บบที่ 23 ลักพาตัว

บริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง ALICE ของสกุลเจียงที่บริหารโดยเจียงกั๋วเชา ทำการค้าและเป็นผู้ผลิตสินค้าเกรดเอ ด้านเครื่องสำอางมานานปี ค้าขายไปไกลถึงต่างประเทศ ที่สำคัญก็คือเป็นคู่แข่งของซูหลิง

 ตอนนี้ยอดขายบริษัทของเขาตกลงถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ เพราะลูกค้าที่ใช้สินค้าประเภทครีมบำรุงผิวของเขา เกิดอาการแพ้อย่างรุนแรง จนเป็นประเด็นร้อนในโลกออนไลน์ เขาต้องจ่ายเงินก้อนโตให้กับผู้เสียหาย เพื่อไม่ให้เรื่องบานปลายออกไป แถมตอนนี้ยังได้ทราบข่าวร้ายมาอีกว่า 

ซูหลิงกำลังทำโปรเจกต์ใหญ่เกี่ยวกับน้ำหอมตัวใหม่ ที่กำลังจะเปิดตัวเร็ว ๆ นี้ ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป แล้วยังแก้เกมไม่ได้ ยอดขายบริษัทของเขาคงต้องตกลงไปอีก ซึ่งจะส่งผลต่อราคาหุ้นของบริษัท ถึงเวลานั้นการจะกอบกู้สถานการณ์ที่วิกฤตคงยากลำบากยิ่งกว่าเดิม 

 ถ้าอย่างนั้นแล้วเขาควรจะทำยังไงดี เขาหรี่ตาที่คล้ายกับคนเจ้าเล่ห์พร้อมอัดบุหรี่อย่างแรง แล้วค่อย ๆ พ่นควันขาวออกมาอย่างช้า ๆ จมดิ่งอยู่ในความครุ่นคิด

 ใกล้สวนสาธารณะทางทิศใต้ของซูโจว

มีโกดังเปลี่ยวร้างไร้ผู้คนสัญจรอยู่แห่งหนึ่ง มีคนสี่คนนั่งล้อมวงอยู่ข้าง ๆ กองไฟกินเบียร์กันอยู่ หัวหน้าคือคนที่มีรูปร่างเหมือนหมีควายไว้ผมทรงสกินเฮดชื่อ "เฉินฟันทอง" มันลงมือโหดเหี้ยมหมดจด ใช้ชีวิตเข้าแลกกับเงินทอง รับจ้างทำงานสกปรกทุกอย่าง ในโลกใต้ดินมันจัดได้ว่ามีชื่อเสียงอยู่บ้าง อย่างน้อย ๆ ขาใหญ่ในเมืองนี้ต้องไว้หน้ามันอยู่สามส่วน 

 จู่ ๆ ก็มีรถยนต์หรูคันหนึ่งขับแล่นเข้ามาจอดพร้อมเลื่อนกระจกลงครึ่งหนึ่ง เป็นเพราะไร้แสงไฟถนนหากไม่เข้ามาดูใกล้ ๆ จะไม่มีทางเห็นโฉมหน้าคนที่นั่งอยู่ในรถ เฉินฟันทองเดินเข้าไปใกล้กระจกรถยนต์ พลางโค้งคำนับอย่างนอบน้อม 

            "สวัสดีครับผมเฉินฟันทอง ยินดีที่ได้รับใช้ครับ"

 ถึงจะเป็นนักเลง แต่ก็ต้องรู้จักมารยาทการเข้าสังคม

 "อืม งานนี้คือลักพาตัวซูหลิง นี่คือรูปถ่ายพร้อมประวัติของเธอ แต่จำไว้ห้ามทำร้ายเธอโดยเด็ดขาด ฉันโอนเงินให้แล้วหนึ่งล้าน หากงานสำเร็จฉันจะโอนให้อีกหนึ่งล้าน"

 "รับทราบครับ"

