تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 5 คำลาที่ถูกฉีก
تاريخ النشر:
2026-07-24 19:55:20"คุณแพรมุกดาอยู่ที่สำนักงานใหญ่เทวาภิรมย์กรุ๊ปครับ" จอมทัพลุกขึ้นยืนทันที เขารั้งสูทสีดำเข้มให้เข้าที่ ใบหน้านิ่งขรึม จ้องมองคณะกรรมการทั้งหมดในห้องที่ต่างก้มหน้าก้มตาหลบสายตาที่น่ากลัวนั้น
"สั่งการณ์ออกมา...เลื่อนประชุมทั้งหมด" เสียงของเขาเย็นเยียบราวกับขั้วน้ำแข็ง
"แต่ว่า..."
"ฉันบอกว่า...ให้เลื่อนประชุมออกไปทั้งหมด" น้ำเสียงเรียบนิ่งนั้นแฝงไปด้วยพลังงานที่ทำให้ไม่มีใครกล้าโต้แย้ง เขาหยิบกุญแจรถขึ้นมา ดวงตาคมเต็มไปด้วยความแน่วแน่
"ถ้าเธออยากหย่า...อย่างน้อย...ก็ควรมาพูดต่อหน้าฉัน"
ไม่ถึงสี่สิบนาทีต่อมารถสปอร์ตหรูสีดำเงาสนิทก็แล่นเข้าสู่สำนักงานใหญ่เทวาภิรมย์กรุ๊ป พนักงานทุกคนต่างแตกตื่นเมื่อเห็นเจ้าของอาณาจักรหิรกุญวรเดชก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าเย็นชา บอดี้การ์ดร่วม 20 คนรีบลงมายืนรอเขาที่ด้านหน้าบริษัทเทวาภิรมย์กรุ๊ปจนทำให้พนักงานและคนในบริษัทเริ่มเต็มไปด้วยความโกลาหล
ขณะเดียวกันบนชั้นยี่สิบห้าแพรมุกกำลังเซ็นเอกสารแต่งตั้งตัวเองเข้ารับตำแหน่งรองประธานบริหาร เธอเพิ่งวางปากกาลงน้ำหมึกยังไม่ทันแห้งสนิท เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอย่างร้อนรนตามมาด้วยเลขาและธนา ที่ปรึกษาการทำงานของเธอที่เดินพรวดพราดเข้ามาอย่างตื่นตระหนก
"คุณแพรมุกคะ! คุณหสดินทร์มาที่บริษัทค่ะ" แพรมุกชะงักเพียงเสี้ยววินาที เธอยกสายตาขึ้นมองเลขาและคุณธนาพลางยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะวางปากกาลงอย่างสงบนิ่ง
"มาไวกว่าที่คิดแหะ...เชิญเขาเข้ามาคุณสา" เลขานุการอึ้งไม่ต่างจากคุณธนาที่ยืนอยู่ข้างๆ
"แต่...สีหน้าคุณหสดินทร์ดูไม่ค่อยดีเลยนะครับคุณหนู" คุณธนาเอ่ยเสริม ทำให้แพรมุกยกมุมปากเป็นรอยยิ้มบางอีกครั้ง
"ไม่เป็นไร ยังไงสักวันหนึ่ง...เขาก็ต้องชินกับการที่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงคนเดิมอยู่ดี"
ทันทีที่สิ้นเสียงประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกเสียงดังด้วยแรงกระแทก จอมทัพก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่มองรู้ว่าความโกรธกำลังกลืนกินเขาทั้งร่าง
ในมือของเขา...คือหนังสือขอหย่าฉบับเดียวกับที่เธอเพิ่งส่งไป เสียงประตูปิดลงทำให้บรรยากาศภายในห้องทำงานกว้างขวางและเงียบสนิท แพรมุกส่งสายตาหาเลขาและคุณธนาให้ออกไปก่อน พลางหันไปสบเข้ากับดวงตาคมของจอมทัพ ชายหนุ่มวางซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะทำงานของเธอ
"อธิบายมา" น้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่แฝงแรงกดดันมหาศาล แพรมุกเหลือบมองซองเอกสารเพียงครู่ ก่อนหยิบแก้วกาแฟพลางยกถ้วยกาแฟอย่างไม่ทุกข์ร้อนใดๆ
