LOGINShare
ตัวจริงของเธอ
publish date:
2026-04-10 16:17:31ด้านของเชษฐ์: รายงานความผิดปกติให้กับอคิน
ที่กรุงเทพฯ อคิน วราธิป นั่งอยู่ในห้องทำงานของเขา ภายในคฤหาสน์วราธิป โต๊ะทำงานของเขาเต็มไปด้วยเอกสารและโน้ตบุ๊กที่เปิดค้างไว้ บรรยากาศในห้องเงียบสงบ มีเพียงเสียงของเข็มนาฬิกาที่เดินไปตามเวลา
เสียงแจ้งเตือนของโทรศัพท์ดังขึ้น... วีดีโอคอลจากเชษฐ์
ชายหนุ่มกดรับสาย คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าของ เชษฐ์ เลขาส่วนตัวของอธิป ที่ดูเต็มไปด้วยความกังวล
"มีอะไร?" อคินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"คุณอคินครับ ผมมีเรื่องอยากเรียนให้ทราบ"
"ว่าไป"
เชษฐ์กลืนน้ำลายเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเสียงเคร่งเครียด
"คือ… พักนี้คุณอธิปดูแปลกๆ ครับ"
"แปลกยังไง?"
"เขาคุยโทรศัพท์แทบจะตลอดเวลา… และผมไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อน"
อคินชะงักไปครู่หนึ่ง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันที
"หมายความว่าไง?"
เชษฐ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะพูดต่อ "เขาเหมือน… เหมือนคนที่กำลังตกหลุมรักครับ"
อคินเงียบไปชั่วครู่ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชา
"แน่ใจเหรอว่ามันเป็นเรื่องจริง?"
"ครับ" เชษฐ์พยักหน้าแรง ๆ
"ปกติคุณอธิปเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับงานมาก แต่ตอนนี้… ถ้าเขาไม่ได้คุยโทรศัพท์กับใครบางคน เขาจะหงุดหงิด และพาลใส่ผมแทบจะตลอด"
อคินเลื่อนมือขึ้นกดขมับ
"ใครกันที่ทำให้พี่ชายฉันเป็นแบบนี้?"
เชษฐ์นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจนัก
"ผมยังไม่แน่ใจว่าเธอเป็นใคร… แต่จากเท่าที่สังเกต"
"พูดมา"
"เธอชื่อ ‘เพลงผ้า’ ครับ"
ชื่อที่ออกมาจากปากเชษฐ์ ทำให้อคินชะงักกึก
ดวงตาคมกริบของเขาเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นทันที
เพลงผ้า...นี่ยังไม่เลิกคุยกันอีกเหรอ
สถานที่: คอนโดของแพรไหม
กลางดึก แสงไฟจากจอมือถือ ส่องสะท้อนใบหน้าของเธอแพรไหมเอนกายพิงหัวเตียง ขณะที่ปลายนิ้วไล่เลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ช้าๆริมฝีปากบางกระตุกยิ้มมุมปาก
เธอเข้าไปที่บัญชีโซเชียลมีเดียของตัวเอง บัญชีที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อ "ล่าเหยื่อ" เธอ ‘ล็อก’ ทุกอย่าง ไม่มีใครเห็นโพสต์ของเธอ จะไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นใคร นอกจาก "เหยื่อที่เธอเลือกเอง"
อธิป…ชายหนุ่มที่กำลังตกหลุมพรางของเธออย่างช้าๆ
