홈 / โรแมนติก / พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ / Chapter 7 คนของผมคุณห้ามแตะ

공유

Chapter 7 คนของผมคุณห้ามแตะ

last update 게시일: 2026-02-05 08:22:56

บรรยากาศภายในห้องรับรอง ถ้าหากเป็นผู้หญิงคนอื่นคงยิ้มแก้มปริ ที่มีคนคอยเอาอกเอาใจจนแทบจะป้อนอาหารให้เธออยู่แล้ว ทว่าเฌอรีนกลับพยายามหลีกเลี่ยง การแสดงออกของเธอที่ไม่เหมือนใคร ยิ่งส่งผลให้ธนภัทรอยากเข้าใกล้หลงใหลในความเป็นเฌอรีน                                      

“ฉันอิ่มแล้วค่ะ อยากกลับไปพักผ่อน”                                         

“จะรีบไปไหน ยังไม่ดึกเลยเพิ่งจะห้าทุ่มเอง”                                 

“ปกติฉันนอนสามทุ่มค่ะ พรุ่งนี้มีประชุมแต่เช้า”                            

“ผมเช็คดูตารางงานของคุณแล้วพรุ่งนี้ไม่มีประชุม”                        

“นี่คุณ!” หญิงสาวไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาต่อว่าเขาดี แต่ก็แปลกที่พักนี้ธนภัทรหันมาสนใจธุรกิจมากกว่าเที่ยวเตร่ไปวัน ๆ                        

“ไวน์ขวดนี้ราคาไม่ใช่หมื่นสองหมื่น ดื่มหมดขวดนี้ผมจะปล่อยให้คุณกลับบ้านได้”              

“คุณคิดจะทำอะไร แค่จิบเบา ๆ ฉันก็เมาแล้วค่ะ” หญิงสาวรู้ทันความคิดของอีกฝ่าย ถึงแม้เขาจะรวยล้นฟ้าหรือมีบารมีมากแค่ไหน คนไม่ใช่ยังไงก็ไม่มีผลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจ                                   

“ไม่เป็นไรคุณแค่จิบเป็นเพื่อนผมก็พอ”                                        

คราวนี้เฌอรีนได้แต่ทำตามเขาอย่างว่าง่าย เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงตามตอแยไม่เลิก ทั้งที่หญิงสาวอุตส่าห์จดทะเบียนสมรส เพื่อเอามายืนยันในความสัมพันธ์ของเธอกับโรมราชัน แต่ดูเหมือนเขาจะไม่แคร์มันเลยสักนิด                                                                                          

เวลาผ่านไปได้สักพัก ใบหน้าของเฌอรีนเริ่มแดงเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ซึ่งหญิงสาวได้ดื่มไปหลายแก้วส่งผลให้เลือดลมในกายสูบฉีด และสติสัมปชัญญะลดลงตามปริมาณที่ได้รับ แต่เฌอรีนก็พยายามประคองสติให้มั่น                                                                                 

“ฉันดื่มไปหลายแก้วแล้ว กลับได้หรือยังคะ” ด้วยความที่อยากกลับบ้าน เธอคว้าไวน์มาดื่มอีกครั้งจนหมดแก้ว                                                      

“คุณเกลียดผมมากขนาดนั้นเลยเหรอ”                            

“ฉันไม่ได้เกลียดคุณเลยค่ะ” หญิงสาวพูดพลางยิ้มออกมาพร้อมกับสายตาหวานหยาดเยิ้มตามอาการของคนกำลังเมาได้ที่                                

“ไม่เกลียดแต่ไม่เคยคิดที่จะรักผมเลยใช่ไหมเฌอรีน”                     

“ฉันมีคนที่ฉันรักอยู่แล้วค่ะ” คราวนี้หญิงสาวพูดพร้อมกับพยายามขยับเปลือกตา ก่อนที่เธอจะก้มหน้าฟุบลงไปกับโต๊ะ                         

“เฌอ! เฌอรีนแค่นี้ก็เมาแล้วเหรอ” เขาเอามือแตะลงบนไหล่มนเบา ๆ ก่อนจะเดินอ้อมไปรั้งตัวหญิงสาวให้นั่งหลังตรง ทว่าคอพับจนหมดสภาพไม่เหลือเค้าท่านประธานบริษัทเทวาซีกรุ๊ปเลยสักนิด

