LOGINShare
บทที่ 169 แข่งยิงธนู
publish date:
2026-09-21 00:19:30
Latest chapter
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 218 ข้อตกลงบางอย่างที่ไม่เคยถูกยกเลิก
“เพราะเลข 01 เหรอคะ?” “ใช่” เขามองเธอด้วยแววตาจริงจัง “ถ้ามีการระบุชัดเจนว่าฉบับที่หนึ่งไม่ได้อยู่ในบริษัท เราต้องหาว่าใครเป็นคนเขียนข้อความนี้ และมันถูกเขียนขึ้นตั้งแต่เมื่อไร” แพรมุกพยักหน้า แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะเก็บของ เสียงโทรศัพท์ของจอมทัพก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่มารดาของเขา เป็นสายจากฝ่ายกฎหมายของบริษัท จอมทัพกดรับสาย “ว่าไง?” เสียงจากปลายสายดังลอดออกมาอย่างเร่งรีบ “คุณจอมทัพครับ เราตรวจสอบเอกสารที่ฝ่ายกฎหมายเก็บไว้เพิ่มเติมแล้ว พบข้อมูลใหม่เกี่ยวกับการโอนสิทธิ์ในที่ดินของ The River Crown” จอมทัพหันมองแพรมุก “ข้อมูลอะไร?” “มีบันทึกการรับเอกสารต้นฉบับคืนจากผู้แทนผู้มีสิทธิ์เดิมครับ แต่ในระบบไม่มีชื่อผู้รับ มีเพียงลายเซ็นของผู้ส่งมอบกับวันที่เท่านั้น” จอมทัพกำโทรศัพท์แน่นขึ้น “วันที่เท่าไร?” ปลายสายบอกวันที่ออกมา ชายหนุ่มก้มลงมองสมุดบันทึกบนโต๊ะทันที มันเป็นวันเดียวกับวันที่คุณนำทัพเขียนไว้ว่า “มัตสึโตะ มาเรวาชิ พบกันแล้ว” แพรมุกเห็นสีหน้าของเขาเปลี่ยนไป จึงรีบขยับเข้ามาใกล้ “มี
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 217 ข้อมูลที่ยังหาไม่พบ
“แต่เรายังไม่รู้ว่าเอกสารนี้เขียนขึ้นเมื่อไร และเขาตั้งใจให้ใครอ่าน” จอมทัพพลิกกระดาษกลับไปดูด้านหลัง ทว่าไม่มีข้อความเพิ่มเติม เขาจึงหยิบเอกสารแผ่นที่สองขึ้นมาแทน ทันทีที่เห็นตราประทับตรงมุมกระดาษ แพรมุกก็ขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม มันเป็นตราของ Takachiho ตัวอักษร T.C. ปรากฏอยู่เหนือข้อความภาษาอังกฤษที่ซีดจางไปบางส่วน ใต้ตราประทับมีตารางบันทึกการเปลี่ยนแปลงสิทธิ์ในพื้นที่ แต่ข้อมูลหลายช่องถูกปิดทับด้วยหมึกสีดำ ส่วนชื่อผู้เกี่ยวข้องถูกตัดออกจากสำเนาไปบางส่วน จอมทัพไล่อ่านทีละบรรทัด ก่อนจะหยุดตรงช่องที่ระบุถึงผู้รับรองรายการ มีลายเซ็นหนึ่งปรากฏอยู่ ลายเซ็นของคุณนำทัพแต่สิ่งที่ทำให้ทั้งคู่ชะงักไม่ใช่ลายเซ็นนั้น หากเป็นข้อความที่เขียนกำกับไว้ข้างใต้ด้วยลายมืออีกแบบหนึ่ง “การรับรองนี้ไม่ถือเป็นการยืนยันการโอนสิทธิ์โดยสมบูรณ์” แพรมุกเบิกตาขึ้นเล็กน้อย “เดี๋ยวนะคะ ถ้าอย่างนั้นลายเซ็นของคุณนำทัพก็ไม่ได้หมายความว่าเขายืนยันการโอนสิทธิ์แล้วสิ” “ใช่” จอมทัพเพ่งมองเอกสาร “อย่างน้อยข้อความนี้ก็ระบุไว้แบบนั้น” เขาใช้นิ้วแ
