พรากรัก : EP 14 น้องสาวที่ไม่สำนึก

บทที่ 14     

บาร์แห่งหนึ่งเปิดอย่างผิดกฎหมายและปล่อยให้นักศึกษาเยาวชนต่ำกว่า 18 ปีเข้าใช้บริการดื่มมัวเมาเฮฮากัน และหนึ่งในนั้นก็คือน้ำหวานน้องสาวของน้ำหนาวเธอชูแก้วเหล้าขึ้นแต่งตัววาบหวิวกำลังสนุกอยู่ในการเป็นวัยรุ่น

"เอ้าชน!! คืนนี้เดี๋ยวน้ำหวานจ่ายเอง" เธอชูแก้วเหล้าเพื่อขอชนกับเพื่อนๆพร้อมกับบอกว่าตนเองนั้นจ่ายให้ แต่จู่ๆเสียงฮือฮาดังขึ้นคนด้านนอกวิ่งเข้าด้านในพึบผับเหมือนกับหนีอะไรสักอย่าง

"แย่แล้วน้ำหวานตำรวจมา" เพื่อนของน้ำหวานที่เป็นผู้ชายนั้นเดินมาจับแขนของเธอพร้อมกับกระชากดึงจะให้ออกแต่น้ำหวานนั้นยื้อยิงด้วยความเมาสะบัดแขนออกจากเพื่อนตนเองจึงทำให้ผู้ชายคนนั้นละทิ้งแล้ววิ่งออกไปก่อน

"หยุดนะนี่คือเจ้าหน้าที่ตำรวจหมอบลงให้หมด" กว่าจะรู้สติว่าตำรวจนั้นเข้าถึงตัวน้ำหวานก็ถูกรวบจับด้วยกุญแจมือของตำรวจแล้ว

"น้ำหวานไม่เกี่ยวนะคะ ปล่อยนะ"

"เงียบ!! เป็นเด็กเป็นเล็กไม่หัดอยู่บ้านออกมาแรดและมัวเมาทำให้สังคมเสื่อมเสียเธอต้องถูกขัง" ตำรวจหน้าหล่อเปล่งเสียงใส่หน้าของน้ำหวาน

"ทำไมชอบยุ่งเรื่องของคนอื่น ทำไมไม่ไปหาจับพวกโจรมายุ่งเรื่องของวัยรุ่นทำไมนี่หรอพลเมืองดีนี่หรอ...

"หยุดพูดพล่อยๆนะ ถ้าไม่อยากถูกข้อหาหมิ่นประมาทเจ้าหน้าที่" น้ำหวานรีบหยุดชะงักในคำพูดของตนเองที่กำลังจะต่อว่าเจ้าหน้าที่

สถานที่นี้ตำรวจรวบได้หลายคนและกำลังพาออกมานั่งอยู่ด้านหน้าของคลับ ชายคนหนึ่งใส่ชุดดำยืนกอดอกมองจ้องไปที่น้ำหวาน เขาเคยรอยยิ้มก่อนที่จะหันหลังและเดินกลับออกไป

"นั่นมัน" สายตาของน้ำหวานพร่ามัวเพราะดื่มแอลกอฮอล์ไปเยอะแต่เธอสังเกตเห็นชายหนุ่มที่เดินหันหลังออกไปนั้นเหมือนใครสักคน

"แล้วเขาจะทำแบบนั้นทำไมคงไม่ใช่หรอก"

"ไป! ไปนอนในคุกพรุ่งนี้ค่อยให้ครอบครัวมาประกัน" ไม่มีการถ่ายรูปหรือว่าลงข่าวแม้แต่อย่างใดทุกอย่างเป็นการปิดเงียบแต่ต้องถูกจับไปนอนในห้องขัง พรุ่งนี้ตำรวจถึงจะแจ้งผู้ปกครอง

"แล้วทำไมคุณตำรวจถึงไม่โทรหาผู้ปกครองของพวกเราในวันนี้จะให้พวกเรามานอนในห้องขังแบบนี้หรอ" น้ำหวานเป็นคนเอ่ยขึ้นจ้องมองหน้าตำรวจคนเดิมที่จับเธอมา

"เอาไหมล่ะให้ติดต่อผู้ปกครองวันนี้แลกกับการเป็นข่าวที่เผยแพร่ไปทั่วโซเชียล" ในขณะที่น้ำหวานอยู่ในห้องขังเธอทำท่าทีลุกขึ้นขึงขังใส่ตำรวจแต่พอได้ยินคำพูดของเจ้าหน้าที่แล้วเธอจึงนั่งลง

"ดีแล้วน้ำหวานปล่อยให้เป็นแบบนั้นแหละพรุ่งนี้ค่อยกลับบ้านแล้วกันถ้าเป็นข่าวนะ เราไม่ได้เรียนต่อกันแน่" เพื่อนของน้ำหวานรีบจับแขนน้ำหวานห้ามไม่ให้น้ำหวานน้ำโต้เถียงกับเจ้าหน้าที่

เช้า!!!

