Share

Chapter 7 คนของผมคุณห้ามแตะ

last update Tanggal publikasi: 2026-02-05 08:22:56

บรรยากาศภายในห้องรับรอง ถ้าหากเป็นผู้หญิงคนอื่นคงยิ้มแก้มปริ ที่มีคนคอยเอาอกเอาใจจนแทบจะป้อนอาหารให้เธออยู่แล้ว ทว่าเฌอรีนกลับพยายามหลีกเลี่ยง การแสดงออกของเธอที่ไม่เหมือนใคร ยิ่งส่งผลให้ธนภัทรอยากเข้าใกล้หลงใหลในความเป็นเฌอรีน                                      

“ฉันอิ่มแล้วค่ะ อยากกลับไปพักผ่อน”                                         

“จะรีบไปไหน ยังไม่ดึกเลยเพิ่งจะห้าทุ่มเอง”                                 

“ปกติฉันนอนสามทุ่มค่ะ พรุ่งนี้มีประชุมแต่เช้า”                            

“ผมเช็คดูตารางงานของคุณแล้วพรุ่งนี้ไม่มีประชุม”                        

“นี่คุณ!” หญิงสาวไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาต่อว่าเขาดี แต่ก็แปลกที่พักนี้ธนภัทรหันมาสนใจธุรกิจมากกว่าเที่ยวเตร่ไปวัน ๆ                        

“ไวน์ขวดนี้ราคาไม่ใช่หมื่นสองหมื่น ดื่มหมดขวดนี้ผมจะปล่อยให้คุณกลับบ้านได้”              

“คุณคิดจะทำอะไร แค่จิบเบา ๆ ฉันก็เมาแล้วค่ะ” หญิงสาวรู้ทันความคิดของอีกฝ่าย ถึงแม้เขาจะรวยล้นฟ้าหรือมีบารมีมากแค่ไหน คนไม่ใช่ยังไงก็ไม่มีผลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจ                                   

“ไม่เป็นไรคุณแค่จิบเป็นเพื่อนผมก็พอ”                                        

คราวนี้เฌอรีนได้แต่ทำตามเขาอย่างว่าง่าย เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงตามตอแยไม่เลิก ทั้งที่หญิงสาวอุตส่าห์จดทะเบียนสมรส เพื่อเอามายืนยันในความสัมพันธ์ของเธอกับโรมราชัน แต่ดูเหมือนเขาจะไม่แคร์มันเลยสักนิด                                                                                          

เวลาผ่านไปได้สักพัก ใบหน้าของเฌอรีนเริ่มแดงเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ซึ่งหญิงสาวได้ดื่มไปหลายแก้วส่งผลให้เลือดลมในกายสูบฉีด และสติสัมปชัญญะลดลงตามปริมาณที่ได้รับ แต่เฌอรีนก็พยายามประคองสติให้มั่น                                                                                 

“ฉันดื่มไปหลายแก้วแล้ว กลับได้หรือยังคะ” ด้วยความที่อยากกลับบ้าน เธอคว้าไวน์มาดื่มอีกครั้งจนหมดแก้ว                                                      

“คุณเกลียดผมมากขนาดนั้นเลยเหรอ”                            

“ฉันไม่ได้เกลียดคุณเลยค่ะ” หญิงสาวพูดพลางยิ้มออกมาพร้อมกับสายตาหวานหยาดเยิ้มตามอาการของคนกำลังเมาได้ที่                                

“ไม่เกลียดแต่ไม่เคยคิดที่จะรักผมเลยใช่ไหมเฌอรีน”                     

“ฉันมีคนที่ฉันรักอยู่แล้วค่ะ” คราวนี้หญิงสาวพูดพร้อมกับพยายามขยับเปลือกตา ก่อนที่เธอจะก้มหน้าฟุบลงไปกับโต๊ะ                         

“เฌอ! เฌอรีนแค่นี้ก็เมาแล้วเหรอ” เขาเอามือแตะลงบนไหล่มนเบา ๆ ก่อนจะเดินอ้อมไปรั้งตัวหญิงสาวให้นั่งหลังตรง ทว่าคอพับจนหมดสภาพไม่เหลือเค้าท่านประธานบริษัทเทวาซีกรุ๊ปเลยสักนิด

