หน้าหลัก / โรแมนติก / พันธะลับซีอีโอ / บทที่ 3 ห้าปีที่หวนคืน 2

แชร์

บทที่ 3 ห้าปีที่หวนคืน 2

ผู้เขียน: Priyada
last update วันที่เผยแพร่: 2026-01-06 01:42:13

     “คุณสวยมาก” ผมบอก ผละออกมามองเธอชัด ๆ “เอ่อ...เกือบจะขโมยซีนเจ้าสาวแล้วนะ”

         แล้วเราก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน

         เมื่อถ่ายรูปเสร็จ เธอยิ้มให้ผมก่อนจะเดินไปขึ้นรถตู้กับกลุ่มเพื่อนเจ้าสาว ผมมองตามแผ่นหลังและสะโพกโค้งมนที่เคลื่อนไหวเย้ายวนภายใต้ชุดรัดรูป ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก และรีบไปคว้าตัวน้องสาวไว้

         “เดี๋ยวก่อนแน็ต” ผมพยักพเยิดไปทางรถตู้ “อัยย์...คบกับใครอยู่หรือเปล่า”

         “โสดค่ะ” เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ “เจอกันที่งานเลี้ยงนะคะ”

         “แน่นอน”

         ผมไปงานเลี้ยงคืนนี้แน่ ก็เพื่อเป้าหมายเดียวคือไปรวบตึงอัยย์ลดาซะ

         เรื่องของเราที่มันค้างคากันในคืนนั้นจะต้องได้สานต่อกันหน่อย มันเร่าร้อนและเต็มไปด้วยความต้องการ และผมไม่เคยสลัดเธอออกจากหัวได้เลย

         ยอมรับว่าผมไม่ได้มองหาอะไรจริงจัง แต่การได้ย้อนรอยคืนส่งท้ายปีเก่าอันแสนเร่าร้อนคืนนั้นอีกสักครั้ง บอกเลยว่าผมไม่เกี่ยง

..........

         เมื่องานเลี้ยงเริ่มผมนั่งที่โต๊ะแต่สายตากลับจับจ้องไปที่อัยย์ เธอสวยสะกด เมื่อผมเห็นเธอผละไปที่บาร์เพื่อหยิบเครื่องดื่มผมรู้ว่านี่คือโอกาส ผมเคลื่อนตัวผ่านฝูงชนอย่างมีเสน่ห์ไปพิงบาร์ข้างเธอ

         “ว่าไงครับ” ผมยิ้ม

         “อ้าว...คุณ” เธอหัวเราะเบา ๆ “ยังเจ้าเสน่ห์ไม่เปลี่ยนเลยนะคะ”

         “คุณก็สวยไม่เปลี่ยนเหมือนกันครับ” ผมหัวเราะในลำคอก่อนจะแกล้งลากปลายนิ้วไปตามต้นแขนเนียนของเธอ

         สปาร์ก...

         ความรู้สึกเดิมมันเกิดขึ้นอีกครั้งเหมือนเมื่อห้าปีก่อน แต่อัยย์กลับสูดหายใจลึกและถอยหลังไปก้าวหนึ่ง เธอฝืนยิ้ม ผมบอกไม่ถูกว่ามันคืออะไร แต่เธอดูห่างเหิน...

         ผมเดินกลับมานั่งด้วยความสับสน เกิดอะไรขึ้น เธอไม่รู้สึกอะไรกับผมแล้วหรือ ห้าปีมันก็นานอยู่แต่ในเมื่อผมยังไม่หยุดคิดถึงเธอ ผมมั่นใจว่าความรู้สึกของเธอมันก็ต้องยังอยู่สิ สิ่งเดียวที่ผมต้องการคือฉุดเธอออกจากชุดนั่นและมีค่ำคืนที่เร่าร้อนด้วยกันอีกครั้ง

         เมื่อทุกอย่างเริ่มผ่อนคลายผมเงยหน้าขึ้นและเห็นอัยย์นั่งอยู่ที่โต๊ะเพียงลำพัง จังหวะนี้แหละ ความคิดที่จะได้กอดเธอไว้ในอ้อมแขนมันหอมหวานเกินกว่าจะปล่อยผ่าน ผมเดินฝ่าฝูงชนไปหยุดอยู่ข้างหลังเธอ

