บทส่งท้าย 1

บทส่งท้าย

นับจากนั้นเป็นต้นมา บรรยากาศภายในเรือนใหญ่ก็แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความสัมพันธ์อันต้องห้ามระหว่างคุณหลวงเดชและแม่บุษหาได้ต้องหลบซ่อนอีกต่อไป หากแต่ดำเนินไปอย่างเปิดเผยท่ามกลางความยินยอมพร้อมใจ

ทุกค่ำคืนในห้องนอนส่วนตัว แม่บัวผู้เป็นภริยาเอกหาได้มีความริษยาหรือขัดเคืองไม่ ตรงกันข้าม เธอกลับเป็นผู้กำกับดูแลทุกขั้นตอนอยู่ข้างเตียงอย่างใกล้ชิด เพื่อให้มั่นใจว่าแผนการสืบสายเลือดนี้จะดำเนินไปอย่างไม่มีข้อผิดพลาด

พรวดด... พรวดด...

“อ๊าาา!! ซี้ดด คุณพี่บัว น้ำ ค คุณพี่เขยแตกใส่ ห แล้วเจ้าค่ะ น้องรับไม่ไหวแล้ว”

“ทนอีกนิด เพิ่งจะนำที่สามเท่านั้น อย่าเพิ่งขยับนะแม่บุษ”

ดวงตาของแม่บัวจ้องมองลึงค์ของสามีและกลีบแคมน้องสาวที่ประกบชิดติดกัน กระตุกรัดหงึกๆ ขณะกำลังน้ำแตกพุ่ง โดยที่แม่บัวคอยเอ่ยปากสั่งการ

“คุณพี่... ขยับเข้ามาให้ลึกกว่านี้เจ้าค่ะ... อย่าให้เสียหยดน้ำกามไปแม้แต่น้อย” แม่บัวเอ่ยกำกับด้วยความใส่ใจในทุกรายละเอียด “แม่บุษต้องตั้งท้องโดยเร็วที่สุด”

ตามตำรากามโบราณที่ตกทอดกันมา แม่บัวบังคับให้คุณหลวงเดชเชื่อมต่อองคชาติร้อนระอุเข้ากับรูรักของแม่บุษในท่าทางนิ่งสนิท ลำเอ็นใหญ่อัดแน่นฝังลึกลงไปจนมิดด้าม เชื่อมประสานความอุ่นร้อนของกลีบตอดเข้าหากันอย่างแนบแน่น ไม่ให้ขยับเขยื้อนเร่งรีบ เพื่อมุ่งเน้นเรื่องการไหลเวียนกำหนัดให้อยู่ภายในครรภ์ของแม่บุษอย่างลึกซึ้งและมั่นคงที่สุด

“อื้อ... คุณพี่เขย... ค มันเข้าไปลึกเหลือเกินเจ้าคะ...”

“อูยย... ซี้ดด... ห ตอดแรงมากแม่บุษ”

เสียงหอบหายใจกระเส่าและเสียงครางหวานหูของแม่บุษดังระงม ผสมผสานกับเสียงทุ้มต่ำครางฮึดฮัดด้วยความสุขสมของคุณหลวงเดช ทั้งคู่หลอมรวมร่างกัน โดยมีสายตาของแม่บัวคอยเฝ้ามองดูแล

เมื่อถึงเวลาต้องถอนกาย คุณหลวงเดชจึงค่อยๆ ขยับถอนลึงค์ใหญ่ออกมาช้าๆ ทว่าด้วยรูเสียวที่บีบรัดแน่นขนัดจนเกิดเสียง “โบ๊ะ” ดังขึ้นอย่างชัดเจนในความเงียบ บ่งบอกถึงความอัดแน่นและแรงดูดรัดอันรุนแรงของกล้ามเนื้อภายในที่ตื่นตัวอย่างเต็มที่

“ซี้ดด... อา...”

ทว่า ชั่วพริบตาต่อมา เมื่อแรงอัดอั้นผ่อนคลายลง แม่บุษถ่างกลีบ อยากขับของเหลวแปลกปลอมออก จึงเผลอทำการขมิบเกร็งช่องท้องอย่างแรง จนหยาดน้ำกามส่วนเกินที่เพิ่งถูกหลั่งเข้าไปไหลย้อนทะลักออกมา

แม่บัวที่นั่งอยู่ข้างเตียงถึงกับขมวดคิ้วมุ่น เอ่ยดุด้วยน้ำเสียงเข้มงวดและจริงจังเพื่อกำกับน้องสาวทันที

“แม่บุษ... อย่าเพิ่งขมิบขับมันออกมา อดทนไว้!” แม่บัวเอ่ยเตือนด้วยแววตาตำหนิ “ทำเช่นนี้แล้วน้ำกามจะหลุดออกหมด มิเสียแรงเปล่าหรือ... อดทนไว้เสียก่อน!”