 พอมันได้ยินว่า มีเงินเข้ามาในบัญชีก้อนใหญ่ มันถึงกับยิ้มกว้าง โชว์ฟันทองเหลืองอร่าม งานดี ๆ ไม่ใช่จะมีบ่อย นาน ๆ จะมีงานใหญ่จ่ายหนักสักที มันโค้งตัวแสดงความเคารพอย่างนอบน้อม ค้างในท่านั้นอยู่เนิ่นนาน จนรถยนต์หรูลับสายตาไป

 ซูหลิงบิดตัวด้วยความขี้เกียจ วันนี้เธอรู้สึกเหนื่อยมาก ทั้งประชุมผู้ถือหุ้น ทั้งตรวจดูโรงงาน เธอเหนื่อยจนไม่อยากขับรถกลับบ้านเอง ก็เลยให้คนขับรถมารับที่หน้าบริษัท ขณะที่จะเซ็นงานแฟ้มสุดท้ายก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

 "ฮัลโหล สวัสดีครับผมฉินฟ่าน"

 "สวัสดีค่ะแหมคงเป็นเรื่องจริงนะคะ ที่ว่าคนรักกันมักจะใจตรงกัน ฉันกำลังจะโทรหาคุณพอดีเลยค่ะ"

 ซูหลิงหยอดคำหวานใส่หนุ่มรูปหล่อ

 "พอดีผมมาเดินเล่นแถวนี้ แล้วรู้สึกหิวข้าวน่ะ นี่ก็จะหกโมงเย็นแล้ว สนใจไปทานข้าวกับผมไหมครับ"

 สำหรับเขาแล้ว ชอบที่ซูหลิงเป็นสาวงามหยดย้อย เธอทำงานเก่ง แถมยังมีนิสัยขี้เล่นชอบหยอกเขา ดู ๆ ไปเธอก็มีใจให้เขา ส่วนคุณปู่ก็ปูพรมแดง รอเขามาเป็นหลานเขยอยู่แล้ว 

 เขาเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ชีวิตใหม่ไม่อยากมีข้อบังคับผูกมัดมากมายว่า จะต้องผัวเดียวเมียเดียว ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วมีความสุข เขาก็อยากจะมีสาวงามหลาย ๆ คน คอยอยู่ข้างกาย

 "คุณต้องใช้ปากป้อนนะคะ ฉันถึงจะไป"

 คำพูดของซูหลิง ชวนให้เขาคิดฟุ้งซ่านอีกแล้ว

 "นี่คุณกำลังพูดจาลวนลามผมอยู่นะ คืนนี้พระจันทร์เต็มดวงซะด้วย คุณไม่กลัวผมกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่ากลืนกินคุณทั้งตัวเลยหรือไง"

 "ฮิฮิ ฉันจะบอกความลับให้ฟังดีไหมคะ

ฉันน่ะหวานไปทั้งตัวเลยนะ คุณไม่อยากลองชิมดูหน่อยเหรอคะ"

 "อยากสิครับ งั้นอีกสิบห้านาทีเจอกันที่หน้าบริษัทนะครับ ท่านประธานคนสวย"

 ฉินฟ่านวางสายเสร็จ ก็รีบเดินไปที่บริษัทเธอทันที มันอยู่ไม่ไกลสักเท่าไรจากตรงนี้ เหลือแค่ข้ามสี่แยกนี้ก็จะถึงบริษัทแล้ว ขณะที่เขากำลังรอไฟแดงข้ามถนน

 "ขอโทษนะครับคุณ ผมชื่อกู่เทียนหยวน

ทำงานอยู่บริษัทแกรนด์เอเจนซี่ นี่นามบัตรของผมนะครับ"

 ผู้ชายวัยกลางคนสวมสูทสีน้ำเงินลงพุงหน่อย ๆ เอ่อไม่หน่อยละเขาเป็นคนอ้วนเลยต่างหาก แถมท่าทางเป็นคนขี้ร้อน เพราะเหงื่อเขาออกเยอะมาก

