บทที่ 5 คนนี้แหละ

หลังจบงานอีเวนต์ใหญ่กลางห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ความวุ่นวายในใจของปริ๊นไม่ได้จบลงไปด้วย หนำซ้ำดูเหมือนมันจะยิ่งทวีคูณเพิ่มความว้าวุ่น เพราะตลอดเวลาที่ยืนอยู่บนเวที ภาพใบหน้านิ่ง ๆ ที่มีเสน่ห์บางอย่างให้ค้นหา กลับติดอยู่ในใจเธอตลอดเวลา

ยิ่งได้รู้ว่า มีโอกาสที่เธอจะเข้าใกล้และรู้จักผู้หญิงคนนี้ได้มากขึ้น ปริ๊นก็ยิ่งมีความสุขจนอยากให้ช่วงเวลานั้นมาถึงเร็ว ๆ

“งั้นแยกกันตรงนี้เลยนะปริ๊น”

พี่ใบปอเอ่ยขึ้นเมื่อเดินมาส่งดาราสาวถึงรถตู้ส่วนตัว

“โอเคค่ะพี่ปอ ขอบคุณมากนะคะ พรุ่งนี้ปริ๊นจะรอฟังข่าวดีนะ” คนเด็กกว่าหันไปยิ้มตาใส

“แหม ไม่ค่อยจะกดดันกันเลยนะ”

“เปล๊า ไม่ได้กดดันเลยค่ะ แต่ปริ๊นเชื่อมือพี่ปอ พี่ทำได้อยู่แล้ว ไปก่อนนะคะ”

พูดจบเธอก็เอาตัวเองเข้าไปในรถตู้สีดำรุ่นใหม่ล่าสุดที่คนขับรถเปิดรออยู่แล้ว

“ฝากด้วยนะคะพี่พล”

ใบปอหันไปโค้งศีรษะให้ พี่พล ชายหนุ่มวัยสี่สิบ คนขับรถประจำตระกูลของปริ๊นที่อยู่ในชุดบอดี้การ์ดแบบเต็มสูท เขาไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงแต่พยักหน้าเบา ๆ แล้วรีบเดินอ้อมไปยังฝั่งคนขับเพื่อทำหน้าที่ของตัวเอง

เมื่อก้าวเข้ามาในรถ ทันทีที่ประตูรถปิดสนิท ปริ๊นทิ้งตัวลงบนเบาะหนังชั้นดีพลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

การมาออกงานอีเวนต์เป็นอีกหนึ่งอย่างที่สามารถดูดพลังของปริ๊นไปได้มหาศาล เพราะไม่ใช่แค่การมาร้องเพลงเฉย ๆ แต่เธอยังต้องคอยพูดคุยกับแฟนคลับ ถ่ายรูปกับคนที่มารอเจอ หนำซ้ำยังต้องจดจำรายละเอียดของแบรนด์สินค้า ทำการบ้านมาเป็นอย่างดีเพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดบนเวที การเป็นดาราสำหรับปริ๊นไม่เคยเป็นเรื่องง่ายเลย

แสงไฟจากหน้าจอมือถือส่องสว่างกระทบใบหน้าสวยที่ตอนนี้รอยยิ้มพิมพ์ใจในแบบฉบับซุปตาร์ถูกถอดทิ้งไปหมดแล้ว เหลือเพียงหญิงสาววัยยี่สิบปลาย ๆ ที่กำลังจมอยู่ในโลกส่วนตัว

ตั้งแต่รู้ว่าเจ้าของโฮมสเตย์คนนั้นตกลงเรื่องให้เช่าสถานที่ถ่ายทำ ในหัวของปริ๊นก็มีแผนการมากมาย โดยสิ่งแรกที่เธอคิดจะทำ นั่นคือการ หาช่องทางโซเชียลของอีกฝ่าย เพื่อให้ง่ายต่อการพูดคุย

นิ้วเรียวสวยเลื่อนไปมาบนหน้าจอด้วยความคุ้นชิน เธอเริ่มค้นหาชื่อที่วนเวียนอยู่ในหัวตลอดทั้งวัน

