LOGINShare
บทที่ 4 ความลับที่สั่นคลอน 1
publish date:
2026-01-06 21:04:50อัยย์ลดา
วันนี้อารมณ์ของฉันมันถาโถมปั่นป่วนไปหมด ปกติฉันก็เป็นพวกน้ำตาร่วงในงานแต่งอยู่แล้ว แต่การได้เฝ้ามองเพื่อนสนิทที่สุดในชีวิตแต่งงานกับผู้ชายที่เธอรัก มัน...ฉันตื้นตันจนพูดอะไรไม่ออก
ฉันเฝ้าดูความสัมพันธ์ของทั้งคู่เติบโตมาตลอดหลายปี และรู้ดีตั้งแต่วันแรกที่พวกเขาออกเดตกันว่านาตาลีเจอคนที่ใช่แล้ว เขาปกป้องเธอ ให้เกียรติเธอ และทะนุถนอมเธอในแบบที่หาได้ยากเหลือเกินในโลกทุกวันนี้ การได้เห็นพวกเขาสองคนอยู่ด้วยกันมันช่างสมบูรณ์แบบและมันทำให้ฉันใจฟูขึ้นมา เติมความหวังว่าสักวันฉันอาจจะได้มีความสุขแบบนั้นบ้าง
และที่หนักไปกว่านั้น ผู้ชายที่ฉันเฝ้าโหยหาและคิดถึงมาตลอดห้าปีเต็มเขากลับมาแล้ว กลับเข้ามาอยู่ในวงโคจรของฉันอีกครั้ง
ฉันรู้ว่าเขาต้องมาที่นี่ เขาเป็นพี่ชายคนเดียวของนาตาลีนี่นา และทันทีที่เขาส่งรอยยิ้มบ้า ๆ นั่นมาให้จากอีกฟากของห้องจัดเลี้ยง ฉันก็แทบจะทรุดลงไปกองตรงนั้น
ฉันพร่ำบอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่าต้องใจเย็น ๆ นี่มันห้าปีแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน ไม่มีทางที่เขาจะยังสนใจฉันอยู่ แต่เผื่อว่าเขาสนใจฉันก็สั่งตัวเองไว้อย่างเด็ดขาดว่าต้องอยู่ห่าง ๆ เพราะชีวิตฉันมันเปลี่ยนไปมากหลังจากที่เขาจากไป
แต่แล้วเขาก็มองฉันด้วยดวงตาสีฟ้าลุ่มลึกคู่นั้น และฉันก็เหมือนถูกตรึงขยับตัวไม่ได้แม้แต่จะหายใจ ฉันกลับไปอยู่จุดเดิม จุดที่ฉันเปราะบางแพ้ทางเสน่ห์ของเขาอย่างสมบูรณ์
ฉันเคยคิดว่าตัวเองเข้มแข็ง ฉันเรียนรู้อะไรมากมายตลอดห้าปีที่ผ่านมา แต่ทั้งหมดที่สร้างมากลับมลายหายไปเพียงเพราะสายตาคู่เดียวของแดเนียล ฉันต้องคุมสติต้องไม่ยอมถลำลึกเหมือนครั้งที่แล้ว
พูดง่ายกว่าทำ ในเมื่อตอนนี้ฉันกำลังซบหน้าอยู่กับไหล่เขา ยกแขนพันรอบคอในอ้อมกอดที่รัดแน่น กลิ่นกายของเขามันช่างคุ้นเคยราวกับเราย้อนกลับไปคืนนั้น...คืนส่งท้ายปีเก่า...สัมผัสของเขา สะโพกของเขาที่เบียดชิด ความตื่นตัวที่ดุนดันอยู่ในกางเกง มันปลุกเร้าจนฉันแทบขาดใจ แต่เมื่อนึกถึงผลลัพธ์ของค่ำคืนนั้น ฉันรู้ว่าครั้งนี้ฉันต้องมีสติ ฉันต้องต้านทานให้ได้
เมื่อเสียงเพลงแผ่วลงเขากอดรัดฉันแน่นขึ้นอีกก่อนจะค่อย ๆ วางฉันลงบนพื้น ฉันเงยหน้าสบตาสีฟ้าคู่นั้น เขารู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ฉันฝืนยิ้มและหันหลัง
ฉันหายใจไม่ออก ฉันพูดอะไรไม่ได้ ฉันต้องการเวลาส่วนตัวเดี๋ยวนี้ ฉันต้องการเวลาที่จะได้อยู่กับตัวเองลำพัง
