหรือไง” เธอตะโกนด่า สองมือก็ทุบตีไปที่แผงอกกำยำ

“หยุด!!!” เขาตะโกนขึ้นเสียงกับนาง พลางพิจารณาท่าทีที่เปลี่ยนไปในชั่วพริบตา

คราแรกที่เจอหน้ากัน นางยังยั่วยวนทอดสะพานให้เขาอยู่เลย ยามที่สัมผัสไปที่ข้อมือบอบบาง เฉิงเว่ยฉีรู้สึกได้ถึงชีพจรอันปั่นป่วนของนาง

คนตัวเล็กรู้ตัวว่าร่างกายเปลือยเปล่าก็รีบหาเสื้อผ้าแถวนั้นขึ้นมาใส่ เธอพบเพียงเสื้อผ้าโบราณกองอยู่โดยรอบ บราสักชิ้นหรือกางเกงในสักตัวก็ไม่เห็น

เอาก็เอาวะ เอาใส่คลุม ๆ ไว้ก่อนก็แล้วกัน ซู่เฟินไม่คิดอะไรมากไปกว่านั้นแล้ว เรื่องนี้เริ่มซับซ้อนเกินไปแล้ว ไหนจะไอ้อาการร้อนแปลก ๆ บ้า ๆ นี่อีก

ไม่ทันจะใส่เสื้อผ้าเสร็จดี คนกลุ่มใหญ่ในชุดโบราณก็เปิดประตูเข้ามาภายในห้องนอน

“......” ผู้ชายคนนั้นรีบรุดกายเอาตัวสูงใหญ่บดบังเรือนร่างของเธอไว้ “คุณ”

“รีบแต่งตัวให้เสร็จ ๆ เสีย เห็นแล้วมันอุจาดตา” เขาพูดกับนาง

“เออ รอแพพ” ซู่เฟินรีบจัดการกับร่างกายตัวเอง

ในสมองทึบ ๆ ของเธอก็ประมวลผลเหตุการณ์ไปด้วย

“คุณชายเฉิง นั่นใช่คุณหนูใหญ่ของเราหรือไม่” ชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นตะโกนถาม

“อยากรู้ก็ดูเอาเอง” เมื่อเห็นว่านางแต่งกายเสร็จแล้วก็กระชากแขนส่งตัวนางคืนครอบครัว

“คุณหนูรอง!!! กลายเป็นคุณหนูรอง” พวกเขาเรียกเธอว่าคุณหนูรอง พร้อมกับเอาผ้าคลุมผืนใหญ่มาบดบังร่างของเธอไว้

“พวกคุณเป็นใครกัน” เธอถามพวกเขา

“โธ่คุณหนู ท่านจำพวกเราไม่ได้หรือ”

ถานซู่เฟินกลอกตาสลับซ้าย ขวา ขึ้นบนลงล่างมองผู้คนกลุ่มนั้น พลางส่ายหัวเป็นเชิงว่านางไม่รู้จักและจำไม่ได้

คนกลุ่มนั้นกดดันให้เธอคล้อยตามพวกเขา แต่ซู่เฟิน ไม่รู้จัก ก็มัน จำไม่ได้จริง ๆ เธอพยายามปฏิเสธ เธอไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใครหน้าตาก็ไม่เคยเห็น หญิงสาวหันหน้าขอความช่วยเหลือจากผู้ชายรูปหล่อคนนั้น

เฉิงเว่ยฉีเบ้ปากกวนประสาท เขารับรู้ว่านางต้องการความช่วยเหลือ แต่ไม่ยื่นมือเข้าไปเพราะไม่อยากช่วย ผูกเองก็แก้เอง

เธอไม่รู้จะทำเช่นไร สบโอกาสตอนที่พวกเขาเผลอวิ่งหลุน ๆ ออกจากประตูห้องไปในทันที

หญิงสาวก้าวฉับ ๆ วิ่งไปตามทางเดินหิน สายตาก็กวาดมองสถานที่โดยรอบที่เธออยู่ ทุกอย่างเป็นสิ่งของโบราณ ผู้คนที่อยู่ที่นี่ต่างก็สวมชุดโบราณ ซู่เฟินหมุนกายโดยรอบ ตั้งใจหาพวกสิ่งของสมัยใหม่ แต่มองเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ

หันกลับมาอีกที เป็นผู้ชายคนนั้นที่วิ่งกระโดดตามหลังเธอมา พร้อมกับอุ้มเธอพาดเอาไว้บนบ่า

“เราไปต่อกันที่อื่นเถอะ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว”

เขาพาเธอหนีคนกลุ่มนั้น แค่ออกแรงนิดเดียวเธอก็ตกอยู่ในอ้อมแขนเขา ผู้ชายประหลาดคนนั้น พาเธอกระโดดขึ้นไต่ไปตามหลังคาบ้าน ซู่เฟินเห็นแล้วแทบอยากเป็นลม

บ้านเมืองที่เธอเห็นตอนนี้ล้วนเป็นสิ่งของโบราณ หรือว่าวิญญาณเธอจะลอยมาถึงเหิงเตี่ยน ซู่เฟินพยายามมองไปรอบ ๆ ถัดจากเมืองทั้งเมืองก็เป็นภูเขาสูงที่มีป่าทึบ คนตัวเล็กกวาดสายตาไปทั่ว เธอไม่เห็น ไม่เป็นอะไรทั้งนั้น รถสักคันก็ไม่มี ไม่เห็นแม้กระทั่งเสาไฟฟ้า

สองมือก็สำรวจร่างกายของผู้ชายคนนั้น เขาเป็นนักแสดงเหรอ มีสลิงซ่อนอยู่ตรงไหน มือไม้รุ่มร่ามของนางล้วงเข้าไปในเสื้อของผู้ชายคนนั้น ลูบคลำตรงก้น ไม่เจอสิ่งของพวกนั้นบนร่างกายเขาแม้แต่ชิ้นเดียว เธอมองหน้าหล่อเหลาเขาอีกครั้ง น้ำตาก็เริ่มปริ่ม ๆ อยู่ขอบตา

แม่จ๋า เพิ่งตายไม่พอ ตอนนี้หนูมาอยู่ที่ไหนเนี่ย!! ซู่เฟินกรีดร้องในใจ

สายตาของเฉิงเว่ยฉีบอกบุญไม่รับ ตกลงนางจะเอาเยี่ยงไรกันแน่ เดี๋ยวหลอกล่อ เดี๋ยวผลักไส ตอนนี้ก็ยังมาล่วงเกินเขาอีกแล้ว นี่ก็เล่นบทงิ้วบีบน้ำตาเสียอีก

“คุณ” นางส่งเสียงเรียกเขา

สรรพนามเช่นนั้น เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

“เรียกข้างั้นหรือ”

“คุณเป็นใคร”

เฉิงเว่ยฉีกระโดดลงที่ลานกว้าง ที่นี่เป็นจวนรัชทายาทไม่มีใครกล้ารบกวนนางและเขาอย่างแน่นอน คนตัวสูงค่อย ๆ เอ่ยนามของตนเอง

“งั้นข้าจะแนะนำตัวอีกครั้ง ข้าคือองค์ชายรัชทายาท มีนามว่า เฉิงเว่ยฉี” เขาพูดโดยเน้นชื่อตัวเองสามคำสุดท้าย

เมื่อได้ยินชื่อของผู้ชายคนนั้นซู่เฟินก็แทบเป็นลม เธอทรุดตัวลงกับพื้นหิน เมื่อกี้เขาแนะนำตนเองว่าชื่อเฉิงเว่ยฉี คงไม่ใช่เฉิงเว่ยฉีพระรองจากนิยายที่พึ่งอ่านเมื่อกี้หรอกนะ

