พันธะร้ายนายคู่หมั้น | มายู x มิวนิค

พันธะร้ายนายคู่หมั้น | มายู x มิวนิค

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-16
โดย:  Aoybabyzจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
74บท
6.8Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

อยู่ดีๆก็ดันมีคู่หมั้นเฉย ไม่ได้ๆฉันยังไม่อยากมีใครในตอนนี้เธอจึงรีบหาทางบ่ายเบี่ยงและหาทางหลีกเลี่ยงอย่างเต็มที่ จะให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้มาเป็นคู่หมั้น ไม่ยอม เธอไม่ยอม คู่หมั้นของเธอต้องเป็นคนที่เธอรักเท่านั้น เจอกันครั้งแรกด้วยเรื่องอุบัติเหตุ หมอนั่นมาชนท้ายรถสุดหวงคันโปรดของเธอ แถมมันเกิดจากความบ้ากามของเขากับยัยผู้หญิงอกบึ้มคนนั้น คงทำเรื่องอย่างว่ากันในรถสินะ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1 บทนำ

結婚三周年記念日。

林悠々華(はやし ゆゆか)は引き出しを開けて、結婚前に買ったコンドームの箱がまだ使い切れずに残っていることに気づいた。

避妊対策をしていなかったわけではない。

そもそも、彼女と夫の冷泉博史(れいぜい ひろし)の間には、最初から「夫婦生活」というものが存在しなかったのだ。

それで、結婚記念日に、彼女は勇気を振り絞って、セクシーなランジェリーを買った。

ワインを三杯飲んで、シャワーを終えた博史が出てくるタイミングを見計らって、悠々華は思いきって彼の首に腕を回した。

「ねえ、あなた……」

甘く、震える声でささやいた。

「今日は、私たち……」

しかし、次の瞬間、博史は彼女を乱暴に突き飛ばした。

「林悠々華、お前、どこまで下劣なんだ?」

男の瞳は冷たく研ぎ澄まされて、声は氷のようだった。

「何度もしつこく迫りやがって。そんなに飢えてるなら、自分で棒でやれ」

悠々華の顔から、さっと血の気が引いた。

彼女には理解できなかった。

夫に愛を求めただけなのに、どうしてこんな侮辱を受けなければならないのか。

その夜、悠々華は眠れないまま朝を迎えてしまった。

布団にもぐりこみ、スマホを滑らせる。

画面にはある知恵袋サイトのページが映っていた。

【無性生活の苦しみ。結婚してから一度も手を出してこない夫、どうすれば?】

【旦那さん、もしかして男に興味あるんじゃ?】

【それとも不能?】

……心ない推測ばかりが、画面に並んでいた。

混乱したまま、水を飲もうとベッドを出た悠々華。

だが、隣にいるはずの博史の姿がいない。

トイレの明かりが漏れ、ドアの隙間から妙な音が聞こえてきた。

恐る恐る近づいた彼女は、そこで凍りついた。

彼女の夫、夜の営みに無関心だったはずの博史が、自分の妹の林清雪(はやし きよゆき)の写真を前に、ひとりエッチの悦びにふけっていたのだ。

悠々華はもう寝たと思い込んでいるのか、博史は昂った声でうわごとのように呟いていた。

「清雪ちゃん……清雪ちゃん……」

悠々華はよろめいて、必死に寝室へ戻った。

そのとき、枕元の博史のスマホが光っている。

震える指で手に取った。

彼のパスワードは知っていた。

これまで一度も覗いたことはなかったが、今はもう、我慢できなかった。

そこには、彼が友人たちと交わしたグループチャットの履歴が残っていた。

【博史、今日で禁欲1000日目だろ?祝いに飲もうぜ!】

【まじかよ、林悠々華と結婚して三年近いのに、一度もヤッてないって?】

【あいつは田舎臭いけど、顔もスタイルも最高級だろ?触りたくならないのかよ?】

【我慢できるに決まってんだろ。博史は清雪さんに誓ったんだぞ。「体は清雪だけのものだ」ってな、博史は約束を絶対に破らない男だ】

【そうよ。林悠々華は清美さんのお嬢様の身分を奪ってから、博史の両親は彼らの結婚を強要するんだ。彼女みたいな田舎娘と結婚するのも、全部博史の策略だ!】

【最初から数年後に離婚するつもりだったんだよ。そしたら林悠々華はバツイチの中古女になるしな!】

【そういや博史、もう冷泉家の企業はほぼ掌握したんだろ?そろそろ離婚していいんじゃねぇ?】

一瞬、グループチャットが静まり返っていた。