“ทำไม เพราะอะไรคุณถึงเลือกเขา ผมไม่ดีตรงไหนเหรอเฌอรีน” ชายหนุ่มพูดพลางเอื้อมมือขึ้นมาแตะใบหน้างามเบา ๆ                                

“อย่างยุ่งน่า... ฉันจะนอน”                                                         

“คุณเมามากแล้วเดินไหวไหมเดี๋ยวผมไปส่ง”                                             

“กลับบ้าน... อืม ฉันอยากกลับบ้าน”                                           

“รู้แล้วน่า... อยู่นิ่ง ๆ แบบนี้ผมคงต้องอุ้มแล้วมั้ง” ชายหนุ่มพูดพลางโน้มตัวเข้าหาคนตัวเล็ก เธอคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาอยากปกป้อง                                                                                    

“หยุดนะ! อย่าแตะต้องเธอ!”                                                      

ในขณะที่ธนภัทรกำลังจะก้มลงไปช้อนตัวหญิงสาวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนของเขา น้ำเสียงไม่เกรี้ยวกราดหากแต่วางอำนาจอยู่ในทีดังขึ้น      

ซึ่งทำให้บรรดาบอดี้การ์ดรีบชักปืนออกมาอย่างไว ทุกคนเล็งไปยังโรมราชันพร้อมกระสุนเต็มแม็ก เพียงแค่ลั่นไกเขาก็จะไม่มีโอกาสได้เดินออกไปจากห้องนี้                                                                  

“นั่นใครน่ะ! สามี! ฉันง่วงแล้วที่รักพาฉันกลับบ้านที” เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ขนาดเมาหญิงสาวก็ยังจำเขาได้ทำให้ธนภัทรต้องยอมปล่อยเธอไปอย่างไม่เต็มใจ                                    

“ฉันเป็นลูกผู้ชายพอเธอแค่เมา นายพาเธอกลับบ้านเองแล้วกัน ฉันมีธุระสำคัญต้องไปจัดการ”            

“ส่งเธอมาให้ผม”                                                                                   

“ฉันไม่รู้หรอกนะระหว่างนายกับเธอมีความสัมพันธ์กันแบบไหนแต่จงจำเอาไว้ผู้ชายอย่างฉันฆ่าได้แต่หยามเกียรติไม่ได้”                                    

“คุณเองก็จำเอาไว้อย่าคิดแตะเธออีกไม่อย่างนั้นผมไม่ปล่อยไว้แน่”                                    

“นายจะทำอะไรฉันได้ แค่มีทะเบียนสมรสมันก็ไม่ได้แปลว่าจะหย่าไม่ได้ซะเมื่อไหร่ สักวันฉันจะทวงทุกอย่างจากนายคืนทบต้นทบดอกเป็นร้อยเท่าพันเท่าเลยคอยดูสิ!”                                                     

ธนภัทรพูดพลางเรียกลูกน้องให้เดินตามออกไปจากห้องทุกคนรีบเก็บปืนอย่างไว ใครจะมองเขาว่าเป็นเสือผู้หญิงชอบทำตัวป่าเถื่อน แต่อย่างน้อยชายหนุ่มก็ไม่คิดจะขืนใจใคร                                           

“คุณเฌอรีนใครใช้ให้คุณดื่มหนักขนาดนี้เนี่ย”                              

“ก็นายนั่นแหละ”                                                                                  

“ก่อนจะโทษตัวเองต้องโทษคนอื่นก่อนใช่ไหม คุณนี่มันจริง ๆ เลยนะ”                                

“อืม... อุ้มหน่อย” ถึงแม้เขาจะโกรธเธอมากแค่ไหน แต่พอเจอลูกอ้อนแบบนี้ก็ทำให้โรมราชันไปไม่เป็นเหมือนกัน                                                          

“เฌอรีนเป็นไงบ้าง” รินลดาวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาพร้อมกับอามิทและมิลตัล                           

“เธอแค่เมา”                                                                              

“ขอโทษนะคะคุณโรม ฉันถูกกันให้ไปอยู่อีกห้องเลยดูแลเพื่อนไม่ได้”                                              

“คุณสองคนไม่เป็นไรก็ดีแล้ว” โรมราชันพูดพลางโน้มตัวลงไปช้อนคนตัวเล็กขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนของเขา                                                

“ฉันว่าพวกเรารีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ เห็นปืนผาหน้าไม้แล้วใจมันสั่นยังไงไม่รู้” อามิทพูดขึ้นพลางกุมมือรินลดาเอาไว้ไม่ให้ห่างกาย               

“ไปเถอะ! คนไม่มีคู่อย่างกูไม่อยากมายืนดูพวกมึงสองคนสวีทกัน”                                     

“มันใช่เวลาล้อไหมมิลตัล”                                                          

“แล้วมึงจะโกรธทำไมวะ! อามิท” มิลตัลพูดจบได้เดินนำหน้าทุกคนออกไปจากห้อง ปล่อยให้โรมราชันอุ้มเฌอรีนตามออกไปอย่างทุลักทุเล ถึงแม้เธอตัวเล็กแต่ก็หนักเอาการเหมือนกัน

                   

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 35 บทส่งท้าย

    เวลาผ่านไปหลายวัน สิ่งที่แพทย์หญิงโรซานน่าน่าตระหนักได้ นั่นคือความรักที่ธนภัทรมีให้กับเธอและลูกน้อย ผู้ช่วยคนสนิทได้พูดอะไรบางอย่างให้เธอได้เข้าใจในสิ่งที่เคยมีอคติ “นายน้อยรักคุณหมอมากเลยนะครับ เขายอมละทิ้งทุกอย่างแม้แต่ความฝัน เพื่อเลือกทางเดินที่ทำให้ตัวเองไม่สะดุด สามารถใช้ชีวิตไปกับคุณหมอและลูกได้อย่างราบรื่น” “ฉันเองก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะถูกลอบทำร้ายปางตาย” “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของนายน้อย เพียงแต่ครั้งนี้สาหัสกว่าครั้งไหน ๆ บวกกับความหวังที่อยากมีชีวิตอยู่ค่อย ๆ หมดลงไป จนทำให้นายน้อยไม่อยากตื่นขึ้นมารับรู้เรื่องราวเหล่านั้น” “เขายังมีโอกาส คุณกลับไปพักเถอะค่ะ คืนนี้ฉันจะเฝ้าไข้เขาเอง”“รบกวนคุณหมอด้วยนะครับ ยังไงผมก็ขอบคุณคุณหมอแทนนายน้อยด้วยนะครับ” เมื่อผู้ช่วยคนสนิทของธนภัทรเดินออกไป แพทย์หญิงโรซานน่าเดินมานั่งข้างเตียงคนไข้ เธอมองใบหน้าของธนภัทรด้วยแววตารู้สึกผิด ความหล่อเหลาที่เคยหลอกล่อผู้หญิงมานับไม่ถ้วน เวลานี้เธอเองก็กำลังถูกช

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter  34 หนูพิชชี่

    หลายเดือนผ่านไป หลังจากด็อกเตอร์นายแพทย์ปริญตัดขาดจากทางโลก พึ่งพระธรรมในการยึดเหนี่ยวจิตใจ ทำให้โรมราชันเข้ามารับช่วงต่อ เขากลายเป็นผู้บริหารโรงพยาบาลอย่างเต็มตัว “เป็นไงบ้างหมอโรม หมอโรสปลอดภัยดีใช่ไหมหลานแม่แข็งแรงหรือเปล่า” รสามีท่าทีห่วงใยอีกทั้งยังตื่นเต้นดีใจที่จะได้อุ้มหลาน “ปลอดภัยดีครับแม่ ตามผมมาครับ” “เดี๋ยวก่อน นายจะไม่โทรบอกคุณธนภัทรหน่อยเหรอ” เฌอรีนเองก็แอบสงสารธนภัทรที่เขาง้อแพทย์หญิงโรซาน่าไม่สำเร็จ “ผมโทรบอกแล้วครับ เขาอยู่ฮ่องกงเดี๋ยวเขาคงมา” “ดีเลยแม่เองก็อยากให้หมอโรสคืนดีกันสักที ไม่รู้ทำไมเธอถึงใจแข็งจัง” “ได้แม่มาเต็ม” โรมราชันหันมาแซวมารดาของเขา “กรณีของแม่กับคุณธนภัทรมันต่างกันนะ ตั้งแต่คุณธนภัทรบอกรักหมอโรสเขาก็ไม่เคยนอกใจเธอเลยสักครั้ง” “แต่ลูกสาวของแม่เกือบตายเพราะผู้หญิงของคุณธนภัทรนะครับแม่”