“มะ ไม่ มันไม่ใช่ มันเป็นไปไม่ได้”

ฉับพลันร่างกายของซู่เฟิน ก็ร้อนรุ่มเหมือนมีไฟแผดเผา ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นไปทั่วร่าง ความร้อนภายในร่างกายเพิ่มสูงขึ้น เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่เมื่อกี้ก็รู้สึกอึดอัดสองมือพยายามแกะปมถอดมันออกจากร่าง

“พิษกำเริบแล้ว” เฉิงเว่ยฉีกล่าวกับเธอ

“พิษบ้าอะไรกัน” เธอพูดกับเขา

“มาเถอะ ข้ามียารักษา”

พูดจบเขาก็อุ้มร่างนางกลับเข้าห้อง ยารักหนึ่งเดียวที่มีตอนนี้นั่นก็คือร่างกายของเขา

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ   33 บทส่งท้าย

    อากาศของตงเปี่ยนเวลานี้เริ่มหนาวเย็นขึ้น หิมะตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ อากาศและบรรยากาศในเมืองจึงเป็นสีขาวโพลนเต็มไปด้วยหิมะข้าวของมีค่าต่าง ๆ ถูกส่งมาจากเมืองหลวงแทบทุกวันไม่ได้ขาด วันนี้ก็เป็นอีกวันที่มีเสื้อผ้าสำหรับใส่ในฤดูหนาวส่งมาที่บ้านของนางซู่เฟินหยิบดูพลิกไปพลิกมาอยู่สองสามครั้ง“ของใคร”“เรียนฮูหยินเป็นของจากวังหลวงขอรับ”“งั้นก็เอาแจกคนในเมืองเสีย ที่บ้านข้าไม่มีที่จะวางแล้ว หากชิ้นไหนเป็นของพี่ชายข้าให้นำกลับเข้าไปเก็บในห้อง”พ่อบ้านที่เป็นคนดูแลจัดการทุกสิ่งทุกอย่างในเรือนชินเสียแล้ว ทุก ๆ วันจะมีของล้ำค่าส่งมาจากเมืองหลวง เขาเองก็เป็นผู้ตรวจบัญชีรายการทุกครั้งทุกอย่างล้วนแต่เป็นของมีค่าควรเมือง สิ่งไหนที่เขาคิดว่าไม่ควรนำไปแจกก็แอบนำไปเก็บไว้ในโรงเก็บของ สิ่งไหนที่สามารถแบ่งปันให้ผู้อื่นได้เขาก็จัดการให้บ่าวรับใช้นำไปแจกได้ยินว่าเฉิงเว่ยฉีจะขึ้นครองราชย์ในเวลาอีกไม่นาน จักรพรรดิองค์ปัจจุบันชรามากแล้วและยังมีอาการประชวรอีกด้วย ส่วนเรื่องใคร

  • พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ   32 หากเราเจอกันในสถานการณ์อื่น