เขามองตามขณะที่ฉันเดินจ้ำอ้าวไปยังห้องน้ำ ฉันเลี้ยวเข้าห้องน้ำและชะงักเมื่อเห็นนาตาลีกำลังทุลักทุเลอยู่กับชุดเจ้าสาวของเธอ เธอเงยหน้ามายิ้มแล้วก็หลุดหัวเราะออกมา
“แน็ต นี่เธอทำบ้าอะไรอยู่น่ะ”
“ฉันปวดฉี่ แล้วไม่มีใครอยู่ช่วย เลยต้องถอดชุดออกเอง ทีนี้ก็รูดซิปกลับไม่ขึ้น”
“โอ๊ยตาย” ฉันระเบิดหัวเราะตาม “เธอนี่มันจริง ๆ เลย”
ฉันเดินไปช่วยจัดชุดให้เข้าที่ เธอดูมีความสุขมาก ฉันไม่อยากทำลายมันเลย แต่ฉันต้องการใครสักคน
“พี่ชายเธอกับฉัน...เต้นรำด้วยกัน”
“รู้แล้ว ฉันเห็น” เธอตอบด้วยยิ้มรู้ทัน
“ฉันสับสน เขาเพิ่งกลับมา แต่มันเหมือนเขาไม่เคยหายไปไหน”
“อัยย์ เธอโอเคหรือเปล่า”
“ฉันเหรอ อื้อ...โอเคสิ” ฉันโกหก
“แล้ว...เธอจะบอกพี่แดนเรื่องน้องแทนหรือเปล่า”
คำพูดนั้นคือสิ่งที่ฉันกลัวที่สุดว่าจะต้องได้ยินจากปากเธอ ฉันอุตส่าห์สร้างเรื่องโกหกที่รัดกุมเกี่ยวกับพ่อของน้องแทนคุณ บอกทุกคนว่าเป็นลูกของผู้ชายที่ฉันเผลอไปมีวันไนต์แสตนด์ด้วยแล้วพลาด
แต่ฉันรู้ว่าฉันโกหกนาตาลีไม่ได้ เธอรู้จักฉันดีเกินไป และที่สำคัญเค้าหน้าลูกครึ่งของแทนคุณมันฟ้องชัดเสียยิ่งกว่าอะไรว่าพ่อของแกคือใคร
เราสองคนแค่ไม่พูดถึงมันออกมาตรง ๆ จนกระทั่งวันนี้
Latest chapter
พันธะลับซีอีโอ ตอนพิเศษ 1 คำสาบานแห่งรัก 2
เธอยิ้มพราย เขย่งปลายเท้าขึ้นจูบปลายคางผมอย่างยั่วยวน “ฟังดูเป็นตอนจบที่เพอร์เฟกต์ที่สุดของวันนี้เลยค่ะ” “งั้นก็ไปกันเถอะครับคุณภรรยา เครื่องบินรอเราอยู่แล้ว”*********** เรากลับขึ้นไปเปลี่ยนชุดที่เพนต์เฮาส์อย่างเร่งรีบ ใจจริงผมอยากจะรวบหัวรวบหางเธอตั้งแต่ตอนนั้นเลย แต่กัปตันแจ้งมาว่ารันเวย์พร้อมแล้ว เพื่อเลี่ยงการจราจรที่ติดขัดของกรุงเทพฯ ผมพาเธอขึ้นเฮลิคอปเตอร์จากดาดฟ้าตึกมุ่งหน้าตรงสู่สนามบินส่วนตัว และเมื่อเครื่องเจ็ตลำหรูทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเราสองคนก็จูงมือกันเดินหายเข้าไปในห้องนอนวีไอพีด้านหลัง ทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มและเผลอหลับไปตลอดการเดินทางด้วยความอ่อนเพลีย อัยย์รู้แค่ว่าผมจะพาไปทะเล แต่เธอไม่รู้รายละเอียดหรอกว่าจุดหมายปลายทางของเราคือกรีซ และผมได้เตรียมเรือยอชต์ส่วนตัวไว้รอรับเพื่อพาเรามุ่งหน้าสู่วิลล่ากลางน้ำที่ตั้งอยู่บนเกาะส่วนตัว นี่คือครั้งแรกที่เราจะได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตามลำพังจริง ๆ เมื่อเรือแล่นออกจากท่า ผมจัดการล็อกประตูห้องนอนหันกลับมาจ้องมองภรรยาของผม เธอยืนเหม่อมองเกลียวคลื่นอยู่ที่หน้าต่าง สว
พันธะลับซีอีโอ ตอนพิเศษ 1 คำสาบานแห่งรัก 1
แดเนียล ผมยืนรออยู่ที่หน้าซุ้มพิธี กวาดสายตามองแขกเหรื่อที่มาร่วมเป็นสักขีพยาน ผมรู้ดีว่าคงไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้เห็นวันนี้ วันที่เพลย์บอยอย่างผมจะยอมลงหลักปักฐานมีภรรยามีครอบครัวเป็นตัวเป็นตน ให้ตายสิ แม้แต่ตัวผมเองก็ยังแทบไม่อยากจะเชื่อสายตา แต่ตอนนี้ผมกำลังยืนอยู่ตรงนี้จริง ๆ มือข้างหนึ่งกุมมือมือน้อย ๆ ของน้องแทน ลูกชายสุดที่รักเอาไว้ และเฝ้ารอวินาทีที่แม่ของเขาจะเดินผ่านประตูเข้ามาอย่างใจจดใจจ่อ ตอนแรกอัยย์อยากให้น้องแทนเป็นคนเดินส่งตัวเธอ แต่เจ้าตัวเล็กกลับยืนกรานเสียงแข็งว่าเขาอยากเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวยืนข้างพ่อมากกว่า หน้าที่อันทรงเกียรตินั้นเลยตกเป็นของป้าณีแทน ซึ่งตอนนี้ก็คือแม่ยายอย่างเป็นทางการของผม ผมแทบอดใจรอไม่ไหวที่จะได้เห็นอัยย์ในชุดเจ้าสาว เธอตื่นเต้นกับชุดนี้มาก และเก็บเป็นความลับสุดยอดถึงขนาดยอมให้นาตาลีมารับชุดไปเก็บรักษาไว้ที่บ้านเพื่อกันไม่ให้ผมแอบเห็นก่อนวันงาน เธอบอกว่าตั้งใจจะเซอร์ไพรส์ผม เสียงดนตรีบรรเลงทำนองหวานซึ้งเริ่มดังขึ้น เหล่าเพื่อนเจ้าสาวในชุดสีชมพูหม่นทยอยเดินเข้ามา ต่างก็ส่งยิ้มเอ็นดูให้น้องแทนที่
พันธะลับซีอีโอ บทส่งท้าย 2
เราหัวเราะออกมาพร้อมกันเมื่อนึกย้อนไปถึงความทรงจำในอดีต ฉันมีความสุขเหลือเกิน ฉันรู้ดีว่าคนระดับเขามีทางเลือกอีกมากมาย เขาสามารถไปอยู่ที่ไหนก็ได้ในโลก แต่เขาเลือกที่จะอยู่ตรงนี้ เขาเลือกที่จะใช้ชีวิตร่วมกับฉันและลูก นี่คือสิ่งที่ฉันจะไม่มีวันลืม และจะเก็บไว้ในใจตลอดไป ทุกอย่างมันลงตัวและสมบูรณ์แบบจนความเจ็บปวดในอดีตเลือนหายไปจนหมดสิ้น “อัยย์ครับ” แดเนียลกระซิบข้างหู โน้มหน้าเข้ามาใกล้ “แม่คุณไม่อยู่บ้านแบบนี้ เรามารื้อฟื้นความหลังบนโซฟาตัวนี้เหมือนเมื่อหกปีก่อนกันหน่อยดีไหม” ฉันหัวเราะร่ากับความคิดทะลึ่งตึงตังของเขา ฉันซบหน้าลงกับอกกว้าง ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่น ไม่เคยมีที่ไหนที่ทำให้ฉันรู้สึกวางใจได้เท่ากับในอ้อมแขนของผู้ชายคนนี้อีกแล้ว แต่จู่ ๆ เขาก็ผละออก “เดี๋ยวนะ ผมมีของขวัญให้คุณ” “แต่นี่ยังไม่เที่ยงคืนเลยนะคะ” ฉันแย้งขำ ๆ “เอาน่า ผมให้คุณเปิดก่อนกล่องนึงเป็นกรณีพิเศษ” เขาเอื้อมมือไปหยิบกล่องเล็ก ๆ ที่วางซ่อนอยู่ แล้วโยนมาให้ฉันเบา ๆ ฉันรับไว้แล้วก็ต้องหลุดขำออกมา สภาพกล่องห่อด้วยกระดา
พันธะลับซีอีโอ บทส่งท้าย 1