そして、博史がシャワーを浴びる前に送った一言が表示された。

【もうすぐだ】

短い返答。

でも、それだけで十分すぎるほどの絶望だった。

……

悠々華は孤児だった。

幼い頃、外国人家庭に引き取られて、育てられてきた。

四年前、偶然知った。自分が大富豪の林家の、本当の娘だったことを。

林家は彼女を捨てたわけではなかった。

赤ん坊の頃、何者かにすり替えられていたのだ。

そして今、林家は彼女を迎えた。

だが、育てられてきたもう一人の、養女の清雪も手放すことができず、二人を一緒に林家に置いた。

冷泉家と林家の縁談は、祖父母の代から決まっていた。

それで、婚約者は清雪から悠々華に変わった。

最初、悠々華はそんな政略結婚に興味もなかった。

けれど、あのときの博史は違った。

彼は彼女に必死にアプローチした。

国内の食事に慣れない彼女のため、プライベートジェットでイタリア料理を買いに飛んだり、夜眠れない彼女に朝まで電話で付き合ったりしていた。

それに、誘拐事件で、「どちらか一人しか助けられない」と脅されたとき、両親は清雪を選び、彼女を見捨てた。

そんな中、命懸けで助けに来てくれたのが、博史だった。

だから、悠々華は心を預けた。そして、結婚を受け入れた。

しかし結婚後、彼は別人のように冷たくなった。

遠ざかり、一度も、触れてくれなかった。

悠々華は最初、彼の体に問題があるのではと心配していた。

でも今、すべてがわかった。

――問題なんてなかった。

女が嫌いなわけでもなかった。

ただ、彼の体は、別の女のために残していたのだ。

なぜだろう。

迷子になったのは、彼女のせいじゃない。

林家に戻ったのも、彼女のせいじゃない。

それなのに、どうしてこんな仕打ちを受けなければならないのか。

ちょうどそのとき、スマホが震えた。

悠々華はふらふらとベランダに出る。

「悠々華?」

電話の向こうから、養母の優しい声が聞こえた。

おずおずと、こう告げた。

「もうすぐ、私の誕生日なの。もしよかったら、イタリアに戻ってきてくれない?もちろん、本当の両親が許してくれないなら、無理はしないで……」

悠々華を育てた養父母は、不妊のため正式な手続きを経て彼女を迎えた。

血のつながりはなくても、誰よりも深く愛してくれた。

けれど四年前、博史に惹かれた彼女は、一人で国内に残る道を選んだ。

でも今。

養母の声を聞いた瞬間、胸に押し込めていた涙が堰を切った。

「ママ……帰りたい」

娘の涙に、養母はすぐさま焦った声で叫んだ。

「何があったの!?林家にいじめられたの!?そうなら、すぐ帰ってきなさい!誰にも、悠々華を傷つけさせないわ!」

悠々華の養父母は、イタリア最大の財閥で、ヨーロッパでも屈指の権力を誇る。

養母はきっぱりと言い切った。

「すぐ手配するわ!三日後、プライベートジェットを飛ばして迎えに行く!私たちの大切な娘。誰にも、指一本触れさせない!」

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
74
ตอนที่ 1 บทนำ
วันสุดท้ายก่อนที่จะปิดเทอมขึ้นปี 2มายูที่จะไปเที่ยวพักผ่อนที่เพชรบูรณ์กับพราวเพื่อนสนิทของเธอ จึงตั้งใจว่าจะเข้ามาเก็บเสื้อผ้าที่คอนโดของเธอเสียก่อนเพื่อที่จะไปนอนที่ห้องของพราวและพอเธอเก็บของเสร็จเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น สายที่โทรเข้ามาก็คือแม่ของเธอนั่นเองมายูไม่รอช้าหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดรับสายทันที“ฮัลโหลค่ะแม่ อะไรนะคะ ก็ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวมายูเข้าไปหาก็ได้ค่ะ” ร่างเล็กทำสีหน้าประหลาดใจอยู่ไม่น้อยที่อยู่ดีๆแม่ของเธอก็เรียกให้เข้าไปหาที่บ้านและบอกว่ามีเรื่องสำคัญที่อยากจะพูดคุยกับเธอบ้านขจรรุ่งเรืองกิจมายูได้ขับรถเข้ามายังบ้านของตนเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอลงจากรถสุดที่รักและเดินเข้าไปภายในบ้านก็พบกับพ่อและแม่ของเธอที่กำลังนั่งรอเธออยู่ภายในห้องรับแขก“พ่อแม่สวัสดีค่ะ มีอะไรเหรอคะถึงได้เรียกหนูมา” มายูยกมือไหว้สวัสดีพ่อกับแม่ของเธอ และเดินไปนั่งลงยังโซฟาฝั่งตรงข้ามกับพ่อแม่ของเธอ“พ่อกับแม่มีเรื่องที่จะบอกหนู แม่ขอเข้าเรื่องเลยนะ ทางฝั่งเพื่อนคุณปู่เขาเร่งพวกเรามาแล้ว เขาอยากพบหนูลูก มายู” แม่พูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนแต่ว่าใครเร่งและเพื่อน
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 มิวนิค
“ไอ้เสือ! นี่มึงเสร็จหรือยัง เดี๋ยวไปเรียนสายนะเว้ย” ชายหนุ่มหน้าตาดีตะโกนแผดเสียงเรียกเข้าไปในห้องที่มีเพื่อนสนิทของเขากำลังเล่นจ้ำจี้อยู่กับนางแบบสาวคนสวย ที่เขาเป็นคนเรียกเธอให้เข้ามาเอ็นเตอร์เทนพวกเขาทั้งสี่ตั้งแต่เมื่อคืน“อ่าส์~ ซี๊ด อีกนิด” คนถูกเรียกทำได้เพียงแค่ตะโกนตอบกลับมาเพียงเท่านั้นเพราะกิจกรรมรักกำลังร้อนแรง หญิงสาวนางแบบกำลังขย่มอยู่บนตัวเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย“เออๆกูไปรอที่รถแล้วกัน อยู่ตรงนี้เดี๋ยวกูได้แข็งอีกรอบแน่!” มิวนิคบอกกับคนที่อยู่ภายในห้องอีกครั้งแล้วเลือกที่จะเดินออกไปจากห้องเพราะกลัวว่าตนเองจะอดใจเอาไว้ไม่ไหวเพราะในเวลานี้มันไม่มีเวลาให้มาทำเรื่องอย่างว่าอีกแล้ว เดี๋ยวมันจะสายและจะเข้าเรียนไม่ทัน บนรถ“ไงมึง สบายตัวแล้วสินะ” มิวนิคยิ้มกริ่มถามคนที่พึ่งขึ้นมาบนรถ เขาเริ่มสตาร์ทรถและขับเคลื่อนออกจากลานจอดรถของทางคอนโดทันที“เออ ซาร่าแม่งโคตรเด็ดเป็นงานสุดๆ” เสือที่ยังคงคิดถึงความเร่าร้อนของนางแบบสาวก็ได้บอกไปยังเพื่อนสนิทที่เป็นคนเรียกเธอเข้ามาปรนเปรอพวกเขาทั้งกลุ่ม เมื่อคืนพวกเขาทั้งสี่ได้ถูกนางแบบสาวปรนเปรอความใคร่ให้อย่างถึงใจ แต่พอพวกมันทั้งไอ้เตโชกับไอ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 อุบัติเหตุ
น้ำตาลเธอค่อยๆเอื้อมมือมาลูบคลำไปตามแผงอกของผมแล้วเริ่มปลดกระดุมออกทีละเม็ดๆด้วยความเชี่ยวชาญ มือเรียวถูไถไปตามหัวนมสีน้ำตาลอ่อนที่เริ่มแข็งถูวนไปมาอยู่แบบนั้นแล้วค่อยๆขยับก้มใบหน้าลงมาใช้ปลายลิ้นปาดเลียที่หัวนมของมิวนิคที่มองการกระทำของเธออยู่“อ่าส์~” มิวนิคส่งเสียงครางกระเส่าออกมาเมื่อโดนลิ้นร้ายเล่นงานไม่หยุดพลางใช้มือลูบศีรษะทุยของหญิงสาวอย่างเบามือ มือเรียวค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของตัวเองไปด้วยแล้วเลิกชุดชั้นในให้ขึ้นมามองบนเนินอก บีบขยำหน้าอกอวบของตัวเองอย่างมันส์มือ ปากยังคงดูดเลียหัวนมหวานของชายหนุ่มไม่หยุดยั้งเพื่อหวังจะปรนเปรอเขาอย่างเต็มที่สายตาหวานหยาดเยิ้มทอดมองไปยังชายหนุ่มแล้วจึงค่อยๆเลื่อนใบหน้าขึ้นไปเพื่อหวังที่จะจูบเขาแต่เธอก็ต้องชะงักเมื่อมิวนิคผละใบหน้าหนีห่างออกไป“ทำไมคะ?” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่าทำไมเขาถึงได้ถอยหนีรสจูบของเธอ“ฉันไม่ชอบจูบกับคนอื่น!”“น้ำตาลเป็นคนอื่นเหรอคะ?” หญิงสาวถามออกไปด้วยความน้อยใจที่ถูกมองว่าเป็นคนอื่นทั้งๆที่กำลังจะเอากันอยู่ร่อมร่อ“จะทำมั้ย?” มิวนิคเสียงแข็งถามไปยังร่างบอบบางของน้ำตาลที่ทำท่าทางเหมือนจะน้อยใจเขา ซึ่งเขาไม่คิดที
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 แค่อยาก
“ค่ะ…” น้ำตาลมองค้อนชายหนุ่มอย่างคนที่ทำอะไรไม่ได้ เธอทำได้เพียงเดินกลับเข้าไปนั่งรอในรถตามที่มิวนิคได้บอกเอาไว้“มัวแต่ทำอะไรกันอยู่คะ? ถึงได้มาชนรถของคนอื่นเขาแบบนี้” มายูที่กำลังฉุนก็พูดขึ้นเมื่อเธอได้เดินไปดูท้ายรถ ประโยคความคิดในหัวสั่งการให้เธอถามเขาออกไปอย่างคนที่ไม่เกรงกลัวอะไรเลย“ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง เธอไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ แล้วนี่..อยู่มหาลัยเดียวกันกับฉันเลยนี่” มิวนิคมองหน้าของเธอคนนี้ยอมรับว่าสวยมองไปมองหน้าก็ได้เห็นเข้ากับเข็มกลัดนักศึกษาที่เหมือนกันกับเขาก็แสดงว่าเธอคนนี้ก็น่าจะอยู่มหาลัยเดียวกันกับเขาสินะแต่แม่งพูดตรงมาก พูดตรงจนเกินไป เขาทำได้เพียงบอกแค่ว่าจะรับผิดชอบกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นเพราะเขาทำอย่างที่เธอพูดนั่นแหละ“อันนั้นมันก็หน้าที่ของคนที่ผิดต้องจ่ายอยู่แล้ว แต่ทีหลังรบกวนอย่าทำอะไรกันบนรถนะคะ เสียเวลาคนอื่นเขา รู้ไว้ด้วย” มายูเธอดูหัวเสียเป็นอย่างมากจึงได้พูดออกไปตามความคิดของเธออีกครั้งแบบที่ไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น“นี่เธอ...” มิวนิคยืนนิ่งอย่างไม่เชื่อว่าผู้หญิงคนนี้จะพูดเรื่องแบบนั้นออกมาได้อย่างชัดเจนขนาดนี้“ทำไมคะ?” เธอเชิดใบหน้าสวยขึ้นพร้อมทั
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 ผมไม่หมั้น
“เดี๋ยวก่อนนะครับ แล้วทำไมถึงเป็นผม พี่แมทธิวละครับ” คิ้วหน้าขมวดขึ้นอย่างลืมตัวเมื่ออยู่ดีๆก็ได้รับรู้เรื่องสัญญาของคุณปู่ของเขาที่จะให้หมั้นกับหลานสาวของเพื่อนท่าน“ตอนนั้นในตอนที่ทำสัญญากัน ลูกเกิดตอนนั้นพอดี สัญญานั้นจึงหมายถึงลูกจ้ะ” แม่อธิบายให้มิวนิคได้ฟังอย่างละเอียดว่าการหมั้นในครั้งนี้มันต้องเป็นลูกแต่เพียงเท่านั้น“สมัยนี้มันยังมีเรื่องแบบนี้อยู่อีกเหรอครับ ผมไม่หมั้น!” เสียงเข้มของมิวนิคดังขึ้นเขาไม่ยินยอมที่จะหมั้นกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ หน้าตาก็ยังไม่ได้เห็น นิสัยใจคอเป็นอย่างไรก็ยังไม่รู้เลยแล้วจะหมั้นจะแต่งกันไปได้ยังไง“ทางนั้นเขาไม่รู้หรอกครับว่าหลานชายคนไหนคือคนที่จะได้หมั้น ให้พี่แมทธิวไปหมั้นแทนผม” แล้วอยู่ดีๆมิวนิคก็คิดแผนการณ์ร้ายขึ้นมาได้ซึ่งนั่นก็คือส่งพี่ชายของเขาไปหมั้นแทนเขา“มันคงไม่เหมาะสักเท่าไหร่ ทำไมไม่ลองไปดูตัวเธอก่อน อาจจะถูกใจนายก็ได้นะ” แมทธิวที่เดินเข้ามาได้ยินคำพูดของน้องชายเข้าก็รีบทักท้วงขึ้น น้องชายของเขาคนนี้นิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจเพราะถูกเลี้ยงดูมาแบบเอาใจ เขาเป็นลูกคนเล็กอยากได้อะไรก็ต้องได้ ไม่ชอบอะไรก็จะรีบผลักไสออกไปให้กับคนอื่น“ผมไม่ชอบ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 โปรไฟล์รูปการ์ตูน
“ยัยนั่นอมให้กู กูเสียวมากไปหน่อ ยก็เลยเผลอเหยียบคันเร่ง” มิวนิคหัวเราะขบขันเมื่อนึกไปถึงเหตุการณ์ที่พึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อวานสดๆร้อนๆในตอนนั้นมันเสียวมากๆเสียวจนเกร็งไปทั่วทั้งร่าง“ไอ้เวร ความเงี่xxเป็นเหตุนี่เอง” อาร์มส่ายหน้าทันทีที่ได้รู้ถึงสาเหตุของอุบัติเหตุว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร“เออกูยอมรับ!” มิวนิคยืดอกยอมรับอย่างแมนๆว่าตัวเขานั่นแหละคือต้นเหตุของอุบัติเหตุในครั้งนี้“แล้วคู่กรณีมึงเจ็บหรือเปล่า” เสือถามไปถึงคู่กรณีที่มิวนิคได้ขับรถไปชนรถของเขา“ดูแล้วก็ไม่นะแต่หยิ่งฉิบหายเลยด้วย ปากก็ดีอีกและที่สำคัญยัยนั่นอยู่มหาลัยเดียวกันกับพวกเรา” มิวนิคยกยิ้มมุมปากขึ้น ในยามที่นึกไปถึงใบหน้าสวยหวานของเธอคนนั้นซึ่งเป็นเจ้าของรถคันที่เขาขับรถไปชนท้าย“โลกกลมฉิบหาย เธอด่ามึงยับเลยมั้ย?” อาร์มที่นั่งฟังอยู่ก็พูดแทรกถามถึงเธอคนนั้นพร้อมทั้งเปรยตามองเพื่อนอย่างจับผิด“ก็ไม่ถึงกับด่าอะไรขนาดนั้นแต่แม่งโคตรจะพูดตรง มีการมาบอกกูว่าอย่าเอากันในรถอีกนะ”“ฮ่าๆ กูนี่อยากเห็นหน้าเธอเลยครับ แล้วหน้าตาเป็นไง สวยมั้ยเด็ดหรือเปล่า” เตโชหัวเราะออกมาดังลั่น ถูกใจเธอยิ่งนักที่พูดตรงแบบนั้นกับเพื่อนของเขา“พ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 คนสวย
