พรากรัก : EP 19 ชดใช้

บทที่ 19

มือน้อยที่ไร้เรี่ยวแรงยกขึ้นมาบีบหัวของตนเองในขณะที่นอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาลน้ำหนาวเธอค่อยๆลืมตาขึ้นมาพบว่าตนเองนั้นนอนโรงพยาบาลอีกครั้งมีทั้งสายน้ำเกลือและกลิ่นยาที่เธอไม่ชอบ พยาบาลพิเศษทั้ง 2 คนนั้นคอยเฝ้าดูแลอย่างไม่ห่างเมื่อน้ำหนาวตื่นเธอจึงรีบวิ่งมาดูอาการทำหน้าที่ไม่เคยขาดตกบกพร่องสมกับเป็นพยาบาลพิเศษราคาแพง

"คนไข้คะค่อยๆลืมตานะคะอย่าขยับตัวขึ้นเร็วเดี๋ยวจะวูบ สูดหายใจเข้าลึกๆนะคะดิฉันเป็นพยาบาลพิเศษไม่ต้องกลัวนะ" พยาบาลพิเศษพูดด้วยถ้อยคำอ่อนหวานชัดเจนน้ำหนาวยิ้มให้กับเธอและพยักหน้าเบาๆ

"คนไข้คะดื่มน้ำก่อนนะคะ" พยาบาลอีกคนหยิบแก้วน้ำพร้อมกับหลอดยื่นให้กับน้ำหนาวได้ดูดน้ำ เธอหิวจนดูดน้ำนั้นหมดแก้วจนกระทั่งอยากจะลุกนั่งพยาบาลก็จับประคองให้ลุกดูแลทะนุถนอม แทบจะไม่ปล่อยออกจากตัวของน้ำหนาว

"ไม่เป็นไรค่ะพี่พยาบาลน้ำหนาวโอเคแล้ว ใครเป็นคนช่วยน้ำหนาวมาหรอคะ" น้ำหนาวจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้เธอจึงเอ่ยถามกับพยาบาล

"ญาติของคนไข้ชื่อว่าธารามค่ะ"

"คุณธาราม" เมื่อน้ำหนาวเอ่ยชื่อของธารามประตูห้องของโรงพยาบาลนั้นเปิดพรวดพราดเข้ามา จึงทำให้น้ำหนาวนั้นรีบหันไปมองที่หน้าประตูรวมถึงพยาบาลทั้งสองด้วย คนที่เปิดประตูเข้ามานั้นคือธารามกับเพลงมีนาพยาบาลทั้งสองก้มหน้าและเดินออกไปจากห้อง

"เป็นยังไงบ้างน้ำหนาว" เพลงมีนาพุ่งตัวเข้ามาหา และใช้มือจับแขนของน้ำหนาวหยดน้ำใสๆไหลออกจากดวงตาของน้ำหนาวทันที

"ฮึก" เธอนั่งนิ่งร้องไห้ต่อหน้าเพลงมีนาจึงทำให้เพลงมีนานั้นโอบกอดน้ำหนาวและลูบหลังของน้ำหนาวเบาๆ

"ไม่เป็นอะไรแล้วนะน้ำหนาวเธอปลอดภัยแล้ว"

"ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่ช่วยเหลือน้ำหนาวให้รอดพ้นจากมัน"

"ใจเย็นๆนะค่อยๆพูด" เพลงมีนาเธอจับไหล่ของน้ำหนาวทั้งสองจ้องมองหน้าน้ำหนาวที่เอาแต่ร้องไห้

"มันเกิดอะไรขึ้นบอกกับเพลงได้ไหม"

"น้ำหนาวไม่เหลืออะไรแล้ว น้ำหนาวไม่รู้จะเล่าให้คุณเพลงฟังยังไงตอนนี้ชีวิตของน้ำหนาวไม่เหลืออะไรเลยจริงๆ" น้ำหนาวยิ่งร้องไห้ฟูมฟายหนักทำเอาเพลงมีนาน้ำตาคลอ

"ไม่เหลืออะไรหมายความว่ายังไงและแม่กับน้องสาวของเธอไปไหนทำไมทุกคนถึงหนีความช่วยเหลือของเพลงมีนา" เพลงมีนาและธารามรับผิดชอบครอบครัวของน้ำหนาวทุกอย่างเพราะเพลงมีนาเคยเป็นส่วนหนึ่งในการทำให้น้ำหนาวนั้นตกบันไดจนถึงขั้นเดินไม่ได้แต่ทุกคนหนีความช่วยเหลือของเพลงมีนาเพราะว่าพยัคฆ์นั้นเป็นคนพาแม่และน้องสาวของน้ำหนาวไป

"น้ำหนาว" น้ำหนาวไม่กล้าที่จะพูดความจริงเพราะรู้ว่าธารามนั้นคือเพื่อนรักของพยัคฆ์เธอได้เพียงแต่มองหน้าธารามและก้มหน้าลง

"มีอะไรเกี่ยวกับฉันหรือเปล่าทำไมเธอถึงมองหน้าฉันและหลบหน้าแบบนั้น" ธารามสงสัยในแววตาของน้ำหนาวที่มองตนเองจึงขยับเดินเข้ามาใกล้ๆเตียง