"เอกสารก็บอกหัวข้อชัดเจนนี่...ยังจะให้อธิบายอะไรอีก" จอมทัพจ้องเธอไม่วางตา
"ฉันถามอีกครั้ง สรุปมันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่แพร" แพรมุกยิ้มบางพลางนั่งลงบนเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย
"ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนี่"
"มี...มีสิ มันต้องมีแน่ๆ เมื่อวานเธอยังยิ้มแป้น แต่หลังจากที่เซ็นทะเบียนสมรส...เธอกลับทำเหมือนเกลียดฉันมาก" เขาตอบทันที หญิงสาวค่อยๆ วางถ้วยกาแฟลง เสียงกระทบจานรองดังแผ่วเบาท่ามกลางความเงียบของห้อง
"แล้วถ้าฉันบอกว่า...ฉันเพิ่งตายมาล่ะ" จอมทัพนิ่งไป นั่นยิ่งทำให้แพรมุกหัวเราะออกมาเบาๆ
"เห็นมั้ย...แค่พูดความจริง คุณยังไม่เชื่อเลย"
"ฉันไม่ชอบเรื่องตลกแพร เธอก็รู้ดี..." เขาขบกรามแน่น จ้องมองใบหน้ายิ้มเยาะของเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
"ใช่ฉันรู้...แต่คุณรู้มั้ย...ว่าชีวิตแต่งงานของฉันกับคุณ มันตลกยิ่งกว่านั้น" คำพูดนั้นทำให้ใบหน้าของจอมทัพเคร่งเครียดขึ้น เขาเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาหยุดตรงหน้าเธอ ระยะห่างเหลือเพียงก้าวเดียวก่อนมือหนาจะคว้าเอวบางพลางขยับเข้าแนบอกหนา แต่แพรมุกกลับนิ่งสนิทดวงตากลมนั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีเหล็กดำอย่างว่างเปล่า
"แพรมุก...เธอมองฉันเหมือนคนแปลกหน้าทั้งที่เมื่อวาน...เราเพิ่งจะ..." ใบหน้าสวยยิ้มเยาะอีกครั้ง
"เมื่อวานสำหรับคุณ" แพรมุกเงยหน้าสบตาเขา
"แต่สำหรับฉัน...มันผ่านมาห้าปีแล้ว" ประโยคนั้นทำให้จอมทัพขมวดคิ้วแน่น เขาไม่เข้าใจแต่ดวงตาของผู้หญิงตรงหน้า...ไม่ได้กำลังโกหกในนั้นมีทั้งความเจ็บปวด ความผิดหวัง และความอาลัยที่คนคนหนึ่งไม่มีทางสร้างขึ้นมาได้ภายในคืนเดียว แพรมุกผละออกจากอ้อมกอดของคนตรงหน้า
"คุณหสดินทร์...ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันเคยไม่ต้องการเงินของคุณ ไม่เคยต้องการทรัพย์สิน ไม่ต้องการหุ้นหรืออะไรทั้งนั้น และวันนี้ฉันต้องการแค่ลายเซ็นของคุณในใบหย่านั่นเท่านั้น" จอมทัพก้มมองหญิงสาวนิ่งก่อนเอื้อมมือหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมา เขาพลิกดูทีละหน้าอย่างช้าๆ
จากนั้น...ภายในความเงียบของห้อง
ฉีก!
เสียงกระดาษขาดดังลั่นห้องแพรมุกเบิกตากว้าง เศษเอกสารสีขาวปลิวร่วงลงเต็มพื้น จอมทัพปล่อยเศษกระดาษออกจากมือด้วยใบหน้าเรียบนิ่งและเย็นชา ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"ฉันไม่เซ็น"
"คุณ...มีสิทธิ์อะไรถึงทำแบบนี้"
"ในฐานะสามีไงล่ะแพร" เขารั้งร่างบางมากอดแน่นในขณะที่แพรมุกพยายามจะดิ้นออก
“ปล่อยจอมทัพ...”