         “ขอโทษนะครับคุณผู้หญิง” ผมแกล้งโค้งคำนับ “ผมขอเต้นรำด้วยได้ไหมครับ”

         ผมหมุนตัวเธอและดึงเข้าสู่อ้อมแขน ผมโอบรอบเอวคอดดึงเธอให้แนบชิดจนสัมผัสได้ถึงทรวงอกที่เบียดเสียด เธอมองผมด้วยดวงตาคู่สวยทำให้หัวใจผมกระตุก

         มันเหมือนคืนแรกที่เราพบกัน ความปรารถนาและความต้องการระหว่างเรามันอัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ชั่วขณะหนึ่งมันเหมือนเราอยู่กันแค่สองคน ผมรู้ว่าผมต้องได้เธออีกครั้ง

         ผมตัดสินใจดึงเธอให้ชิดยิ่งขึ้น จงใจให้เธอสัมผัสถึงความตื่นตัวที่กึ่งกลางลำตัวของผม ตาเธอเบิกกว้าง กัดริมฝีปาก แววตาที่ฉายออกมาดูสับสน

         ผมก้มลงช้อนตัวเธอขึ้นจากเอว เสียงหายใจของเธอหนักหน่วงอยู่ข้างลำคอ ผมซบหน้าลงในกลุ่มผมเธอสูดกลิ่นหอมหวาน ผมต้องการค่ำคืนแห่งความเร่าร้อนอีกครั้ง ไม่สิผม ต้องได้ มัน และไม่ใช่กับใครก็ได้ ต้องเป็น...อัยย์ลดา

         ผมไม่เข้าใจความสับสนในแววตาเธอนักหรอก และ ณ วินาทีนี้ผมไม่สน ผมสนแค่ว่าผมจะทำให้เธอรู้สึกว่าเธอเป็นที่ปรารถนา เซ็กซี่ และมีค่าที่สุด

         ผมแอบกลัวว่าเธอจะไม่รู้สึกเหมือนกัน แต่สัมผัสที่เธอกอดรัดผมแน่น ไหนจะริมฝีปากที่ยังคลอเคลียไม่ห่างจากซอกคอผมอีก มันฟ้องชัดเลยว่าเธอก็คิดไม่ต่างกัน

         ผมจะดื่มด่ำกับการกอดเธอไว้ในอ้อมแขน และได้แต่หวังว่าคืนนี้ผมจะได้กอดเธอในความหมายอื่นบนเตียงของผม

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • พันธะลับซีอีโอ   ตอนพิเศษ 1 คำสาบานแห่งรัก 2

    เธอยิ้มพราย เขย่งปลายเท้าขึ้นจูบปลายคางผมอย่างยั่วยวน “ฟังดูเป็นตอนจบที่เพอร์เฟกต์ที่สุดของวันนี้เลยค่ะ” “งั้นก็ไปกันเถอะครับคุณภรรยา เครื่องบินรอเราอยู่แล้ว”*********** เรากลับขึ้นไปเปลี่ยนชุดที่เพนต์เฮาส์อย่างเร่งรีบ ใจจริงผมอยากจะรวบหัวรวบหางเธอตั้งแต่ตอนนั้นเลย แต่กัปตันแจ้งมาว่ารันเวย์พร้อมแล้ว เพื่อเลี่ยงการจราจรที่ติดขัดของกรุงเทพฯ ผมพาเธอขึ้นเฮลิคอปเตอร์จากดาดฟ้าตึกมุ่งหน้าตรงสู่สนามบินส่วนตัว และเมื่อเครื่องเจ็ตลำหรูทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเราสองคนก็จูงมือกันเดินหายเข้าไปในห้องนอนวีไอพีด้านหลัง ทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มและเผลอหลับไปตลอดการเดินทางด้วยความอ่อนเพลีย อัยย์รู้แค่ว่าผมจะพาไปทะเล แต่เธอไม่รู้รายละเอียดหรอกว่าจุดหมายปลายทางของเราคือกรีซ และผมได้เตรียมเรือยอชต์ส่วนตัวไว้รอรับเพื่อพาเรามุ่งหน้าสู่วิลล่ากลางน้ำที่ตั้งอยู่บนเกาะส่วนตัว นี่คือครั้งแรกที่เราจะได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตามลำพังจริง ๆ เมื่อเรือแล่นออกจากท่า ผมจัดการล็อกประตูห้องนอนหันกลับมาจ้องมองภรรยาของผม เธอยืนเหม่อมองเกลียวคลื่นอยู่ที่หน้าต่าง สว