“เจ้าค่ะ” แม่บุษสะดุ้งเล็กน้อยด้วยความตกใจ รีบผ่อนลมหายใจและคลายกล้ามเนื้อลง ยอมนอนนิ่งปล่อยให้คราบน้ำกามอบอุ่นยังคงค้างคาอยู่ภายใน

แม่บัวขยับกายเข้าไปใกล้ร่างของน้องสาว เธอใช้มือเรียวประคองเรียวขาของแม่บุษให้ถ่างอ้าออกกว้างเพื่อเปิดทางให้ชัดเจน ก่อนจะเอ่ยปากเรียกสามี

“คุณพี่เจ้าคะ... ขยับเข้าไปปี้ ห แม่บุษอีกคราเถิด... ตามตำรากามโบราณกล่าวไว้ คราวนี้ให้กระแทกตื้นสลับลึก... กระแทกตื้นเก้าครั้ง แล้วอัดกระหน่ำลึกเข้าไปเต็มแรงหนึ่งครั้ง ทำเช่นนี้สลับกันไป จะช่วยเร่งเร้าและกระตุ้นให้ตั้งครรภ์”

คุณหลวงเดชตามใจภรรยา ในเมื่อได้ชำเราน้องเมียระบายใคร่เช่นนี้ย่อมไม่ปฏิเสธ เขาขยับกายเข้าประชิดร่างของน้องเมียอีกครั้ง ก่อนจะจดจ่อดุ้น แล้วดันเชื่อมต่ออวัยวะเข้าสู่ร่องกลีบของแม่บุษที่ยังคงฉ่ำแฉะด้วยน้ำกามระลอกก่อนอย่างแนบแน่นและลึกล้ำ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันหนักหน่วง

ตับ! ตับ! ตับ!

“อ๊ะ อร๊าง อร๊างๆๆ”

จังหวะการเคลื่อนไหวเริ่มดำเนินไปตามตำรากาม เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นก้องห้องนอนสลัว สลับกับเสียงหอบหายใจกระเส่าของคนทั้งคู่

"อ๊ะ... อื้อ... คุณพี่..." แม่บุษครางระงมออกมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านไปตามแรงกระหน่ำที่ถูกส่งเข้ามา

คุณหลวงเดชขยับลึงค์สอดใส่เข้าออกตามจังหวะที่ภริยาบัญชาการ ท่อนเอ็นร้อนขยับเข้าออก ตื้นสลับลึก หนึ่ง... สอง... สาม... สี่... ห้า... หก...  และในครั้งที่สิบลึกสุดใจ

ป้าบ!!

ชายหนุ่มก็กระแทกกระทั้นลำเอ็นเข้าไปจนมิดลำ ชนเข้ากับผนังมดลูกอุ่นร้อนอย่างจังจนแม่บุษแอ่นกายหนีด้วยความจุกเสียดปนเสียวซ่าน

“อื้ออ... อ๊าาา!!”

แม่บัวที่นั่งมองอยู่ข้างเตียงไม่ละสายตา คอยขยับกายเข้าไปใกล้เพื่อตรวจดูผลงาน เธอใช้มือข้างหนึ่งกดสะโพกของสามีให้นิ่งค้างอยู่ในตำแหน่งที่ลึกที่สุด

"ดีมากเจ้าค่ะคุณพี่... แช่ไว้อย่างนั้นแหละเจ้าคะ... ให้น้ำกามเข้าไปในตัวของแม่บุษให้เต็มที่..."

แม่บัวกระซิบสั่งด้วยน้ำเสียงพึงพอใจ

เมื่อเสียงหอบหายใจเริ่มสงบลงและความอุ่นร้อนภายในร่างเริ่มนิ่งสนิท แม่บัวจึงผ่อนมือที่กดสะโพกสามีออก ก่อนจะส่งสัญญาณให้คุณหลวงเดชถอนกายออกอย่างระมัดระวัง

“พอได้แล้วเจ้าค่ะคุณพี่... ครานี้ให้พักสักครู่ แล้วค่อยเริ่มรอบสุดท้ายตามตำรา”

คุณหลวงเดชพยักหน้ารับด้วยความเหนื่อยอ่อน ชายหนุ่มถอนแก่นกายที่อ่อนตัวลงเล็กน้อยออกมาช้าๆ ปล่อยให้หยาดน้ำกามสีขาวขุ่นไหลยึดโยงระหว่างกายของทั้งสอง ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนเคียงข้างบนเตียงเดียวกัน

เธอต้องผสมพันธุ์กับพี่เขยตามคำขอของพี่สาว ราวกับเธอเป็นปศุสัตว์ แม่บุษนอนหอบหายใจรวยริน เนื้อตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อไคลและความเหนียวเหนอะหนะ เธอปล่อยให้ร่างกายพักผ่อน เตรียมพร้อมสำหรับกามรอบต่อไปที่จะต้องดำเนินต่อไปจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายสืบพันธุ์