ตอนที่13 ความหวงเป็นเหตุ

วันต่อมา

11:35 น.

แกรก!

"พ่อเดย์!"

เมื่อเปิดประตูออกมาจากห้องนอน พระพายก็ต้องตกใจเมื่อเห็นอีกคนนั่งอยู่บนโซฟาหน้าทีวีตรงโซนรับแขก ไม่รู้ว่าเขาเข้ามาได้ยังไงและไม่รู้ว่าเขามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ด้วยความสงสัยเธอจึงเอ่ยถามออกไปโดยที่ยังยืนอยู่หน้าห้อง ไม่ได้ขยับเขยื้อนไปไหนเลย

"พ่อเดย์เข้ามาในห้องหนูได้ยังไงคะ?"

สิ้นเสียงหวานที่เอ่ยถาม เดชาก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เขาดันตัวลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินไปหาเด็กสาว ก่อนจะชูคีย์การ์คในมือของตัวเองให้เด็กสาวดูแทนคำตอบ

ด้านพระพายเมื่อเห็นคีย์การ์ดคอนโดของตัวเองในมืออีกคน ก็ถึงบางอ้อคลายความสงสัยทันที เนื่องจากเมื่อวานเธอจำได้ว่าตัวเองได้วางคีย์การ์ดเอาไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง แต่พอมาดูอีกทีมันกลับหายไปแล้ว หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ไม่นึกว่าเขาจะเป็นคนเอาไป แต่กระนั้นเธอก็ไม่ได้คิดจะขอคีย์การ์ดของตัวเองคืนแต่อย่างใด

"คนเจ้าเล่ห์" เธอก้มหน้าบ่นอุบอิบกับตัวเองเบาๆ แต่ถึงเธอจะพูดเบา อีกคนก็ได้ยิน ไม่วายเขาจึงอยากที่จะแกล้ง จึงแสร้งถามออกมา

"อะไรนะครับ"

พระพายจึงเงยหน้าขึ้น แล้วตอบปฏิเสธออกไปทันทีด้วยอาการเลิ่กลั่ก

"ปะ เปล่าค่ะ"

เดชาเห็นเช่นนั้นจึงหลุดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู เมื่อแกล้งเด็กสาวเล่นพอหอมปากหอมคอ ก็เอ่ยถามออกไปเมื่อเห็นว่าเด็กสาวสะพายกระเป๋าข้างเหมือนกำลังจะออกไปข้างนอก

"แล้วนี่หนูพายจะออกไปไหนเหรอครับ"

"อ๋อ หนูกำลังจะออกไปซื้อข้าวเที่ยงค่ะ" ได้ทีก็รีบตอบเขาไปด้วยใบหน้ายิ้มๆเพื่อกลบเกลื่อนที่หลุดปากบ่นว่าเขาไปเมื่อครู่

"พอดีเลย พ่อก็ยังไม่ได้ทานข้าวเที่ยงเหมือนกัน งั้นหนูพายออกไปทานข้าวเที่ยงกับพ่อข้างนอกนะครับ" เมื่อได้โอกาสเดชาก็รีบเอ่ยชวนเด็กสาวไปทันที เพราะเขาตั้งใจมาหาเด็กสาวเพื่อจะพาเธอออกไปทานข้าวเที่ยงกับเขาอยู่แล้ว

หมับ!

พูดจบก็ไม่รอคำตอบ เขาคว้าหมับเอวบางของเด็กสาวเข้าหาตัวแล้วพาเธอเดินออกไปจากห้องทันที โดยที่เด็กสาวไม่ทันได้ตั้งตัว แต่กระนั้นเธอก็ไม่ได้ขัดขืนหรือเอ่ยขัดอะไร เธอยอมไปกับเขาแต่โดยดี

...

ณ ร้านสเต็กหรูที่ตั้งอยู่ภายในห้างสรรพสินค้าชื่อดัง

"หนูพายเอาสเต็กอะไรดีครับ" เดชาเงยหน้าจากเมนูอาหารเอ่ยถามเด็กสาวที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับเขา

"หนูเอาสเต็กปลาก็ได้ค่ะ" พระพายเอ่ยตอบออกไปด้วยอาการประหม่า เพราะตั้งแต่เข้ามานั่งในร้านสเต็ก ผู้คนในร้านก็เอาแต่มองมาทางเธอและเขาเป็นตาเดียวกันแทบจะตลอดเวลา เนื่องจากเขาเล่นมีลูกน้องเดินตามหลังเป็นขบวนตั้งห้าคน ก็คงไม่น่าแปลกอะไรถ้าคนจะมองกันเยอะขนาดนี้

