Masukความเงียบงันภายในห้องพักหรูถูกแปรเปลี่ยนเป็นสมรภูมิสวาทที่ร้อนระอุ รสรินนอนแผ่หลากายระหง แผ่นหลังนวลเนียนแอ่นโค้งจนลอยพ้นฟูกนุ่มอย่างไม่อาจควบคุม ขาเรียวทั้งสองข้างถูกเกรียงไกรจับแยกออกกว้างจนเห็นกลีบเนื้อสีสดที่บวมตุ่ยและอ้าเผยอรับไอความร้อนจากร่างกายกำยำของชายหนุ่มใหญ่
"โอ๊ยย... ซี้ดดด... ป๋าขา... หนูไม่ไหวแล้ว... หนูอยากโดนค่ะป๋าขา!"
เสียงครางระงมที่หลุดออกมาจากปากของว่าที่ลูกสะใภ้ในยามนี้ ไม่มีหลงเหลือเค้าลางของหญิงสาวผู้เรียบร้อยที่กวินเคยภาคภูมิใจแม้แต่น้อย เกรียงไกรเงยหน้าขึ้นช้อนตามองใบหน้าที่แดงซ่านพราวไปด้วยหยาดเหงื่อ แววตาของรสรินฉ่ำเยิ้มด้วยไฟราคะที่ลุกโชน เธอจ้องมอง 'ท่อนเอ็นยักษ์' ที่กำลังสั่นระริกอยู่ตรงหน้าด้วยความหิวกระหาย เกรียงไกรยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ เขาหยัดกายขึ้นเต็มความสูงขยับท่อนเนื้อยาวใหญ่แปดนิ้วที่มีเส้นเอ็นปูดโปนไปรอบลำ พุ่งเข้าทิ่มตำรอยแยกที่แฉะชื้นอย่างหยอกเย้า
"ป๋าขา... อย่าแกล้งหนูสิคะ..."
รสรินอ้อนวอนด้วยเสียงพร่าสั่น มือน้อยเรียวงามเอื้อมไปคว้ากุมท่อนเอ็นร้อนผ่าวไว้อย่างรู้งาน เธอพยายามบังคับทิศทางให้หัวบานใหญ่ที่มีน้ำกามใสๆ ปริ่มตรงปลายร่องหยัก จ่อเข้ากับรูสวาทที่กำลังขมิบถี่ยิบอย่างโหยหา สะโพกงามแอ่นร่อนเข้าหาความยิ่งใหญ่ของเขาอย่างไม่อาจอดกลั้น ทว่าเกรียงไกรกลับกระทดเอวไว้ เขาจงใจใช้ส่วนหัวที่ร้อนจัดไถครูดไปตามร่องเสียว แกล้งกดเน้นเข้าที่เม็ดมุกเม็ดโตของเธอจนรสรินตัวกระตุกเยือก
"โอ๊ย... ซี้ดดด... ป๋าขา... หนูเสียวแตดเหลือเกิน... ผัวขา... เมียอยากได้ควยผัวจะขาดใจแล้ว!"
คำสรรพนามเก่าแก่ในวันวานถูกขุดขึ้นมาใช้เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ดิบ เกรียงไกรจ้องมองรูสวาทที่บวมแดงและชุ่มโชก "หีหนูยังสวยเหมือนเดิมเลย..." เขาพึมพำก่อนจะเริ่มกดส่วนหัวบานใหญ่ที่อวบอัดถึงเจ็ดนิ้วเข้าสู่ความคับแน่นช้าๆ
"อาาา... ซี้ดดดด..." รสรินครางลั่น หน้าหงายเชิดรับความใหญ่โตที่เริ่มรุกรานเข้ามา
"ป๋าขา... หนูคิดถึงควยป๋าทุกวัน... ตั้งแต่วันที่หนูไปจากป๋า... หนูยังไม่เคยโดนใครเย็ดเลยจริงๆ นะคะ... อูยยย... ซี้ดดด..."