"ในฐานะผัวของเธอ...ฉันมีสิทธิ์ทุกอย่าง" แพรมุกหัวเราะอย่างเหลืออดก่อนจะผลักร่างสูงออก
"คุณเพิ่งจำได้หรือว่าตัวเองเป็นสามีอ่า" จอมทัพชะงักไปเสี้ยววินาทีก่อนเอ่ยประโยคที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เคยคิดว่าจะพูด
"ฉันไม่รู้หรอกนะว่า เธอไปเจออะไรมาถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้แต่ตั้งแต่วันนี้...ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอเดินหนีฉันอีก" แพรมุกมองด้วยใบหน้ายิ้มเยาะ
คำพูดหนักแน่นของจอมทัพยังดังก้องอยู่ในโสตประสาทของหญิงสาว แพรมุกก้มมองเศษกระดาษที่กระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น เอกสารหย่าที่เธอให้ทนายร่างขึ้น...ถูกเขาฉีกทิ้งต่อหน้าต่อตาอย่างไม่รีรอ เธอถอนหายใจลึกอย่างเหน็ดเหนื่อย
ชาติที่แล้ว...แค่เขาเรียกชื่อเธอเบาๆ หัวใจของเธอก็เต้นแรงแล้วเหมือนจะตายแล้ว ยิ่งถ้าเขาโกรธขนาดนี้เธอคงจะร้องไห้เสียใจเพราะกลัวเขาจะโกรธ จะเกลียดเธอ แต่ในชาตินี้...ทั้งที่เขายืนอยู่ตรงหน้า ทั้งที่เขากอดเธอแน่น ทั้งที่เขาดูต้องการเธอมากขนาดนี้ แต่หัวใจของเธอกลับไม่เหลือความรู้สึกใดอีก แพรมุกเงยหน้าสบตาเขาที่ยืนอยู่ไม่ห่าง
"คุณคิดว่าแค่ฉีกเอกสารแล้วทุกอย่างจะจบหรือจอมทัพ" เสียงของเธอเรียบแต่หนักอึ้งจนชายหนุ่มชะงักไป
"ถ้าเธอส่งมาอีก...ฉันก็จะฉีกอีก ถ้าส่งสิบครั้ง...ฉันก็ฉีกสิบครั้ง ถ้าส่งร้อยครั้ง...ฉันก็ฉีกร้อยครั้ง" น้ำเสียงของหสดินทร์ราบเรียบแต่หนักแน่นเสียจนไม่มีใครสงสัยว่าเขาพูดจริง แพรมุกหัวเราะเบาๆ
"งั้นคุณก็คงต้องเปลืองแรงหน่อยนะ เพราะฉันจะส่งมันไปทุกวัน" จอมทัพจ้องเธอนิ่ง ผู้หญิงตรงหน้าดื้อรั้นกว่าที่เขาเคยรู้จักหรือบางที...เขาอาจไม่เคยรู้จักเธอจริงๆ เลย
أحدث فصل
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 294 เด็กหญิงที่ถูกสับเปลี่ยนตัว
“ผมอยู่ข้างในครับ…”เสียงของอาชิตแหบพร่า ก่อนจะไอออกมาอย่างหนัก“น้ำใส…ลูกมาถึงแล้วใช่ไหม?”“พ่อ! หนูอยู่นี่ค่ะ พ่อไม่ต้องกลัวนะ หนูจะพาพ่อออกมา!”“อย่าเพิ่งเปิดประตู!”อาชิตรีบห้าม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความร้อนรน“ฟังพ่อให้ดี ประตูบานนี้ไม่ได้มีไว้ขังคน แต่มันมีไว้ปกป้องสิ่งที่อยู่ข้างใน ถ้าเปิดโดยไม่มีตราประทับ พวกเธอจะไม่มีวันได้เห็นความจริงทั้งหมด”แพรมุกขมวดคิ้ว“คุณอาชิตคะ ฉันแพรมุกค่ะ ทำไมคุณถึงเรียกฉันด้วยชื่อยูนะ?”ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนเสียงของอาชิตจะดังขึ้นอีกครั้ง“เพราะนั่นคือชื่อที่พ่อของเธอตั้งให้…และฉันเป็นคนรับปากเขาว่าจะปกป้องเธอจนกว่าจะถึงวันที่เธอกลับมาที่นี่”แพรมุกนิ่งงัน“คุณรู้จักพ่อฉันจริงๆ ใช่ไหมคะ?”“ฉันรู้จักมัตสึโตะดีกว่าที่เธอคิด เขาไม่ได้เป็นเพียงผู้รับโอนที่ดิน แต่เป็นทายาทสายตรงของตระกูลมาราวาชิ ส่วนแม่ของเธอก็เป็นคนที่ช่วยเก็บรักษาหลักฐานทั้งหมดเอาไว้”จอมทัพขยับเข้ามาใกล้ประตู“แล้วเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินเฟสสามล่ะครับ?”“ที่ดินผืนนี้เป็นมรดกของตระกูลมาราวาชิ ไม่เคยมีการขายหรือโอนกรรมสิทธิ์อย่างสมบูรณ์ เอกสารที่พวกคุณพบเป็นเพียงสัญญาที่ถูกจัดทำขึ้นเพ
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 293 ศาลเจ้าเก่า
“เราจะไปช่วยอาชิตที่ศาลเจ้า แต่ฉันต้องเตือนพวกเธอก่อน ที่นั่นอาจมีคนของพวกมันอยู่มากกว่าที่เราคิด”“ฉันไม่สนค่ะ ขอแค่ช่วยพ่อออกมาให้ได้ก็พอ” ธารธาราตอบทันที“ฉันเข้าใจ แต่ถ้าเธอบุกเข้าไปโดยไม่ระวัง เราอาจต้องเสียคนเพิ่มอีก”จอมทัพหันไปหาแพรมุก เห็นใบหน้าของเธอยังคงซีดจากการสูดควันไฟ เขาจึงเอื้อมมือมาจับไหล่ทั้งสองข้าง“ส่วนเธอ ถ้าเกิดอะไรขึ้นต้องอยู่ข้างฉัน ห้ามแยกตัวไปไหนเด็ดขาด”แพรมุกสบตาเขา“ฉันรับปากว่าจะระวังตัวค่ะ แต่ถ้าเจอหลักฐานสำคัญ ฉันก็ต้องดูให้แน่ใจ”“แพร…”“ฉันไม่อยากให้เรื่องเมื่อสิบสองปีก่อนเกิดขึ้นซ้ำอีกแล้วค่ะ”แววตาของหญิงสาวจริงจังจนจอมทัพไม่อาจโต้แย้ง เขาถอนหายใจ ก่อนพยักหน้ารับอย่างจำยอม“ก็ได้ แต่เธอต้องทำตามที่ฉันบอกทุกอย่าง”ไม่นานนัก รถยนต์หลายคันก็เคลื่อนออกจากคฤหาสน์ มุ่งหน้าสู่พื้นที่เฟสสามของ The River Crownระหว่างทาง ชรินทร์รายงานข้อมูลผ่านโทรศัพท์เป็นระยะ“นายใหญ่ครับ เราพบสัญญาณรบกวนบริเวณถนนด้านหลังศาลเจ้า กล้องวงจรปิดในรัศมีห้าร้อยเมตรถูกตัดสัญญาณทั้งหมดแล้วครับ”“มีทางเข้าอื่นไหม?”“มีครับ ทางเดินเก่าทางทิศตะวันออก แต่ค่อนข้างแคบ รถยนต์เข้าไปไม่ได้
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 292 ชื่อผู้รับรองสิทธิ์อีกหนึ่งคน
แพรมุกยังคงมองภาพถ่ายบนแท็บเล็ตอยู่นาน ราวกับกำลังพยายามค้นหาคำตอบจากเงาดำที่ปรากฏอยู่ในภาพ“จอมทัพคะ…”“ว่าไง?”“ถ้าผู้รับโอนเป็นมัตสึโตะจริง ทำไมเอกสารถึงยังไม่มีลายเซ็นคะ? แล้วทำไมต้องกำหนดให้ผู้สืบสายเลือดของตระกูลมาราวาชิเป็นคนรับรองด้วย?”