บทที่ 1 จุดเปลี่ยน 2

สองขาแยกออกกว้างและกระตุกครางขณะใช้นิ้วสำเร็จความใคร่ให้ตนเอง

แจะๆๆๆๆ

“อ๊ะ อ๊าๆ อ๊าๆๆ”

ขณะที่แม่บุษกำลังใช้นิ้วเรียวขยับถูไถกลีบสาวเพื่อคลายกระสัน ท่ามกลางเสียงครางกระเส่าและเสียงเนื้อกระทบกันอันดุดันของคนทั้งคู่ จู่ๆ ดวงตาคมกริบของคุณหลวงเดช หันมาสบเข้ากับดวงตาของน้องเมียที่แอบมองอยู่หลังประตูพอดี!

แม่บุษสะดุ้งเฮือก หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างกายแข็งทื่อด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด สมองร่ำร้องให้ถอยหนี ทว่าความตื่นเต้นเร้าใจจนถึงขีดสุดกลับฉุดรั้งเธอไว้ สายตาที่สบกันผ่านความมืดสลัวราวกับมีแรงดึงดูดประหลาด แทนที่จะถอยหนี แม่บุษกลับยิ่งเม้มปากแน่นแล้วขยับนิ้วเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นและแรงขึ้นตามจังหวะเย่อลึงค์ของคุณหลวง

ป้าบ! ป้าบ!! ป้าบ!!

“อ๊า!!... อื้ออ... คุณพี่ขา... น้องไม่ไหวแล้ว... อ๊ะ! อ๊ะ! น้ำ ห จะแตกแล้ว อ๊าาา...!”

เสียงครางระงมของแม่บัวดังลั่นด้วยความเสียวซ่านสะท้านทรวง เมื่อคุณหลวงเดชเร่งจังหวะตอกกระหน่ำใส่เป็นชุดสุดท้ายพร้อมกับคำรามต่ำในลำคอด้วยความเร่าร้อน ทั้งคู่ปลดปล่อยความสุขสมออกมาพร้อมกัน

พรวดด... พรวดด...

แม่บัวหวีดร้องเฮือกใหญ่ ร่างกายกระตุกเกร็งรับหยาดน้ำกามอุ่นร้อนที่แตกกระฉูดจนล้นทะลักไหลย้อนออกมาตามเรียวขา เธอทิ้งตัวลงนอนหอบหายใจกระเส่า ใบหน้าแดงก่ำด้วยความเหนื่อยอ่อนและอิ่มเอมในกามารมณ์

“อ๊ะ อืมม... จ๊วบ... จ๊วบบ...”

คุณหลวงยืนตระหง่าน ร่างกายบึกบึนเปลือยเปล่า แอ่นอ้าให้ภรรยาโฉมงามคุกเข่าดูดเลียน้ำกาม

“ดีมาก ดูดให้มากเท่าที่คุณบัวต้องการได้เลย อา...”

จุ๊บ... จ๊วบๆ

ร่างบางจับต้นขาหนั่นแน่นของชายฉกรรจ์ไว้ พลางให้ปากอมองคชาติลำเขื่อง ชักรูดรีดน้ำกามมาดื่มกินอย่างโหยหา ใช้ปากสำเร็จความใคร่ให้สามี

จ๊วบ... จ๊วบบ... จ๊วบๆๆๆ

“ซี้ดด... อูยย เอาเลย ดูดน้ำ ค ของพี่ให้มากๆ เลย”

แม่บัวหลับตาพริ้ม ขยับลิ้นไล้เลียและอมหัวลึงค์ดังจ๊วบๆ ทั้งดูดทั้งดึงจนแท่งเอ็นกระตุกหงึกๆ พร้อมจะมอบน้ำกามแตกพุ่งให้ดื่มกินในอีกไม่กี่อึดใจนี้

“โอวๆๆ ซี้ดด อูยย... โอ้ววๆๆ น้ำจะแตกแล้ว”

ร่างกำยำสั่นเทิ้มด้วยรสเสียวสุดขีด โยกเอวกระแทกลึงค์ใส่อุ้งปากเล็กๆ อย่างเมามันส์ ร่างบบอบบางห่อปากและเม้มเบาๆ เขาถึงกับครางระงม และหลั่งน้ำกามแตกกระฉูดให้เธอดูดดื่มหลายอึก

“อา... โอวว...”

