로그인วันเวลาผ่านไปแก๊งเพื่อนๆ กับพี่คุณเก่งมากเขาสามารถเปิดบริษัทไอทีแล้วพามันดำเนินงานไปได้เรื่อยๆ อย่างน่าภาคภูมิใจ แม้บริษัทจะไม่ได้ใหญ่โต พนักงานมีหลักสิบคน แต่หากเอ่ยชื่อบริษัท W. จำกัด ไม่มีใครไม่รู้จักแน่นอนครั้นเรียนจบมาพร้อมกับวิชาทำขนมได้หลายอย่าง แต่ฉันกลับถูกล็อกมงให้มาเป็นเลขาของพี่คุณ ตลอดสามปีที่บริษัทก่อตั้ง ทุกคนมีเลขาประจำตัว มีเพียงพี่คุณเท่านั้นที่ไม่มีเลขาเพราะเขารอฉันทางออกที่ดีที่สุดสำหรับฉันกับเขาก็คือ...ฉันเป็นเลขาผู้มีร้านขนมโดนัทแอนด์ปาท่องโก๋สอดไส้นมอยู่ใต้อาคารสำนักของบริษัทไอที เรื่องนี้ผ่านความเห็นชอบของพี่ๆ อีกสามคน รวมถึงป้าของฉันด้วยท่านภูมิใจที่ฉันได้พี่คุณเป็นแฟนฉันเองก็ภูมิใจ ตลอดสามสี่ปีพี่คุณทำงานหนักทั้งยังคอยซัพพอร์ตดูแลรับส่งฉัน แถมยังวางแผนชีวิตให้ ต้องยอมรับว่าคนเราสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้เมื่ออายุเพิ่มขึ้นพี่คุณของฉันทุกวันนี้โตขึ้นมาก หล่อมาก ภูมิฐานมากและเก่งมากหากใครรู้ว่าอดีตตัวเขารวมถึงเพื่อนเคยมีชื่อแก๊งนั้นมาก่อนคงไม่มีทางเชื่ออัปเดตโซนวอ.เสียหน่อย ที่นั่นถูกปิดตัวลงอย่างสมบูรณ์ไปเมื่อสองปีก่อนเพราะสมาชิกคนหนึ่งก่อเหตุทำร้ายร่างกา
@ปีการศึกษาที่ 1 เทอม 2ฉันกลับมาเรียนมหาวิทยาลัยเดิม แต่เลือกเรียนคณะบริหารธุรกิจสาขาศิลปะการประกอบอาหารตามที่พี่คุณแนะนำ เพราะพอได้เตาอบฉันก็ค้นพบว่ามีความสุขกับการทำขนมเค้กกินเองมาก ฉันเลยมาเรียนให้เป็นกิจลักษณะมันเสียเลยเผื่อเอาไปใช้เปิดร้านขายขนมในอนาคตชีวิตที่คนรอบตัวเป็นรุ่นน้องหนึ่งปีไม่มีอะไรลำบาก เพราะท้ายที่สุดแล้วฉันก็ไปขลุกตัวอยู่กับถิงถิงและแครอทที่ตึกคณะอักษรศาสตร์อยู่ดีและทุกเย็นหลังเลิกเรียนฉันก็จะมายืนรอพี่คุณมารับที่หน้ามหาวิทยาลัยเพราะปีสี่พี่คุณออกไปฝึกงานที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง"เหนื่อยไหมคะ" ขึ้นรถมาฉันก็เอ่ยถามคำถามเหมือนเฉกเช่นทุกวัน แต่ก่อนได้คำตอบฉันจะได้รับจุ๊บเบาๆ ที่แก้มก่อนแต่..วันนี้ไม่ได้รับจุ๊บนั้น พี่คุณหน้าตึงและไม่มองหน้าฉัน พารถเคลื่อนตัวออกไปดื้อๆ แบบไม่ทักทายฉันเลยด้วยภายในรถเหมือนมีก้อนเมฆเทาๆ ปกคลุมอยู่ยังไงก็ไม่รู้ และยังมีรังสีบางอย่างแผ่ความร้อนรุนแรง"พี่คุณขา"ฉันวางมือลงบนหน้าขาแกร่ง ขยับเข้าไปใกล้ทำเสียงอ้อน"หึงเหรอคะ หวงเหรอ"เขาไม่ตอบไม่มองฉันด้วย นั่นคือคำตอบแล้วล่ะวันนี้มีเด็กวิศวะปีหนึ่งมาจีบฉันไง พวกรุ่นที่เข้ามาใหม่บางคนจะไ
