Masukไรอันและมีญ่าหัวเราะเบาๆ ให้กัน ก่อนที่ทั้งสองจะหยิบแหวนแต่งงานออกมา ค่อยๆ สวมให้กันและกัน เมื่อแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของทั้งคู่ส่องประกายภายใต้แสงอาทิตย์ ไรอันยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วก้าวเข้าไปใกล้เจ้าสาวคนสวย มีญ่าเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาสั่นระริก แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัว เขาก็โน้มตัวลงประกบจูบอ่อน
ใครจะเชื่อว่าเธอถูกขอแต่งงานแล้ว… มีญ่านั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในห้อง ดวงตากลมโตคู่สวยจับจ้องไปยังแหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้าย ราวกับว่ายังไม่อยากเชื่อว่าสิ่งนี้เป็นของเธอจริงๆ แสงไฟในห้องสะท้อนกับเพชรเม็ดงามจนเป็นประกายระยิบระยับ แต่มันกลับไม่สว่างไสวเท่าความรู้สึกในหัวใจของเธอ เธอถูกขอแต่งงานแล้
ท้องฟ้าในวันนี้สดใสเป็นพิเศษ แสงแดดอบอุ่นแต่ไม่ร้อนจนเกินไป สายลมเอื่อยๆ พัดผ่าน สร้างบรรยากาศรื่นรมย์ให้กับพิธีพระราชทานปริญญาบัตรที่จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ มีญ่าอยู่ในชุดครุยเต็มยศ วันนี้เป็นวันที่เธอรอคอยมาโดยตลอด วันที่ความพยายามของเธอสัมฤทธิ์ผล รอยยิ้มสดใสแต่งแต้มบนใบหน้าขณะเธอเดินไปหาครอบครัวท
“ครับ พี่ตั้งใจทำให้มีญ่า” “มีญ่าไม่รู้จะพูดอะไรเลย…” “ไม่ต้องพูดอะไรก็ได้ แค่มีญ่ามีความสุขพี่ก็ดีใจแล้ว” ไรอันดึงเก้าอี้ออกให้แฟนสาวนั่ง ส่วนตัวเองเดินไปดึงเก้าอี้ข้างๆ มีญ่าออกแล้วนั่งลง “ลองชิมดูสิ ฝีมือพี่พอใช้ได้ไหม” มีญ่ายิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบมีดขึ้นมาหั่นสเต๊กชิ้นพอดีคำแล้วใช้ส้อมจิ้มเข้าป
บรรยากาศในคอนโดหรูวันนี้ของไรอันแตกต่างไปจากทุกวัน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของวานิลลาลอยคลุ้งไปทั่วห้องครัว คุณหมอหนุ่มที่อยู่ในชุดลำลองสบายๆ ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว มือหนากำลังจับตะกร้อมือคนส่วนผสมของแป้งเค้กในอ่างผสมอย่างตั้งใจ “ให้ตายสิ ทำไมมันเหลวแบบนี้วะ…” เขาพึมพำกับตัวเองพลางขมวดคิ้วมองแป้งที่ดูเหมื
มีญ่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาคู่นั้นสะท้อนภาพของเธอเอาไว้ทั้งหมด “คะ?” “อย่ากอดพี่แน่นแบบนี้สิ” “ทำไมล่ะคะ?” เธอย้อนถามอย่างไม่เข้าใจ ไรอันไม่ตอบ แต่ดวงตาคมกริบที่มองเธออยู่กลับทำให้หัวใจของมีญ่ากระตุกวูบ ราวกับถูกดึงดูดให้จมดิ่งลงไปในห้วงอารมณ์บางอย่างที่ร้อนระอุขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ปลายนิ
มีญ่าและธารน้ำถอนหายใจเบาๆ อย่างระอาใจ เฟย์หลงผู้ชายจนหัวปักหัวปำ เพื่อนเตือนก็ไม่ยอมฟังจนไม่อยากบอกอะไรแล้ว ตอนนี้เรื่องของซันคุยจบไปแล้วและไม่มีใครอยากพูดอีก เพราะยิ่งพูดยิ่งสร้างความน่าหงุดหงิด Mar.L Club ปลดปล่อยความคิด ปลดปล่อยทุกความรู้สึกที่อดอั้นมาหลายวันในคืนนี้… เธอคิดแบบนั้นก่อนมาถึงผั
ความสัมพันธ์ของเธอและหมอรวิกรเริ่มไม่ดีแล้ว ไม่รู้คิดไปเองไหมเพราะตั้งแต่เขาและพี่นทีเจอกัน เขาก็เปลี่ยนไปราวกับคนละคน เมื่อก่อนไม่ใช่ว่าไม่ใจร้ายแค่มีความรู้สึกว่าตอนนี้หนักกว่า ตอนนี้ฝนกำลังตกหนักเพราะพายุเข้า มีญ่ายืนกอดอกมองสายฝนโปรยปรายจนมองไม่เห็นข้างนอก เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างสับสน แม้เสี
“อร๊าย!” เธอปลดปล่อยความเสียวซ่านออกมา หลังจากเขาส่งเธอจนแตะขอบสวรรค์ ไรอันก้าวลงจากเตียงนอน มือหนาจัดการปลดเข็มขัดแล้วตวัดใส่อากาศจนเกิดเสียงดังน่ากลัว ด้านมีญ่าพลอยสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ดวงตาคู่สวยมองคนตัวโตด้วยแววตาหวาดกลัว ไรอันใช้เข็มขัดมัดข้อมือเล็กเอาไว้แน่นจนอีกฝ่ายแสดงสีหน้าเจ็บปวดแต่ก็ต
ไรอันยิ่งฟังยิ่งเดือดดาล ราวกับไฟที่ถูกโหมกระพือด้วยเชื้อเพลิงไม่สิ้นสุด พยายามกดโทสะที่ใกล้ประทุมรอมร่อเอาไว้ไม่ให้ระเบิดออกมา แต่ดูเหมือนมันจะ…ไม่สำเร็จ “อ๊ะ อื๊ออ!” เพียงพริบตาเดียวร่างบางก็ถูกดึงเข้าไปในอ้อมแขนแข็งแกร่ง แรงดึงนั้นทำให้มีญ่าเซถลาไปชนอกแกร่งเต็มๆ มือหนากดล็อกเอวบางไว้แน่นจนแทบขยั