คุณหลวงเดชแอ่นลึงค์ ร่างกายกำยำเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ เขาก้มลงจูบซับหน้าผากและเรียวปากภรรยา กล่อมให้หลับอย่างอ่อนโยน ก่อนจะผละกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

ชายหนุ่มไม่ได้รีบร้อนสวมเสื้อผ้า ก้าวเดินด้วยฝีเท้ามั่นคงในสภาพเปลือยเปล่า ตรงไปยังบานประตูห้องที่แง้มเปิดอยู่

แม่บุษตัวสั่นระริก หัวใจเต้นโครมครามด้วยความหวาดเสียวและตื่นตะลึง เมื่อร่างสูงใหญ่ของคุณหลวงก้าวมาหยุดยืนหยัดตระหง่านอยู่ตรงหน้าช่องประตูพอดี

แสงเทียนสลัวจากด้านในสาดกระทบเรือนกายกำยำ เต็มไปด้วยมัดกล้ามและเหงื่อไคล และสิ่งที่ดึงดูดสายตาของเด็กสาวจนแทบหยุดหายใจ คือ องคชาติอวบยาวที่ยังคงผงาดชัน ปลายยอดชุ่มฉ่ำด้วยหยาดคราบราคะ และห่วงสวาทโลหะที่ยังคงรัดตรึงอยู่บริเวณโคน ยิ่งขับเน้นให้ความใหญ่โตนั้นดูน่าเกรงขามและดิบเถื่อนเกินกว่าจะจินตนาการ

คุณหลวงเดชมองน้องภรรยาตัวน้อยที่ยืนหน้าแดงก่ำ เนื้อตัวสั่นเทา และหอบหายใจสะท้านอยู่หน้าห้อง มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้ทัน เขาจงใจยืนนิ่งค้างอยู่ในท่าทางนั้น เปิดโอกาสให้เด็กสาวผู้ไม่ประสีประสาได้ชื่นชม "อาวุธประจำกาย" อันโอชะตรงหน้าอย่างเต็มๆ ตา

สำหรับแม่บุษผู้เติบโตมาในกรอบจารีตอันเข้มงวด เพิ่งเคยได้เห็นสรีระของบุรุษเพศอย่างใกล้ชิดและชัดเจนเช่นนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต!

ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงระคนหวาดผวา ลึงค์ชูชันที่ตั้งตระหง่านผงาดง้ำอยู่เบื้องหน้า ช่างใหญ่โตเกินกว่าที่สมองอันไร้เดียงสาจะจินตนาการไว้ ผิวเนื้อกำยำสีเข้ม ท่อนลำยังมีคราบหยาดน้ำกามหล่อลื่นเคลือบเงา ยิ่งทำให้มันดูน่าหลงใหลและน่าสะพรึงกลัวในคราวเดียวกัน ส่วนหัวบากบานขยายและเส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต

หัวใจดวงน้อยของแม่บุษเต้นรัวระส่ำจนแทบกระเด็นหลุดออกมานอกอก ความอายแล่นริ้วขึ้นมาจนใบหน้าร้อนผ่าว ลามเลียไปถึงใบหูและลำคอ เธออยากจะวิ่งหนีกลับห้องเสียเดี๋ยวนี้ ทว่าเรียวขาคู่น้อยกลับปักหลักนิ่งงันราวกับถูกตรึงไว้ด้วยมนต์สะกด ความตื่นเต้นเสียวซ่านจากห้วงอารมณ์เมื่อครู่ยังคงตกค้างอยู่ในท้องน้อย ผสมผสานกับความหวาดกลัวต่อสิ่งแปลกปลอมอันทรงพลังที่เธอไม่เคยคาดคิดว่าวันหนึ่งจะได้ยลโฉมใกล้ชิดเพียงคืบ

คุณหลวงเดชมองเด็กสาวที่ยืนตัวแข็งทื่อ เขากระตุกยิ้มมุมปากอย่างเย้ายวน ก่อนจะขยับกายเข้าใกล้รอยแง้มประตูอีกนิด ราวกับจะท้าทายสติสัมปชัญญะอันน้อยนิดที่เหลืออยู่ของกุลสตรีผู้เลอโฉม

“ซุกซนนักนะแม่บุษ... เป็นเด็กเป็นเล็ก เหตุใดจึงใจกล้าแอบมาดูเรื่องของผู้ใหญ่เช่นนี้”

สิ้นคำพูดนั้น แม่บุษก็เหมือนเพิ่งได้สติที่หลุดลอยไปกลับคืนมา ความละอายและตื่นตระหนกพุ่งพล่านขึ้นมาจนจับขั้วหัวใจ ใบหน้างดงามที่เคยแดงก่ำเพราะความกำหนัด บัดนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงจัดด้วยความอับอายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

เธอสะดุ้งสุดตัว สองมือเรียวบางยกขึ้นปิดบังใบหน้าด้วยความตื่นกลัว ก่อนจะหมุนตัววิ่งหนีกลับเข้าห้องนอนของตนเองอย่างรวดเร็ว ปิดประตูลงกลอนแน่นหนาแล้วทรุดตัวลงนั่งหอบหายใจรัวเร็วพิงบานประตู หัวใจเต้นโครมคราม ท่ามกลางความมืดและกลิ่นอายความเร่าร้อนที่ยังคงติดตรึงอยู่ในความรู้สึกไม่รู้ลืม