Share

12

last update publish date: 2026-07-02 13:51:41

เสวียเฉิงที่นอนเปลือยแผงอกช่วงบนพยักหน้ารับแผ่วเบา สายตาคู่คมทอดมองดรุณีน้อยขณะเฝ้าฟังนางเจรจาอธิบายเรื่องฤทธิ์ยาเย็นและร้อน ส่วนใดจะแล่นเข้าไปทำปฏิกิริยาอย่างไรกับร่างกาย ตลอดจนอวัยวะภายในที่ถูกพิษ...

แน่นอนว่าเรื่องราวลึกล้ำราวกับศาสตร์วิชาเซียนเหล่านั้น กว่าเจ็ดส่วนเขาฟังมิรู้ความเลยแม้แต่น้อย

มีเพียงเสียงหวานรื่นหูของนาง พาลพาให้หัวใจแกร่งของหนุ่มใหญ่วัยสามสิบห้าปี รู้สึกกระชุ่มกระชวยระคนอ่อนยวบยาบขึ้นมาโดยไร้สาเหตุ

บัดนี้แววตาที่เคยมืดมนเพราะพิษร้ายพลันอ่อนโยนลงเป็นอย่างมาก หากพวกองครักษ์ตัวดีโผล่หัวมาเห็นสภาพเข้า คงได้เก็บเอาไปซุบซิบนินทาว่าท่านจอมทัพไร้พ่าย เกิดริอ่านจะชอบพอดรุณีน้อยรุ่นลูกเข้าให้แล้ว!

คิดไม่ทันไร บานประตูห้องพักรับรองก็แง้มออกเล็กน้อย ฉางฟงและเทียนเล่อ สององครักษ์คนสนิทประจำตัวของท่านแม่ทัพใหญ่โผล่หน้าเข้ามาด้วยท่าทีลนลาน หมายจะรุดฝีเท้าเข้ามาดูใจท่านแม่ทัพ หากมิใช่เพราะถูกหมอหญิงเอ่ยปากห้ามปรามขัดจังหวะเข้าเสียก่อน

“พวกท่านหยุดอยู่ตรงนั้น หากคิดจะเข้ามาเจรจาสิ่งใดกับท่านแม่ทัพ ช่วยกรุณานำผ้าขาวบนโต๊ะตรงมุมห้องไปปิดปากปิดจมูกให้มิดชิด ล้างมือด้วยน้ำเกลือในอ่างที่ข้าเตรียมไว้ให้สะอาดเสียก่อนด้วย ตอนนี้ในห้องมีไอพิษอบอวลอยู่หนาแน่น หากพวกท่านละเลยสิ่งเล็กน้อยเหล่านี้ ข้าเกรงว่าแคว้นต้าหลี่อาจจะต้องสูญเสียทหารเสือไปเพิ่มอีกสองคนนะเจ้าคะ”

“ขอรับคุณหนู ข้าจะรีบจัดการเดี๋ยวนี้”

องครักษ์หนุ่มรับคำเป็นมั่นเหมาะ ทั้งสองต่างเชื่อฟังคำสั่งของหมอหญิงจำเป็นอย่างเคร่งครัด ก่อนจะก้าวเดินกลับเข้ามาด้านในห้องในสภาพที่มีผ้าขาวปิดบังใบหน้ามิดชิดไปครึ่งหนึ่ง

หมิงอวี้เห็นเช่นนั้นจึงยอมลุกออกจากข้างเตียง ไม่วายกำชับด้วยน้ำเสียงเข้มงวด ห้ามมิให้พวกเขาแตะต้องตัวคนไข้เด็ดขาด จนกว่านางจะแน่ใจว่าพิษร้ายนี้สลายไปมากกว่าห้าถึงหกส่วน จนไม่สามารถแพร่กระจายไปสู่ผู้อื่นได้