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 33 ความเจ็บปวด

    “พวกแกจะทำอะไร ถอยไปนะ! รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร” เธอคิดหาทางขู่ทั้งที่รู้ว่ามันคงไม่ได้ผล “เป็นใครพวกเราไม่สน หากคุณนิภาดายกให้ก็สบายใจได้” พวกมันกำลังยืนห้อมล้อมราวกับเสือร้าย กำลังต้อนกระต่ายน้อยให้จนมุม “แก้มัด” ชายคนหนึ่งพูดขึ้น ซึ่งทำให้แพทย์หญิงโรซานน่าแอบดีใจ อย่างน้อยโอกาสก็ยังคงมีอยู่บ้าง ถึงแม้จะริบหรี่ก็ตามที “อย่าคิดหนีเลยสาวน้อย ที่นี่ห่างไกลผู้คนถ้าคิดหนีก็มีแต่ร่างที่ไร้วิญาณเท่านั้น” “ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันยินดีจ่ายไม่อั้น” “แต่พวกเราไม่ได้ต้องการเงิน” หมับ! “ปล่อยนะ” “สวยจัง ผิวขาวยังกับไข่ปอก” เมื่อฝ่ามือหยาบกร้านสัมผัสลงมายังใบหน้าของเธอ ทำให้แพทย์หญิงโรซานน่าถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาอย่างสิ้นหวัง มือสองข้างถูกจับไขว้หลังด้วยแรงขอ

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 32/2 ความรักคืออะไร2

    เมื่อมาถึงบ้านเขาไม่รอช้า พอจอดรถได้รีบลงจากรถแล้วเข้าไปข้างในทันที ซึ่งเวลานี้สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้เขาพูดไม่ออก ความดีใจกำลังทำให้ชายหนุ่มอยากโอบกอดแพทย์หญิงโรซานน่า พร้อมกับบอกเธอว่าเขารักเธอ รักเธอและก็รักเธอ “ยินดีด้วยนะคะ คุณธนภัทรกำลังจะได้เป็นพ่อคนแล้ว” เฌอรีนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นไม่แพ้กัน“แม่เองก็กำลังจะกลายเป็นคุณยาย หลังพายุโหมกระหน่ำท้องฟ้าก็กลับมาสดใสอีกครั้ง แม่อยากอุ้มหลานเต็มทีแล้ว” “หลานคนแรกของบ้าน จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันนะ” โรมราชันเดินเข้ามาโอบไหล่เฌอรีนเอาไว้ เมื่อพูดถึงสมาชิกใหม่ของบ้านเขาดูมีอาการตื่นเต้นเป็นพิเศษ “แล้วคุณหมอล่ะครับ” “อ้าว! แม่คิดว่ากลับมาพร้อมกันเสียอีก” “ผมไปรับเธอที่โรงพยาบาลแต่ไม่เจอ ถามใครเขาก็บอกว่าคุณหมอกลับไปแล้ว ผมติดต่อหมอโรสไม่ได้เลย” ธนภัทรเริ่มร้อนรนใจ เมื่อเขาสัมผัสได้ว่าแพทย์หญ

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 32 ความรักคืออะไร

    ภายในบ้านพักตากอากาศเต็มไปด้วยบรรยากาศแสนโรแมนติก ธนภัทรกลายเป็นผู้ชายคลั่งรัก เขาสลัดลายเสือถอดเขี้ยวเล็บทิ้งเหลือเพียงเค้าโครงของเจ้าแมวเหมียวขี้อ้อน “ทำไมที่รักหน้าซีดจังเลยครับ” “คงเป็นเพราะโรสพักผ่อนไม่เพียงพอ แล้วนี่คุณทำอะไรคะน่าทานจัง” “ของโปรดคุณทั้งนั้น” “ผมเพิ่งโทรหาแม่ของคุณช่วงเช้าตรู่ เลยได้เมนูพวกนี้มา” “ฮะ!... แสดงว่าแม่ก็รู้เรื่องของเราแล้วสิค่ะ” แพทย์หญิงโรซานน่าแสดงสีหน้าตกใจ เพราะเธอไม่คิดว่าธนภัทรจะกล้าพูดเรื่องนี้กับมารดาของเธอ “ใช่ครับ ผมยังบอกท่านว่าเราสองคนแต่งงานกันแล้ว” “อะไรนะคะ!” “ที่รักไม่ต้องตกใจนาดนั้นหรอกครับ ไม่ใช่แค่แม่ของคุณนะ คนทั้งโลกก็คงรู้กันหมดแล้วเพราะผมเพิ่งอั

