Chapter 13 ความแค้น 

เมื่อกลับถึงบ้านสิ่งแรกที่ธนภัทรต้องการ นั่นคือประวัติของแพทย์หญิงโรซานน่า แน่นอนว่าเขาอยากตอบแทนเธอ เพราะชายหนุ่มถือคติที่ว่าบุญคุณต้องทดแทนมีแค้นต้องชำระ                                          

“นี่ครับนายน้อยประวัติของคุณหมอ”                                          

“เธอเป็นลูกสาวของด็อกเตอร์นายแพทย์ปริญจริง ๆ ด้วย” ลูกน้องคนสนิทรายงานตามข้อมูลที่ได้มา อีกทั้งเขายังแอบรู้มาว่าเธอมีน้องชายเป็นนายแพทย์ผู้มากความสามารถอีกด้วย                                 

“ผมมีอีกเรื่องที่ยังไม่ได้รายงานนายน้อยครับ”                              

“อะไรเหรอ”                                                                              

“คือ... คุณหมอมีน้องชายด้วยนะครับ”                                        

“แล้วไง”                                                                                   

“หมอโรมราชันคนที่คุณเฌอรีนรักหมดหัวใจ เขาคือน้องชายแท้ ๆ ของคุณหมอโรซานน่าครับ”           

“ฮะ! ไอ้หน้าอ่อนนั่นน่ะเหรอ มันเป็นน้องชายของคุณหมอ” เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าโลกใบนี้จะกลม จนเหวี่ยงให้คนทำร้ายหัวใจของเขาอย่างโรมราชัน เข้ามาพัวพันกับเรื่องที่เกิดขึ้นในค่ำคืนที่ผ่านมา           

“ใช่ครับ อีกทั้งคุณโรมราชันยังเป็นศัลยแพทย์มือหนึ่งของโรงพยาบาลในเครือกิตติกูลไพศาล” คำพูดของลูกน้องคนสนิทกำลังทำให้ธนภัทรแปลกใจ เมื่อสิ่งที่โรมราชันกำลังทำอยู่นั้นมันช่างสวนทางกับสิ่งที่ลูกน้องของเขากำลังรายงาน                                                                    

“แล้วทำไมไอ้หน้าอ่อนนั่นถึงได้ทำงานที่บาร์โฮสต์”                                   

“คุณโรมราชันเป็นเจ้าของโฮสต์ครับนาย เขากับเพื่อนสามคนเป็นหุ้นส่วนกัน”                                  

“หึ! ที่แท้คุณเฌอรีนก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองถูกไอ้หน้าอ่อนนั่นหลอกสินะ” คราวนี้ใบหน้าและแววตาของโรมราชันเริ่มแฝงไปด้วยท่าทีของผู้ที่กำลังอยู่เหนือกว่า                                                                        

“นายจัดการเรื่องนัดกับคุณเฌอรีนหรือยัง เย็นนี้เธอจะมาเจอฉันหรือเปล่า”             

“เรียบร้อยแล้วครับนายน้อย”                                                      

“ดีมาก” เขาแสยะยิ้มร้ายราวกับกระต่ายน้อยกำลังหลงทางเข้ามาในถ้ำเสือ                         

“ให้แม่บ้านเตรียมมื้อเย็นเลยไหมครับ”                                        

“อืม... แล้วพ่อของฉันจะกลับวันไหน”                                         

“เห็นคุณท่านบอกว่าธุรกิจที่ฮ่องกงกำลังมีปัญหาไม่รู้วันกลับเลยครับ”                                

“ปัญหาอะไรนายพอจะทราบไหม”                                              

“น่าจะเกี่ยวกับโรงแรมครับนายน้อย” แค่คนสนิทเอ่ยถึงโรมแรมธนภัทรก็เข้าใจทันที เพราะธุรกิจโรงแรมมีบ่อนคาสิโนที่ทำให้ได้รับความนิยมจากนักลงทุนมากมายหลายเชื้อชาติ                            

“แสดงว่าฝ่ายตรงข้ามเริ่มเปิดศึกแล้วสินะ เฮ้อ! บางทีก็เหนื่อยเหมือนกันนะ” ธนภัทรรู้ดีว่าธุรกิจของครอบครัวกำลังเกิดปัญหา ซึ่งบิดาของเขาอาจไม่มีโอกาสได้กลับมาเมืองไทยอีกเลย                                            ///////                                                                                                    