“ทำไม เพราะอะไรคุณถึงเลือกเขา ผมไม่ดีตรงไหนเหรอเฌอรีน” ชายหนุ่มพูดพลางเอื้อมมือขึ้นมาแตะใบหน้างามเบา ๆ                                

“อย่างยุ่งน่า... ฉันจะนอน”                                                         

“คุณเมามากแล้วเดินไหวไหมเดี๋ยวผมไปส่ง”                                             

“กลับบ้าน... อืม ฉันอยากกลับบ้าน”                                           

“รู้แล้วน่า... อยู่นิ่ง ๆ แบบนี้ผมคงต้องอุ้มแล้วมั้ง” ชายหนุ่มพูดพลางโน้มตัวเข้าหาคนตัวเล็ก เธอคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาอยากปกป้อง                                                                                    

“หยุดนะ! อย่าแตะต้องเธอ!”                                                      

ในขณะที่ธนภัทรกำลังจะก้มลงไปช้อนตัวหญิงสาวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนของเขา น้ำเสียงไม่เกรี้ยวกราดหากแต่วางอำนาจอยู่ในทีดังขึ้น      

ซึ่งทำให้บรรดาบอดี้การ์ดรีบชักปืนออกมาอย่างไว ทุกคนเล็งไปยังโรมราชันพร้อมกระสุนเต็มแม็ก เพียงแค่ลั่นไกเขาก็จะไม่มีโอกาสได้เดินออกไปจากห้องนี้                                                                  

“นั่นใครน่ะ! สามี! ฉันง่วงแล้วที่รักพาฉันกลับบ้านที” เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ขนาดเมาหญิงสาวก็ยังจำเขาได้ทำให้ธนภัทรต้องยอมปล่อยเธอไปอย่างไม่เต็มใจ                                    

“ฉันเป็นลูกผู้ชายพอเธอแค่เมา นายพาเธอกลับบ้านเองแล้วกัน ฉันมีธุระสำคัญต้องไปจัดการ”            

“ส่งเธอมาให้ผม”                                                                                   

“ฉันไม่รู้หรอกนะระหว่างนายกับเธอมีความสัมพันธ์กันแบบไหนแต่จงจำเอาไว้ผู้ชายอย่างฉันฆ่าได้แต่หยามเกียรติไม่ได้”                                    

“คุณเองก็จำเอาไว้อย่าคิดแตะเธออีกไม่อย่างนั้นผมไม่ปล่อยไว้แน่”                                    

“นายจะทำอะไรฉันได้ แค่มีทะเบียนสมรสมันก็ไม่ได้แปลว่าจะหย่าไม่ได้ซะเมื่อไหร่ สักวันฉันจะทวงทุกอย่างจากนายคืนทบต้นทบดอกเป็นร้อยเท่าพันเท่าเลยคอยดูสิ!”                                                     

ธนภัทรพูดพลางเรียกลูกน้องให้เดินตามออกไปจากห้องทุกคนรีบเก็บปืนอย่างไว ใครจะมองเขาว่าเป็นเสือผู้หญิงชอบทำตัวป่าเถื่อน แต่อย่างน้อยชายหนุ่มก็ไม่คิดจะขืนใจใคร                                           

“คุณเฌอรีนใครใช้ให้คุณดื่มหนักขนาดนี้เนี่ย”                              

“ก็นายนั่นแหละ”                                                                                  

“ก่อนจะโทษตัวเองต้องโทษคนอื่นก่อนใช่ไหม คุณนี่มันจริง ๆ เลยนะ”                                

“อืม... อุ้มหน่อย” ถึงแม้เขาจะโกรธเธอมากแค่ไหน แต่พอเจอลูกอ้อนแบบนี้ก็ทำให้โรมราชันไปไม่เป็นเหมือนกัน                                                          

“เฌอรีนเป็นไงบ้าง” รินลดาวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาพร้อมกับอามิทและมิลตัล                           

“เธอแค่เมา”                                                                              

“ขอโทษนะคะคุณโรม ฉันถูกกันให้ไปอยู่อีกห้องเลยดูแลเพื่อนไม่ได้”                                              

“คุณสองคนไม่เป็นไรก็ดีแล้ว” โรมราชันพูดพลางโน้มตัวลงไปช้อนคนตัวเล็กขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนของเขา                                                