 "มีอะไรให้ช่วยเหรอครับ" ฉินฟ่านนึกว่าเขาหลงทาง

 "คุณสนใจจะเป็นดาราไหมครับ รูปร่างคุณดีหน้าตาหล่อเหลาแบบนี้ ผมรับรองเลยว่าแค่ปีเดียวคุณจะมีชื่อเสียงโด่งดัง เงินทองไหลมาเทมา"

 ตาลุงอ้วนพยายามโน้มน้าวเขา

 "ขอโทษนะครับ ผมไม่สนใจด้านการ

แสดงจริง ๆ พอดีผมมีนัดคงต้องขอตัวก่อนนะครับ" ฉินฟ่านพูดจบ หูของเขาก็ได้ยินเสียงแถวฝั่งบริษัทเมมโมรี่

            เอี๊ยด…

 เสียงเบรกลากล้อของรถตู้สีดำจอดหน้าบริษัท มีชายสี่คนสวมหน้ากากผีปิดบังโฉมหน้าลงมาจากรถ แล้วอุ้มซูหลิงขึ้นรถอย่างรวดเร็ว แล้วขับออกไป 

 ใจของฉินฟ่านสั่นไหวอย่างรุนแรง เขาเพิ่งรู้สึกตัวตอนนี้เองว่า ในใจของเขาซูหลิงสำคัญมากถึงเพียงไหน 

 ร่างฉินฟ่านดีดตัวพุ่งออกไปราวลูกกระสุนเหมือนไม่กลัวว่ารถยนต์ที่แล่นผ่านไปมาจะชนเอา กู่หยวนเทียนเบิกตามองตามอย่างตกใจ ผู้ชายคนนี้คงสะกดคำว่าตายไม่เป็น

 ฉินฟ่านไม่ได้วิ่งตามรถตู้ เพราะเขาเห็นแล้วว่ามันตบไฟจะเลี้ยวขวา เขาวิ่งอย่างสุดกำลังไปทางขวาเพื่อดักหน้ามันทันที

 "หลีกหน่อย หลีกหน่อย"

 ตอนเย็นเลิกงานแบบนี้มีคนเดินบนทางเท้ามีมากเกินไป หากเป็นแบบนี้คงไล่ไม่ทันแน่ ๆ เขาคิดพลางตัดสินใจวิ่งไปที่ถนนแล้วกระโดดตีลังกาเหยียบขึ้นไปบนหลังคารถสีแดงที่กำลังแล่นผ่านอย่างรวดเร็ว 

 คนที่สัญจรไปมายังนึกว่ามีกองถ่ายหนังบู๊แอ็กชันเรื่องใหม่ มาถ่ายทำบนถนนสายนี้ในตอนนี้

 โครม!!!

 เนื่องจากรถคันสีแดงกำลังวิ่งอยู่ในช่วงจราจรคับคั่ง ถึงแม้ว่าเจ้าของรถจะรู้สึกว่า จู่ ๆ ก็มีเสียงเหมือนอะไรหนัก ๆ หล่นใส่บนหลังคารถ เขาก็ยังไม่กล้าเบรกอย่างกะทันหันเพื่อลงไปดู 

 เพราะกลัวว่ารถที่ขับตามหลังมาด้วยความเร็วจะชนท้ายเอา เพราะเหตุนี้รถคันสีแดงจึงพาฉินฟ่านร่นระยะทางได้อย่างรวดเร็ว 

 พอรถวิ่งผ่านสี่แยก เขากระโดดตีลังกาลงจากรถสีแดงแล้ววิ่งทะยานออกทางขวาอย่างรวดเร็ว ตัดหน้ารถบรรทุกน้ำดื่มแบบฉิวเฉียด 