ณริณทิพย์ จิรเดชารัตน์

ชื่อที่เป็นทางการและดูน่าค้นหาตั้งแต่ครั้งแรกที่ปริ๊นได้ยิน เธอเริ่มจากการค้นหาในอินสตาแกรม แพลตฟอร์มที่เธอใช้เป็นหน้าต่างสื่อสารกับโลกภายนอกและมีผู้ติดตามนับล้าน ใช้เวลาไม่นานก็ค้นเจอช่องทางโซเชียลอีกฝ่ายอย่างง่ายดาย

ทว่าผลลัพธ์ที่ได้กลับทำให้เธอต้องขมวดคิ้ว...

เพราะเมื่อเจอบัญชีที่ใช้ชื่อว่า Rin.Narintip ปรากฏขึ้นมาพร้อมรูปโปรไฟล์ที่เป็นเพียงภาพท้องฟ้าสีหม่นยามโพล้เพล้ กลับมีสิ่งที่น่าสะดุดตามากกว่านั้น

ณริณทิพย์ไม่ได้ล็อกโปรไฟล์ ไม่ได้ปิดกั้นการมองเห็น แต่สิ่งที่ทำให้ปริ๊นงุนงงคือตัวเลขบนหน้าจอต่างหาก

ผู้ติดตาม 0 | กำลังติดตาม 0 | โพสต์ 0

“หรือไม่ใช่แอคเคาน์นี้ ยังเล่นอยู่ปะเนี่ย ทำไมไม่มีการอัปเดตอะไรเลย”

ปริ๊นพึมพำกับตัวเองด้วยความแปลกใจ แต่เมื่อเห็นการเขียนประวัติส่วนตัวไว้สั้น ๆ ว่า

Escape the noise. | 48hr.

หลีกหนีจากความวุ่นวาย 48 ชั่วโมง

ทำให้เธอมั่นใจได้ว่า นี่คือแอคเคาน์ของณริณทิพย์จริง ๆ ความรู้สึกท้าทายเริ่มก่อตัวขึ้นในอกของดาราสาว การที่ริณไม่ติดตามใครเลยแม้แต่คนเดียว ยิ่งทำให้ปริ๊นอยากรู้ว่าคนที่มีโลกส่วนตัวสูงขนาดนี้ หากวันหนึ่งถูกคนอย่างเธอ บุก เข้าไปในพื้นที่นั้นจริงๆ กำแพงน้ำแข็งที่เจ้าตัวสร้างไว้จะละลายลงบ้างรึเปล่า

“พี่ริณหนีปริ๊นไม่ทันแล้วค่ะ...เสียใจด้วย”

“ช่วยไม่ได้นะคะ พี่ตัดสินใจเปิดให้เข้าไปเอง”

“ไม่ง่ายเลยนะคะ กว่าปริ๊นจะเจอคนแบบพี่”

คำพูดมากมายถูกสาธยายออกมาจากริมฝีปากสวยของดาราสาว ระหว่างที่เธอเอาแต่จับจ้องโปรไฟล์ของริณ แม้จะไม่มีรูปภาพใด ๆ มีเพียงรูปโปรที่เป็นรูปท้องฟ้า แต่ปริ๊นกลับคิดว่ามันบ่งบอกถึงตัวตนของเจ้าของแอคเคาน์ได้เป็นอย่างดี

ชีวิตของปริ๊นรายล้อมไปด้วยผู้คนที่พยายามจะเข้าหาเธอด้วยรูปแบบต่าง ๆ พยายามจะตะโกนบอกว่าตัวเองเป็นใคร นำเสนอในมุมดี ๆ ออกมาให้เห็นกัน ใช้โซเชียลสร้างตัวตนเหมือนเป็นโลกอีกใบ