จอมทัพเดินเข้ามายืนข้างเธอ ก่อนจะก้มมองเอกสารที่ชรินทร์ส่งมาให้“อาจเป็นเงื่อนไขที่เจ้าของที่ดินเดิมกำหนดไว้ หรือไม่ก็เป็นข้อตกลงบางอย่างที่ทำขึ้นเพื่อป้องกันการยึดครองโดยมิชอบ”“แต่ถ้าเป็นแบบนั้น คนที่ต้องการที่ดินผืนนี้ก็ไม่จำเป็นต้องฆ่าใครเลยนี่คะ แค่ทำตามขั้นตอนให้ถูกต้องก็พอ”“เว้นเสียแต่ว่าพวกมันไม่สามารถทำตามขั้นตอนได้”แพรมุกเงยหน้าขึ้นสบตาเขาจอมทัพใช้นิ้วแตะตรงช่องลายเซ็นที่ยังว่างอยู่“ถ้ามีเงื่อนไขบางอย่างที่ทำให้การโอนกรรมสิทธิ์ไม่สามารถเกิดขึ้นได้โดยง่าย พวกมันก็ต้องกำจัดอุปสรรคก่อน และคนที่รู้ความจริงทั้งหมดอาจเป็นอาชิต”“หรือไม่ก็คนที่อยู่ในศาลเจ้า…”เสียงของธารธาราดังขึ้นอย่างแผ่วเบาทั้งสองหันไปมองเธอหญิงสาวยังคงจ้องภาพถ่ายบนแท็บเล็ต ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น“มีเรื่องหนึ่งที่ฉันไม่เคยเล่าให้ใครฟังค่ะ”“เรื่องอะไร?” แพรมุก
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 291 ตัวแปรสำคัญ
ชรินทร์เลื่อนภาพถ่ายจากกล้องวงจรปิดขึ้นบนหน้าจอแท็บเล็ต ก่อนจะยื่นให้จอมทัพดู“เมื่อประมาณยี่สิบนาทีที่แล้ว มีรถตู้สีดำสองคันเข้าไปในพื้นที่เฟสสามครับ แต่ไม่ผ่านทางเข้าหลัก พวกมันใช้ถนนบริการด้านหลังซึ่งเป็นทางเก่าที่เชื่อมกับศาลเจ้า”จอมทัพรับแท็บเล็ตมาดู ภาพจากกล้องค่อนข้างมืด แต่ยังพอมองเห็นชายฉกรรจ์หลายคนลงจากรถ ก่อนจะช่วยกันขนบางอย่างเข้าไปด้านใน“เห็นหน้าคนพวกนี้ไหม?”“ไม่ชัดครับ พวกมันสวมหมวกและปิดบังใบหน้า แต่ผมตรวจสอบทะเบียนรถแล้ว เป็นทะเบียนปลอมทั้งสองคัน”“แล้วมีคนออกมาจากพื้นที่หรือเปล่า?”ชรินทร์นิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะเปิดภาพอีกภาพหนึ่ง“มีครับ แต่เป็นภาพจากกล้องตัวสุดท้ายก่อนสัญญาณจะถูกตัด”แพรมุกขยับเข้าไปดู ภาพนั้นเป็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงทางเดินด้านข้างศาลเจ้า เขาสวมเสื้อคลุมสีเข้มและหันหลังให้กล้อง ทว่าบริเวณข้อมือซ้ายกลับมีรอยแผลเป็นรูปกากบาทที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนหัวใจของแพรมุกกระตุกวูบ“คนนี้…”จอมทัพเงยหน้าขึ้นทันที“เธอรู้จักเขา?”“รอยแผลที่ข้อมือค่ะ ฉันเคยเห็นมันมาก่อน”“ที่ไหน?”แพรมุกกลืนน้ำลาย ก่อนตอบเสียงเบา“บนข้อมือของอาคม”ธารธาราสะดุ้งเฮือก“เป็นไปไม่ได้
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 290 ศาลเจ้าเก่าของตระกูล
“ธารธารา ใครโทรมา?” แพรมุกถามหญิงสาวไม่ตอบ เธอกำโทรศัพท์แน่น ก่อนจะยกขึ้นแนบหูอีกครั้ง“คุณต้องการอะไรจากครอบครัวฉันกันแน่!”เสียงหัวเราะจากปลายสายดังขึ้นอย่างเยือกเย็น“ฉันต้องการสิ่งที่อาชิตเก็บเอาไว้ และเธอเองก็รู้ดีว่ามันอยู่ที่ไหน”“ฉันไม่รู้!”“อย่าโกหกเลย ธารธารา พ่อของเธอคงไม่ได้เลี้ยงลูกสาวให้โง่เขลาถึงขนาดนั้นหรอก”ธารธาราหน้าซีด เธอหันไปมองแพรมุก ก่อนจะพูดออกมาอย่างยากลำบาก“ถ้าคุณแตะต้องพ่อฉันแม้แต่ปลายเล็บ ฉันจะไม่ปล่อยคุณไว้แน่!”