 ตอนนี้สิ่งที่เขาทำได้ก็คือวิ่ง วิ่งอย่างสุดแรงเกิด จากนั้นเขาก็กระโดดตีลังกา ขึ้นไปบนหลังคารถซีดานสีขาว ที่แล่นผ่านมา ทางด้านข้าง 

 รถบรรทุกน้ำดื่มที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เห็นคนวิ่งตัดหน้ารถ เกิดตกใจเหยียบเบรกอย่างแรง เพราะกลัวชนคน จนน้ำดื่มหลุดจากเชือกนิรภัยที่รัดเอาไว้ แกลลอนน้ำดื่มร่วมเจ็ดสิบแกลลอนทยอยตกลงมาแตกกระจายเกลื่อนท้องถนน จนรถที่ตามหลังมาคันอื่น ๆ อีกเจ็ดถึงแปดคันต่างพากันเบรกสุดชีวิต

 ฉินฟ่านกระโดดออกจากรถซีดานสีขาว แล้วคว้าจับโครงเหล็กป้ายโฆษณาร้านค้า แล้วหมุนตัวขึ้นไปยืนบนป้าย เขาปีนป่ายขึ้นไปดาดฟ้าของอาคาร แล้วกระโดดข้ามจากอาคารหนึ่งไปอีกอาคารหนึ่ง เขากระโดดข้ามไปทั้งหมดหกอาคาร 

 ฉินฟ่านกระโดดลงมาจากดาดฟ้าอาคารสุดท้าย ก่อนตีลังกาลงบนถนน ในท่าคุกเข่าข้างหนึ่ง ซึ่งตอนนี้กำลังประจันหน้ากับรถตู้ในระยะเพียงสามสิบเมตรเท่านั้น ในที่สุดก็ตามทันจนได้ 

 "ไอ้บัดซบนี่เป็นใครวะดันมาขวางทาง เฮ้ยอาฟู่เหยียบมันให้เละเลย"

 เหตุการณ์ตื่นเต้นที่ชวนระทึกทุกอย่างนี้ถูกคนถ่ายคลิปเอาไว้ได้หลายคน

 บริเวณที่เขายืนเป็นสี่แยก ฝั่งเขากับรถตู้เป็นไฟแดง แต่ตอนนี้รถตู้กำลังขับพุ่งฝ่าไฟแดงเข้ามาจะชนเขา

 ฝั่งซ้ายมือเขาเป็นไฟเขียว เด็กนักเรียนสาวอายุประมาณสิบสองกำลังก้มหน้าเดินเล่นมือถือขณะเดินข้ามถนน โดยไม่ได้เอะใจแม้แต่น้อยว่ากำลังเข้ามาขวางในระยะประจันหน้าของพวกเขา

 ผู้คนต่างกรีดร้อง เมื่อเห็นรถตู้กำลังจะพุ่งชนเด็กสาวคนนั้น ฉินฟ่านสะกิดเท้าโผเข้าไปหาเธอราวกับค้างคาวยักษ์โอบกอดเธอเอาไว้ 

 แต่ทั้งคู่ยังคงถูกรถตู้ชนลอยกระเด็นไปไกลถึงสี่เมตร เด็กสาวปลอดภัยเพราะเขาเอาตัวบังไว้ เคราะห์ดีที่เขามีร่างเอ็นทองแดงกระดูกเหล็กจึงไม่เป็นอะไร

 "น้องสาว วันหลังเวลาข้ามถนนอย่ามัวแต่เล่นมือถืออีกนะครับ มันอันตราย"

 เด็กสาวพยักหน้าหงึก ๆ ด้วยความตกใจกลัว

 ฉินฟ่านดึงตัวเด็กสาวให้ลุกขึ้นยืน เด็กสาวตื่นตะลึงกับเหตุการณ์และตื่นตะลึงกับความหล่อขั้นเทพของเขา จนลืมที่จะเอ่ยคำขอบคุณ