คำสารภาพที่หลุดออกมาท่ามกลางความเสียวซ่านทำให้เกรียงไกรคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขาเริ่มกระแทกกระทั้นท่อนเนื้อยักษ์เข้าสู่ตัวเธออย่างหนักหน่วง ความยาวแปดนิ้วมุดทะลวงเข้าไปจนมิดโคนชนเข้ากับมดลูกจนรสรินจุกซ่าน รูหีที่รัดติ้วตึงเปรี๊ยะบีบรัดลำควยใหญ่จนเกรียงไกรต้องสบถออกมาด้วยความซ่านเสียว
ตับ! ตับ! ตับ!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหว เกรียงไกรเริ่มสาวลำเอ็นออกมาเกือบสุดก่อนจะตอกกลับเข้าไปใหม่จนสุดแรง น้ำเงี่ยนที่ใสและขุ่นขาวไหลเอ่อออกมาจากร่องสวาทอาบเยิ้มไปตามง่ามขาและร่องก้นของรสรินจนเลอะฟูกนุ่ม
ฟองขาวข้นเริ่มเกาะเป็นคราบตามโคนควยใหญ่และไรขนสีเข้มในยามที่เขากระทั้นกระแทกเข้าออกอย่างไม่ลืมหูลืมตา รสรินร่อนเอวรับจังหวะอย่างร่านร้อน ขาเรียวทั้งสองหนีบรัดเอวหนาของเขาไว้แน่นพยายามดูดกลืนความยิ่งใหญ่นั้นให้ลึกที่สุด
"โอววว... ซี้ดดด... ป๋าขา... หนูเสียว... แรงๆ ค่ะผัวขา... เย็ดเมียแรงๆ!"
บทสนทนาที่ไร้ยางอายปลุกเร้าให้พายุสวาทโหมกระหน่ำถึงขีดสุด รสรินสะบัดหน้าไปมาบนหมอน ผมสยายกระเซิง ดวงตาหลับปี๋รับแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ร่างกายของเธอสั่นระริกตามแรงกระแทกที่รุนแรงและสม่ำเสมอ
จนกระทั่งถึงจุดสูงสุด... รสรินหวีดร้องออกมาสุดเสียง ร่างกายระหงกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง น้ำหวานพุ่งปรี๊ดออกมาเคลือบลำเอ็นยักษ์จนเปียกชุ่ม เธอโอบกอดร่างหนาของเกรียงไกรไว้แน่นราวกับคนกำลังจะขาดใจตาย
“โอ๊ะ..ๆ ๆ ๆ… ผัวขา เมียจะแตกแล้ว โอียย… ซีีด.. เย็ดแรงๆ ค่ะผัวขา ซี้ดดด อาาา ตะ.แตก. แตก. อาา กรี๊ดดดดดด..”รสรินหวีดร้องออกมาดังลั่นห้องอย่างหมดอาย พร้อมกับร่างงามที่เกร็งกระตุกสั่นระริก
เกรียงไกรยังคงกดท่อนเนื้อยักษ์คาไว้ในรูหีที่ตอดขมิบถี่รัวของเธอเพื่อซึมซับความสุขสมนั้นอยู่นานเนิ่น ก่อนจะค่อยๆ ถอนกายออกมาอย่างอ้อยอิ่ง ทันทีที่แก่นกายขนาดมหึมาหลุดพ้นออกมา รสรินที่ยังหอบหายใจรวยรินก็รีบยันตัวขึ้นมานั่งคุกเข่า