"ถ้าน้ำหนาวเล่าความจริงคุณธารามสัญญาได้ไหมคะว่าคุณจะช่วยน้ำหนาวให้รอดพ้นจากเขา" คำพูดของน้ำหนาวนั้นยิ่งทำให้ธารามและเพลงมีนางงแต่ธารามก็พยักหน้าเพราะว่าอยากรู้ความจริง เขาจึงรับปากกับเธอ

"สัญญา"

"เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนั้นน้ำหนาวตัดสินใจที่จะปิดชีวิตตัวเองลงเพราะคิดว่าแม่กับน้องอยู่ในที่สบายแล้ว มีคุณเพลงมีนาคอยช่วยเหลือและน้องต้องเรียนจบอย่างแน่นอนน้ำหนาวไม่อยากอยู่เป็นภาระให้กับแม่และน้องจึงตัดสินใจไปกระโดดสะพานในวันนั้นแต่น้ำหนาวไม่ตายเพราะว่ามีพ่อเลี้ยงช่วยชีวิตไว้"

"พ่อเลี้ยง?

ธารามต้องมองหน้าน้ำหนาวและกอดอกมองเริ่มสงสัยในคำพูดที่น้ำหนาวพูดถึงพ่อเลี้ยง

"พ่อเลี้ยงเขาเอ็นดูน้ำหนาวสงสารน้ำหนาวเหมือนลูกอยากให้น้ำหนาวกลับมาเดินได้จึงส่งน้ำหนาวไปรักษาตัวที่ต่างประเทศเพียงแค่ไม่นานน้ำหนาวกลับมาเดินได้จริงๆและเวลาก็รวดเร็วทำให้น้ำหนาวเจอคนใจร้าย"

"คนใจร้ายเขาทำอะไรน้ำหนาวหรอ" เพลงมีนาเธอฟังน้ำหนาวเล่าอย่างใจจดใจจ่อ

"เขากระทำย่ำยีน้ำหนาวทุกอย่างทรมานน้ำหนาวเพราะคิดว่าน้ำหนาวนั้นคือเมียน้อยของพ่อเขา"

"ฉันเข้าใจแล้วทำไมเธอถึงมองหน้าฉันแบบนี้" น้ำหนาวไม่ต้องเอ่ยชื่อธารามนั้นเข้าใจเพราะว่ารู้ในคำบอกของน้ำหนาวจึงทำให้เพลงมีนานั้นหันกลับไปมองหน้าแฟนของตนเอง

"หมายความว่ายังไงหรอคะเฮียเข้าใจอะไรหรอคะ"

"คนที่เธอพูดถึงนี้คือไอ้พยัคฆ์ใช่ไหม" เพลงมีนาตกใจในคำพูดของธารามและหันมองหน้าน้ำหนาวที่เธอพยักหน้าให้ทั้งน้ำตา

"หมายความว่ายังไงหรอน้ำหนาวเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดคือเฮียพยัคฆ์จริงๆหรอ" เธอยกมือปาดน้ำตาของตนเองพยักหน้าให้กับเพลงมีนา

"ไม่รู้ว่าความบังเอิญหรือว่าเป็นเวรกรรมของน้ำหนาว หลังจากที่เขารู้ความจริงเขาก็ไม่ยอมปล่อยน้ำหนาวเขาเอาแม่กับน้องสาวของน้องตาลมาเป็นข้อผูกมัดถ้าน้ำหนาวไม่อยู่กับเขา เขาจะทำร้ายแม่กับน้องสาวของน้ำหนาว"

"โถ่เอ้ยเพลงไม่คิดเลยว่าเฮียพยัคฆ์จะเป็นคนแบบนั้นถ้ารู้ความจริงแล้วว่าน้ำหนาวไม่ใช่เมียน้อยของพ่อตัวเอง..

"เพลงเรื่องทุกอย่างมันคงมีเหตุผลแหละ" ธารามเดินขยับเข้าไปใกล้ๆเพลงมีนาและจับแขนของเพลงมีนาไม่ให้พูดต่อ

"คุณธารามสัญญากับน้ำหนาวแล้วนะคะเพราะว่าคุณจะช่วยน้ำหนาว"

"ได้สิผู้ชายแบบพยัคฆ์มันต้องเจอบทเรียน และฉันก็เชื่อนะว่ามันรักเธอถึงไม่ยอมปล่อยเธอไปทั้งๆที่มันรู้ความจริง จะมีใครที่ไหนเอาเมียน้อยของพ่อตัวเองถ้าไม่รู้สึกดีหรือว่า..

"พอเถอะค่ะน้ำหนาวไม่อยากฟัง"

"โอเคน้ำหนาว ต่อจากนี้ไปเพลงจะดูแลน้ำหนาวเองนะเพื่อชดใช้ในสิ่งที่เพลงทำไม่ดีต่อน้ำหนาวเรามาเป็นเพื่อนกันนะ" ในความโชคร้ายก็ยังเหลือความโชคดีให้กับน้ำหนาวเพลงมีนาจับมือกับน้ำหนาวเป็นเพื่อนกันและอาสาที่จะดูแลชีวิตของน้ำหนาว