로그인ริมฝีปากหนาของนักรบฉกจูบลงบนเรียวปากสีชมพูระเรื่ออย่างจาบจ้วง ลิ้นสากร้อนส่งเข้าไปทักทายกับลิ้นเรียวเล็กพร้อมกับขบเม้มริมฝีปากล่างของหญิงสาวเบาๆ มือหนาเลื่อนต่ำลงมาโอบรอบเอวคอดกิ่งพลางดึงรั้งหญิงสาวให้แนบชิดกับแผงอกแกร่งเปลือยเปล่า มือบางยกขึ้นมาลูบไล้หน้าอกกำยำอย่างแผ่วเบาด้วยความเสน่หา นิ้วเรียวเ
หนึ่งปีผ่านไปร่างอรชรของจอมใจนั่งอยู่ในห้องโถงใหญ่กำลังพูดคุยกับณิชาไปเรื่อยเปื่อยบนโซฟากลางห้อง ตรงพื้นห้องมีเหล่าบรรดาสาวใช้ประมาณสองคนที่กำลังเก็บข้าวของที่เกลื่อนกลาดตรงพื้นห้องอยู่ ถัดไปก็มีแม่บ้านที่อาวุโสที่สุดในคฤหาสน์กำลังนั่งมองเด็กทารกวัยหนึ่งขวบหลับอยู่ในเปลนอนสีน้ำตาลสุดหรูด้วยสายตาเอ็
สี่เดือนต่อมาเสียงเอ๊ะอ๊ะโวยวายภายในคฤหาสน์ของตระกูลเทวาศิริโชติดังขึ้นมา ร่างกำยำของนักรบกำลังอุ้มจอมใจที่ท้องโตในท่าเจ้าสาวกำลังก้าวตรงมายังลานจอดรถด้วยใบหน้าที่ตื่นตกใจและวิตกกังวล เพราะเมื่อสักครู่นี้จอมใจเดินลงบันไดมาอยู่ดีๆ เธอก็บอกกับเขาว่าเธอเจ็บท้องมากๆ ซึ่งในเวลาต่อมาน้ำคร่ำของเธอก็แตกไหล
สองเดือนผ่านไปหญิงสาวร่างอวบอิ่มหน้าท้องนูนเด่นขึ้นมาเล็กน้อยกำลังนอนอยู่บนเตียงตรวจโดยมีคุณหมอคนสวยสวมเสื้อกาวน์สีขาวยืนอยู่ข้างเตียงกับชายหนุ่มร่างกำยำที่นั่งอยู่ใกล้ชิดกับจอมใจด้วยใบหน้าที่ดูตื่นเต้นเล็กน้อย นักรบกับจอมใจมาที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายของจอมใจและเพื่อตรวจเพศของทารกในครรภ์“ตอนนี้
หลังจากที่นักรบพาภรรยาคนสวยไปทานมื้อค่ำกันจนเสร็จเรียบร้อย คู่สามีภรรยาก็พากันกลับมายังคฤหาสน์ในช่วงพลบค่ำของวัน ชายหนุ่มร่างกำยำโอบไหล่แบบบางของภรรยาเดินตรงเข้ามาในคฤหาสน์ ในขณะเดียวกันสาวใช้ก็เดินตรงมาหาพวกเขาพอดี“นายท่านคะ..ท่านปู่มาค่ะ” สาวใช้ชุดดำเอ่ยขึ้นทันที“อือ” นักรบพยักหน้าให้เธอ สาวใช้ก
คู่รักข้าวใหม่ปลามันลงมาจากชั้นสองของคฤหาสน์พร้อมกัน จอมใจสวมชุดเดรสสั้นทรงตรงสีขาวแขนกุดมีใบหน้าที่อิดโรยอย่างเห็นได้ชัด ชายหญิงตื่นมาทานอาหารเช้ากับมารดาทั้งสองคน ถึงแม้ว่าพวกเขาจะได้นอนไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงแต่หนุ่มสาวก็ไม่อยากให้ผู้ใหญ่ต้องมานั่งรอพวกเขาเพื่อทานอาหารเช้า“ตื่นเช้ากันจังเลยละลูก” เสี
จารวีกำลังนั่งพับผ้าอยู่ที่พื้นห้อง สาวแก่เก็บเสื้อผ้าของจอมใจในตะกร้าที่เธอเพิ่งไปเก็บมาจากริมระเบียงมาใส่ตู้เสื้อผ้าไว้ให้ลูกสาว จอมใจปรายตามองมารดาอยู่ชั่วครู่ก่อนที่เธอจะปิดประตูห้อง“แม่” จอมใจเรียกมารดาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“กินข้าวมาหรือยังลูก” จารวีเงยหน้าขึ้นมาเอ่ยถามลูกสาว“กินมาแล้วจ้า” จอม
หลังจากนักรบตรวจสอบสินค้าที่ส่งมาจากประเทศจีนจนเสร็จสรรพก็เกือบห้าโมงเย็น เมื่อสินค้ามาครบตามที่สั่งและไม่ได้มีปัญหาอะไร นักรบใช้เวลาตรวจสอบเอกสารบางอย่างอีกนิดหน่อย จวบจนเวลาเกือบหกโมงเย็น พวกเขาทั้งสองคนก็ออกมาจากโกดังและตรงไปขึ้นรถหรูที่มีภูผายืนคอยเปิดประตูให้อยู่ทันที“เดี๋ยวไปรับแม่เธอแล้วย้าย
ด้านจอมใจร่างอรชรของจอมใจสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวรัดรูปกับกระโปรงทรงเอสั้นนั่งอยู่บนรถหรูคันสีดำเงา โดยมีนักรบที่อยู่ในชุดสูทสีเทาเข้มนั่งอยู่ข้างๆ และภูผาอยู่เบาะหน้าฝั่งคนขับทำหน้าที่เป็นคนขับให้เหมือนอย่างเช่นทุกครั้ง นักรบพาจอมใจไปทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารสุดหรูหราบนตึกสูงจนเสร็จเรียบร้อย ชายหน
หลังจากรอดูอาการของจอมใจสักพักใหญ่ๆ คุณหมอก็เข้ามาตรวจหญิงสาวอีกหนึ่งรอบ ก็พบว่าอาการของจอมใจไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง สมองไม่ได้รับการกระทบกระเทือนมากจนเกินไป คุณหมอจึงอนุญาตให้จอมใจกลับบ้านได้แต่ต้องมาล้างแผลที่โรงพยาบาลทุกวันก่อนในช่วงแรกนักรบ จอมใจและจารวี พวกเขาทั้งสามคนพากันเดินมาจนถึงรถคันหรูของน