เธอรู้หน้าที่และพันธสัญญาเดิมที่เคยทำไว้ดีกว่าใคร มือน้อยคว้าท่อนเอ็นที่ยังแข็งเปรี๊ยะมาจ่อที่ปาก ก่อนจะอ้าปากคาบอมดูดซับน้ำกามและร่องรอยแห่งบทรักอย่างเร่าร้อน
เธอดูดเม้มและใช้ลิ้นละเลียดเลียไปทั่วลำควยอย่างหวานซึ้ง เพื่อเป็นการบอก 'ขอบคุณ' ป๋าไกรที่มอบสวรรค์ชั้นเลิศให้เธอในวันนี้ รสรินจ้องมองตาเขาพลางดูดกลืนความยิ่งใหญ่นั้นเข้าปากจนลึกถึงโคน
ย้ำเตือนให้รู้ว่าไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเพียงใด... เธอก็ยังคงเป็น 'เด็กของป๋า' ที่จดจำรสชาติของเขาได้ไม่มีวันลืม
เสียงครางต่ำอย่างพึงใจของเกรียงไกรดังก้องไปทั่วห้องพักที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวกามและความลับที่ยากจะถอนตัว ท่อนเอ็นอลังการที่ยังแข็งปั๋งสู้มือถูกโพรงปากอุ่นของรสรินปรนเปรอจนเขาต้องแอ่นอกรับอย่างเสียวซ่าน
"อูววว... หนูยังจำได้ทุกอย่างเลยนะ ดีจังเลยเด็กดีของป๋า... ซี้ดดด"
มือหนาลูบไล้พวงแก้มที่แดงซ่านพราวไปด้วยหยาดเหงื่อและไฟราคะของเธออย่างรักใคร่ เกรียงไกรดันศีรษะทุยสวยออกเบาๆ ก่อนจะขยับกายขึ้นไปบนกึ่งกลางเตียงกว้าง
เขานอนหงายลงอย่างผู้มีอำนาจ คว้าหมอนใบใหญ่มาหนุนนอนเพื่อเฝ้าดู 'ผลผลิต' ที่เขาเคยเพาะบ่มมากับมือ ท่อนเอ็นขนาดยักษ์แปดนิ้วยังคงตั้งตระหง่านท้าทายสายตา ราวกับเสาหลักที่รอคอยการกลับมาครอบครองของเจ้าของร่างระหง
รสรินมองภาพตรงหน้าด้วยดวงตาที่ฉ่ำเยิ้ม แววตาของเธอในยามนี้ไม่มีเศษเสี้ยวของความละอายใจหลงเหลืออยู่ เธอรู้ดีว่า 'ป๋า' ต้องการให้เธอทำอะไร
รสรินเลื้อยตัวขึ้นบนเตียงอย่างนุ่มนวลทว่ารวดเร็ว ขาเรียวงามทั้งสองข้างพาดคร่อมร่างกำยำของเขาไว้ทันที มือน้อยเรียวสวยกำท่อนเนื้อร้อนผ่าวไว้มั่น ก่อนจะโหย่งตัวขึ้นให้ร่องรูสวาทที่ยังคงอ้าบานและเยิ้มชุ่มไปด้วยน้ำกามตรงกับส่วนหัวหยักบานใหญ่ของเขาอย่างเหมาะเหม็ง
"คราวนี้... เมียเด็กร่านคนนี้จะทำให้ผัวสุดที่รักของเมียบ้างนะคะ"
เสียงออดอ้อนพรอดพรักถ้อยคำที่เคยใช้พร่ำเซ้าซี้ในวันวานถูกขุดขึ้นมาใช้อีกครั้ง รสรินค่อยๆ กดสะโพกงามลงมาช้าๆ หัวควยบานใหญ่ที่ตึงเปรี๊ยะค่อยๆ มุดหายเข้าไปในโพรงเนื้อที่รัดรึง แคมหีสีสดฉ่ำแฉะอ้าอมท่อนเอ็นยักษ์เข้าไปทีละนิดจนรูสวาทขยายกว้างถึงขีดสุด
สวบ...