หลังเลิกงานเฌอรีนมีนัดกับธนภัทร เพราะหญิงสาวต้องใช้หนังจระเข้จากฟาร์มของเขา จึงทำให้คนทั้งคู่จำเป็นต้องเจอกัน ซึ่งชายหนุ่มยังคงมีความหวังว่าสักวันหญิงสาวจะหันกลับมามองเขาบ้าง               

“ทำไมเขาถึงได้นัดให้เรามาเจอที่นี่” รินลดาแสดงสีหน้าและแววตาไม่ไว้วางใจอีกฝ่าย หลังจากที่ลูกน้องคนสนิทของธนภัทรเชื้อเชิญคนทั้งคู่มานั่งรอที่ห้องรับแขก ซึ่งถูกตกแต่งเอาไว้อย่างเรียบหรูดูแพง บ้านของเขาถ้าประเมินราคาคงหลายร้อยล้าน                                                      

“เขาได้รับบาดเจ็บน่ะ เลยออกมาข้างนอกไม่ได้”                           

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ”                                                                    

“ไม่รู้เหมือนกัน” เฌอรีนไม่ได้อยากรู้เรื่องราวในชีวิตของธนภัทรสักเท่าไหร่นัก แต่อีกฝ่ายกลับพยายามหาข้องอ้างให้เธอต้องมาเจอกับเขา        

“ผมไม่คิดว่าคุณเลขาจะมาด้วย”                                                 

“รินลดาต้องทำหน้าที่ของเธอ ไม่ทราบว่าคุณธนภัทรนัดฉันมาที่นี่ต้องการเจรจาเรื่องราคาใช่ไหมคะ”

“คุณก็น่าจะทราบดีต้นทุนของผมเพิ่มขึ้น ทุกวันนี้ผมแทบไม่มีกำไรเลย” ความรู้สึกน้อยใจได้ถาโถมเข้ามาใส่ เมื่อเขาจงใจไม่ใส่เสื้อแล้วยังพันผ้าก๊อซเอาไว้ตรงไหล่ไขว้ขึ้นลง ทว่าเฌอรีนกลับไม่ถามไถ่ถึงอาการของเขาสักนิด                                                                                      

“ฉันไม่มีปัญหาอยู่แล้วค่ะ ในเมื่อต้นทุนเพิ่มขึ้นทางเราก็พร้อมรับซื้อในราคาที่สูงขึ้น แต่ต้องดูก่อนนะคะว่าสู้ไหวหรือเปล่า”                           

“เราทำการค้าขายกันมากี่ปีแล้ว ผมเคยเอาเปรียบคุณเหรอเฌอรีน”                                    

“ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรคุณสักหน่อยนี่ค่ะ”                                          

“จะไม่ถามผมสักคำหน่อยเหรอว่าไปโดนอะไรมา ทำไมถึงตกอยู่ในสภาพแบบนี้” ชายหนุ่มพูดออกมาประหนึ่งคนกำลังน้อยใจ เมื่อเห็นท่าทีเฉยชาของเฌอรีน                                                                 

“แล้วคุณไปทำอีท่าไหนถึงได้เจ็บตัวแบบนี้ล่ะคะ”                          

“คนที่ทำกับผม คนของคุณน่าจะรู้ดีกว่าใคร”                                

“หมายความว่ายังไงคะ”                                                             

“บางครั้งโลกใบนี้ก็กลมบางทีก็ดูบิดเบี้ยว พอ ๆ กับความจริงบางอย่างที่โรมราชันกำลังปิดบังเอาไว้”

“ไม่ว่ายังไงเขาก็ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของฉัน คุณอย่าพยายามทำให้เราสองคนทะเลาะกันเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่องเลยนะคะ”                            

“ผมพูดอะไรไปคุณคงไม่เชื่อปล่อยให้เวลาได้พิสูจน์เองดีกว่า”ธนภัทรพยายามเก็บอาการเอาไว้ เมื่อเขาเห็นท่าทีของเฌอรีนที่ไม่ฟังอะไรเอาเสียเลย ไม่ว่ายังไงความชื่นชอบที่เขามีต่อเธอก็ยังคงเหมือนเดิม       

“ทำไมต้องพูดให้เขาดูแย่ด้วยล่ะคะ”                                            