ทางเจ้าหน้าที่ติดต่อไปทางแม่ของน้ำหวานแจ้งเรื่องเมื่อคืนทำเอาน้ำหนาวผู้เป็นพี่สาวนั้นตกใจและขอร้องให้คุณพยัคฆ์ช่วยประกันน้องสาวของตนเองพยัคฆ์ไม่มีทีท่าตกใจและเหมือนรู้ว่าน้ำหนาวนั้นถูกจับ เขาพาเธอและแม่ของเธอมาประกันตัวน้องสาวที่สถานีตำรวจ

"น้ำหวานเป็นยังไงบ้าง" เจ้าหน้าที่ได้ปล่อยตัวของน้ำหวานได้ออกมาหาผู้ปกครองผู้เป็นแม่นั้นรีบพุ่งตัวเข้ากอดลูกสาว

"ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะแค่นอนให้ยุงมันกัด"

"ยังไม่สำนึกอีกหรอน้ำหวาน" พยัคฆ์สุดที่จะทนกิริยาของน้ำหวานไม่เอ่ยขอบคุณพี่สาวและแม่เลยสักคำแถมยังทำท่าทีไม่พอใจที่ตนเองนั้นต้องนอนห้องขังและยุงกัดจึงเอ่ยคำพูดด้วยถ้อยคำเรียบนิ่ง

"ขอบคุณนะคะคุณพยัคฆ์ที่มันประกันน้ำหวาน"

"คนที่เธอต้องขอบคุณคือน้ำหนาวพี่สาวของเธอต่างหากที่ขอร้องให้ฉันมาประกันและถ้าฉันไม่เห็นแก่น้ำหนาวเมียของฉันฉันคงไม่ประกันเด็กแบบเธอหรอก" พยัคฆ์เดินขยับเข้าไปใกล้น้ำหนาวโอบกอดเอวโชว์ทุกคนโดยเฉพาะน้ำหวาน

"อะไรน้ำหนาวก็ดีไปหมดเลยนะอย่างนั้นก็ไม่ต้องมาประกันหรอกปล่อยให้น้ำหวานนอนอยู่ห้องขังนี่แหละ"

"น้ำหวานอย่าพูดแบบนั้นสิ" น้ำหนาวพยายามที่จะคุยกับน้องแต่น้องนั้นเอาแต่ใจ

"โอ้ย" น้ำหนาวขยับเดินเข้าไปหาน้องสาวและไม่คิดว่าน้องสาวฉันจะผลักตนเองจนล้มลงกับพื้นพยัคฆ์รีบคว้ากอดโอบประคองน้ำหนาวให้ลุกขึ้นยืนสายตาของพยัคฆ์ที่จ้องมองน้ำหนาวนั้นไม่พอใจมาก

"บ้านักหรอห้ะพี่สาวของเธอเป็นห่วงเธอขนาดไหนน้ำหวาน"

"น้ำหนาวมันก็แกล้งเป็นห่วงน้ำหวานต่อหน้าคุณเท่านั้นแหละค่ะจริงๆแล้วมันก็ไม่ได้เป็นห่วงน้ำหวานหรอกมันแกล้งทำเป็นคนดีเพื่อให้คุณเห็นเท่านั้นแหละจริงๆแล้วมันแรดยิ่งกว่าน้ำหวานอีก"

"น้ำหวาน" น้ำหวานไม่เคยมีกิริยาและเป็นเด็กก้าวร้าวแบบนี้มาก่อนถึงแม้ว่าน้ำหวานกับน้ำหนาวจะไม่ค่อยลงรอยกันแต่เขานั้นก็ไม่เคยต่อว่าและด่ากันรุนแรงสายตาของน้ำหนาวที่มองน้องสาวนั้นบ่งบอกถึงความผิดหวัง

"ไม่ต้องมาเรียกเธอไม่ใช่พี่สาวของฉันพี่สาวของฉันจะไม่แย่งความรับผิดชอบน้องจำไว้" น้ำหวานชี้หน้าน้ำหนาวก่อนที่จะเดินลีกทุกคนออกไปจากสถานีตำรวจ

"เดี๋ยวสิ น้ำหวานรอแม่ก่อน" แม่ของน้ำหวานรีบวิ่งตามลูกสาวออกไปรวมกระทั้งน้ำหนาวที่จะตามไปแต่พยัคฆ์นั้นดึงแขนเอาไว้และส่ายหน้าไม่ให้ไป

"อย่าไปตามยิ่งตามใจก็ยิ่งเสียคนน้ำหวานต้องเจอบทเรียนถึงจะได้โตเป็นผู้ใหญ่"

"อย่านะคะคุณพยัคฆ์อย่าทำอะไรน้ำหวานนะ"

"ฉันไม่ทำเหมือนที่ทำเธอหรอกสบายใจได้"