ณ Zone w. ผู้สืบสันดานที่เฉินเคยพูดถึงไม่ใช่ใครอื่นไกล น้องชายของเขาที่อายุห่างกันสามปีซึ่งเข้ามาเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยนี้เช่นกัน ฉัตรมีพี่ชายเป็นไอดอล การเข้ามาเรียนที่มหาวิทยาลัยนี้ก็เพื่อจะเจริญรอยตามพี่ชาย ฉัตรเหมาะกับสิ่งที่เรียกว่าผู้สืบสันดานที่สุดเพราะ 'สันดาน' เหมือนคนพี่แบบเป๊ะๆในโซนวอ.ตอนนี้จึงมีสมาชิกเพิ่มมาหนึ่งคน ระหว่างหนึ่งปีนี้จะมีเพียงฉัตรคนเดียวที่สามารถเข้านอกออกในที่นี่ได้ พี่ชายกับเพื่อนของเขาเรียนจบเมื่อไหร่จะเป็นอย่างไรต่อก็แล้วแต่ว่าฉัตรจะจัดการ"มึงลืมเมียมึงหรือเปล่าไอ้คุณ"เฉินท้วงในขนะนั่งคุยกันว่าจะไม่ให้คนนอกเข้ามาที่นี่"นั่นดิ หรือห้ามน้องแอลเพราะมึงจะควงคนอื่นเข้ามา""เก็บปากมึงไปแดกข้าวดีกว่า"คุณด่าจอมพล "แอลไม่คุ้นกับไอ้ฉัตร กูไม่อยากให้แอลเข้ามาแล้วตกใจที่เจอมัน แอลจะมาที่นี่พร้อมกูเท่านั้น""หวงเมียก็บอก กลัวไอ้ฉัตรจีบเมียมึงเหมือนไอ้พีชใช่ไหมล่ะ"จอมพลคิดว่าเดาถูก คุณขี้หวงและขี้หึงมาก ขนาดพวกเขายังเข้าใกล้แอลลี่ไม่ได้ ย้อนกลับไปเหตุการณ์ที่ไผ่ไปส่งแอลลี่ที่อะพาร์ตเม้นต์ ตอนนั้นยังจะต่อยเพื่อนหน้าแตก"เออ กูหวงเมียกู"นั่นไง! ทุกค
ผ่านไปสองชั่วโมงอาการมึนเมาถามหา พี่คุณเปลี่ยนมานั่งอยู่ข้างฉันที่โต๊ะนี้แทนเพราะมาช่วยประคองไม่ให้ฉันล้มหงายหลังตกเก้าอี้"หอมๆๆ จัง" ฉันฝังจมูกลงกับหน้าอกแกร่ง กลิ่นหอมๆ ของพี่คุณน่าจะช่วยให้ฉันสร่างเมาได้ พี่เขาก็ช่วยฉันดีเหลือเกินด้วยการลูบแก้มเบาๆ"อีแอล แกมันน่า..""หมั่นไส้!"เสียงยัยสองคนนั่นน่ารำคาญจัง ฉันซุกซบอกผู้ชายแล้วหันไปมองเพื่อน ยิ้มเยาะเย้ยพวกไม่มีผัวช่วยไม่ได้ ร้องไห้เสียใจไปเยอะเลยต้องเอาคืนสักหน่อย"กลับไหม" พี่คุณก้มลงมากระซิบ"เพื่อนพี่อ่าคะ""มันก็รอพวกเรากลับนั่นแหละ""งั้นกลับก็ได้ค่ะ พวกแกๆ ผัวฉันร้องกลับบ้าน เอาไว้เจอกันนะ" ฉันหันไปบอกเพื่อน พร้อมกันนั้นลำตัวก็ถูกโอบอุ้มขึ้น พอได้ท่านอนสบายก็เหมือนจะหลับเลยแหะ แต่ไม่หลับเพราะฉันยังได้ยินเสียงพี่คุณพูดอยู่"เดี๋ยวให้เพื่อนพี่มันจ่ายให้ เฮ้ย! เต็มที่เลย กูพากลับให้แล้ว"ฟังดูแปลกๆ นะ แต่ช่างเถอะ มึนและเมา พอรถเคลื่อนตัวออกมาได้หน่อย ก็มีคนจอดรถแล้วขอจุ๊บๆ ฉัน"พี่เมาไหมคะ""ไม่.. พี่ดื่มนิดเดียว กลัวอันตราย"ฉันพยักหน้าเข้าใจ เหตุการณ์นั้นยังจำไม่ลืม"งั้นต่อไปแอลจะไม่ดื่มแล้ว""ดื่มได้" พี่คุณหอมหัวไหล่ฉันแ