“ฉันว่าพวกเรารีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ เห็นปืนผาหน้าไม้แล้วใจมันสั่นยังไงไม่รู้” อามิทพูดขึ้นพลางกุมมือรินลดาเอาไว้ไม่ให้ห่างกาย               

“ไปเถอะ! คนไม่มีคู่อย่างกูไม่อยากมายืนดูพวกมึงสองคนสวีทกัน”                                     

“มันใช่เวลาล้อไหมมิลตัล”                                                          

“แล้วมึงจะโกรธทำไมวะ! อามิท” มิลตัลพูดจบได้เดินนำหน้าทุกคนออกไปจากห้อง ปล่อยให้โรมราชันอุ้มเฌอรีนตามออกไปอย่างทุลักทุเล ถึงแม้เธอตัวเล็กแต่ก็หนักเอาการเหมือนกัน

                   

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 35 บทส่งท้าย

    เวลาผ่านไปหลายวัน สิ่งที่แพทย์หญิงโรซานน่าน่าตระหนักได้ นั่นคือความรักที่ธนภัทรมีให้กับเธอและลูกน้อย ผู้ช่วยคนสนิทได้พูดอะไรบางอย่างให้เธอได้เข้าใจในสิ่งที่เคยมีอคติ “นายน้อยรักคุณหมอมากเลยนะครับ เขายอมละทิ้งทุกอย่างแม้แต่ความฝัน เพื่อเลือกทางเดินที่ทำให้ตัวเองไม่สะดุด สามารถใช้ชีวิตไปกับคุณหมอและลูกได้อย่างราบรื่น” “ฉันเองก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะถูกลอบทำร้ายปางตาย” “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของนายน้อย เพียงแต่ครั้งนี้สาหัสกว่าครั้งไหน ๆ บวกกับความหวังที่อยากมีชีวิตอยู่ค่อย ๆ หมดลงไป จนทำให้นายน้อยไม่อยากตื่นขึ้นมารับรู้เรื่องราวเหล่านั้น” “เขายังมีโอกาส คุณกลับไปพักเถอะค่ะ คืนนี้ฉันจะเฝ้าไข้เขาเอง”“รบกวนคุณหมอด้วยนะครับ ยังไงผมก็ขอบคุณคุณหมอแทนนายน้อยด้วยนะครับ” เมื่อผู้ช่วยคนสนิทของธนภัทรเดินออกไป แพทย์หญิงโรซานน่าเดินมานั่งข้างเตียงคนไข้ เธอมองใบหน้าของธนภัทรด้วยแววตารู้สึกผิด ความหล่อเหลาที่เคยหลอกล่อผู้หญิงมานับไม่ถ้วน เวลานี้เธอเองก็กำลังถูกช

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter  34 หนูพิชชี่

    หลายเดือนผ่านไป หลังจากด็อกเตอร์นายแพทย์ปริญตัดขาดจากทางโลก พึ่งพระธรรมในการยึดเหนี่ยวจิตใจ ทำให้โรมราชันเข้ามารับช่วงต่อ เขากลายเป็นผู้บริหารโรงพยาบาลอย่างเต็มตัว “เป็นไงบ้างหมอโรม หมอโรสปลอดภัยดีใช่ไหมหลานแม่แข็งแรงหรือเปล่า” รสามีท่าทีห่วงใยอีกทั้งยังตื่นเต้นดีใจที่จะได้อุ้มหลาน “ปลอดภัยดีครับแม่ ตามผมมาครับ” “เดี๋ยวก่อน นายจะไม่โทรบอกคุณธนภัทรหน่อยเหรอ” เฌอรีนเองก็แอบสงสารธนภัทรที่เขาง้อแพทย์หญิงโรซาน่าไม่สำเร็จ “ผมโทรบอกแล้วครับ เขาอยู่ฮ่องกงเดี๋ยวเขาคงมา” “ดีเลยแม่เองก็อยากให้หมอโรสคืนดีกันสักที ไม่รู้ทำไมเธอถึงใจแข็งจัง” “ได้แม่มาเต็ม” โรมราชันหันมาแซวมารดาของเขา “กรณีของแม่กับคุณธนภัทรมันต่างกันนะ ตั้งแต่คุณธนภัทรบอกรักหมอโรสเขาก็ไม่เคยนอกใจเธอเลยสักครั้ง” “แต่ลูกสาวของแม่เกือบตายเพราะผู้หญิงของคุณธนภัทรนะครับแม่”