เขาคิดว่าเขาเป็นคนที่เลือกเธอแต่แท้จริงแล้ว... แพรไหมคือคนที่เลือกเขาเธอรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา เธอวางแผนทุกคำพูด ทุกการกระทำ และตอนนี้… เขากำลังเดินเข้าสู่โลกของเธออย่างเต็มใจ
เธอเปิดโฟลเดอร์ "เกมล่า" ในโทรศัพท์ ภาพข้อความเก่าที่เคยส่งให้เขา คำพูดหวานๆ ที่เธอจงใจพิมพ์ให้ดูจริงใจที่สุด
คลิปเสียงที่เธอฝึกซ้อมมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ก่อนจะส่งให้เขาและคลิปวิดีโอที่จะทำให้เขารู้สึกลุ่มหลงเธอมาขึ้น
"พี่อธิปคะ… หนูกำลังนั่งคิดถึงพี่เลย รู้ไหมว่าหนูนอนไม่หลับเลย ถ้าพี่ไม่บอกว่าฝันดี
ภาพที่ส่งให้เขาเธออยู่ในชุดนอนสีขาวบางเบา ผมยาวสยายบนหมอนแสงไฟในห้องทำให้ภาพนั้นดูละมุน อ่อนหวาน
น่าทะนุถนอมเธอรู้…ผู้ชายชอบความอ่อนแอที่เขาปกป้องได้ และเธอทำให้ตัวเองดูเป็นแบบนั้นเธอไม่ได้หลงรักเขา แต่เธอทำให้เขาหลงรักเธอ
เธอจะทำให้เขารู้สึกว่า เธอ "ต้องการ" เขา ทำให้เขาคิดว่า เธอ "แตกต่าง" จากผู้หญิงที่เขาเคยเจอ ทำให้ให้เขา "เสพติด" ความออดอ้อนของเธอ
และเมื่อถึงจุดหนึ่ง...เขาจะรู้สึกว่า ไม่มีเธอไม่ได้
ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มเย็น เธอพิมพ์ข้อความสุดท้ายก่อนเข้านอน
PLANG PHA:“ฝันดีนะคะพี่อธิป หนูคิดถึงพี่เสมอ…”
เธอรู้ว่า...เมื่อเขาเห็นข้อความนี้ เขาจะยิ้ม และคิดถึงเธอทั้งคืน
เธอปิดไฟ วางโทรศัพท์ลงข้างเตียง เกมของเธอกำลังดำเนินไปอย่างสมบูรณ์อีกไม่นาน... อธิปจะขาดเธอไม่ได้ และเขาจะลงแดงตาย ถ้าขาดเธอ
ภายในห้องทำงานที่ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้สักสุดหรู กลิ่นอ่อน ๆ ของน้ำหอมปรับอากาศเกรดพรีเมียมลอยอบอวลอยู่ทั่วห้อง โต๊ะทำงานขนาดใหญ่ถูกจัดเรียงด้วยเอกสารอย่างเป็นระเบียบ แสงไฟจากโคมตั้งโต๊ะส่องกระทบกับหน้าจอโน้ตบุ๊กที่เปิดค้างอยู่
อคิน วราธิป นั่งเอนหลังบนเก้าอี้หนังสีดำ ปลายนิ้วเรียวเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะ ดวงตาคมจับจ้องอยู่ที่หน้าจอขณะที่ในหัวของเขาเต็มไปด้วยคำถาม
หลังจากที่อธิปพูดถึง ‘เพลงผ้า’ มากขึ้นเรื่อย ๆ อคินเริ่มรู้สึกแปลก ๆ
พี่ชายของเขาไม่ใช่คนที่จะหลงผู้หญิงง่าย ๆ
แต่ทำไมครั้งนี้ถึงจริงจังนัก?เขาไม่เคยสนใจเรื่องความสัมพันธ์ของอธิปมาก่อน เพราะสุดท้ายมันก็จบลงเหมือนเดิม...
แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป เขาเลื่อนเมาส์ไปที่ช่องค้นหา พิมพ์ชื่อ ‘เพลงผ้า’ ลงไปแล้วกดค้นหา
หน้าจอแสดงผลโปรไฟล์ของหญิงสาวหลายคน
แต่มีอยู่บัญชีหนึ่งที่สะดุดตา‘PLANG PHA’ ใช้รูปหญิงสาวหน้าหวานเป็นโปรไฟล์ แต่โปรไฟล์นี้ ‘ล็อคไว้เป็นส่วนตัว’
ถ้าไม่ใช่เพื่อน จะดูอะไรไม่ได้เลย อคินหรี่ตาลงเล็กน้อยแปลก... ทำไมต้องล็อคบัญชีปิดไว้?
หากเธอไม่มีอะไรต้องปิดบัง ทำไมต้องตั้งค่าความเป็นส่วนตัวสูงขนาดนี้?