"อาาา... ซี้ดดด... ป๋าขา... มันแน่น... มันแน่นในรูมากเลยค่ะ"
รสรินครางซี้ด หน้าหงายเชิดขยับสะโพกกลมกลึงกดลงจนมิดโคนควยใหญ่ แคมหีที่เปียกโชกไปด้วยน้ำเงี่ยนใสๆ รัดรึงรอบลำเอ็นจนตึงเปรี๊ยะเห็นเป็นรอยนูนอย่างชัดเจน เธอเริ่มโยกคลึงสะโพกเป็นวงกลม บดเบียดเนินเนื้อเข้าหาโคนควยอย่างช่ำชอง ลีลาการขย่มที่เร่าร้อนและเชี่ยวชาญจากการฝึกปรือของป๋าไกรในอดีตถูกนำมาใช้โชว์อย่างสุดฝีมือ
สะโพกงามยกขึ้นเกือบสุดท่อนควยก่อนจะทิ้งน้ำหนักกดพรวดลงมาจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ปึ่ก! สลับกับเสียงน้ำกามที่แฉะชื้นดัง แจ๊ะ แจ๊ะ อยู่ในร่องลึก รสรินสะบัดหน้าไปมา ผมสลวยกระเซิงบดบังใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน ปากอวบอิ่มเผยอค้างพ่นลมหายใจร้อนผ่าว แววตาฉ่ำเยิ้มจ้องมองใบหน้าของเกรียงไกรอย่างร่านรัก
"โอ๊ยยย... ซี้ดดด... ป๋าขา... ควยป๋าใหญ่เหลือเกิน... รินเสียว... รินเสียวจนจะขาดใจตายอยู่แล้ว!"
เธอยิ่งขย่มรัวแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เอวบางร่อนส่ายขยี้เม็ดมุกเม็ดโตเข้ากับหน้าท้องแกร่งของเขาอย่างจงใจ รูสวาทที่ตอดรัดถี่ยิบทำเอาเกรียงไกรถึงกับครางลั่นห้อง เขาคว้าเอวบางของเธอไว้แน่นช่วยส่งแรงกระแทกจากด้านล่างสวนขึ้นไปประทะกับสะโพกที่โถมลงมาอย่างหนักหน่วง
น้ำเงี่ยนของรสรินไหลเอ่อออกมาอาบเยิ้มร่องก้นและโคนควยใหญ่จนเลอะเทอะไปทั่วบริเวณ ทว่าทั้งคู่กลับไม่ได้ใส่ใจ มีเพียงพายุสวาทที่กำลังโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งไร้ซึ่งศีลธรรมใดๆ มาขวางกั้น
รสรินโยกส่ายร่างระหงราวกับคนเสียสติ ทรวงอกอิ่มสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะการควบขี่ที่ดุดัน เธอปรนเปรอป๋าของเธอด้วยความภักดีของร่างกายที่โหยหามานานแสนนาน ยิ่งเห็นป๋าไกรครางอย่างพึงใจ เธอก็ยิ่งร่อนเอวขยี้ให้หนักขึ้นไปอีก
จนกระทั่งเสียงครางประสานของทั้งคู่ดังก้องบ่งบอกถึงจุดจบของบทเพลงรักที่แสนรุนแรงนี้ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า!