 ฉินฟ่านวิ่งตามรถตู้ไปอย่างรวดเร็ว

โดยไม่มีอาการบาดเจ็บเลยแม้แต่ปลายก้อย ฝูงชนต่างปากอ้าตาค้าง ถ้าถูกรถชนแรง ๆ แบบเมื่อกี้ ปกติถ้าไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตไม่ใช่เหรอ นี่เขาเป็นซูเปอร์ฮีโร่แบบไออ้อนแมนหรือเปล่านะ

 "เฮ้ย! โดนชนแรงขนาดนั้น ไม่ตายเหรอวะ"

 "โอ้โห…โคตรเจ๋งเลยพี่ชาย"

 เสียงวัยรุ่นที่ยืนอยู่แถวนั้นตะโกนโห่ร้องด้วยความชื่นชมไล่หลังของเขา

 ตอนนี้เขาถูกรถตู้ทิ้งระยะห่างไปถึงห้าร้อยเมตร หากวิ่งตามต่อไปต้องตามไม่ทันแน่ เขาเห็นพนักงานส่งอาหารขับมอเตอร์ไซค์ผ่านมา เขาตัดสินใจกระโดดถีบ จนพนักงานคนนั้นกระเด็นตกรถ แล้วตัวเขาก็ลอยตัวขึ้นไปนั่งคร่อมรถแทน

 "โทษทีนะพี่ชายเกิดเหตุฉุกเฉิน ไปรอรับรถกับค่าทำขวัญที่สถานีตำรวจก็แล้วกัน"

 เขาตะโกนก่อนบิดคันเร่งจนเสียงรถดังกระหึ่มจากไปอย่างรวดเร็ว

 ตอนนี้ฟ้าเริ่มมืดค่ำแล้ว เขาบิดคันเร่งอย่างแรงเพื่อไล่ตาม แต่แล้วความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามา ต้องขุดรากถอนโคนคนชั่วที่ทำเรื่องอย่างนี้ ไม่อย่างนั้นซูหลิงอาจจะตกอยู่ในอันตรายอีกก็ได้ในวันข้างหน้า เขาจึงผ่อนคันเร่งให้ช้าลงแล้วค่อย ๆ ตามไปห่าง ๆ จนถึงโกดังร้างที่เป็นแหล่งกลบดานของพวกมัน

 เขาใช้เนตรอัคคีสำรวจดูรอบ ๆ บริเวณโกดังร้าน พวกมันมีคนมากถึงยี่สิบคน สุมท่อนไม้ก่อไฟในถังน้ำมัน ที่ตั้งกระจัดกระจายออกไปถึงแปดถัง ทำให้มีแสงสว่างพอสมควร ซูหลิงถูกนำไปมัดไว้ที่เสาต้นหนึ่งเพื่อรอคอยผู้ว่าจ้าง เขาใช้เนตรอัคคีซูมภาพเธอให้เข้ามาใกล้ ดูแล้วเธอยังคงปลอดภัยดี

 "ลูกพี่แม่สาวนี่แจ่มจริง ๆ ลูกพี่ไม่โชว์ลีลาฟัคกิ้งฮีโร่ ให้พวกเราเห็นเป็นบุญตากันสักหน่อยเหรอ"

 ไอ้หน้าสิวคิดจะประจบเอาใจลูกพี่

 "ไอ้พวกหน้าโง่ พวกมึงนี่มันสมองหมูปัญญาควายแท้ ๆ เลยแม่นี่นะคุณเจียงสั่งไว้แล้วว่าห้ามแตะต้อง ถ้าเราข่มขืนอีนี่ แล้วจะไปเก็บเงินกับคุณเจียงได้ยังไง 

 พวกมึงไม่ต้องห่วง เดี๋ยวรับเงินแล้วจะพาพวกมึงไปเหมาซาวน่าสามวันสามคืนกกผู้หญิงให้หายอยาก จนฟ้าเหลืองกันไปเลย"