  • พันธะลับซีอีโอ   ตอนพิเศษ 1 คำสาบานแห่งรัก 1

    แดเนียล ผมยืนรออยู่ที่หน้าซุ้มพิธี กวาดสายตามองแขกเหรื่อที่มาร่วมเป็นสักขีพยาน ผมรู้ดีว่าคงไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้เห็นวันนี้ วันที่เพลย์บอยอย่างผมจะยอมลงหลักปักฐานมีภรรยามีครอบครัวเป็นตัวเป็นตน ให้ตายสิ แม้แต่ตัวผมเองก็ยังแทบไม่อยากจะเชื่อสายตา แต่ตอนนี้ผมกำลังยืนอยู่ตรงนี้จริง ๆ มือข้างหนึ่งกุมมือมือน้อย ๆ ของน้องแทน ลูกชายสุดที่รักเอาไว้ และเฝ้ารอวินาทีที่แม่ของเขาจะเดินผ่านประตูเข้ามาอย่างใจจดใจจ่อ ตอนแรกอัยย์อยากให้น้องแทนเป็นคนเดินส่งตัวเธอ แต่เจ้าตัวเล็กกลับยืนกรานเสียงแข็งว่าเขาอยากเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวยืนข้างพ่อมากกว่า หน้าที่อันทรงเกียรตินั้นเลยตกเป็นของป้าณีแทน ซึ่งตอนนี้ก็คือแม่ยายอย่างเป็นทางการของผม ผมแทบอดใจรอไม่ไหวที่จะได้เห็นอัยย์ในชุดเจ้าสาว เธอตื่นเต้นกับชุดนี้มาก และเก็บเป็นความลับสุดยอดถึงขนาดยอมให้นาตาลีมารับชุดไปเก็บรักษาไว้ที่บ้านเพื่อกันไม่ให้ผมแอบเห็นก่อนวันงาน เธอบอกว่าตั้งใจจะเซอร์ไพรส์ผม เสียงดนตรีบรรเลงทำนองหวานซึ้งเริ่มดังขึ้น เหล่าเพื่อนเจ้าสาวในชุดสีชมพูหม่นทยอยเดินเข้ามา ต่างก็ส่งยิ้มเอ็นดูให้น้องแทนที่

  • พันธะลับซีอีโอ   บทส่งท้าย 2

    เราหัวเราะออกมาพร้อมกันเมื่อนึกย้อนไปถึงความทรงจำในอดีต ฉันมีความสุขเหลือเกิน ฉันรู้ดีว่าคนระดับเขามีทางเลือกอีกมากมาย เขาสามารถไปอยู่ที่ไหนก็ได้ในโลก แต่เขาเลือกที่จะอยู่ตรงนี้ เขาเลือกที่จะใช้ชีวิตร่วมกับฉันและลูก นี่คือสิ่งที่ฉันจะไม่มีวันลืม และจะเก็บไว้ในใจตลอดไป ทุกอย่างมันลงตัวและสมบูรณ์แบบจนความเจ็บปวดในอดีตเลือนหายไปจนหมดสิ้น “อัยย์ครับ” แดเนียลกระซิบข้างหู โน้มหน้าเข้ามาใกล้ “แม่คุณไม่อยู่บ้านแบบนี้ เรามารื้อฟื้นความหลังบนโซฟาตัวนี้เหมือนเมื่อหกปีก่อนกันหน่อยดีไหม” ฉันหัวเราะร่ากับความคิดทะลึ่งตึงตังของเขา ฉันซบหน้าลงกับอกกว้าง ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่น ไม่เคยมีที่ไหนที่ทำให้ฉันรู้สึกวางใจได้เท่ากับในอ้อมแขนของผู้ชายคนนี้อีกแล้ว แต่จู่ ๆ เขาก็ผละออก “เดี๋ยวนะ ผมมีของขวัญให้คุณ” “แต่นี่ยังไม่เที่ยงคืนเลยนะคะ” ฉันแย้งขำ ๆ “เอาน่า ผมให้คุณเปิดก่อนกล่องนึงเป็นกรณีพิเศษ” เขาเอื้อมมือไปหยิบกล่องเล็ก ๆ ที่วางซ่อนอยู่ แล้วโยนมาให้ฉันเบา ๆ ฉันรับไว้แล้วก็ต้องหลุดขำออกมา สภาพกล่องห่อด้วยกระดา