เสียง "ปึก" จากการปิดประตูท้ายรถอัลพาร์ตสีขาวดังก้องสะท้อนไปในอากาศที่นิ่งสนิท กลิ่นยางรถยนต์ใหม่และกลิ่นอายแดดจาง ๆ ยามสายลอยอบอวลอยู่รอบตัว กวินลดมือลงข้างลำตัว ฝ่ามือของเขายังคงรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนจาง ๆ จากตัวรถ แต่หัวใจกลับเบาโหวงอย่างประหลาด เขาค่อย ๆ หมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับคฤหาสน์หลังงามที่โอ่อ่าท้าทายแสงตะวันภาพตรงหน้าคือบ้านที่เขาเคยวิ่งเล่นจนเข่าถลอก กลิ่นหอมของดอกแก้วที่ปลูกริมรั้วยังคงโชยมาแตะจมูกเหมือนวันวาน ภาพความทรงจำสีจาง ๆ ในห้องโถงกว้างที่เขาเคยนั่งล้อมวงกินข้าวกับแม่ผุดพรายขึ้นมาประหนึ่งฟองอากาศที่ลอยเด่นก่อนจะแตกสลาย เขาพยายามจะแย้มยิ้มให้กับอดีตเหล่านั้น ทว่ามันกลับเป็นเพียงเงาแห่งความเศร้าที่พาดผ่านริมฝีปาก เพราะในวินาทีถัดมา กลิ่นคาวเลือดที่ติดตรึงอยู่ในโสตประสาทและภาพร่างไร้วิญญาณบนเตียงสีขาวกลับแทรกซึมเข้ามาบดบังทุกสิ่งจนมืดมิด“ขอโทษนะครับหม่ามี้...” เขาพึมพำกับสายลมที่พัดผ่านใบหน้า เสียงแหบพร่าประหนึ่งเศษใบไม้แห้งที่ถูกเหยียบย่ำ เขาหลับตาลงนึกถึงใบหน้าของแม่ผู้ล่วงลับที่เคยฝากฝังให้เขาดูแลบ้านหลังนี้ให้ดีที่สุด “ผมอยู่ที่นี่ไม่ได้จริงๆ ทุกอย่างของที
แรงสั่นสะเทือนจากสมาร์ทโฟนในกระเป๋ากางเกงดังกะพริบถี่รัวจนกวินรู้สึกได้ถึงไอร้อนที่แผ่ออกมา เขาละสายตาจากใบหน้าพ่ายแพ้ของพ่อ แววตาคมกริบกวาดมองหน้าจอที่เต็มไปด้วยข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานประหนึ่งเลือด ทันใดนั้น ความเย็นเยียบแล่นปราดเข้าจับขั้วหัวใจประหนึ่งถูกแช่แข็ง"ริน!"ชื่อของหญิงสาวหลุดจากปากอย่างแผ่วเบาแต่สั่นเครือ กวินเงยหน้ามองขึ้นไปยังเพดานห้อง ตำแหน่งที่เป็นห้องนอนอันมืดมิดของเมียรัก สมองของเขาฉายภาพขวดยาที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะหัวเตียง—ทางออกเดียวที่เธอใช้ดับความทรมานในใจมาตลอดหลายอาทิตย์ เขาไม่รอช้า รวบร่างหนูกาเหว่าเข้าแนบอกแล้วโผทะยานขึ้นบันไดไม้ไปทีละสองขั้น เสียงฝีเท้ากระแทกขั้นบันไดดังหนักแน่นสลับกับลมหายใจที่หอบพร่าเขากระชากบานประตูห้องนอนออกอย่างแรงจนมันกระแทกผนังเสียงดัง ปัง! ทว่าความเงียบงัดที่สวนกลับมานั้นน่าสะพรึงยิ่งกว่ากวินรู้สึกเหมือนร่างกายถูกถอดวิญญาณออกไปในวินาทีที่เห็นร่างของรสรินพาดอยู่บนขอบฟูกหนา กระปุกยานอนหลับสีขาวนอนนิ่งสนิทโดยไร้ฝาปิดและไร้สิ่งใดหลงเหลืออยู่ข้างใน ใกล้กันนั้นคือขวดน้ำยาล้างห้องน้ำสีฟ้าสดที่ล้มตะแคง น้ำยาสีขุ่นข้นไหลนองอาบพื้นไม้จนเ