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 218 คำเตือนของนำทัพ
คำพูดของคุณหญิงจอมขวัญทำให้จอมทัพนิ่งงัน มือที่ถือซองเอกสารค้างอยู่กลางอากาศ ขณะที่สายตาจับจ้องลายมือบนหน้าซองอย่างไม่วางตา ความรู้สึกประหลาดแล่นผ่านอก เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าหลังจากมัตสึโตะมาเยือนบ้านในวันนั้น บิดาของตนจะมีเรื่องที่แม้แต่คนใกล้ชิดที่สุดก็ไม่กล้าเอ่ยถึง “แม่ครับ คนคนนั้นเป็นใคร?” “แม่ไม่รู้ว่าชื่อที่ลูกกำลังจะเห็นเป็นชื่อเดียวกับที่พ่อเคยให้แม่ดูหรือเปล่า” “แล้วแม่จำชื่อไม่ได้หรือครับ?” ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนเสียงถอนหายใจแผ่วเบาจะดังขึ้น “แม่จำได้ แต่แม่ไม่อยากให้ลูกด่วนสรุปอะไรจากความทรงจำของแม่เพียงอย่างเดียว” จอมทัพขมวดคิ้ว “แม่กำลังปิดบังอะไรผมอยู่หรือเปล่า?” “จอมทัพ...” น้ำเสียงของมารดาอ่อนลง ทว่าแฝงความหนักใจอย่างเห็นได้ชัด “แม่ไม่ได้ตั้งใจปิดบังลูก แต่เรื่องบางเรื่อง พ่อของลูกเป็นคนตัดสินใจว่าจะไม่พูดถึงอีก แม่ไม่รู้เหตุผลทั้งหมด และไม่เคยคิดว่าลูกจะต้องกลับมาค้นหาคำตอบด้วยตัวเองในวันนี้” จอมทัพเม้มริมฝีปากแน่น เขาอยากถามต่ออีกหลายคำถาม แต่เมื่อเหลือบเห็นแพรมุกกำลังมองซอง
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 217 ชื่อของคนที่พ่อไม่เคยยอมพูด
ผ่านไปครู่หนึ่ง จอมทัพจึงก้าวเข้าไป เขาดึงผ้าคลุมบนโต๊ะออกอย่างช้าๆ ฝุ่นบางส่วนลอยขึ้นตามแรงเคลื่อนไหว ใต้ผ้าคลุมเป็นโต๊ะไม้ที่ยังคงมีรอยขีดเล็กๆ ตรงมุมเดิม เขาจำรอยนั้นได้ตอนเด็กๆ เขาเคยทำแก้วน้ำตกใส่โต๊ะตัวนี้จนเกิดรอย บิดาไม่ได้ตำหนิ แต่กลับสอนให้เขารู้จักรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตัวเองทำ ความทรงจำธรรมดาเช่นนั้นกลับทำให้จอมทัพรู้สึกแน่นในอก “พ่อ...คุณเก็บอะไรไว้กันแน่นะ” เขาพึมพำกับตัวเอง แพรมุกได้ยิน แต่ไม่ได้พูดแทรก จอมทัพเดินไปเปิดลิ้นชักโต๊ะทีละช่อง ช่องแรกมีเครื่องเขียนเก่า ช่องที่สองมีสมุดนัดหมายซึ่งหน้ากระดาษเหลืองกรอบ ส่วนช่องสุดท้ายล็อกอยู่ เขาลองดึงอีกครั้งไม่เปิด “มีลิ้นชักล็อกอีกแล้วหรือคะ?” แพรมุกถาม “ดูเหมือนอย่างนั้น” จอมทัพวางมือบนลิ้นชัก ก่อนจะหันไปมองตู้เอกสารด้านหลัง “เราตรวจตรงนั้นก่อน” แพรมุกเดินไปเปิดตู้ใบแรก ภายในมีแฟ้มเอกสารเก่าจัดเรียงตามปี แต่ส่วนใหญ่เป็นเอกสารทั่วไปเกี่ยวกับการดำเนินงานของบริษัท เธอไล่ตรวจชื่อบนสันแฟ้มทีละเล่ม ก่อนจะพบแฟ้มบางชุดที่มีตัวอักษร R.C. อยู่ตรงมุม “จอมทัพคะ ฉันเจอแฟ้มที่ม