ฉางฟงและเทียนเล่อก้าวเท้าเข้ามายืนเว้นระยะห่างจากข้างเตียงอย่างนอบน้อม ในขณะที่สีหน้าภายใต้ผ้าขาวปิดหน้านั้นยังคงฉายร่องรอยของความเคร่งเครียด

ยอดฝีมือวัยสามสิบปีผู้นี้ แท้จริงแล้วเป็นยอดองครักษ์เงาประจำตัวของแม่ทัพใหญ่ ฉางฟงถือเป็นพี่คนโตที่มีความสุขุมและดุดัน ไม่เคยทำงานผิดพลาด ทหารในกองทัพและเหล่าขุนศึกล้วนให้ความเคารพยำเกรง ส่วนเทียนเล่อเปรียบดั่งน้องรองที่ร่วมผ่านศึกเป็นตายมากับผู้เป็นนายตั้งแต่เยาว์วัย

แม่ทัพเสวียเฉิงเคยยื่นมือช่วยเหลือครอบครัวของพวกเขา ชุบเลี้ยงเทียนเล่อมาตั้งแต่อีกฝ่ายอายุได้เพียงสิบหนาวปีท่ามกลางกองเพลิงสงคราม ไม่แปลกที่สองพี่น้องต่างสายเลือดจะจงรักภักดีกับสกุลเว่ยเป็นอย่างมาก

แม้กระทั่งตอนที่ทั้งสองพยายามจะตามหาหมอมารักษาโรคร้ายให้ท่านแม่ทัพ พวกเขาก็บุกป่าฝ่าเขาไปพาตัวหมอชรานับหลายสิบคนมาถึงกระโจม

“ที่จวนแม่ทัพเป็นอย่างไรบ้าง สบายดีกันหรือไม่?” แม่ทัพผู้มิได้รู้เรื่องราวเพราะอาการป่วยได้รับคำตอบเป็นการส่ายหน้า แววตาที่หลุบลงมองต่ำคราวเทียนเล่อเอ่ยรายงาน

“คุณชายใหญ่อวี่เจ๋อเพิ่งจะก่อเรื่องงามหน้าเหลือเกินขอรับ เขาพาสตรีไร้หัวนอนปลายเท้าผู้หนึ่งนามว่าเหลียนฮวาข้ามธรณีประตูเข้าจวนแม่ทัพอย่างโจ่งแจ้ง ซ้ำยังยกย่องเชิดชูนางอย่างออกหน้าออกตาโดยมิสนคำครหาของคนใต้หล้าเลยสักนิด ขนาดว่าพวกผู้อาวุโสในตระกูลออกปากตักเตือนแล้ว เขาก็ยังดื้อแพ่งไม่ยอมฟังผู้ใด...”

เสวียเฉิงที่นอนไร้เรี่ยวแรงอยู่บนฟูกนอน ได้ยินเรื่องอัปยศเช่นนั้น นัยน์ตาคมปลาบพลันวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ!

ก่อนหน้านี้ตัวเขาถูกพิษร้ายเข้าแทรกซึมจนแทบสิ้นสติ กระทั่งฟื้นคืนกายขึ้นมาเห็นท่าทีสนิทสนมกลมเกลียวของสองพ่อลูกที่คอยสลับสับเปลี่ยนกันเข้ามาดูแลรักษาเขาด้วยความจริงใจ ภาพของคุณหนูตัวน้อยในอดีตที่เขาเคยพบพานยามเยาว์วัยก็พลันซ้อนทับขึ้นมา ยิ่งทำให้เขาจำได้แม่นยำขึ้นใจ... ว่าดรุณีน้อยผู้เก่งกาจเปี่ยมเมตตาตรงหน้า มีสัญญาหมั้นหมายผูกพันกับบุตรชายเพียงคนเดียวของตนมาตั้งแต่ยังเล็กนัก

“ไอ้ลูกทรพี! มันบังอาจพาสตรีไร้หัวนอนปลายเท้าเข้าจวนแม่ทัพสกุลเว่ยของข้าเชียวหรือ ไหนเจ้าว่าทางพวกผู้อาวุโสกำลังตระเตรียมงานมงคลกับคุณหนูหมิงอวี้ในเร็ววัน ตัวมันเองก็มีสัญญาหมั้นหมายอยู่แล้ว เหตุใดมันถึงได้ทำตัวเหลวไหลไร้ยางอายได้เยี่ยงนี้!”