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 33 ความเจ็บปวด

    “พวกแกจะทำอะไร ถอยไปนะ! รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร” เธอคิดหาทางขู่ทั้งที่รู้ว่ามันคงไม่ได้ผล “เป็นใครพวกเราไม่สน หากคุณนิภาดายกให้ก็สบายใจได้” พวกมันกำลังยืนห้อมล้อมราวกับเสือร้าย กำลังต้อนกระต่ายน้อยให้จนมุม “แก้มัด” ชายคนหนึ่งพูดขึ้น ซึ่งทำให้แพทย์หญิงโรซานน่าแอบดีใจ อย่างน้อยโอกาสก็ยังคงมีอยู่บ้าง ถึงแม้จะริบหรี่ก็ตามที “อย่าคิดหนีเลยสาวน้อย ที่นี่ห่างไกลผู้คนถ้าคิดหนีก็มีแต่ร่างที่ไร้วิญาณเท่านั้น” “ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันยินดีจ่ายไม่อั้น” “แต่พวกเราไม่ได้ต้องการเงิน” หมับ! “ปล่อยนะ” “สวยจัง ผิวขาวยังกับไข่ปอก” เมื่อฝ่ามือหยาบกร้านสัมผัสลงมายังใบหน้าของเธอ ทำให้แพทย์หญิงโรซานน่าถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาอย่างสิ้นหวัง มือสองข้างถูกจับไขว้หลังด้วยแรงขอ

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 32/2 ความรักคืออะไร2

    เมื่อมาถึงบ้านเขาไม่รอช้า พอจอดรถได้รีบลงจากรถแล้วเข้าไปข้างในทันที ซึ่งเวลานี้สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้เขาพูดไม่ออก ความดีใจกำลังทำให้ชายหนุ่มอยากโอบกอดแพทย์หญิงโรซานน่า พร้อมกับบอกเธอว่าเขารักเธอ รักเธอและก็รักเธอ “ยินดีด้วยนะคะ คุณธนภัทรกำลังจะได้เป็นพ่อคนแล้ว” เฌอรีนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นไม่แพ้กัน“แม่เองก็กำลังจะกลายเป็นคุณยาย หลังพายุโหมกระหน่ำท้องฟ้าก็กลับมาสดใสอีกครั้ง แม่อยากอุ้มหลานเต็มทีแล้ว” “หลานคนแรกของบ้าน จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันนะ” โรมราชันเดินเข้ามาโอบไหล่เฌอรีนเอาไว้ เมื่อพูดถึงสมาชิกใหม่ของบ้านเขาดูมีอาการตื่นเต้นเป็นพิเศษ “แล้วคุณหมอล่ะครับ” “อ้าว! แม่คิดว่ากลับมาพร้อมกันเสียอีก” “ผมไปรับเธอที่โรงพยาบาลแต่ไม่เจอ ถามใครเขาก็บอกว่าคุณหมอกลับไปแล้ว ผมติดต่อหมอโรสไม่ได้เลย” ธนภัทรเริ่มร้อนรนใจ เมื่อเขาสัมผัสได้ว่าแพทย์หญ

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 32 ความรักคืออะไร

    ภายในบ้านพักตากอากาศเต็มไปด้วยบรรยากาศแสนโรแมนติก ธนภัทรกลายเป็นผู้ชายคลั่งรัก เขาสลัดลายเสือถอดเขี้ยวเล็บทิ้งเหลือเพียงเค้าโครงของเจ้าแมวเหมียวขี้อ้อน “ทำไมที่รักหน้าซีดจังเลยครับ” “คงเป็นเพราะโรสพักผ่อนไม่เพียงพอ แล้วนี่คุณทำอะไรคะน่าทานจัง” “ของโปรดคุณทั้งนั้น” “ผมเพิ่งโทรหาแม่ของคุณช่วงเช้าตรู่ เลยได้เมนูพวกนี้มา” “ฮะ!... แสดงว่าแม่ก็รู้เรื่องของเราแล้วสิค่ะ” แพทย์หญิงโรซานน่าแสดงสีหน้าตกใจ เพราะเธอไม่คิดว่าธนภัทรจะกล้าพูดเรื่องนี้กับมารดาของเธอ “ใช่ครับ ผมยังบอกท่านว่าเราสองคนแต่งงานกันแล้ว” “อะไรนะคะ!” “ที่รักไม่ต้องตกใจนาดนั้นหรอกครับ ไม่ใช่แค่แม่ของคุณนะ คนทั้งโลกก็คงรู้กันหมดแล้วเพราะผมเพิ่งอั