เขาไม่สามารถดูโพสต์เก่าได้ ไม่สามารถดูเพื่อนของเธอได้ และไม่สามารถดูข้อมูลอะไรได้เลย
อคินเลื่อนหน้าจอขึ้นลง ก่อนจะพบว่าบัญชีนี้ถูกสร้างขึ้นมาไม่นานเขาเม้มริมฝีปากแน่น เหมือนจงใจสร้างบัญชีมาเพื่อหลอกลวงคนอื่น
เขาลองค้นหาชื่อ ‘PLANG PHA’ บนแพลตฟอร์มอื่น แต่กลับพบว่าไม่มีข้อมูลใด ๆ ที่เชื่อมโยงไปถึงบุคคลในโปรไฟล์นี้ได
อคินไม่ใช่คนที่เชื่ออะไรได้ง่าย ๆ โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพี่ชายของเขา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรออกไปหาอธิปเสียงสัญญาณดังขึ้นสองครั้ง ก่อนปลายสายจะรับ
“ว่าไงคิน?”
เสียงของอธิปฟังดูอารมณ์ดีผิดปกติ
“พี่อธิป” อคินพูดช้า ๆ
“พี่แน่ใจเหรอว่า ‘เพลงผ้า’ ที่พี่คุยอยู่ เป็นคนดีไม่ใช่มิจฉาชีพ?”
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่อธิปจะพูดขึ้น
“ทำไม? แกอย่ามาพูดใส่ร้ายเพลงผ้าของฉันแบบนี้?”
Latest chapter
พันธนาการแค้นแสนรัก เธอคือเจ้าหญิงของเขา
08:30 น. – คฤหาสน์วราธิปแสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านเนื้อดี อากาศยามเช้าสดชื่น ลมอ่อนพัดเข้ามาให้ความรู้สึกอบอุ่นและผ่อนคลายเพลงผ้าขยับตัวเบา ๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ทุกอย่างรอบตัวดูปกติ แต่สิ่งที่ไม่ปกติคือ… ทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมไว้ให้เธอเสร็จสรรพเสื้อผ้าถูกพับวางไว้อย่างเรียบร้อย อาหารเช้าที่จัดเตรียมมาอย่างพิถีพิถัน กลิ่นหอมของกาแฟและครัวซองต์ที่อบใหม่ยังคงลอยอวลไปทั่วและที่สำคัญที่สุดอคิน วราธิป กำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงานในห้องนอน ราวกับเป็นกิจวัตรประจำวันของเขาเพลงผ้าเลื่อนสายตาไปมองเขาด้วยความสับสน “นี่มัน… อะไรกันคะ”อคินวางเอกสารลง พลางยกกาแฟขึ้นจิบ ดวงตาคมจ้องมองเธอด้วยรอยยิ้มจาง ๆ“ดูแลเมียจ๋าไง”เธอสะดุ้ง หัวใจเต้นแรงโดยไม่รู้ตัว “คุณ… ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้ค่ะ ฉันดูแลตัวเองได้นะ”“รู้” เขาตอบเรียบ ๆ ก่อนจะหยิบจานครัวซองต์ไปวางตรงหน้าเธอ “แต่ฉันอยากดูแล”เพลงผ้ากะพริบตาปริบ ๆ เธอไม่เคยชินกับการถูกเอาใจขนาดนี้เลยสักนิด12:00 น. – บริษัท วราธิป กรุ๊ปเมื่อถึงที่ทำงาน บรรยากาศในออฟฟิศดูเหมือนจะเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ทุกสายตาที่เคยมองเธออย่างสง
พันธนาการแค้นแสนรัก ความหวาน แผ่ซ่านไปถึงที่ทำงาน
ความหวาน แผ่ซ่านไปถึงที่ทำงาน08:30 น. – บริษัท วราธิป กรุ๊ปเช้าวันใหม่มาถึงพร้อมกับบรรยากาศคึกคักภายในตึกสูงระฟ้าของ วราธิป กรุ๊ป พนักงานแต่ละคนกำลังเตรียมพร้อมสำหรับการประชุมและภารกิจของวันใหม่แต่สิ่งที่แตกต่างออกไปในวันนี้คือ…เจ้านายของพวกเขาเปลี่ยนไปอคิน วราธิป ชายผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนักธุรกิจหนุ่มหล่อมาดขรึม เคร่งขรึม และเย็นชา เดินเข้ามาในออฟฟิศพร้อมกับ รอยยิ้มมุมปาก ที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนพนักงานที่นั่งอยู่แอบเหลือบมองกันไปมา ก่อนที่เสียงกระซิบจะเริ่มกระจายไปทั่วออฟฟิศ"คุณพระ บอสของเรายิ้ม ยิ้มจริง ๆ""ฉันเห็นกับตา เมื่อเช้าแก้วกาแฟที่คุณแอนนาเอาไปเสิร์ฟ… บอสพูดว่า 'ขอบคุณ' ด้วยนะ""เวรแล้ว โลกจะแตกไหมเนี่ย""หรือว่าบอสของเราจะ… มีความรัก?"เสียงซุบซิบยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ โดยไม่มีใครรู้เลยว่า ต้นเหตุของการเปลี่ยนแปลงนี้ กำลังเดินเข้ามาในตึกพร้อมกับเจ้านายของพวกเขาเพลงผ้า เดินตามหลังอคินเข้ามา ใบหน้าของเธอยังคงเรียบนิ่ง พยายามทำตัวปกติให้มากที่สุด เพราะรู้ดีว่าทุกสายตาจับจ้องมาแต่ปัญหาคือ…อคินไม่ได้ช่วยให้ทุกอย่าง 'ปกติ' เลยสักนิด เขาเดินช้าลงก่อนจะหันไปมองเธอเต็ม
พันธนาการแค้นแสนรัก – ผัวจ๋า~ เมียจ๋า~ หวานให้โลกอิจฉา
– ผัวจ๋า~ เมียจ๋า~ หวานให้โลกอิจฉา11:30 น. – ชายหาดส่วนตัวลมทะเลพัดเอื่อย หอบเอาความเย็นสบายมากระทบผิวกาย แสงแดดอ่อน ๆ กระทบผืนน้ำสีฟ้าใสระยิบระยับ คลื่นทะเลซัดเข้าฝั่งเป็นระยะ พาเสียงหัวเราะแผ่วเบาดังแว่วมาจากใต้ร่มไม้ริมชายหาดเพลงผ้านั่งอยู่บนเสื่อผืนใหญ่ ร่างบอบบางในชุดเดรสผ้าฝ้ายสีขาวปล่อยชายยาวสะบัดไหวตามสายลม ดวงตาสดใสจดจ่ออยู่กับเปลือกหอยที่เธอเรียงไว้บนตัก นิ้วเรียวสัมผัสมันอย่างระมัดระวัง พลางพยายามร้อยเชือกเส้นเล็กให้ทะลุผ่านรูของเปลือกหอยแต่ละชิ้นอคินเอนตัวนอนหนุนตักเธอ ร่างสูงใหญ่ทอดกายอย่างสบายใจ ใบหน้าแหงนมองท้องฟ้า มือข้างหนึ่งยกขึ้นมากั้นแสงแดดที่ส่องกระทบใบหน้า ส่วนมืออีกข้างวางไว้บนเอวเธอเบา ๆ“เธอกำลังทำอะไร” เขาถามด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย“ก็… เก็บเปลือกหอยมาทำสร้อยไง” เธอตอบโดยไม่เงยหน้าขึ้น“ทำสร้อย?” เขาทวนคำ พลางหรี่ตามองเธอ“อืม… อยากได้สร้อยเปลือกหอยเป็นที่ระลึกไง”“แล้วทำให้ฉันด้วยหรือเปล่า”เพลงผ้าชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มขำ “คุณจะใส่จริงเหรอ”“ถ้าเธอทำให้ ฉันจะใส่” เขายืนยันเสียงหนักแน่น ดวงตาคมกริบจับจ้องเธอไม่วางเธอใจเต้นแปลก ๆ กับคำพูดข
พันธนาการแค้นแสนรัก หวานกว่าทะเล ก็ผัวจ๋านี่แหละ
06:30 น. – บ้านพักริมทะเล เกาะส่วนตัวของอคินลมทะเลพัดเอื่อย แสงแดดยามเช้าสาดส่องกระทบผืนน้ำสีฟ้าใสเป็นประกายระยิบระยับ แต่ตอนนี้… ทะเลทั้งผืนน่าจะเปลี่ยนเป็นสีชมพูไปแล้ว เพราะบรรยากาศภายในบ้านพักมันหวานเกินจะบรรยายเพลงผ้านอนซุกอยู่ในอ้อมกอดของอคิน ร่างกายเธอยังคงระทวยจากเหตุการณ์ ‘ซ้ำแล้วซ้ำเล่า’ ทั้งเมื่อคืน… และเช้านี้ มือแกร่งของเขาลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธออย่างแผ่วเบา ดวงตาคมกริบมองหญิงสาวที่หลับตาพริ้ม ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยราวกับยังหลงเหลืออยู่ในภวังค์ความฝันแห่งค่ำคืนที่ผ่านไปอคินมองเธอและยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวเธอ… เป็นของเขาแล้วเพลงผ้าขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น“อรุณสวัสดิ์ เมียจ๋า” เขาเอ่ยทักเสียงเจ้าเล่ห์เธอสะดุ้งเฮือก ดวงตากลมเบิกกว้าง ก่อนจะรีบซุกหน้าลงกับอกเขาเขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะโอบรัดเธอแน่นขึ้น“ยังจะเขินอะไรอีก ก็ดูสิ… เธออยู่ในอ้อมกอดฉันแบบนี้แล้วนะ”“อคิน หยุดพูดเลยนะ” เธอทุบอกเขาเบา ๆ ใบหน้าร้อนวูบจนแทบไหม้ แต่เขากลับโน้มตัวลงกระซิบข้างหู“เมื่อคืนเธอเรียกฉันว่าอะไรนะ… พูดอีกทีสิ”“ฉันไม่พูดแล้ว!”“ไม่พูดเหรอ งั้นฉันก็ต้องหาวิธีให้เธอพูด…”“อคิน
พันธนาการแค้นแสนรัก คืนที่ไม่มีวันลืม
02:30 น. – ห้องนอนริมทะเล บ้านไม้บนเกาะส่วนตัวเสียงลมพัดแผ่วไหว ผ้าม่านสีขาวบางสะบัดเบา ๆ ตามจังหวะลมทะเลยามค่ำคืน แสงจันทร์ลอดผ่านช่องหน้าต่าง กระทบลงบนเตียงที่มีร่างสองร่างโอบกอดกันแน่นเพลงผ้าหอบหายใจแผ่วเบา ผิวกายของเธออุ่นร้อนดวงตาพร่าเลือน ความรู้สึกปั่นป่วนในร่างกายยังไม่จางหาย“อคิน…” เธอพึมพำเสียงเบา ขณะที่มือเรียวขยับขึ้นแตะลาดไหล่กว้างของเขาเขาก้มลงมองเธอ ดวงตาทอประกายร้อนแรงแต่ยังคงไว้ซึ่งความอ่อนโยนนี่เป็นครั้งแรกของเธอ… และเขาก็รู้ อคินเคลื่อนไหวอย่างอ่อนโยน จูบของเขาแนบลงบนไหล่เปลือยของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนทำให้เธอสั่นไหวทุกสัมผัสของเขา ปลุกให้เธอรับรู้ถึงความปรารถนาที่ลึกซึ้ง ทุกจังหวะของเขาทำให้เธอรับรู้ถึงความอ่อนโยนที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนเขาไม่ได้ต้องการเพียงร่างกายของเธอ แต่เขาต้องการครอบครองหัวใจของเธอด้วยจนกระทั่งแสงอาทิตย์แรกของวันใหม่เริ่มสาดส่องผ่านม่านสีขาวเพลงผ้าซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา ดวงตาหลับพริ้ม ร่างกายที่อ่อนล้าทำให้เธอไม่อาจลืมตาขึ้นได้อีกแต่อ้อมแขนของอคิน… ยังคงโอบรัดเธอไว้แน่นคืนนี้… เขาไม่มีวันปล่อยเธอไปอีกแล้ว07:15 น. – บ้านไม้ริมทะเล เกาะส
พันธนาการแค้นแสนรัก เกาะลับของเขา… และเธอ
บนเรือส่วนตัวของอคินทะเลสีครามกว้างใหญ่ทอดยาวสุดสายตา เรือยอชต์ส่วนตัวแล่นตัดผ่านคลื่น ลมทะเลพัดเอื่อย ๆ ทำให้บรรยากาศสงบเงียบเกินคาดเพลงผ้ามองออกไปยังเส้นขอบฟ้า น้ำทะเลสะท้อนแสงแดดยามบ่ายเป็นประกายระยิบระยับ เธอมองเกาะเล็ก ๆ ที่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ อย่างสงสัย"เราจะไปที่นั่นเหรอคะ?" เธอเอ่ยถามเสียงเบา พลางหันไปมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้าง ๆอคินยกมุมปากเล็กน้อย มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง ในขณะที่อีกข้างจับราวเรือไว้หลวม ๆ สายตาคมกริบทอดมองไปยังเกาะที่อยู่ตรงหน้า"ใช่"เพลงผ้ากะพริบตา เธอรู้ว่าเขามีทรัพย์สินมากมาย แต่ไม่คิดว่าเขาจะมีเกาะส่วนตัวด้วย"ที่นี่ไกลเกินกว่าจะเปิดให้ลูกค้าเข้าพัก"เขาหันกลับมามองเธอ ดวงตาสะท้อนแววบางอย่างที่เธออ่านไม่ออก"ใช่""อะไรนะคะ"เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่าคำพูดของเขาหมายถึงอะไร มีเพียงเธอ เขา และลูกเรือไม่กี่คนบนเรือลำนี้ "หรือเธอคิดว่าฉันพาเธอไปกักขังไว้บนเกาะ?"