เกรียงไกรพุ่งตัวออกจากห้องทำงาน เสียงฝีเท้าที่กระแทกลงบนพื้นไม้สักดังสนั่นรัวเร็วประหนึ่งเสียงกลองรบที่บ้าคลั่ง สายตาของเขาตวัดส่ายไปมาดั่งเสือที่กำลังคลั่งเลือด มองหากวิน... ไอ้ลูกในไส้ที่เขาตราหน้าว่าเป็นต้นตอของหายนะที่กำลังแผดเผาเกียรติยศของเขาอยู่ในขณะนี้ความร้อนรนทำให้เขาเกือบจะถลำผ่านโถงทางเดินไป ทว่าหางตากลับสะดุดเข้ากับภาพภายในห้องนั่งเล่น เกรียงไกรชะงักเท้าจนร่างโยน ก่อนจะถอยกลับมาเผชิญหน้ากับภาพที่ทำให้เขายิ่งเดือดดาล กวินกำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนประคองร่างป้อมของหนูกาเหว่าไว้ในอ้อมแขน นิ้วหนาชี้ไปตามภาพในหนังสือนิทานอย่างใจเย็น“แกทำใช่ไหมไอ้วิน!”เสียงตวาดลั่นปานฟ้าผ่าฉีกกระชากความเงียบสงบในบ้านจนพังพินาศ หนูกาเหว่าสะดุ้งสุดตัวจนหนังสือนิทานร่วงหลุดจากมือ กวินเงยหน้าขึ้นทันควัน คิ้วหนาขมวดมุ่นเข้าหากันจนเป็นปม แววตาของเขามีเพียงความฉงนและสับสน“ป๊าพูดเรื่องอะไร? ผมทำอะไร?” เขาถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ทว่าแฝงความมึนงงอย่างที่สุด“อย่ามาทำเป็นไขสือ! ข่าวในเน็ต... เรื่องของป๊ากับหนูริน มันจะหลุดออกไปได้ยังไงถ้าไม่ใช่ฝีมือแก แกโกรธป๊า แกอยากเห็นฉันฉิบหายมากนักใช่มั้ย!”เกรียงไกรถลา
รัตติกาลอันเงียบสงัดถูกปกคลุมด้วยความหรูหราฟู่ฟ่าของคฤหาสน์หลังมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่หลังรั้วเหล็กดัดลวดลายวิจิตร แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลดวงเขื่องสะท้อนวาบวับบนตัวถังรถยนต์ยุโรปป้ายแดงที่จอดเรียงรายจนเต็มลานหินอ่อน กลิ่นควันท่อไอเสียจางๆ ผสมปนเปกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นดอกไม้เมืองหนาวที่ถูกจัดแต่งไว้อย่างประณีตทั่วทั้งงานชายวัยกลางคนในชุดสูทตัดเย็บเนี้ยบกริบหลายสิบชีวิต ต่างประคองกระเช้าผลไม้นอกและรังนกสีทองเกรดพรีเมียม เดินสลับข้ามไปมาเพื่อแย่งชิงโอกาสเพียงเสี้ยวนาทีในการเข้าถึงตัว "เจ้าภาพ" ผู้กุมชะตาในบอร์ดแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการระดับสูง“ท่านเกี๊ยง... ไม่คิดเลยว่าจะได้พบท่านในงานนี้”กรณ์ คู่แข่งคนสำคัญที่มีบารมีสูสีกัน ขยับตัวเข้ามาใกล้จนเกรียงไกรสัมผัสได้ถึงกลิ่นบุหรี่ซิการ์จางๆ ที่ติดมากับปกเสื้อสูท กรณ์เอียงคอพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าแฝงไปด้วยกระแสกดดันบางอย่าง“งานสำคัญของท่านรัฐมนตรีแบบนี้ ผมจะพลาดได้ยังไงล่ะท่านกรณ์”เกรียงไกรตอบกลับด้วยน้ำเสียงกังวานราบเรียบ มือหนายกขึ้นจัดปกเสื้อสูทให้เข้าที่ด้วยท่าทีเนือยๆ ทว่าแววตาที่ซ่อนอยู่หลังกรอบแว่นกลับฉายประกายแห่งความถื