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 31 ไม่เหมือนเดิม

    ทางด้านเซนต์กำลังถูกบิดาทำโทษอย่างหนัก เขาถูกจำกัดวงเงินในแต่ละเดือน อีกทั้งรถและบ้านยังถูกเจ้าสัวธาดายึดไว้หมด เขาสั่งให้ลูกชายเดินทางไปกบดานต่างประเทศ จนกว่าข่าวฉาวโฉ่จะซาลง “จบสิ้นแล้วชื่อเสียงที่เคยสร้างเอาไว้ พอกันทีกับงานแต่ง” “ผมต่างหากที่ต้องพูดคำนี้” ด็อกเตอร์นายแพทย์ปริญพูดขึ้นด้วยท่าทีไม่เป็นมิตรอีกต่อไป “เรื่องนี้คุณหมอเองก็มีส่วนผิดนะครับ” “ผมผิดอะไรเหรอครับท่านเจ้าสัว” “ก็ผิดที่ดูแลผู้หญิงตัวเองไว้ไม่ดีไง งามหน้าไหมล่ะทีนี้ นอกจากพวกเขาจะรู้ว่าคุณหมอหย่าขาดจากภรรยา ทุกคนยังรู้อีกว่าเธอเป็นเด็กเลี้ยงของคุณหมอ” “ท่านเจ้าสัวค่ะ ทุกคนกำลังเข้าใจอรผิดนะคะ” “หุบปาก! มาลากเธอออกไป พวกแกรู่ใช่ไหมว่าจะทำยังไงกับผู้หญิงคนนี้ดี” “ทราบครับ” ชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาประชิดตัวเอมอร ซึ่งทำให้หล่อนกลัวจนตัวสั่นระริก

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 30/2 การแต่งงาน2

    เซนต์กับเอมอรกำลังบรรเลงเพลงรักอยู่บนเตียงด้วยท่าทีเร่าร้อน บทสวาทของคนทั้งคู่กำลังกลายเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ถึงความไม่เหมาะสม จนเป็นที่ฮือฮาของบรรดาแขกเหรื่อที่มาร่วมงาน ทำเอาเจ้าสัวธาดาถึงกับโกรธจัด “ไอ้ลูกชายเฮงซวยเอ๊ย!” เขาสบถออกมาด้วยสีหน้าแดงก่ำคงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เ

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 30 การแต่งงาน

    ในที่สุดวันแต่งงานของแพทย์หญิงโรซานน่ากับเซนต์ก็มาถึง แขกในงานล้วนมีหน้ามีตาในสังคม รวมทั้งนักธุรกิจในย่านเอเชียและยุโรป ต่างก็มารวมกันที่งานนี้ “แม่ขอโทษนะที่ช่วยอะไรหมอโรสไม่ได้ แม่อยากสับผู้ชายคนนั้นให้เป็นชิ

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 28/2 รักครั้งนี้ 2

    โรมราชันพาเฌอรีนกลับมาที่บ้านของเธอ หญิงสาวถูกวางลงเตียงนุ่มอย่างเบามือ เขาอยากจับกดเธอให้เข็ดให้สมกับที่หญิงสาวแอบไปเที่ยวโฮสต์ แต่พอมองหน้าเธอทีไรเขาก็อดยิ้มให้กับความน่ารักของเฌอรีนไม่ได้

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 27 เที่ยวโฮสต์

    เมื่อสิ่งที่เฌอรีนยังคงคาใจ คือผู้หญิงในไดอารี่ที่โรมราชันเพ้อฝันประหนึ่งเธอคือคนสำคัญ จึงทำให้หญิงสาวตัดสินใจเอ่ยถามเขาออกไปตามตรง เพราะไม่อยากให้เรื่องนี้กลายเป็นจุดแตกหักของความสัมพันธ์“พี่สาวนายก็กลับมาแล้ว ฉันขอตัวกลับบ้านนะ” “ทำไมล่ะ คุณอยู่ที่นี่มีอะไรหร

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status