  • พันธะลับซีอีโอ   บทส่งท้าย 1

    อัยย์ลดา อุ่นใจเหลือเกินที่ได้กลับมาฉลองเทศกาลปีใหม่ที่บ้านของแม่ เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปหนึ่งปีเต็มแล้วนับตั้งแต่แดเนียลกลับเข้ามาในชีวิตของเรา ฉันนึกไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าชีวิตจะมีความสุขและลงตัวไปกว่านี้ได้ยังไง หลังจากที่เราตกลงเป็นครอบครัวเดียวกัน ฉันกับน้องแทนก็ย้ายเข้าไปอยู่ที่เพนต์เฮาส์ของเขา แม้ที่นั่นจะสะดวกสบายแค่ไหนแต่เราก็ยังยึดธรรมเนียมเดิมคือต้องกลับมานอนค้างที่บ้านแม่ในคืนส่งท้ายปีเก่าเพื่อรอนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา คืนนี้นาตาลีกับปัณณ์ก็มาร่วมวงด้วย บ้านตึกแถวหลังเล็กของเราเลยอัดแน่นไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะ ช่วงก่อนหน้านี้ แดเนียลเพิ่งจัดงานเลี้ยงใหญ่ที่เพนต์เฮาส์ไป เขาดูมีความสุขมากที่ได้รื้อฟื้นบรรยากาศเก่า ๆ สมัยพ่อแม่เขายังอยู่ แต่วันนี้เขาเลือกที่จะมานั่งล้อมวงกินหมูกระทะฉลองปีใหม่อย่างเรียบง่ายที่บ้านแม่ยาย ฉันค่อย ๆ วางกล่องของขวัญกล่องสุดท้ายลงบนโต๊ะมุมห้องที่แม่จัดไว้สำหรับวางของขวัญปีใหม่ ปีนี้ฉันซื้อของใช้ดี ๆ ให้แม่หลายอย่าง ท่านเหนื่อยเพื่อฉันกับหลานมามาก ถึงเวลาที่ท่านต้องพักและมีความสุ

  • พันธะลับซีอีโอ   บทที่ 19 โลกของเรา 2

    ผมเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นหนักหน่วงและดิบเถื่อน เธอยกสะโพกขึ้นรับสอดประสานกันอย่างบ้าคลั่ง ความปรารถนาแปรเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งเมื่อเราสบตากัน ดวงตาของเธอฉ่ำปรือสะท้อนภาพของผม ร่างกายของเราหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน อารมณ์ที่พุ่งพล่านไต่ระดับขึ้นสู่จุดสูงสุด ผมส่งแรงกระแทกครั้งสุดท้าย ลึก และเนิ่นนาน ก่อนที่เราทั้งคู่จะถึงจุดหมายพร้อมกัน เสียงครางต่ำของผมประสานกับเสียงกรีดร้องหวานหูของเธอดังก้องไปทั่วทั้งห้อง และเมื่อพายุอารมณ์ค่อย ๆ สงบลงผมก็ทิ้งตัวลงนอนหอบหายใจหนักหน่วงเคียงข้างเธอ ปล่อยให้ความเงียบที่เปี่ยมสุขโอบล้อมเราไว้ เหงื่อกาฬซึมชื้นตามไรผมและแผ่นหลัง แต่ผมกลับรู้สึกเบาสบายอย่างประหลาด ผมตะแคงข้าง เท้าศีรษะมองใบหน้าหวานที่ยังคงแดงซ่านจากการร่วมรัก เธอยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเบา ๆ ริมฝีปากบวมเจ่อคลี่ยิ้มออกมาก่อนจะหลุดหัวเราะคิกคัก ผมโน้มตัวเข้าไปกดจูบที่ปลายจมูกรั้นของเธอด้วยความมันเขี้ยว “ไม่อยากเชื่อเลย” เธอมองตาผม พึมพำเสียงแผ่วราวกับละเมอ “มัน...ดีมากจริง ๆ” “ผมก็หาคำอื่นมาอธิบายไม่ได้เหมือนกัน” ผมหัวเราะเสียงต่ำใน