    นางจ้องมองลึกเข้าไปในแววตาลังเลของเฉิงเว่ยฉี ยิ่งเขาลังเลเท่าไหร่หัวใจของนางก็ยิ่งออกห่างจากเขาเพิ่มขึ้นทุกเวลา ยิ่งเขาตัดสินใจช้าเท่าไหร่ นางยิ่งตัดสินใจอะไร ๆ ได้ง่ายมากขึ้นเฉิงเว่ยฉีลังเล นางให้เขาละทุกสิ่งทุกอย่าง ทุกอย่างที่นางหมายถึงมันรวมถึงราชบัลลังก์ที่เขาเฝ้าปรารถนามานานหลายปีเหตุใดกันนางจึงต้องกดดันเขาเช่นนี้ ความรู้สึกไม่เหมือนกับตอนที่เขาตัดใจจากฉีหลิงเซี่ย เหตุใดสตรีตัวเล็ก ๆ เช่นนางถึงมีอิทธิพลกับหัวใจเขาเช่นนี้นึกถึงครั้งแรกที่เจอกันตั้งใจเพียงแค่จะเหยียดหยามแก้แค้นถานเฉินเหลียน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ทุกการกระทำของนางถึงมีผลต่อตัวเขาเช่นนี้คนตัวสูงโน้มกายเข้าไปหานางโอบกอดนางอย่างรักใคร่ส่วนตัวซู่เฟินนั้นไม่ยอมรับการกอดจากเขานางพยายามดิ้นรนให้หลุดจากการควบคุม มือของเฉิงเว่ยฉีอยู่ไม่สุข ซุกซนไปทั่วร่างกายของนาง“เฟินเอ๋อ ข้ารักเจ้า” เขาบอกรักนาง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาบอกรักเฉิงเว่ยฉีรุกเร้าตะบมจูบไปที่ริมฝีปากอวบอิ่มของนางหลายเดือนแล้วที่เขาไม่ได้แตะต้องหรือสัมผัสร่า

  • พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ   31 ทำตามที่ขอได้หรือไม่?

    ควบม้าหลายร้อยลี้ตามสองผัวเมียมาจนถึงตงเปี่ยน คนของเฉิงเว่ยฉีรีบรายงานทันทีว่าสองคนนั้นไปสถานที่แห่งใด รัชทายาทหนุ่มรีบตามไปที่ที่คนของตนรายงานทันทีเรือนไม้หลังไม่เล็กไม่ใหญ่ตั้งอยู่สุดปลายถนนของเมืองตงเปี่ยน ณ บริเวณนี้อยู่ไม่ห่างจากกลางเมืองเท่าไหร่และผู้คนไม่พลุกพล่านไปมาเดินทางสะดวกนักคนของถานเฉินเหลียนเมื่อเห็นเฉิงเว่ยฉีก็ตกใจตาลีตาเหลือกทำความเคารพกันแทบไม่ทัน เพราะไม่คาดคิดว่าการมาตงเปี่ยนแบบด่วนจี๋ขนาดนี้จะถูกรายงานไปถึงองค์รัชทายาทด้วยเช่นกัน“ถวายบังคมองค์รัชทายาท”เสียงผู้คนด้านนอกทำเอาถานเฉินเหลียนที่อยู่ในห้องพักของซู่เฟินตกใจ เฉิงจื้อหงและฉีหลิงเซี่ยที่คุยกันอยู่หลังบ้านก็รีบออกมาที่ลานด้วยเช่นกันฉีหลิงเซี่ยมองบุรุษที่อยู่ในสภาพคลุกฝุ่น เป็นเฉิงเว่ยฉีบุรุษที่ยืนอยู่ตรงนี้ นางเดาเอาไว้อยู่แล้วว่าบุรุษผู้นี้จะตามพวกนางสองผัวเมียมา“เสด็จพี่” เฉิงจื้อหงร้องทักทายพี่ชายของตนเขาเองก็ประหลาดใจสตรีตัวเล็ก ๆ อย่างฮูหยินไป๋เหตุใดถึงสามารถพาเอาบุคคลเหล่านี้มาถึง

  • พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ   30 พรที่ไม่ได้ตั้งใจ

    รอมาจนครบสองวันคอมพิวเตอร์ชุดใหม่ถึงได้เริ่มติดตั้ง ซู่เฟินเดินวนเวียนไปมารอบ ๆ เจ้าหน้าที่ไอทีของมหาวิทยาลัย ไหนพวกเขาจะต้องคอยลงโปรแกรม ไหนจะต้องทำนู่นนี่นั่นจัดสถานที่อีกนาน ซู่เฟินกับซื่อหยุนซวนจึงชวนกันออกไปเดินเล่นนอกมหาวิทยาลัยผ่านมาเกือบปีแล้วที่เธอตายอยากรู้ว่าคุณพ่อคุณแม่จะเป็นยังไงบ้าง“หยุนซวนเธอตายตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ” ซู่เฟินถามผีสาวนักศึกษา ชุดที่เธอสวมใส่ดูเหมือนหลุดมาจากยุค 70s ยังไงยังงั้นซื่อหยุนซวนยิ้มมุมปาก“ถ้าฉันบอกไป เธอจะเชื่อฉันไหมล่ะ”ซู่เฟินพยักหน้าหงึก ๆ“เชื่อสิ” เธอตอบ“ถ้าจำไม่ผิด ฉันว่าฉันตายตอนปี 1975 นะ ปีนี้ปี 2010 ก็น่าจะราว ๆ 35 ปีได้แล้วล่ะ” ผีสาวนักศึกษาตอบ“โห งั้นก็แสดงว่าเธอเป็นรุ่นพี่ฉันน่ะสิ ถ้าเป็นมนุษย์ก็คงอายุพอ กับพ่อแม่ฉันเลย”ซื่อหยุนซวนแสดงสีหน้าไม่พอใจ เธอไม่ชอบที่ใครมาเรียกตัวเองว่าพี่“เค ๆ ฉันไม่ว่าเธอแล้วเราเป็นเพื่อนกันก็ได้” ซู่เฟินขอโทษขอโพย&ldquo

  • พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ   29 ไม่ได้สติ

    เมื่อเห็นว่าฮูหยินไป๋สลบไม่ได้สติ หมอตำแยจึงรีบแจ้งข่าวแก่หมอชรา มาถึงก็เริ่มลงมือรักษาสตรีตัวเล็กนี่ที่นอนหลับไม่ได้สติ ใบหน้าของนางซีดเซียวคนในเหตุการณ์เล่าว่า ฮูหยินไป๋ฝืนตัวเองให้นมลูกอยู่สักพักใหญ่รอจนเจ้าถั่วน้อยหลับไป นางก็หมดสติไปในทันที“เจ้าถั่วน้อย” หมอชรานิ่วหน้าเมื่อเห็นว่าหมอชราคล้ายจะสงสัย สาวใช้จึงรีบอธิบาย“ก่อนฮูหยินสลบไป นางเรียกคุณชายน้อยว่าเจ้าถั่วน้อยเจ้าค่ะ ข้าเดาว่าคงเพราะคุณชายน้อยตัวเล็กนอนขดเหมือนถั่ว”“อ้อ” หมอชราและลูกศิษย์เข้าใจได้ จากนั้นจึงรีบส่งข่าวไปยังสหายของฮูหยินไป๋ในทันทีเมื่อคนที่ตกเปี่ยนทราบข่าวก็รีบดำเนินการส่งม้าเร็วไปยังเมืองหลวงทันที โชคดีที่ช่วงนี้ไม่มีการศึกทำให้แม่ทัพถานและฮูหยินยังพำนักอยู่เมืองหลวง“คลอดลูกแล้วสลบไม่ได้สติอย่างนั้นหรือ” ถานเฉินเหลียนได้ยินเรื่องที่น้องสาวนอนไม่ได้สติก็ตกใจคำนวณไว้แล้วว่าช่วงนี้จะเป็นช่วงที่นางคลอด ตั้งใจเอาไว้ว่าจะอ้อมไปหานางที่ตงเปี่ยนแต่ด

  • พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ   28 ถั่วน้อย

    เหงื่อกาฬในร่างกายของซู่เฟินผุดขึ้นราวกับเขื่อนแตก เวลานี้นางปวดท้องจนแทบทนไม่ไหว ราวกับสติสัมปชัญญะของนางจะขาดหายไปให้ได้มันรู้สึกเจ็บปวดเหมือนวิญญาณจะออกจาก ซู่เฟินไม่รู้ว่าจะบังคับไม่ให้ตัวเองหมดสติหรือหลับไปได้อย่างไร หากนางหมดสติเจ้าตัวน้อยที่อยู่ในท้องนางอาจไม่รอด ร้ายไปกว่านั้นถ้าเกิดนางได้วาร์ปกลับไปโลกเดิมล่ะเจ้าถั่วน้อยนี่จะคลอดยังไง? ผีเสี่ยวเหรินทำได้เพียงนั่งให้กำลังใจอยู่ข้าง ๆ ตอนนี้รอบกายของซู่เฟินที่เป็นคน มีเพียงบ่าวรับใช้ที่ติดตามมาจากเมืองหลวงและหมอตำแยถ้าเป็นโลกยุคปัจจุบันมันทรมานขนาดนี้ไหมเนี่ย มารดาจะไม่ไหวแล้ว!!“ท่านหมอ ฮูหยินไป๋ นางเจ็บท้องมาตั้งแต่เช้าแล้วนะเจ้าคะ เหตุใดเด็กจึงยังไม่คลอดอีก” สาวใช้ถามหมอตำแยนางเลิกผ้าที่ปิดคลุมช่วงล่างของซู่เฟินเอาไว้ ปากมดลูกเริ่มเปิดกว้างมากขึ้น ความจริงนางควรจะคลอดได้แล้ว แต่มันเป็นเรื่องปกติของสตรีที่ตั้งครรภ์ท้องแรก น่าเสียดายที่นางต้องคลอดตามลำพังไม่มีญาติหรือสามีมาเฝ้

  • พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ   18 บุรุษเจ้าเล่ห์

    คนตัวเล็กถูกเขานำไปที่ห้องบรรทมองค์รัชทายาท ทุกอย่างในห้องล้วนประดับตกแต่งด้วยสิ่งของมีค่า มันหรูหรางดงามและสว่างไสวจนสายตาของนางพร่าเลือน นางดิ้นดิ้นรนโวยวาย ต่อต้านคนผู้นั้น ข้าวของภายในห้องถูกนางพังไปกันคละทิศละทาง มันกระจัดกระจายไปทั่ว“เฉิงเว่ยฉี ข้าเ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-21
  • พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ   17 นางไม่อยากแต่งกับเขา

    เพราะนางเป็นเพียงบุตรที่เกิดจากอนุภรรยา ทำให้เขาไม่สามารถรับนางและแต่งตั้งให้เป็นชายาเอกได้ ผู้ที่ดำรงตำแหน่งนั้นจะต้องเป็นสตรีที่มีชาติกำเนิดที่ดีและมาจากตระกูลใหญ่ที่สามารถส่งเสริมค้ำจุนราชบัลลังก์ได้เท่านั้น และมั

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-21
  • พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ   15 ยันต์กันภัย

    เรื่องผ้าแผลสีขาว ถานเฉินเหลียนตั้งใจปล่อยผ่าน แต่ดูเหมือนเฉิงเว่ยฉีจะไม่ยอมล้มเลิกง่าย ๆ หากเขามีความตั้งใจดี ก็ดีไป แต่นี่ดูเหมือนองค์ชายรัชทายาทผู้สูงส่งจะมีเหตุผลบางอย่างในการเข้าหาน้องสาวของตนหากวันนั้นคนของเขาไม่ทำงานพลาด นางก็ไม่ตกไปอยู่ในมือของเฉิงเว่ยฉ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-20
  • พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ   14 ผีเห็นผี

    หญิงรับใช้สามคนคุกเข่ากับพื้นด้วยท่าทีหวาดหวั่น คุณชายเฉิงที่ตอนนี้ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพเฉิงแววตาสีหน้าเยือกเย็น อารมณ์เขาอยู่ในสถานะบอกบุญไม่รับ พร้อมจะระเบิดได้ตลอดเวลา วันนี้เขาตั้งใจกลับมาที่บ้านเพื่อพูดคุยกับนาง แต่กลายเป็นว่าได้รับรายงานเรื่องน้อ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-19
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status