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 31 ไม่เหมือนเดิม

    ทางด้านเซนต์กำลังถูกบิดาทำโทษอย่างหนัก เขาถูกจำกัดวงเงินในแต่ละเดือน อีกทั้งรถและบ้านยังถูกเจ้าสัวธาดายึดไว้หมด เขาสั่งให้ลูกชายเดินทางไปกบดานต่างประเทศ จนกว่าข่าวฉาวโฉ่จะซาลง “จบสิ้นแล้วชื่อเสียงที่เคยสร้างเอาไว้ พอกันทีกับงานแต่ง” “ผมต่างหากที่ต้องพูดคำนี้” ด็อกเตอร์นายแพทย์ปริญพูดขึ้นด้วยท่าทีไม่เป็นมิตรอีกต่อไป “เรื่องนี้คุณหมอเองก็มีส่วนผิดนะครับ” “ผมผิดอะไรเหรอครับท่านเจ้าสัว” “ก็ผิดที่ดูแลผู้หญิงตัวเองไว้ไม่ดีไง งามหน้าไหมล่ะทีนี้ นอกจากพวกเขาจะรู้ว่าคุณหมอหย่าขาดจากภรรยา ทุกคนยังรู้อีกว่าเธอเป็นเด็กเลี้ยงของคุณหมอ” “ท่านเจ้าสัวค่ะ ทุกคนกำลังเข้าใจอรผิดนะคะ” “หุบปาก! มาลากเธอออกไป พวกแกรู่ใช่ไหมว่าจะทำยังไงกับผู้หญิงคนนี้ดี” “ทราบครับ” ชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาประชิดตัวเอมอร ซึ่งทำให้หล่อนกลัวจนตัวสั่นระริก

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 30/2 การแต่งงาน2

    เซนต์กับเอมอรกำลังบรรเลงเพลงรักอยู่บนเตียงด้วยท่าทีเร่าร้อน บทสวาทของคนทั้งคู่กำลังกลายเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ถึงความไม่เหมาะสม จนเป็นที่ฮือฮาของบรรดาแขกเหรื่อที่มาร่วมงาน ทำเอาเจ้าสัวธาดาถึงกับโกรธจัด “ไอ้ลูกชายเฮงซวยเอ๊ย!” เขาสบถออกมาด้วยสีหน้าแดงก่ำคงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เ

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 30 การแต่งงาน

    ในที่สุดวันแต่งงานของแพทย์หญิงโรซานน่ากับเซนต์ก็มาถึง แขกในงานล้วนมีหน้ามีตาในสังคม รวมทั้งนักธุรกิจในย่านเอเชียและยุโรป ต่างก็มารวมกันที่งานนี้ “แม่ขอโทษนะที่ช่วยอะไรหมอโรสไม่ได้ แม่อยากสับผู้ชายคนนั้นให้เป็นชิ

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 28/2 รักครั้งนี้ 2

    โรมราชันพาเฌอรีนกลับมาที่บ้านของเธอ หญิงสาวถูกวางลงเตียงนุ่มอย่างเบามือ เขาอยากจับกดเธอให้เข็ดให้สมกับที่หญิงสาวแอบไปเที่ยวโฮสต์ แต่พอมองหน้าเธอทีไรเขาก็อดยิ้มให้กับความน่ารักของเฌอรีนไม่ได้

  • พันธะร้ายนายโฮสต์สุดหล่อ   Chapter 27 เที่ยวโฮสต์

    เมื่อสิ่งที่เฌอรีนยังคงคาใจ คือผู้หญิงในไดอารี่ที่โรมราชันเพ้อฝันประหนึ่งเธอคือคนสำคัญ จึงทำให้หญิงสาวตัดสินใจเอ่ยถามเขาออกไปตามตรง เพราะไม่อยากให้เรื่องนี้กลายเป็นจุดแตกหักของความสัมพันธ์“พี่สาวนายก็กลับมาแล้ว ฉันขอตัวกลับบ้านนะ” “ทำไมล่ะ คุณอยู่ที่นี่มีอะไรหร

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status