ซึ่งเธอก็พอจะรู้เบื้องลึกเบื้องหลังของเขาจากมิรามาบ้าง ว่าเขานั้นมีธุรกิจมากมายและยังสนับสนุนนักการเมืองอีก การที่เขามีลูกน้องตามแบบนี้มันก็เป็นเรื่องปกติสำหรับเขา แต่ทว่ามันไม่ปกติสำหรับคนธรรดาอย่างเธอ

และหลังจากสั่งอาหารเรียบร้อยแล้ว รอไม่นานอาหารที่สั่งไปก็ถูกนำมาเสิร์ฟ ทว่าเดชากลับหยิบจานสเต็กของเด็กสาวมาวางไว้ตรงหน้าเขาแทน แล้วหั่นสเต็กเนื้อปลาชิ้นใหญ่ให้กลายเป็นชิ้นพอดีคำ โดยมีเด็กสาวนั่งมองการกระทำของเขาตาแป๋ว จากนั้นไม่นานเขาก็หั่นสเต็กเนื้อปลาเสร็จ แล้วนำจานสเต็กปลาไปวางไว้ตรงหน้าเด็กสาวเช่นเดิม

การกระทำของคนอายุมากทำให้พระพายรู้สึกดีเป็นอย่างมาก แม้จะเป็นแค่การกระทำเล็กๆน้อยๆ แต่มันก็ทำให้เห็นว่าเขาดูแลและเอาใจใส่เธอมากแค่ไหน เธอจึงเอ่ยขอบคุณพร้อมกับยกมือไหว้ขณะใบหน้าสวยเปื้อนยิ้ม

"ขอบคุณค่ะ งั้นเดี๋ยวหนูหั่นให้พ่อเดย์บ้างนะคะ" บอกกล่าวจบก็เลื่อนจานสเต็กปลาของตัวเองไปด้านข้างเล็กน้อย แล้วหยิบจานสเต็กเนื้อของอีกคนมาวางตรงหน้าตัวเองแทน จากนั้นก็จัดการหั่นเนื้อสเต็กชิ้นใหญ่ให้เป็นชิ้นพอดีคำเหมือนอย่างที่เขาทำให้เธอ

ขณะเดียวกันเดชาก็นั่งมองการกระทำของเด็กสาวด้วยความเอ็นดู ไม่นานเธอก็หั่นเนื้อสเต็กชิ้นใหญ่ให้กลายเป็นชิ้นพอดีคำจนเสร็จ แล้วนำจานสเต็กมาวางไว้ตรงหน้าเขาเช่นเดิม เธอทำแบบเดียวกับที่เขาทำให้เธอเมื่อครู่ ช่างน่ารักน่าเอ็นดูอะไรอย่างนี้ จนเขาทนมองความน่ารักของเธอเฉยๆไม่ไหว จึงยื่นมือหนาข้างหนึ่งไปบีบแก้มนุ่มเบาๆพอให้หายหมั่นเขี้ยว ไม่กล้าบีบแรงเพราะกลัวแก้มเธอจะช้ำคามือ จากนั้นจึงชักมือกลับแล้วเอ่ยพูดออกมาน้ำเสียงอ่อนโยน

"ทานกันเถอะครับ"

"ค่ะ"

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ต่างพากันทานอาหารในจานของตัวเอง ขณะเดียวกันเดชาก็คอยลอบมองใบหน้าสวยหวานของเด็กสาวแทบจะตลอดเวลา โดยที่เจ้าตัวก็ไม่ได้สนใจอะไรเลย เธอเอาแต่กินอย่างเดียว เคี้ยวอาหารในปากตุ่ยๆอย่างเอร็ดอร่อย ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ดูน่ารักน่าเอ็นดูไปเสียหมด ขนาดกินข้าวเด็กสาวยังน่ารักขนาดนี้ แล้วถ้าเธอกินเขาหรือมานั่งขย่มอยู่บนตัวเขา เธอจะน่ารักและเร้าใจขนาดไหนกัน 

ทว่าในขณะที่เขากำลังคิดจินตนาการถึงเด็กสาวไปไกล ก็ได้ยินเสียงลูกค้าในร้านที่เพิ่งเข้ามาใหม่พูดกัน แม้ไม่ได้อยากฟังแต่มันก็เลี่ยงไม่ได้ เพราะหูเขาไม่ได้หนวก

"เชี่ย! มึงๆ ดูน้องเสื้อสีชมพูคนนั้นดิ สวยว่ะ"

"ไหนวะ" 

"คนนั้นไง เสื้อชมพูผมเปียนั่นไง ที่นั่งอยู่กับผู้ชายอ่ะ กูว่าน่าจะเป็นพ่อน้องเขามั้ง"

"เชี่ย! กูเห็นละ สวยจริงๆด้วยว่ะ โครตน่ารักฉิบหายเลย!"