โดยเฉพาะพวกผู้ชายหรือผู้หญิงที่พยายามเข้ามาแจกขนมจีบให้เธอ คนเหล่านั้นมักจะโพสต์รูปไลฟ์สไตล์หรูหรา โชว์ยอดฟอลโลว์ และคอยกดติดตามคนดังไปทั่วเพื่อยกระดับตัวเอง

แต่ณริณทิพย์กลับต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ริณเหมือนหลุมดำที่เงียบสงบ ไม่ต้องการแสงสว่าง ไม่ต้องการคำชม และไม่สนใจจะรับรู้ความเป็นไปของใครผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยมนี้เลย

ความว่างเปล่าของบัญชีนั้นกลับดึงดูดใจปริ๊นอย่างประหลาด มันไม่ใช่ความว่างเปล่าที่เกิดจากการไม่มีตัวตน แต่เป็นความว่างเปล่าที่เกิดจากความอิ่มตัว ของคนที่รักสันโดษจริงๆ

และยิ่งเห็นว่าริณไม่กดติดตามใครเลย แม้แต่ดาราระดับเธอที่เพิ่งจะไปเจอกันมา ปริ๊นกลับไม่รู้สึกเสียหน้า แต่มันกลับทำให้เธอรู้สึกว่าริณคือของจริงที่หาได้ยากยิ่งในสังคมมายา

“เท่เป็นบ้าเลยพี่ริณ...”

ปริ๊นหลุดยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ความสนใจที่มีต่อผู้หญิงหน้านิ่งคนนั้นเพิ่มพูนขึ้นจนกลายเป็นความหลงใหลในความลึกลับนั้น

ปริ๊นเปลี่ยนทิศทางไปยังเฟซบุ๊กและติ๊กต็อก จนในที่สุดเธอก็พบช่องทางการสื่อสารเดียวของโฮมสเตย์ที่ชื่อว่า 48 Hour Escape ซึ่งดูเหมือนจะเป็นพื้นที่เดียวที่เชื่อมริณเข้ากับโลกภายนอก ทว่าเมื่อส่องดูดี ๆ เธอก็พบว่าริณไม่ใช่คนลงมือทำคอนเทนต์เอง แอดมินที่ชื่อ แยม คือผู้ดูแลช่องทางนี้ เธอเป็นเด็กสาวรุ่นใหม่ที่ดูสดใสและมีพลังงานล้นเหลือเป็นคนจัดการทุกอย่าง ทั้งการถ่าย Vlog สั้น ๆ และการโพสต์ภาพบรรยากาศของโฮมสเตย์

ปริ๊นกดดู Vlog ล่าสุด เป็นคลิปบรรยากาศยามเช้าที่มีเสียงนกคลอไปกับเสียงน้ำไหลจากลำธารใกล้ ๆ โฮมสเตย์ แสงอาทิตย์รำไรส่องผ่านยอดไม้ลงมายังระเบียงไม้ของที่พัก และในวินาทีที่สิบห้าของคลิป กล้องที่แยมถืออยู่ก็แพนไปโดนร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่ไกล ๆ

แม้จะเห็นเพียงแผ่นหลังกว้าง ๆ และจังหวะการเคลื่อนไหวที่ดูมั่นคงไม่รีบร้อน แต่มันกลับทรงพลังจนปริ๊นเผลอกลั้นหายใจ ณริณทิพย์ในคลิปดูอบอุ่นและเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติอย่างสมบูรณ์แบบ แตกต่างจากดาราหรือไฮโซคนอื่นที่เธอมักพบเจอตามงานสังคมที่มักจะดูพยายามจนเด่นเกินสถานที่

คนนี้แหละ!! คนนี้ต้องเป็นของปริ๊นเท่านั้น!