น้ำเสียงของเขาทำให้เพลงผ้าชะงัก ก่อนจะรีบส่ายหน้า "ไม่ค่ะ ฉันแค่สงสัยว่าถ้าคุณต้องมาดูเกาะที่จะเปิดให้ลูกค้ามาพักทำไมพาฉันมาคนเดียว คุณแอนนาทำไมไม่มาด้วย"อคินไม่ได้ตอบในทันที แต่
พันธนาการแค้นแสนรัก โอกาสของเธอ
นี่อาจเป็นโอกาสของเธอ08.45 น. – หน้าบริษัทวราธิปกรุ๊ปรถยนต์อีกคันแล่นมาจอดที่อาคารสูงระฟ้าใจกลางเมือง เพลงผ้าก้าวลงจากรถ พลางสูดหายใจเข้าลึก ๆเธอเดินผ่านพนักงานต้อนรับ พร้อมทักทายพวกเขาตามมารยาท แม้ภายในใจจะไม่ได้รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่เลยแม้แต่น้อยเมื่อเธอเดินไปถึงห้องทำงานของอคิน เธออดไม
พันธนาการแค้นแสนรัก กรงขัง
เพลงผ้ากลืนน้ำลายลงคอช้าๆ คำพูดนั้นราวกับโซ่ตรวนอีกเส้นที่รัดแน่นเข้าไปในชีวิตของเธอทำงานที่นี่… อยู่ในสายตาของเขาตลอด 24 ชั่วโมง…"มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?" อคินถามเสียงเรียบเพลงผ้าเงยหน้าขึ้น สบตากับดวงตาคมเข้มที่จ้องมองเธออย่างกดดัน"ไม่ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว"เธอไม่มีทางเลือกอยู่แล้ว ต่อให้เธอจะปฏิเส
พันธนาการแค้นแสนรัก การเริ่มต้นที่ไร้ทางเลือก
รถแล่นเข้าสู่คฤหาสน์วราธิปเพลงผ้าก้าวลงจากรถอย่างช้าๆ เธอรู้สึกเหมือนร่างกายหมดแรง ดวงตาของเธอฉายแววสิ้นหวังอคินเดินเข้าไปใกล้ โน้มตัวลงกระซิบที่ข้างหูเธออีกครั้ง“คืนนี้… หลับให้สบาย”เขายิ้มมุมปาก ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะที่แก้มของเธอเบาๆ“เพราะพรุ่งนี้… เธอจะได้เข้าสู่โลกของฉันจริงๆ”เสียงของเขาต่
พันธนาการแค้นแสนรัก มุมอ่อนแอของเธอ
ศูนย์ดูแลผู้สูงอายุเสียงลมหายใจของเพลงผ้าหนักอึ้งขณะก้าวลงจากรถ อคินเดินตามมาเงียบๆ สายตาของเขาไล่มองไปทั่วบริเวณศูนย์ดูแลผู้สูงอายุที่ดูสะอาดสะอ้าน สงบเงียบ และอบอุ่นกว่าที่เขาคาดคิดแต่สำหรับเพลงผ้า… ความอบอุ่นเหล่านั้นไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลยเธอเดินเข้าไปข้างใน มองรอบๆ พลางสูดลมหายใจลึก เธอไม
You may also like
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์321.7K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว161.0K viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat66.8K viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.0K viewsBAD BOY DOWN พี่สิ้นลายแล้วครับ
วิฬาร์นิล112 viewsรักลับๆ ฉบับสาวเงอะงะ
นินาเนะ59 viewsลูกสาวตาย ฉันขอหย่า ผัวเลวคุกเข่ารั้ง
สาวน้อยผู้หลงรักน้ำอัดลม881 views"ขย้ำรักเลขาแสนพยศ"
มาตารดา97 views