 เฉินฟันทองด่าไปชุดใหญ่จนลูกน้องหัวเราะครื้นเครง

 ฉินฟ่านย่องเข้าไปหลบในมุมมืดอย่างเงียบ ๆ เขาเห็นเธอมีสีหน้าที่หวาดกลัวมากจนเขารู้สึกเจ็บปวดใจ แต่ก็ยังอดทนรออย่างใจเย็น เขากำลังรอคอยผู้ร้ายตัวจริงให้มาปรากฏตัว

 ในที่สุดรถยนต์คันหรูก็แล่นมาถึง เจียงกั๋วเชาในชุดสูทสีน้ำเงินเปิดประตูรถลงมา เฉินฟันทองรีบเดินออกไปต้อนรับทันที

 "เพราะบารมีของคุณเจียง พวกเราโชคดีที่งานราบรื่นครับ"

 "นี่เป็นฝีมือของแกเองเหรอเจียงกั๋วเชา

จับฉันมาทำไม เรียกค่าไถ่หรือไง ถ้าอยากได้เงินก็บอกมาเดี๋ยวฉันโอนให้ รีบบอกพวกมันให้ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นรับรองว่าแกไม่ได้ตายดีแน่"

 ซูหลิงโกรธจัดแต่ก็พยายามใจเย็น พูดจาต่อรองหาโอกาสรอด 

 "โอ้ดุดีนี่ ฮ่า ๆ แบบนี้ผมชอบ วันนี้อารมณ์หื่นของผมมันกำเริบขึ้นมา เลยว่าจะยัดเยียดความเป็นผัวให้คุณสักสองสามวัน ไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะปรนเปรอให้คุณมีความสุขแบบถึงใจเอง แล้วถ่ายรูปลับเฉพาะของคุณไว้เป็นที่ระลึกสักสองสามท่า คุณเป็นคนสวยมีหน้ามีตาในแวดวงธุรกิจ คงไม่อยากมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นนางเอกหนังเอกซ์ในโลกโซเชียลหรอกใช่ไหม เพราะฉะนั้นถ้าคุณยอมเชื่อฟังผมแต่โดยดี ก็ยกหุ้นบริษัทตระกูลซูให้ผม แล้วผมจะรักถนอมคุณเป็นอย่างดี ว่ายังไง"

 "ฝันไปเถอะไอ้สารเลว ฉันยอมตายซะดีกว่าจะยอมเป็นเมียแก"

 เธอจ้องเขาตาเขม็งด้วยความโกรธ 

 เพียะ!

 เจียงกั๋วเชาตบหน้าเธออย่างแรงจนบวมแดง ก่อนใช้มือจิกผมของเธอ

 "ปากดีนักนะอีนี่ พูดจาดี ๆ ไม่ยอมฟัง เดี๋ยวกูจะเล่นมึงให้หนำใจไปเลย เฮอะ ๆ มึงรู้หรือเปล่า สมัยนี้คนผลิตยาแม่งโคตรเก่งเลย แม่งมีทั้งยาปลุกเซ็กซ์ มีทั้งยาเสียสาวเยอะแยะไปหมด โอ๊ะ ๆ ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวมึงได้ลองแน่ ฮ่า ๆ"

 "อืม…พวกแกทำงานได้ดีมาก ไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรเอาไว้ใช่ไหม"

 เจียงกั๋วเชาหันไปคุยกับเฉินฟันทอง โดยไม่สนใจเธอชั่วคราว หมูอยู่ในอวยจะหนีไปที่ใดได้

 "พวกเราใส่หน้ากากลงมือรวดเร็วและใช้แผ่นป้ายทะเบียนปลอมครับ รับรองว่าตามรอยไม่เจอแน่นอนครับ"

 เฉินฟันทองพยายามพรีเซนต์งานให้ลูกค้าประทับใจ

 "ฮ่า ๆ ดีมากฉันจะโอนเงินอีกหนึ่งล้านงวดสุดท้ายให้"