เสียงในหัวของปริ๊นดังขึ้นแบบนั้น

และการได้รู้จักณริณทิพย์ มันทำให้ปริ๊นนึกย้อนไปถึงความสัมพันธ์ที่ผ่านมาของเธอ นึกถึงคนที่เข้ามาและเอาแต่คุยไปเรื่อย ดีแต่ส่งข้อความหวานหูในแชตแต่กลับหายหน้าไปในวันที่เธอต้องการใครสักคน หรือคนที่เจ้าชู้ซะมากมาย ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เป็นข่าวกับเธอ แต่พอมาเห็นความนิ่งสนิทและโลกที่แสนสงบของริณ ปริ๊นกลับรู้สึกว่าที่นี่แหละคือสิ่งที่เธอโหยหามาตลอด

ความสนใจในเบื้องต้นเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นแผนการ ปริ๊นปิดหน้าจอมือถือลงแล้วเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างรถตู้ที่กำลังเคลื่อนผ่านแสงไฟสีนีออนของเมืองหลวง เธอไม่ได้อยากไปโฮมสเตย์ในฐานะ ปริ๊นเซส ดารานักแสดงชื่อดังอีกต่อไป แต่เธออยากไปในฐานะผู้หญิงธรรมดาที่อยากจะรู้จักโลกอันแสนสงบของณริณทิพย์ให้มากขึ้นต่างหาก

“แอคเคาน์ผู้ติดตามศูนย์คนก็ดูน่าสนใจดีนะคะ”ปริ๊นพึมพำกับความมืดในรถ “ปริ๊นจะทำให้ที่ว่างที่ติดตามเป็นศูนย์นั่น กลายเป็นที่ของปริ๊นคนเดียวให้ได้”

แผนลับในใจของดาราสาวเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ เธอจะไม่ใช่แค่พนักงานฝึกงานที่ไปเรียนรู้บทบาทเจ้าของโฮมสเตย์เพื่อการถ่ายละครเท่านั้น แต่เธอจะเข้าไปเรียนรู้ หัวใจ ของเจ้าของโฮมสเตย์ตัวจริงด้วย

ปริ๊นหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาจดรายการสิ่งที่ต้องเตรียมตัว เธอตัดสินใจว่าจะขับรถไปน่านด้วยตัวเองตามที่บอกใบปอไว้ เธอต้องการช่วงเวลาที่ค่อย ๆ เดินทางเข้าสู่โลกของริณอย่างช้า ๆ ไม่ใช่การบินไปถึงแล้วเจอความวุ่นวายของรถตู้กองถ่าย

เธอเริ่มลิสต์ของที่จะเอาไป ไม่ใช่ชุดแบรนด์เนมตัวโปรดที่เคยชอบใส่ แต่เป็นเสื้อผ้าเรียบง่ายที่คิดว่าจะทำให้กลมกลืนกับบรรยากาศที่นั่นมากที่สุด และที่สำคัญที่สุด...

ปริ๊นแอบจดเบอร์ส่วนตัวของริณจากเอกสารที่ใบปอวางทิ้งไว้เรียบร้อยแล้ว

ความตื่นเต้นเล็ก ๆ ก่อตัวขึ้นในอกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในการไปทำงานครั้งไหน ๆ มันไม่ใช่ความตื่นเต้นที่จะได้เริ่มโปรเจกต์ใหญ่ แต่มันคือความตื่นเต้นที่จะได้ไปอยู่ต่อหน้าความสวยแบบนิ่ง ๆ ที่เธอหลงเสน่ห์ตั้งแต่แรกพบ

“เตรียมรับมือดี ๆ นะคะพี่ริณ เพราะปริ๊นจะใช้ช่วงเวลาห้าวันที่นั่น...ให้คุ้มค่าทุกวินาทีเลยค่ะ”

ภายใต้ความนิ่งของณริณทิพย์ ปริ๊นเซสสัมผัสได้ถึงกระแสคลื่นบางอย่างที่รอวันปะทุ และเธอจะเป็นคนกระโจนลงไปในคลื่นลูกนั้นเองโดยไม่กลัวว่าจะต้องจมน้ำหรือเปล่า

เพราะสำหรับเธอแล้ว...

ความนิ่งของริณคือสิ่งที่น่าค้นหาที่สุดเท่าที่ชีวิตดาราคนหนึ่งจะเคยพบเจอ