อัยย์ลดา อุ่นใจเหลือเกินที่ได้กลับมาฉลองเทศกาลปีใหม่ที่บ้านของแม่ เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปหนึ่งปีเต็มแล้วนับตั้งแต่แดเนียลกลับเข้ามาในชีวิตของเรา ฉันนึกไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าชีวิตจะมีความสุขและลงตัวไปกว่านี้ได้ยังไง หลังจากที่เราตกลงเป็นครอบครัวเดียวกัน ฉันกับน้องแทนก็ย้ายเข้าไปอยู่ที่เพนต์เฮาส์ของเขา แม้ที่นั่นจะสะดวกสบายแค่ไหนแต่เราก็ยังยึดธรรมเนียมเดิมคือต้องกลับมานอนค้างที่บ้านแม่ในคืนส่งท้ายปีเก่าเพื่อรอนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา คืนนี้นาตาลีกับปัณณ์ก็มาร่วมวงด้วย บ้านตึกแถวหลังเล็กของเราเลยอัดแน่นไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะ ช่วงก่อนหน้านี้ แดเนียลเพิ่งจัดงานเลี้ยงใหญ่ที่เพนต์เฮาส์ไป เขาดูมีความสุขมากที่ได้รื้อฟื้นบรรยากาศเก่า ๆ สมัยพ่อแม่เขายังอยู่ แต่วันนี้เขาเลือกที่จะมานั่งล้อมวงกินหมูกระทะฉลองปีใหม่อย่างเรียบง่ายที่บ้านแม่ยาย ฉันค่อย ๆ วางกล่องของขวัญกล่องสุดท้ายลงบนโต๊ะมุมห้องที่แม่จัดไว้สำหรับวางของขวัญปีใหม่ ปีนี้ฉันซื้อของใช้ดี ๆ ให้แม่หลายอย่าง ท่านเหนื่อยเพื่อฉันกับหลานมามาก ถึงเวลาที่ท่านต้องพักและมีความสุ
พันธะลับซีอีโอ บทที่ 19 โลกของเรา 2
ผมเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นหนักหน่วงและดิบเถื่อน เธอยกสะโพกขึ้นรับสอดประสานกันอย่างบ้าคลั่ง ความปรารถนาแปรเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งเมื่อเราสบตากัน ดวงตาของเธอฉ่ำปรือสะท้อนภาพของผม ร่างกายของเราหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน อารมณ์ที่พุ่งพล่านไต่ระดับขึ้นสู่จุดสูงสุด ผมส่งแรงกระแทกครั้งสุดท้าย ลึก และเนิ่นนาน ก่อนที่เราทั้งคู่จะถึงจุดหมายพร้อมกัน เสียงครางต่ำของผมประสานกับเสียงกรีดร้องหวานหูของเธอดังก้องไปทั่วทั้งห้อง และเมื่อพายุอารมณ์ค่อย ๆ สงบลงผมก็ทิ้งตัวลงนอนหอบหายใจหนักหน่วงเคียงข้างเธอ ปล่อยให้ความเงียบที่เปี่ยมสุขโอบล้อมเราไว้ เหงื่อกาฬซึมชื้นตามไรผมและแผ่นหลัง แต่ผมกลับรู้สึกเบาสบายอย่างประหลาด ผมตะแคงข้าง เท้าศีรษะมองใบหน้าหวานที่ยังคงแดงซ่านจากการร่วมรัก เธอยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเบา ๆ ริมฝีปากบวมเจ่อคลี่ยิ้มออกมาก่อนจะหลุดหัวเราะคิกคัก ผมโน้มตัวเข้าไปกดจูบที่ปลายจมูกรั้นของเธอด้วยความมันเขี้ยว “ไม่อยากเชื่อเลย” เธอมองตาผม พึมพำเสียงแผ่วราวกับละเมอ “มัน...ดีมากจริง ๆ” “ผมก็หาคำอื่นมาอธิบายไม่ได้เหมือนกัน” ผมหัวเราะเสียงต่ำใน
พันธะลับซีอีโอ บทที่ 19 โลกของเรา 1
แดเนียล ริมฝีปากของเรายังคงบดเบียดแลกเปลี่ยนลมหายใจกันอย่างดูดดื่มขณะที่ผมค่อย ๆ ทาบทับร่างนุ่มนิ่มของอัยย์ลงกับผืนเตียง ผมสอดมือเข้าไปใต้ชายเสื้อยืดตัวสวยของเธอ ลูบไล้ผิวเนื้อเนียนละเอียดที่ผมเฝ้าฝันถึงก่อนจะค่อย ๆ ถลกมันขึ้นดึงผ่านศีรษะเธอออกไปแล้วเหวี่ยงทิ้งลงข้างเตียงอย่างไม่ไยดี ผมเอื้อมมือไปด้านหลังปลดตะขอบราลูกไม้สีหวานด้วยความชำนาญ รั้งมันออกไปให้พ้นทาง ปล่อยให้ทรวงอกอวบอิ่มเป็นอิสระและตกอยู่ในการกอบกุมของผมเต็มสองมือ ผมผละริมฝีปากออกมาเพื่อจ้องมองใบหน้าหวานที่แดงซ่านและหอบสะท้าน ใช้นิ้วหัวแม่มือบดคลึงยอดอกสีสวยที่กำลังแข็งขึงสู้มือเรียกเสียงครางแผ่วหวานจากลำคอระหง ภาพตรงหน้าสวยงามยิ่งกว่างานศิลปะชิ้นไหนในโลก ผมเลื่อนมือต่ำลงมาจัดการกับกระดุมกางเกงยีนส์ของเธอ ค่อย ๆ รูดซิป และดึงรั้งมันพร้อมกับชั้นในตัวจิ๋วผ่านสะโพกกลมกลึง รูดลงไปตามเรียวขาคู่สวยจนพ้นปลายเท้า บัดนี้อัยย์นอนเปลือยเปล่าอยู่ใต้ร่างผม ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับผ้าปูที่นอนสีเข้มช่างเป็นภาพที่ยั่วยวนและตราตรึงที่สุด เธอค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นนั่งคุกเข่าบนที่นอนนุ่ม ขย
พันธะลับซีอีโอ บทที่ 6 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ 2
โธ่...ทำไมเขาต้องเซ็กซี่ขนาดนี้ด้วยนะ“คุณ...จะเข้ามาข้างในก่อนไหมคะ” ทันทีที่พูดจบความกลัวก็ถาโถม&
พันธะลับซีอีโอ บทที่ 6 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ 1
อัยย์ลดาการได้กลับมาบ้าน กลับสู่ชีวิตปกติ มันช่วยย้ำเตือนฉันว่าทำไมวันนั้นฉันถึงหนีกลับมาจากงานแต่งงานโดยไม่ร่ำลา
พันธะลับซีอีโอ บทที่ 4 ความลับที่สั่นคลอน 2
“ฉัน...” ฉันแทบหาเสียงตัวเองไม่เจอ “ฉันไม่รู้...” ฉันพยายามจะพูดต่อ แต่เสียงมันสั่นและตะกุกตะกักอยู่ในลำคอ “ฉันหมายถึง...ฉันจะเริ่มพูดยังไงล่ะ แล้วถ้า...ถ้าน้องแทนต้องมาเจ็บปวดล่ะ ฉันรับความเสี่ยงไม่ได้ ถ้าเขาเข้ามาผูกพันแล้วก็ทิ้งไปอ
พันธะลับซีอีโอ บทที่ 3 ห้าปีที่หวนคืน 2
“คุณสวยมาก” ผมบอก ผละออกมามองเธอชัด ๆ “เอ่อ...เกือบจะขโมยซีนเจ้าสาวแล้วนะ” แล้วเราก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน เมื่อถ่ายรูปเสร็จ เธอยิ้มให้ผมก่อนจะเดินไปขึ้นรถตู้กับกลุ่มเพื่อนเจ้าสาว ผมมองตามแผ่นหลังและสะโพกโค้งมนที่เคลื่อนไหวเย้ายวนภายใต้ชุดรัดรูป ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แล
You May Also Like
โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.0K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก133.4K viewsท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง79.2K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.8K viewsพรหมลิขิตพิศวาส
ทิพย์วารี28 viewsNo one gets Theo | เขตหวงห้ามของธีโอ
AloneKing61 viewsสปาลับเร้นรัก
อลิซาเบธ ลี969 viewsหมอร้ายคลั่งรัก
เพลงรัก70 views
