LOGINไรอันและมีญ่าหัวเราะเบาๆ ให้กัน ก่อนที่ทั้งสองจะหยิบแหวนแต่งงานออกมา ค่อยๆ สวมให้กันและกัน เมื่อแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของทั้งคู่ส่องประกายภายใต้แสงอาทิตย์ ไรอันยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วก้าวเข้าไปใกล้เจ้าสาวคนสวย มีญ่าเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาสั่นระริก แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัว เขาก็โน้มตัวลงประกบจูบอ่อน
ใครจะเชื่อว่าเธอถูกขอแต่งงานแล้ว… มีญ่านั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในห้อง ดวงตากลมโตคู่สวยจับจ้องไปยังแหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้าย ราวกับว่ายังไม่อยากเชื่อว่าสิ่งนี้เป็นของเธอจริงๆ แสงไฟในห้องสะท้อนกับเพชรเม็ดงามจนเป็นประกายระยิบระยับ แต่มันกลับไม่สว่างไสวเท่าความรู้สึกในหัวใจของเธอ เธอถูกขอแต่งงานแล้
ท้องฟ้าในวันนี้สดใสเป็นพิเศษ แสงแดดอบอุ่นแต่ไม่ร้อนจนเกินไป สายลมเอื่อยๆ พัดผ่าน สร้างบรรยากาศรื่นรมย์ให้กับพิธีพระราชทานปริญญาบัตรที่จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ มีญ่าอยู่ในชุดครุยเต็มยศ วันนี้เป็นวันที่เธอรอคอยมาโดยตลอด วันที่ความพยายามของเธอสัมฤทธิ์ผล รอยยิ้มสดใสแต่งแต้มบนใบหน้าขณะเธอเดินไปหาครอบครัวท
“ครับ พี่ตั้งใจทำให้มีญ่า” “มีญ่าไม่รู้จะพูดอะไรเลย…” “ไม่ต้องพูดอะไรก็ได้ แค่มีญ่ามีความสุขพี่ก็ดีใจแล้ว” ไรอันดึงเก้าอี้ออกให้แฟนสาวนั่ง ส่วนตัวเองเดินไปดึงเก้าอี้ข้างๆ มีญ่าออกแล้วนั่งลง “ลองชิมดูสิ ฝีมือพี่พอใช้ได้ไหม” มีญ่ายิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบมีดขึ้นมาหั่นสเต๊กชิ้นพอดีคำแล้วใช้ส้อมจิ้มเข้าป
บรรยากาศในคอนโดหรูวันนี้ของไรอันแตกต่างไปจากทุกวัน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของวานิลลาลอยคลุ้งไปทั่วห้องครัว คุณหมอหนุ่มที่อยู่ในชุดลำลองสบายๆ ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว มือหนากำลังจับตะกร้อมือคนส่วนผสมของแป้งเค้กในอ่างผสมอย่างตั้งใจ “ให้ตายสิ ทำไมมันเหลวแบบนี้วะ…” เขาพึมพำกับตัวเองพลางขมวดคิ้วมองแป้งที่ดูเหมื
มีญ่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาคู่นั้นสะท้อนภาพของเธอเอาไว้ทั้งหมด “คะ?” “อย่ากอดพี่แน่นแบบนี้สิ” “ทำไมล่ะคะ?” เธอย้อนถามอย่างไม่เข้าใจ ไรอันไม่ตอบ แต่ดวงตาคมกริบที่มองเธออยู่กลับทำให้หัวใจของมีญ่ากระตุกวูบ ราวกับถูกดึงดูดให้จมดิ่งลงไปในห้วงอารมณ์บางอย่างที่ร้อนระอุขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ปลายนิ
คิ้วเข้มของรามิลขมวดเข้าหากันเป็นปม “ถ้าฉันยอมเป็นเด็กของคุณ คุณจะมีเซ็กซ์กับฉันแค่คนเดียวได้รึเปล่า” เธอบอกรามิลตรงๆ ข้อเสนอของเขาน่าสนใจ แต่ถ้าจะให้มีเซ็กซ์กับเขาที่แวะเวียนไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นในสต็อกก็คงไม่ไหว “ถ้าคุณทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ก็ให้มันจบแค่คืนนี้” อันดาจะรู้หรือเปล่า ตั้งแต่มีเซ็กซ
โรงพยาบาลภูริธนากุล แม่ของอันดาได้พักห้องที่ดีที่สุด มีพยาบาลส่วนตัวคอยดูแลจนกว่าจะรักษาตัวเสร็จ อ้อมรู้สึกเกรงใจลูกสาว โรงพยาบาลภูริธนากุลมีชื่อเสียงมาก มีแต่คนมีเงินเข้ามาใช้บริการ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าค่ารักษาแพงหูฉี่แน่นอน “ห้องใหญ่เกินไปไหมอัน” ห้องพักใหญ่กว่าที่เดิมมาก มีทุกอย่างครบครัน ทั้งห้อ
เธอหยิบนามบัตรรามิลออกมา ‘ต้องการเท่าไรถึงจะรับงานของฉัน’ ‘ถ้าเปลี่ยนใจก็ติดต่อฉันมาส่วนตัว’ สายตามองโทรศัพท์ที่วางไว้ข้างๆ ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น พยายามยับยั้งชั่งใจตัวเองไม่ให้โทรไปให้รามิล ทว่านี่…เป็นโอกาสเดียว เธอคว้าโทรศัพท์มากดเบอร์โทรของรามิล ยังคงไม่กดโทรออก ค้างหน้าจอนี้ไว้สักพัก
“อ๊าา” ใบหน้าสวยหวานเบือนไปทางอื่นพร้อมกับหลับตาพริ้ม ริมฝีปากพลางเปล่งเสียงครางออกมาอย่างทรมาน สะโพกแกร่งอัดแก่นกายใส่ร่องรักคับแคบอย่างหนักหน่วง สายตาพิศมองคนใต้ร่างที่มีสีหน้าทรมานด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะดึงกลับมามองจุดเชื่อมเพื่อกระตุ้นอารมณ์ตัวเอง “อึก อ๊ะ อ๊ะ…” เธอไม่รู้เลยว่าควรเอามือไปวางไว้



![เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