  • พันธะลับซีอีโอ   บทที่ 19 โลกของเรา 1

    แดเนียล ริมฝีปากของเรายังคงบดเบียดแลกเปลี่ยนลมหายใจกันอย่างดูดดื่มขณะที่ผมค่อย ๆ ทาบทับร่างนุ่มนิ่มของอัยย์ลงกับผืนเตียง ผมสอดมือเข้าไปใต้ชายเสื้อยืดตัวสวยของเธอ ลูบไล้ผิวเนื้อเนียนละเอียดที่ผมเฝ้าฝันถึงก่อนจะค่อย ๆ ถลกมันขึ้นดึงผ่านศีรษะเธอออกไปแล้วเหวี่ยงทิ้งลงข้างเตียงอย่างไม่ไยดี ผมเอื้อมมือไปด้านหลังปลดตะขอบราลูกไม้สีหวานด้วยความชำนาญ รั้งมันออกไปให้พ้นทาง ปล่อยให้ทรวงอกอวบอิ่มเป็นอิสระและตกอยู่ในการกอบกุมของผมเต็มสองมือ ผมผละริมฝีปากออกมาเพื่อจ้องมองใบหน้าหวานที่แดงซ่านและหอบสะท้าน ใช้นิ้วหัวแม่มือบดคลึงยอดอกสีสวยที่กำลังแข็งขึงสู้มือเรียกเสียงครางแผ่วหวานจากลำคอระหง ภาพตรงหน้าสวยงามยิ่งกว่างานศิลปะชิ้นไหนในโลก ผมเลื่อนมือต่ำลงมาจัดการกับกระดุมกางเกงยีนส์ของเธอ ค่อย ๆ รูดซิป และดึงรั้งมันพร้อมกับชั้นในตัวจิ๋วผ่านสะโพกกลมกลึง รูดลงไปตามเรียวขาคู่สวยจนพ้นปลายเท้า บัดนี้อัยย์นอนเปลือยเปล่าอยู่ใต้ร่างผม ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับผ้าปูที่นอนสีเข้มช่างเป็นภาพที่ยั่วยวนและตราตรึงที่สุด เธอค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นนั่งคุกเข่าบนที่นอนนุ่ม ขย

  • พันธะลับซีอีโอ   บทที่ 14 แตกสลาย

    อัยย์ลดาฉันสูดหายใจลึก พยายามอย่างที่สุดที่จะเข้าใจความเจ็บปวดของแดเนียล เขารู้สึกว่าตัวเองถูกหลอก และถึงแม้ฉันจะไม่ได้

  • พันธะลับซีอีโอ   บทที่ 9 ทวงคืน

    แดเนียลนี่เป็นเช้าวันเสาร์แรกในชีวิตที่ผมภาวนาให้ตัวเองมีงานด่วนเข้ามาจะได้เลิกฟุ้งซ่านสักที

  • พันธะลับซีอีโอ   บทที่ 7 แผนล่มไม่เป็นท่า 2

    ผมรอ แต่เธอก็ไม่พูดต่อ ผมรู้ว่าเธอไม่อยากพูดถึงผมเลยเปลี่ยนเรื่อง“บ้าจัง เมื่อห้าปีก่อนตอนคุณเดินเข้ามาในบ้านฉันฉันไม่ได้มองคุณแล้วคิดว่าผู้ชา

  • พันธะลับซีอีโอ   บทที่ 7 แผนล่มไม่เป็นท่า 1

    แดเนียลหลังกลับจากบ้านของอัยย์ลดา มาผมก็อยู่ในอาการมึนเบลอไปหมด ผมนั่งประชุมต่อนะ แต่สารภาพว่าไม่มีอะไรเข้าหัวเลย คืนนั

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status