“มิใช่เพียงเท่านั้นขอรับท่านแม่ทัพ” ฉางฟงรีบก้าวขึ้นมาเอ่ยเสริมด้วยสีหน้าหน้าดำคร่ำเครียด “คุณชายใหญ่ประกาศกร้าวต่อหน้าแม่นมหลิวและเหล่าขุนพลอาวุโส ว่าวันก่อนนั้นนางเหลียนฮวาถูกคุณหนูหมิงอวี้ตบตีทำร้ายจนบาดเจ็บ คุณชายใหญ่จึงตั้งใจจะรับนางเข้าจวนในฐานะภรรยาเท่าเทียม แถมลั่นวาจาว่าจะยกเกี้ยวแปดคนหามไปสู่ขอนางเข้าจวนอย่างสมเกียรติ มิให้น้อยหน้าบุตรสาวของเสนาบดีฝ่ายซ้ายเด็ดขาดขอรับ”

เมื่อได้รับฟังเรื่องพฤติกรรมอันแสนเบาปัญญาของบุตรชายตนเอง ทั่วร่างกำยำของเสวียเฉิงก็เกิดอาการสั่นสะท้านด้วยโทสะอันแรงกล้า หน้าอกแกร่งที่ขึ้นรอยปื้นสีม่วงชาดจากพิษร้ายกระเพื่อมไหวสะท้อนขึ้นลงอย่างรุนแรง

จะไม่ให้เขาโมโหจนแทบกระอักเลือดได้อย่างไร! สองพ่อลูกสกุลกู้เพิ่งจะยื่นมือลงมาฉุดรั้งชีวิตของเขาให้รอดพ้นจากเงื้อมมือมัจจุราช จนเขาไม่ต้องไปเยือนปรโลกในวัยสามสิบห้าปี ในขณะที่หมอคนอื่นต่างพากันผลักไสรังเกียจ ด้วยกลัวจะติดพิษร้ายแรงไปด้วย คนทางบ้านของเขาแท้ ๆ กลับทำเรื่องงามหน้า เนรคุณหักหลังผู้มีพระคุณถึงเพียงนี้ แล้วจวนแม่ทัพสกุลเว่ยจะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ใดในแผ่นดิน

“นี่ข้าอุตส่าห์ตรากตรำทำศึกอยู่ชายแดนอันห่างไกล เพียรส่งเบี้ยหวัดและเงินบำเหน็จกลับจวนไม่เคยขาด หวังให้มันเติบโตมาเป็นบุรุษที่รู้ความ... ไอ้ลูกทรพีกลับหูหนวกตาบอด ย่ำยีศักดิ์ศรีตระกูลกู้ผู้มีพระคุณค้ำจุนกองทัพถึงเพียงนี้!”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน   81

    เสียงฝีเท้าหน่วงหนักหน่วงดังขึ้นเบื้องหลัง ดึงสติที่ลอยล่องของอวี่เจ๋อให้คืนกลับสู่ความเป็นจริงเสวียเฉิงในชุดขุนศึกตัวหนาก้าวเท้าเดินเข้ามาทรุดตัวนั่งลงบนม้านั่งมังกรตัวยาวข้างบุตรชายริมระเบียงรองแม่ทัพหนุ่มสะดุ้งกายเล็กน้อย พลันรีบกวาดสายตาคมลอบมองหาเงาร่างระหงของมารดาเลี้ยงคนใหม่ด้วยความหวังลึก ๆ ทว่าเบื้องหลังของบิดากลับว่างเปล่า ไร้เงาร่างของดรุณีน้อยที่เขาปรารถนาจะพบหน้า นางหาได้สนใจคิดติดตามก้าวเท้ามาเหลียวแลเหลียวมองเขาเลยแม้แต่น้อย“ข้าจะเร่งจัดการเรื่องหมั้นหมายใหม่ให้เจ้า จะได้ไม่ฟุ้งซ่านนัก หรือเจ้าจะกลับไปอยู่ชายแดนต่อ ก็แล้วแต่เจ้าเถิด” บิดาเอ่ยเสียงขรึมทว่านุ่มนวลขึ้น พลางทอดสายตามองออกไปทางทุ่งหิมะกว้าง บุตรชายพลันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้งแผ่วเบา“ท่านแม่เล่าขอรับ?”“นอนเล่นอยู่... พักนี้นางกินเก่งนอนเก่งน่ะ” น้ำเสียงเริงร่าของชายหนุ่มใหญ่เอ่ยขึ้น พลางชายตามองไปยังเรือนส่วนตัว ทว่าแววตาคู่คมยามทอดมองกลับเต็มไปด้วยกระแสความรักใคร่หลงใหลภรรยาตัวน้อยยิ่งนักยามนี้นางและบุตรในครรภ์กำลังหลบเลี่ยงความหนาวเย็นอยู่ด้านในเรือนอุ่น หมิงอวี้เอาแต่นั่งกินองุ่นที่เขาบรรจงแกะเปลือ

  • พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน   80

    “ชาติก่อนเจ้า... เคยมีบุตรชายกับอวี่เจ๋อหรือ?”หมิงอวี้ชะงักนิ่งไปครู่หนึ่ง นางเอี้ยวมองไปทางสามีที่เฝ้ารอคำตอบของนางอย่างใจจดใจจ่อ “ข้าไม่เคยแต่งงาน ไม่เคยมีบุตรมาก่อนเจ้าค่ะ ชาติก่อนข้าเป็นศัลยแพทย์ผ่าตัดหัวใจ บ้านเมืองข้าน่ะ... เจริญกว่าที่นี่มาก ข้าขับม้าเหล็กสี่ล้อเคลื่อนที่ได้เร็วมาก ที่พักของข้าหรูหราสุด ๆ จากที่นี่ไปชายแดนเป่ยเยี่ยนนี้ขับรถไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงแล้ว หากจะเดินทางไปอีกซีกโลกก็นั่งเครื่องบินไป นกเหล็กมีปีก บรรจุคนได้หลายร้อยคน หรือจะไปทางเรือสำราญ ท่านจะได้พบนักผู้คนจากหลายเมืองมารวมตัวกัน...” นางพูดจาเจื้อยแจ้ว เล่าเรื่องราวประหลาดให้สามีฟัง พอเขาทำหน้าตาไม่เข้าใจนาง บางเรื่องก็พอเข้าใจบ้าง นางจับกุมมือหนาพาเขาเข้าเรือนส่วนตัว ใช้พู่กันวาดลงกระดาษ ค่อย ๆ อธิบายให้เขาฟังทีละเรื่องหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ สามีจับนางนั่งลงตัก เฝ้าฟังนางด้วยแววตาอ่อนหวาน“ข้ามีความทรงจำของนาง ข้ามีอุปนิสัยคล้าย ๆ นาง แต่ข้ามิใช่นาง ข้ามีความคิดผิดแผกไปจากนาง... พี่เฉิงเลิกหวงข้าได้แล้ว ไม่งั้นข้าจะขึ้นเขาไปขอพรจากเทพ ให้ข้าได้กลับไปอยู่ในโลกของข้า ไม่กลับมาที่นี่อีกเลยคอยดู”“เจ้าอย่าไปเลยน

  • พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน   79

    เมื่อไม่สามารถขัดขวางภรรยาที่อยากจะเห็นสภาพศพอันน่าสยดสยองขนาดว่าพวกหมอหลวงนยังบอกว่าทนไม่ไหว บางคนถึงกับอาเจียนออกมาตามคำบอกเล่าของทหารเฝ้ายามด้านหน้า เสวียเฉิงจำต้องยอมตามใจภรรยาอวี่เจ๋อก้าวเท้าเดินนำบิดาและมารดาเลี้ยงเข้าไปยังคุกหลวงด้วยสีหน้าซีดเซียว พอบรรดาผู้คุมเรือนจำและหมอหลวงหันมาเห็นฮูหยินท่านแม่ทัพในชุดแพรต่วนสีชมพูกลีบบัวแสนสง่า เดินเยื้องย่างเคียงคู่กันมา แต่ละคนต่างพากันคุกเข่าก้มหัวหลีกทางให้หมอเทวดาผู้เลื่องชื่ออย่างนอบน้อมบนแท่นหินหยาบหนา ศพของเหลียนฮวาถูกคลุมไว้ด้วยผืนผ้าดิบเนื้อหยาบสีขาวหม่นที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำเหลือง ส่งกลิ่นเหม็นเน่าโชยอวลหมิงอวี้เอื้อมมือไปเลิกผืนผ้าดิบออก นางถึงกับต้องปัดมือไปมากับกลิ่นเหม็นเน่าเหลียนฮวาช่างแตกต่างจากตอนที่ยังเป็นแม่ดอกบัวขาวคอยอ้าปากสร้างเรื่องบิดเบือนความจริงและคอยออเซาะบุรุษไปวัน ๆ โดยสิ้นเชิง ยามนี้นางนอนตัวแข็งทื่อในสภาพพุงบวมอืด ผิวพรรณเขียวคล้ำเปี่ยมไปด้วยร่องรอยหนอนพิษชอนไชจนดูไม่ได้“เป็นอย่างไรบ้าง? ฮูหยิน” เสวียเฉิงเอ่ยปากถามน้ำเสียงเรียบ ขุนศึกใหญ่เช่นเขาเห็นศพที่เน่าเปื่อยจากโรคระบาดมาก็มาก เห็นจะไม่เน่าเหม็นเละ

  • พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน   78

    เรือนร่างงามส่งเสียงครางหวานในลำคอ ยามสอดประสานกายรุ่มร้อนเข้าหาสามีอย่างเร่าร้อน แน่นอนว่าเรื่องนั้นก็คงไม่ยากเลย นับตั้งแต่ตบแต่งกับหนุ่มใหญ่ผู้มีความต้องการทางกามารมณ์มากกว่าคนปกติทั่วไป นางสวมกางเกงเป้าเปิดด้านในเพื่อเอาใจสามี เมื่อไรที่เขาเกิดอารมณ์หวามไหว วิ่งวุ่นหาฮูหยินได้ทุกที่ ไม่เว้นแม้กระทั่งระเบียงทางเดิน ทว่าก็แทบมิต้องปลดเปลื้องซับในของนางให้เสียเวลา เพียงตลบชายกระโปรงปักลายขึ้น มังกรร้ายก็สามารถมุดเข้าหาจุดลึกสุดของถ้ำทางรักได้ทันที‘ข้าชอบท่านผู้เดียว... ท่านแม่ทัพเว่ย...’‘ท่านพี่... พี่เฉิงของข้า’‘เสวียเฉิง’เมื่อดรุณีน้อยเฝ้ากระซิบถ้อยคำรัก ทั้งยังยกสะโพกขึ้นลงสอดรับกับเรือนร่างกำยำที่ขยับกายเพื่อเป็นแรงส่งให้นางโยกตัวสะดวกขึ้น ดวงตาคู่หวานฉ่ำปรือนั้นมีหยาดน้ำรินไหลบาง ๆ เขากลืนกินหยาดน้ำตาเค็มปะแล่มนั้นทุกหยาดหยดหมิงอวี้มีความรู้สึกต่อสามีอย่างมากล้น นางพ่ายแพ้ให้กับความเสียวซ่านปั่นป่วนในช่องท้องน้อยเช่นทุกคราว เพียงไม่นานนางก็สะบัดใบหน้าพร่างพราวเม็ดเหงื่อ คว้าดาวพร่างพราวบนฟ้ามาชื่นชมสมใจ ใบหน้าบิดเบี้ยวซุกซบบนไหล่กว้างหลังจากเรือนร่างงามกระตุกเกร็ง สามีที่ท

  • พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน   77

    “ข้ารู้สึกไม่สบายใจเลยนะเหมี่ยวเหมียว เหตุใดแม่ทัพใหญ่เช่นข้าราวกับเป็นบุรุษไร้ความสามารถที่คอยเกาะภรรยา เพื่อให้นางมาคอยเลี้ยงดูอย่างไรอย่างนั้น”“ท่านพี่เจ้าคะ...” นางเรียกเขาเสียงเข้ม ยามเมื่อใบหน้าคมคายส่ายไปทางหีบสมบัติและข้าวของมีค่ามากมาย ซึ่งนางเพิ่งขนย้ายเข้ามาเพิ่มเติมอีก ก่อนจะว่า “ข้าเคยได้ยินเรื่องราวฟ้องร้องในเมืองหลวงมาบ้าง พวกสามีชั่วช้าที่คิดจะยึดครองสินเดิมของฝั่งเจ้าสาวหลังจากที่พวกเขาพาเมียน้อยเข้าจวนมา หญิงสาวบางรายนั้นตายโดยไร้ที่กลบฝัง ไม่นานนักสามีก็ยกย่องเมียน้อยขึ้นเป็นเมียเอก” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ ทว่าแววตาคู่สวยกลับฉายความเด็ดขาดยิ่งนัก นางบีบมือสามีที่จับนางเอาไว้แน่นยิ่งกว่าเดิม “ข้าหมิงอวี้... ยามรักใคร่ผู้ใดย่อมรักจนหมดใจ หากคิดจะทิ้งขว้างสิ่งใด เขาผู้นั้นก็เป็นเพียงเศษขยะหรือสุนัขข้างทาง ข้าสามารถลงมือทำได้โดยไม่ลังเลใจเช่นกัน”“เจ้าหมายถึงอวี่เจ๋อหรือ” เสวียเฉิงเลิกคิ้วขึ้นถาม นัยน์ตาคู่คมปลาบจ้องมองดรุณีน้อยตรงหน้าที่ฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ ทว่าในถ้อยคำนั้นเต็มไปด้วยความจริงใจ“เงินทองพวกนี้เป็นสิ่งของนอกกาย ตายก็เอาไปมิได้ ถึงนั่นจะเป็นน้ำพักน้ำแรงขอ

  • พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน   76

    หลังผ่านพ้นงานมงคลครั้งใหญ่ ทางฝั่งเจ้าสาวกลับไปเยี่ยมเยียนบ้านตามธรรมเนียม เสนาบดีกู้เหวินชางก้าวเท้าออกมาให้การต้อนรับบุตรเขยด้วยท่าทางดีใจ ไม่สนใจสายตาของฮูหยินใหญ่และบุตรสายตรงที่ออกจะไม่พอใจเขาอยู่บ้าง ทางด้านแม่ทัพใหญ่เองก็นำของขวัญหลายชิ้นไปให้พ่อตา ทั้งโสมคนพันปีจากแดนหนาวเหนือ หยกโบราณสลักลายพยัคฆ์เหยียบเมฆา กระบี่เหล็กกล้าตัดโลหะที่เคยใช้กรำศึกมานับครั้งไม่ถ้วน“คำนับท่านเสนาบดีกู้ ของขวัญเหล่านี้เป็นความตั้งใจของข้ากับฮูหยิน หวังว่าท่านพ่อตาจะพึงใจ” เสวียเฉิงประสานมือค้อมกายลงคำนับอย่างนอบน้อมถ่อมตน ทว่าบิดาตาผู้เฒ่ากลับก้าวเท้าเข้าไปตบบ่าเขาอย่างเป็นกันเอง“ไม่ต้องมากพิธีหรอกท่านแม่ทัพใหญ่ ยามนี้พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว เขยิบเข้ามานั่งดื่มชาร้อน ๆ ด้านในเรือนเถิด”กู้เหวินชางระบายยิ้มกว้างอย่างเปิดเผย พลางผายมือเชื้อเชิญบุตรเขย พาเขาให้นั่งลงกลางห้องโถงกลางข้างที่นั่งประธาน การแต่งงานครั้งนี้เป็นขั้วอำนาจทางการเมืองครั้งยิ่งใหญ่ ทว่าเสนาบดีเช่นเขาได้กลายเป็นพ่อตาผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองหลวงแล้ว“ข้าต่างหากที่เป็นฝ่ายต้องขอบคุณท่านขอรับ พ่อตา ทหารของข้าไม่ต้องอดอยาก

  • พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน   8

    ภาพความโกลาหลที่เกิดขึ้นบริเวณระเบียงไม้ที่เป็นทางโถงเดินยาว ทำเอาฝีเท้าของคุณหนูใหญ่และเสนาบดีฝ่ายซ้ายต้องชะงักลงสายตาทั้งสองคู่มองเห็นร่างสูงโปร่งกำยำในชุดขุนนางฝ่ายบู๊สีเข้ม กำลังทรุดกายลงฮวบ เขาพิงเสาระเบียงคดวังหลวงอย่างหมดเรี่ยวแรง มือหนาข้างหนึ่งกุมหน้าอกซ้ายเอาไว้แน่นใบหน้าคมคายดุดัน ยามน

  • พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน   7

    ตามพล็อตเดิมของละครสั้นแนวตั้งเรื่องนั้น หลังจากที่แม่นางดอกบัวขาวมาท้าทายถึงในจวนเสนาบดี ยัยนางร้ายหน้าโง่ก็ดันหวาดกลัวว่าอวี่เจ๋อจะทอดทิ้งตนเองไป ถึงขั้นยอมลดศักดิ์ศรีของบุตรสาวขุนนางใหญ่ คุกเข่าก้มหัวขอโทษเหลียนฮวา ยอมกล้ำกลืนน้ำตาตกลงยอมรับนางในฐานะภรรยาเท่าเทียมความใจกว้างอันแสนโง่งมนั้นไม่ได

  • พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน   6

    บิดาของเขานั้นเอาแต่ตรากตรำนำทัพทำศึกอยู่ชายแดน นานทีปีหนจึงจะได้เดินทางกลับมาพบหน้ากันสักครา อวี่เจ๋อผู้เป็นถึงบุตรตระกูลขุนพลชั้นสูงจึงทำได้เพียงนั่งมองถาดสำรับอาหารที่เย็นชืดเพียงลำพังอยู่ร่ำไปชายหนุ่มขยับกายเข้าไปแนบชิดดรุณีน้อย เลื่อนฝ่ามือหยาบกร้านจากการจับอาวุธขึ้นประคองไหล่มนแผ่วเบา ขณะทอด

  • พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน   5

    แม่นมหลิวส่ายหน้าพลางระบายลมหายใจยาวด้วยความอนาถใจ “ยามที่ท่านแม่ทัพใหญ่เว่ยเสวียเฉิงต้องไปตรากตรำทำศึกอยู่ชายแดนอันห่างไกล หากมิใช่เงินทองและบารมีของท่านเสนาบดีคอยหนุนหลัง มีหรือที่จวนแม่ทัพแห่งนี้จะสงบมั่งคั่ง เหตุใดท่านถึงได้หูหนวกตาบอด หลงเชื่อหญิงแพศยาจนหน้ามืดตามัว ทำเรื่องชั่วช้าไร้ยางอายเช่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status