เด็กหนุ่มวัยรุ่นสองคนกำลังพูดถึงเด็กสาวที่พวกเขาหมายตามองอยู่ เสียงสนทนาดังกล่าวดังมาจากด้านหลังของเดชาไม่ไกล จากที่เขานั่งยิ้มให้กับความนารักของเด็กสาว พอได้ยินเช่นนั้นก็หุบยิ้มทันทีอย่างไม่สบอารมณ์ ขณะมือหนากำส้อมและมีดหั่นสเต็กไว้แน่น แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด จะให้เขาไม่รู้สึกอะไรเลยได้ยังไง เพราะลักษณะหญิงสาวที่เด็กหนุ่มพวกนั้นพูดกัน มันคือลักษณะสาวน้อยของเขาอย่างชัดเจน

ซึ่งเจ้าตัวที่ถูกพูดถึงก็ไม่ได้สนใจอะไรเลยเพราะเอาแต่กินอย่างเดียว เดชาจึงพยายามใจเย็นให้ได้มากที่สุด ก่อนจะวางซ้อมและมีดหั่นสเต็กลงบนจานอย่างใจเย็น จากนั้นก็เอี้ยวตัวหันไปด้านหลังเพื่อมองหน้าเจ้าของเสียงสนทนาดังกล่าวที่ทำให้เขามีอารมณ์โทสะขึ้นมา เมื่อเห็นใบหน้าของเด็กหนุ่มทั้งสองคนที่เอ่ยถึงลักษณะของเด็กสาวเมื่อครู่ เขาก็จ้องมองเด็กหนุ่มทั้งสองคนสลับกันด้วยสายตาดุดัน รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากสายตาคู่คมของเขา จนทำให้เด็กหนุ่มดังกล่าวทั้งสองคนเสียวสันหลังวาบ ตัวสั่นเทาขึ้นมาทันที เพราะรู้สึกเกรงกลัวบุคคลตรงหน้าที่พวกเขาคิดว่าเป็นพ่อของเด็กสาว ทั้งสองจึงไม่อาจอยู่ต่อได้ จึงรีบพากันเดินออกจากร้านสเต็กอย่างไว ราวกับหมาวิ่งหางจุกตูด

เดชาจึงหันกลับมามองเด็กสาวเช่นเดิม แต่ไม่ได้กินอาหารต่อ เพราะเขาไม่มีอารมณ์จะกินต่อแล้ว ขอแค่ได้มองหน้าสาวน้อยคนสวยของเขาเพื่อดับอารมณ์ความหึงหวงก็พอ

ซึ่งทุกอิริยาบถของคนเป็นเจ้านายก็ตกอยู่ในสายตาคนเป็นลูกน้องทั้งห้าคนที่นั่งอารักขาอยู่ที่โต๊ะข้างๆ ไม่นานลูกน้องหนึ่งในห้าคนก็เอ่ยพูดกระซิบกับรุ่นพี่ที่เป็นมือขวาของเจ้านาย

"พี่ภาค นายดูหวงคุณพระพายขนาดนี้ สงสัยคงจะหลงคุณพระพายเอามากนะพี่"

"เรื่องของเจ้านาย พวกมึงควรเงียบปากซะ" ภาคหันมาตำหนิรุ่นน้องคนดังกล่าวทันที จนลูกน้องคนนั้นสีหน้าสลดเจียมเนื้อเจียบตัวทันทีว่าไม่ควรพูดหรือนินทาคนเป็นเจ้านาย

ขณะเดียวกันด้านเดชาที่หวงเด็กสาวมาก จากเหตุการณ์เมื่อครู่เขาจึงหันไปกระดิกนิ้วเรียกลูกน้องคนสนิทมือขวาที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ ทางภาคจึงดันตัวลุกขึ้นเดินมาหาคนเป็นนาย ก่อนจะโน้มตัวไปหาเจ้านายเล็กน้อยเพื่อฟังคำสั่ง

"ไปหาซื้อแมสมาให้ฉันหน่อย" เดชาออกคำสั่งกับลูกน้องเบาๆ พลางชำเลืองมองไปยังเด็กสาวที่เอาแต่กินอย่างน่าเอ็นดู

"ได้ครับนาย" ภาคจึงรับคำสั่งทันที ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่ตัวเอง แล้วสั่งการต่อกับลูกน้องอีกที ลูกน้องที่ได้รับคำสั่งต่อจากมือขวาของเจ้านายก็รีบไปหาซื้อแมสหรือหน้ากากอนามัยมาให้คนเป็นนายตามคำสั่งทันที