“จะไปขอโทษทำไมมันเรื่องจริงมั้ยเล่า!” มายูเบือนหน้าหนีไปทางอื่นแต่ปากยังคงบ่นงึมงำๆไม่หยุด“นั่งกันก่อนสิครับน้องๆ” เตโชที่มองรุ่นน้องสาวกับเพื่อนสนิทของเขาก็เอ่ยชวนรุ่นน้องให้นั่งลงกันเสียก่อน“ขอบคุณค่ะ” ชะเอมเป็นคนแรกที่นั่งและไม่ลืมที่จะเอ่ยคำขอบคุณไปยังพวกรุ่นพี่ มายูโดนผลักดันให้นั่งลงข้างๆกับมิวนิค เธออยากจะลุกแต่ก็เห็นแกหน้าของเพื่อนและรุ่นพี่ทั้งสามจึงทำให้เธอยอมนั่งข้างเขาด้วยความสงบ“มึงรู้จักกับน้องคนนี้เหรอ?” เตโชที่นั่งอยู่ข้างๆมิวนิคก็ขยับเข้าไปใกล้เพื่อนพร้อมกับกระซิบถาม ดูยังไงไอ้เพื่อนตัวดีนี่ต้องรู้จักกับน้องเขาแน่ๆไม่งั้นจะพูดจากินเลือดกินเนื้อกันอย่างที่เห็นได้ยังไง“นี่แหละคนสวยที่พวกมึงอยากเห็นหนักหนาไง อยู่ตรงหน้าพวกมึงแล้ว เห็นชัดยัง” มิวนิคกระซิบกระซาบบอกกับพวกเพื่อนเขาว่าคนที่พวกมันต้องการเห็น ตอนนี้ได้มาอยู่ตรงหน้าพวกมันแล้วนี่ไง“สวย อย่างที่มึงบอกเอาไว้เลยว่ะ” อาร์มที่มองๆน้องมายูอยู่ก็เอ่ยชมความสวยของน้องเขา สวยจริงๆอะไรจริง ความผิวขาวอมชมพูใบหน้าได้รูป ใครได้เป็นแฟนนี่คงโชคดีสุดๆ“พวกน้องเรียนกันหนักมั้ยครับเนี่ยมีอะไรไม่เข้าใจถามพวกพี่ได้เลยนะ” เสือยิ้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8 ตัวหอมจัง
“แอพอะไร” มายูแสร้งถามเขาอีกครั้งทำเป็นทำหน้างุนงงสงสัย“แอพสีแดง!” มิวนิคมองเธอด้วยใบหน้าที่ไม่ยิ้มตั้งตามองอย่างคนที่ใจจดใจจ่อรอคำตอบ“พึ่งเล่นพี่จะถามทำไม” เธอโดนสายตาเขาจับจ้องมองอยู่จึงทำให้เธอต้องยอมพูดมันออกมาเพื่อที่จะตัดปัญหาความรำคาญเธอเลยเลือกที่จะบอกให้มันจบๆไปก็แล้วกัน“ก็เปล่า..ก็แค่ถามดู” มิวนิคยักไหล่เล็กน้อยจากนั้นก็ไม่ได้ถามอะไรเธอต่อ“งั้นขอตัวค่ะหลบหน่อยซิคะ” มือเรียวเริ่มผลักดันเขาเพราะพูดไปแล้วเขาก็ยังนิ่งไม่ยอมปล่อยให้เธอได้เดินออกไปและในระหว่างที่เธอกำลังผลักไสเขาอยู่แบบนั้น มิวนิคก็ถือโอกาสนี้ดันตัวเองแนบชิดร่างกายของเธอ เขาได้กลิ่นหอมออกมาจากตัวเธอจนทำให้เขาเผลอปากพูดชมเธอ“ตัวหอมจัง!!”“จิ๊ นี่พี่น่าเกลียด ถ้าจะขยับเข้ามาใกล้ขนาดนี้เดินเข้ามากอดเลยก็ได้นะคะ” มายูอ้าปากค้างตกใจไปกับสิ่งที่ได้ยิน มาใกล้คนอื่นเขาแบบนี้แล้วยังจะมาพูดคำพูดอะไรๆที่มันน่าเกลียดอีก ด้วยความหมั่นไส้จึงทำให้เธอพูดจาประชดประชันเขาออกไปเธอแค่เพียงพูดเล่นออกไปเท่านั้นและไม่คิดว่าเขาจะใจกล้าทำจริง“ได้เหรองั้นดีเลย” เขารีบโอบกอดเธอเอาไว้แน่น“ปะ..ปล่อยนะ นี่บอกให้ออกไปไง!” ดวงตากลมโตเบิกก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 9 ไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว
“เรียบร้อยแล้วค่ะ ไปก่อนนะคะ” ทั้งหมดลุกขึ้นยืนขอตัวแล้วเดินออกไป“ไงมึงยังรู้สึกชอบน้องพราวอยู่ป่ะ ถามจริง” เสือมองไปยังมิวนิคที่กำลังนั่งเล่นเกมส์อย่างสนุกสนาน“ไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว” ชายหนุ่มตอบกลับไปยังเสือทันทีอย่างไม่ต้องคิดเพราะในตอนนี้เขาไม่ได้มีความรู้สึกชอบในตัวน้องพราวอีกแล้ว“ก็ดีแล้ว..เออแล้วแอพนั่นเป็นไงบ้างเจอสาวที่ถูกใจบ้างหรือยัง?” เสือพยักหน้ารับรู้และถามถึงเรื่องแอพแชทอีกครั้งไม่รู้ว่าไอ้เพื่อนนี่มันจะหาสาวที่ถูกใจได้หรือยัง“ก็..ยัง” มิวนิคนึกอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตอบไอ้เสือ เขานึกไปถึงเอ็มสองแต่จะไปถูกใจได้ยังไงในเมื่อหน้าตายังไม่เคยได้เห็นกันเลยด้วยซ้ำ“นั่นไง! น้องคนนั้นแอบมองมึงอยู่” เตโชที่นั่งฟังอยู่และแอบเห็นว่ามีสาวคนหนึ่งกำลังแอบมองมิวนิคอยู่ จึงได้ชี้ไปที่เธอและบอกให้มิวนิคได้รับรู้“หึ! ก็พอแก้ขัดได้” เขามองไปตามมือของเตโชก็พบว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังส่งยิ้มให้กับเขา ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้นทันทีทางด้านมายูที่เดินกลับไปยังคณะก่อนหน้าเพื่อนๆก็ได้เดินไปนั่งที่โต๊ะม้านั่งตัวเดิมที่พวกเธอชอบนั่งกันบ่อยๆ“เป็นไรแก..ดูทำหน้าเข้า” เสียงหวานใสขอ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10 เอ็มหนึ่งเอ็มสอง
“3เดือนได้แล้วมั้งเนี่ย” หญิงสาวพึมพำขึ้นเมื่อลองย้อนไปดูบทสนทนาแรกตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ผ่านมาสามเดือนแล้วเหรอเนี่ย ไม่รอช้าเธอจึงพิมพ์ตอบข้อความกลับไปหาเอ็มหนึ่งMA : ถามทำไมคะ อยากมาหาเหรอไงMN : อืม ก็ถ้าใกล้ก็อยากนัดเจออยู่นะ ได้หรือเปล่าMA : เอ็มสองอยู่มหาลัย CH ค่ะMN : เฮ้ย จะบอกว่าที่เดียวกันครับ พี่เองก็เรียนที่นี่เหมือนกันMA : จริงเหรอคะเนี่ย? (โลกจะกลมอะไรขนาดนั้นนน)MN : ถ้าสะดวก วันหลังพวกเรามานัดเจอกันนะ แต่ไม่รู้เอ็มสองจะรับหน้าตาพี่ได้มั้ย?MA : ทำไมเหรอคะ? (ทำไมพี่เขาต้องพูดไปถึงเรื่องหน้าตาด้วยนะนี่พวกเรากำลังคุยกันแบบพี่น้องอยู่นะ พี่เขาเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า)MN : พี่อาจไม่หล่อในสายตาของเอ็มสองก็ได้MA : พี่เอ็มหนึ่งคะ เอ็มสองไม่ได้แชทคุยกับพี่เอ็มหนึ่งแบบคนรักนะ พวกเราคุยกันแบบพี่น้อง แล้วจะต้องมากังวลเรื่องหน้าตาทำไมMN : ครับ พี่คงกังวลเกินไปMA : ถ้าได้เจอกันเดี๋ยวเอ็มสองเลี้ยงข้าวพี่เอ็มหนึ่งเองค่ะMN : งั้นพรุ่งนี้เอ็มสองว่างมั้ย? พี่อยากเจอเธอแล้ว“พรุ่งนี้เหรอ” ก็ได้อยู่มั้งพรุ่งนี้ก็จะว่างช่วงเย็น กินอิ่มและยังได้เจอพี่เอ็มหนึ่งด้วยMA : พรุ่งนี้มี
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status