"ฮื้อ! พี่คุณ" ฉันถูกพี่คุณกวนแต่เช้าเลย เขากอดฉันซุกไซ้สูดดมลำคอและบดเบียดร่างกายเปลือยเปล่าให้ฉันร้อนฉ่า กอดกันมันก็ดี แต่.. "คิกคิก จั๊กจี๋"ยิ่งดิ้นยิ่งหัวเราะเขาก็ยิ่งกดจมูกสูดดมหนักหน่วง ล่าสุดดมไปที่หัวไหล่โน้น"คลั่งรักเหรอคะ""อือ อยากกลืนกินทั้งตัวไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น""พี่ก็กินไปแล้วไง กินจนยับเลย"พี่คุณหัวเราะ จับตัวฉันพลิกเข้าหาไปกอดแนบอกวางคางทิ้งบนศีรษะฉัน"มันดีไหม""เซ็กซ์พี่น่ะเหรอคะ มีสิบให้ร้อยเลย" แซ่บสุดๆ"พี่หมายถึง.. นอนกอดกันยันเช้าต่างหาก"เขาหัวเราะอีกแล้ว ขำที่ฉันปล่อยไก่เผลอให้คะแนนแน่ๆ"เราทะลึ่งว่ะ""ดีค่ะดี แอลชอบให้พี่คุณกอดเพราะตั้งแต่จำความได้ไม่เคยมีใครนอนกอดแอลแบบนี้เลย""ป้าล่ะ""ป้าเขาก็มีลูกมีสามี แอลเป็นหลานกำพร้า ก็ต้องเกรงใจเขาสิคะ จะไปขอนอนกับป้าให้ป้ากอดไม่ได้หรอก""ถ้างั้น.. พี่จะกอดแอลแน่นๆ เอง""แอลก็จะกอดพี่เหมือนกัน นี่พี่เป็นพวกคลั่งรักเหรอ ก่อนนี้มีแฟนก็เป็นแบบนี้น่ะสิ""ไม่มีแฟนนานแล้ว...ไม่เคยรักใครแบบนี้ด้วย""เหรอคะ มีแฟนแต่ไม่รักแบบนี้.. แอลไม่เข้าใจอ่า"พี่คุณกระชับกอดฉันแน่นขึ้น พยายามอธิบายอย่างตั้งใจ"ก่อนนี้เด็กมา
[คุณ part]น่าเสียดายแต่ประโยคท้ายสุดนั้นน่าสนใจมาก ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าผมสามารถอดทนและพยายามมาได้ถึงเจ็ดเดือนเออ.. ผมดันโง่ด้วยที่ไม่เอื้อนเอ่ยขอแอลลี่คบตั้งนานแล้ววันนี้ผมก็ไม่ได้มั่นใจว่าเธอจะตอบตกลง ผมลองเสี่ยงดู ถ้าเธอปฏิเสธผมก็จะพยายามต่อไป คิดแค่นี้จริงๆตอนนี้ผมมีแฟนแล้วว่ะ รู้สึกคันยุบยิบในหัวใจฉิบหายเลย มันดีใจ มีความสุขและโคตรตื่นเต้นผมไปรับรถคืนจากศูนย์ก็ตรงดิ่งไปอู่ซ่อมรถของจอมพล ช่วงนี้เหมือนมันจะมีปัญหาเรื่องรักๆ ใคร่ๆ เลยไม่ค่อยโผล่หน้ามาโซนวอ. เวลากลางวันที่นั่นเลยค่อนข้างจะสงบมาก"มีเวลามาหากูได้นี่ไม่ธรรมดา"อย่าว่าแต่ตอนกลางวันมันหายไปจากโซนวอ.เลย ผมเองก็หายจากการติดเพื่อนไปติดเมีย พูดคุยกันที่มหาวิทยาลัยและแชทไลน์เสียส่วนใหญ่"ไม่ได้มาหามึง"ผมเอาอาหารมาให้ไอ้กลิ้งกับไอ้แก้ว ไม่รู้เจ้าของมันเลี้ยงบ้างไหมถึงได้ผ่ายผอมลงไปมาก"เฮ้ย! ไอ้คุณ ถามไรนิดดิวะ"จู่ๆ ไอ้จอมพลก็เดินมายืนข้างๆ หันมองซ้ายขวาแล้วกระซิบ"ง้อสาวนี่ใช้อะไรเป็นสิ่งสำคัญวะ""เงิน""สาวจะไม่คิดว่ากูเอาเงินฟาดหัวเหรอ""คนอื่นไม่รู้ แต่เงินทำให้กูสามารถซัพพอร์ตแอลลี่ได้""สำคัญกว่าความรักด้วย?"ผมข