“งั้นก็พาคนของเธอมาที่พื้นที่เฟสสามของ The River Crown ก่อนเที่ยงคืน”จอมทัพที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วทันที“พื้นที่เฟสสาม?”เสียงจากปลายสายยังคงพูดต่อ“ที่นั่นมีสิ่งที่พวกเธอต้องการอยู่ และมีบางคนกำลังรอพวกเธออยู่ด้วย”“แล้วพ่อฉันล่ะ!”เสียงจากปลายสายยังคงพูดต่อ“ที่นั่นมีสิ่งที่พวกเธอต้องการอยู่ และมีบางคนกำลังรอพวกเธออยู่ด้วย”“แล้วพ่อฉันล่ะ!”“ถ้าอยากพบอาชิต ก็มาให้ตรงเวลา”สิ้นเสียงนั้น สายก็ถูกตัดไปธารธาราลดโทรศัพท์ลงอย่างหมดแรง ร่างกายสั่นเทาไปหมด“พื้นที่เฟสสามของ The River Crown…” แพรมุกพึมพำจอมทัพหันไปหาชรินทร์ทันที“ตรวจสอบพื้นที่
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 289 ภาพของคนสามคน
“มัตซึคาโตะ…”แพรมุกทวนชื่ออีกครั้ง หัวใจพลันเต้นแรงขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุชายคนนี้คือฝาแฝดของมัตซึโตะ และเปลี่ยนชื่อเป็นชื่ออาคม และเป็นบุคคลที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ไฟไหม้เมื่อสิบสองปีก่อนแต่เหตุใดอาชิต เศวตพรหมจึงต้องสั่งให้ธารธาราปฏิเสธว่าไม่รู้จักเขา?“ธารธารา เธอจำได้ไหมว่าพ่อพูดถึงมัตซึคาโตะว่าอย่างไรอีก?”ธารธาราส่ายหน้า“พ่อไม่ได้อธิบายอะไรเลยค่ะ ท่านแค่ย้ำว่าห้ามพูดชื่อนี้กับใครเด็ดขาด โดยเฉพาะคนที่มาจากตระกูลของมัตซึโตะ”“แล้วเอกสารที่พ่อให้เธอเก็บไว้ล่ะ อยู่ที่ไหน?”“อยู่ที่บ้านค่ะ แต่ฉันไม่เคยเปิดดู พ่อบอกว่าต้องรอจนกว่าท่านจะอนุญาต”จอมทัพขมวดคิ้ว“แปลก…ถ้าอาชิตรู้เรื่องทั้งหมด ทำไมถึงไม่เอาเอกสารนั้นไปทำลายเสียตั้งแต่แรก?”“บางทีเขาอาจไม่ได้ต้องการทำลายมัน” แพรมุกเอ่ยขึ้น “แต่ต้องการเก็บมันไว้เป็นหลักฐานต่อรองกับใครบางคน”ธารธาราหันมามองเธอ“เธอหมายความว่าพ่ออาจกำลังปกป้องใครอยู่?”“ฉันไม่แน่ใจ แต่ถ้าอาชิตรู้จักมัตซึคาโตะมานาน และยังเก็บเอกสารที่เกี่ยวข้องกับเรื่องเมื่อสิบสองปีก่อนไว้ แสดงว่าเขาต้องมีเหตุผลบางอย่าง”จอมทัพมองหญิงสาวทั้งสอง ก่อนจะหันไปสั่งชริน
قد تعجبك أيضًا
BAD GUY ล่ารักเดิมพัน
ลำเจียก41.6K وجهات النظرดอกรักของฟาร์ริก
Time To Love33.5K وجهات النظرเมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]
ลูกพีช10.1K وجهات النظرของรัก มาเฟียร้าย
เด็กหญิงพุงกลม10.0K وجهات النظرBAD GUYS พิษรัก มาเฟียแฟนเก่า
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.228 وجهات النظرรอยบาปใต้เงาทมิฬ
มุนดัล650 وجهات النظرหย่ารักมาเฟียร้าย
เจ้านู๋อลิซ2.4K وجهات النظرเมียนอกสายตาของเฮียเมฆ (เมฆาร้าย)
กระปุกอ้วน22198 وجهات النظر