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 216 กุญแจจากคุณจอมขวัญ
คราวนี้ไม่มีคำตอบกลับมาทันที แพรมุกเห็นจอมทัพหลุบตาลงเล็กน้อย ความกังวลในแววตาของเขาไม่ได้เกิดจากความกลัวว่าจะพบหลักฐานที่ทำให้บิดาเสียหายเพียงอย่างเดียว แต่ยังมีความหวาดหวั่นอีกอย่างซ่อนอยู่ลึกๆ เขากำลังจะได้รู้จักบิดาในอีกด้านหนึ่ง ด้านที่เขาอาจไม่เคยเห็นมาก่อน “แม่จะให้คนของเราส่งกุญแจไปให้” ในที่สุดมารดาก็พูดขึ้น “แต่จอมทัพ...ถ้าลูกพบเอกสารอะไรข้างใน อย่าเพิ่งตัดสินพ่อจากสิ่งที่เห็นเพียงหน้าเดียว เข้าใจไหม?” ชายหนุ่มนิ่งไป “หมายความว่ายังไงครับ?” “แม่เองก็ไม่รู้ว่าพ่อเก็บอะไรไว้ทั้งหมด แม่รู้เพียงว่าเขาเคยบอกว่า บางเรื่องถ้าพูดออกไปในเวลาที่ไม่เหมาะสม อาจทำให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องต้องเดือดร้อน” แพรมุกค่อยๆ ขมวดคิ้ว คนที่ไม่เกี่ยวข้อง คำพูดนั้นทำให้เธอนึกถึงบันทึกในสมุดทันที “เรื่องนี้อย่าบันทึกไว้ในเอกสารบริษัท” หากคุณนำทัพกังวลเพียงเรื่องผลประโยชน์ทางธุรกิจ เขาอาจไม่จำเป็นต้องระมัดระวังถึงขนาดนั้น แต่ถ้าสิ่งที่เขาปกปิดมีผลกระทบต่อบุคคลอื่นด้วย เหตุผลที่เขาแยกเอกสารเหล่านั้นออกจากระบบบริษัทก็อาจซับซ้อนกว่าที่พวกเขาคิด
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 215 ห้องที่ถูกล็อค
จอมทัพเอ่ยขึ้นพลางหันไปมองประตูทางเดินด้านใน สีหน้าของเขาเคร่งขรึมลงเล็กน้อย ราวกับความทรงจำบางอย่างที่ถูกเก็บไว้เนิ่นนานกำลังค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง แพรมุกรีบเงยหน้ามองเขา “ห้องทำงานอีกห้องหนึ่ง?” “หลังจากพ่อเสีย ห้องนั้นก็แทบไม่มีใครเข้าไปอีก” จอมทัพเว้นช่วง ก่อนจะวางสมุดบันทึกลงบนชั้นไม้ชั่วคราว เขาใช้ปลายนิ้วลูบสันปกที่มีตัวอักษร R.C. อย่างแผ่วเบา แววตาลึกล้ำคล้ายกำลังพยายามเชื่อมโยงเรื่องราวในอดีตเข้าด้วยกัน “ตอนเด็กๆ ฉันเคยถามพ่อว่าทำไมต้องมีห้องทำงานสองห้อง พ่อบอกว่าห้องหนึ่งใช้ทำงาน ส่วนอีกห้องใช้เก็บเรื่องที่ไม่ควรปะปนกับงาน” แพรมุกขมวดคิ้ว “เก็บเรื่องที่ไม่ควรปะปนกับงาน?” “ฉันก็เคยถามแบบเธอนั่นแหละ แต่พ่อไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม” “แล้วห้องนั้นอยู่ที่ไหนคะ?” จอมทัพหันไปมองสุดทางเดินชั้นบน “ตรงนั้น” เขาชี้ไปยังประตูไม้บานหนึ่งซึ่งอยู่ถัดจากห้องนอนเก่าของบิดาออกไปไม่ไกล ประตูมีสีเข้มกว่าบานอื่นเล็กน้อย ลูกบิดทองเหลืองหม่นลงตามกาลเวลา ขณะที่กรอบประตูมีรอยขีดข่วนบางๆ
You May Also Like