เจียงกั๋วเชายิ้มอย่างอารณ์ดี ควักซิการ์ขึ้นมาจุดสูบพ่นควันโขมง แล้วหยิบมือถือขึ้นมาโอนเงินทันที เงินแค่นี้จิ๊บจ๊อย ขอเพียงเป็นผัวของนังซูหลิง เรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ มีแต่จะติว่ามีมากเกินไปซะด้วยซ้ำ

 "ขอบคุณคุณเจียงมากครับ หวังว่าโอกาสหน้าผมจะได้รับใช้คุณเจียงอีก ขอให้สนุกนะครับ พวกผมขอตัวก่อนครับ"

 ทันใดนั้นก็มีเสียงแทรกขึ้นมา

 "แหม…คนเยอะ ๆ คึกคักดีออก อย่าเพิ่งรีบไปกันสิครับ น่าจะอยู่สนุกด้วยกันก่อน ที่นี่บรรยากาศดีนะ เลือกได้ไม่เลวเลยจริง ๆ แถมทำเลก็ยังตั้งอยู่ในที่เปลี่ยว ไม่มีพยานรู้เห็น แบบนี้เหมาะกับการฆ่าคนจะตายไป พวกคุณว่าไหม"

 ฉินฟ่านเดินผิวปากเข้าไปท่ามกลางพวกมันเหมือนมาเดินเล่นชิว ๆ ในตลาดสด

 "เฮ้ย...มึงเป็นใครวะเข้ามาได้ยังไง"

 ไอ้หน้าสิวยังถามโง่ ๆ อีก 

 "ฉินฟ่าน คุณรีบหนีไป พวกมันคนเยอะกว่า คุณสู้พวกมันไม่ได้หรอก"

 ซูหลิงรีบร้องเตือนเขา เธอดีใจที่เห็นเขามาช่วยเธอ แต่อีกใจก็ไม่อยากให้เขาต้องมาตายที่นี่เพราะเธอ

 " ไม่ต้องห่วง ผมจะไม่ยอมให้ไอ้ระยำพวกนี้แตะต้องคุณอีก แต่ว่าตอนนี้คุณต้องเชื่อฟังผม คุณช่วยหลับตาไว้สักพัก จนกว่าผมจะบอกคุณให้ลืมตาได้ คุณค่อยลืมตาตกลงไหมเด็กดี" 

 ซูหลิงพยักหน้าพร้อมหลับตาลงอย่างว่าง่าย พวกลูกน้องเฉินฟันทองชักอาวุธออกมายืนรายล้อมเขาไว้ทันที โดยที่ลูกพี่ไม่ต้องออกคำสั่ง พวกนี้ตีรันฟันแทงบ่อยเหมือนกินข้าว แถมศัตรูมาแค่คนเดียว พวกมันชนะใส ๆ อยู่แล้ว 

 แต่เฉินฟันทองกลับไม่คิดเช่นนั้น สีหน้าของมันเริ่มเคร่งเครียด มันครุ่นคิดอย่างเงียบ ๆ ไอ้หนุ่มนี่มันผ่านยามหน้าประตูสี่คนเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ไม่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย ไม่ได้ยินเสียงต่อสู้ 

 แถมไอ้หนุ่มนี่ไม่มีอาวุธติดตัวให้เห็นสักชิ้น แม้แต่ก้อนอิฐสักก้อนก็ไม่มี แล้วยังกล้าเดินเข้ามาในวงล้อมพวกเขาแบบไม่ยี่หระใด ๆ ทั้งสิ้น มันคิดว่าตัวคนเดียวก็สามารถกินรวบเราทั้งแก๊งได้หรือไงกันวะ ลางสังหรณ์จากการหลั่งเลือดเลียคมดาบบอกเขาว่าอาจจะเป็นไปได้ แม้ว่าโอกาสจะน้อยมาก บางทีวันนี้พวกมันอาจจะเจอของแข็งเข้าให้แล้ว