“บางทีผู้ชายของคุณเขาอาจมีเรื่องอะไรที่บอกคุณไม่ได้อยู่นะเฌอรีน” ชายหนุ่มยังคงไม่ลดละความพยายาม เพราะเขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นฝ่ายถูกโรมราชันชุบมือเปิบ แย่งว่าที่เจ้าสาวของเขาไปต่อหน้าต่อตา

“คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่”                                                 

“ผมก็แค่อยากให้คุณได้รู้ความจริง แต่ช่างเถอะนายโฮสต์สุดหล่อของคุณ เขาคงไม่ทำให้ผู้หญิงดี ๆ คนหนึ่ง ต้องผิดหวังเสียใจที่เลือกเขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตหรอกมั้ง”                                     

“นั่นมันเป็นเรื่องระหว่างฉันกับโรมราชัน ยังไงคุณก็คนนอก ถ้าหมดธุระแล้วฉันขอตัวนะคะ” 

“แค่อยู่ทานข้าวกับผมสักมื้อมันจะตายไหม” น้ำเสียงโกรธขึ้งดังออกมาแฝงไปด้วยความน้อยใจอีกครั้ง เขาอาจเคยเจ้าชู้มาก่อน แต่พอผู้ใหญ่เห็นพ้องให้เธอเป็นคู่หมายเขาก็ตัดขาดความสัมพันธ์กับผู้หญิงทุกคนที่เคยพัวพัน แต่ดูเหมือนเฌอรีนจะไม่เห็นความตั้งใจเปลี่ยนแปลงของเขาเลยสักนิด                              

“ขอโทษนะคะ พอดีที่บ้านมีคนรอฉันกลับไปทานข้าวด้วย ป่านนี้เขาคงรอนานมากแล้ว.... ลุกสิริน!” รินลดาทำอะไรไม่ถูกนอกจากยกมือไหวธนภัทรตามมารยาทที่ควรจะเป็น เพราะถึงยังไงเฌอรีนก็เดินนำหน้าเธอออกไปจากบ้านของชายหนุ่มเป็นที่เรียบร้อยแล้ว                            

ธนภัทรมองตามด้วยสายตาหลากหลายอารมณ์ บางครั้งก็ปลงแต่บางทีก็อยากเอาชนะหัวใจหญิงสาว เพราะหัวใจของเขามันรู้สึกดีกับเฌอรีนไปแล้ว                                                                            

“นายน้อยครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ”                                         

“มีอะไร”                                                                                               

“คุณท่านถูกยิงตอนนี้อาการสาหัสมาก”                                      

“เกิดเรื่องแบบนี้กับพ่อฉันได้ยังไง”                                                           

“เท่าที่บอร์ดี้การ์ดรายงานให้ผมทราบ น่าจะเป็นฝีมือของเจ้าสัวธาดากับหมอปริญ”             

“พ่อของฉันไปทำอะไรให้พวกมันโกรธนักหนา”                            

“น่าจะเกี่ยวกับธุรกิจแล้วก็การเมืองครับ”                                     

“หมอปริญ! ชื่อนี้ฉันจะจำให้ข้นใจ สิ่งที่ตระกูลกิตติกูลไพศาลทำไว้ ฉันจะกลับมาคิดทบต้นทบดอกเลยคอยดู จองตั๋วเครื่องบินไฟล์ที่สามารถเดินทางไปฮ่องกงได้เร็วที่สุด”                                                

“ได้ครับนายน้อย” ลูกน้องคนสนิทรีบทำตามคำสั่งของเจ้านายทันที เพราะในเวลานี้ธนภัทรโกรธเสียจนเลือดขึ้นหน้า ถ้าขืนทำอะไรชักช้าอาจมีการปะทะเกิดขึ้น                                                                 

ในเวลานี้ข่าวการถูกลอบทำร้ายของนักธุรกิจอันดับต้น ๆ ของฮ่องกง กำลังถูกตีแผ่ออกไปในโลกโซเชียลให้รู้กันทั่ว เพื่อสร้างเครดิตในการโค่นล้มอำนาจมาเฟียใหญ่ให้อยู่ภายใต้อำนาจของศัตรู ซึ่งพยายามสร้างอิทธิพลมืด ทว่าลูกชายของเขาก็กำลังเพ่งเล็งหมายเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ถ้าหากกลับมาเมืองไทยอีกครั้ง ธนภัทรไม่มีวันปล่อยให้ตระกูลกิตติกูลไพศาลได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขแน่นอน