ท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงลมจากเครื่องปรับอากาศครางหึ่งแผ่วเบา ไหล่หนากว้างของกวินยังคงสั่นไหวกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง เขาโน้มตัวลงจนหน้าผากแทบจรดซอกเข่า ฝ่ามือทั้งสองที่ยกขึ้นปิดใบหน้าตัวเองไว้สั่นเทาประหนึ่งความเจ็บปวดรวดร้าวในอกกำลังจะระเบิด ทว่าเสียงสะอื้นที่เขาเพียรสะกดกั้นไว้กลับหลุดรอดออกมาเป็นจังหวะที่ขาดห้วง ราวกับไม่สามารถจะอดกลั้นมันไว้ได้อีกต่อไปในนาทีที่น้ำตาอุ่นจัดไหลนองง่ามนิ้ว กวินเพิ่งตระหนักได้ด้วยหัวใจที่แหลกสลายว่า นรกที่เขาเพียรสร้างขึ้นเพื่อแผดเผาคนบาปทั้งสอง กลับกลายเป็นกองเพลิงที่โหมกระหน่ำใส่ตัวเขาเองอย่างไม่ปรานี และที่ร้ายไปกว่านั้น ประกายไฟแห่งความแค้นที่เขาจุดขึ้น มันได้ลุกลามไปรั้งดึงเอาดวงใจบริสุทธิ์อย่าง 'หนูกาเหว่า' ให้เข้ามาจมอยู่ในกองเพลิงนี้ไปพวกเขาด้วยความสะใจที่เขาเคยถวิลหา บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความสมเพชตัวเองที่มันตีกลับเข้าหาอย่างรุนแรง เขารู้สึกเหมือนเป็นพ่อที่ล้มเหลว ไม่ต่างไปจาก เกรียงไกร ชายที่ยังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา เขากำลังจะเป็นคนที่ขุดหลุมฝังอนาคตของลูกสาวด้วยมือของตัวเองเพียงเพื่อดับไฟแค้นส่วนตัว ภาพดวงตาที่
"หนูริน... เป็นยังไงบ้าง?"เสียงของเกรียงไกรสั่นพร่า ร่างสูงใหญ่ที่เคยผึ่งผายในชุดสูทเนื้อดีขยับเข้าใกล้ขอบเตียงคนไข้อย่างลืมตัว กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศหรูหราที่ติดตัวเขามาปะทะเข้ากับกลิ่นยาฆ่าเชื้อในห้องโถมเข้าใส่รสรินจนเธอรู้สึกอึดอัด แผ่นหลังของเธอลีบติดกับพนักเตียงพยายามถดหนีสัมผัสที่ไม่ได้ร้องขอ ชายชราเหมือนจะเพิ่งรู้สึกถึงกำแพงล่องหนที่กั้นขวางอยู่ เขาค่อยๆ ขยับถอยห่างออกมาทีละก้าว ทว่าดวงตายังคงจ้องมองสะใภ้ด้วยความห่วงใยจนออกนอกหน้า"รินเขาไม่เป็นไรแล้วครับป๊า... โชคดีที่หมอล้างท้องทัน"คำว่า 'ล้างท้อง' จากปากกวินกรีดผ่านความเงียบราวกับคมมีด บรรยากาศในห้องพลันหนักอึ้งและตึงเครียดขึ้นมาทันที ป้าเล็กที่ยืนสังเกตการณ์อยู่มุมห้องรู้สึกเหมือนออกซิเจนกำลังจะหมดไปจากห้องนี้ เธอขยับผ้ากันเปื้อนในมือไปมาอย่างกระสับกระส่าย"เดี๋ยวป้าออกไปสูดอากาศข้างนอกก่อนนะ... เห็นหนูรินปลอดภัย ป้าก็โล่งใจแล้ว"ป้าเล็กเอ่ยด้วยน้ำเสียงแห้งผาก แววตาที่ผ่านโลกมามากกวาดมองคนทั้งสามด้วยความรู้สึกประหลาด แฝงไปด้วยความเวทนาที่ปิดไม่มิด หญิงชราขยับตัวเข้าไปใกล้กวินอย่างรู้งาน ก่อนจะส่งยิ้มอ่อนโยนที่ดูฝืนธรรมชาต







