ตอนที่8 อย่าล้อเล่นกับใจคนแก่

“ไปเถอะ” วายุพูดกับน้องสาวแค่นั้น ก่อนจะหันหลังเดินออกไป โดยมีคนรักอย่างมิราเดินเกาะแขนตามเขาไม่ห่าง

“พี่วะ"

“หนูพายไปกันเถอะครับ”

ด้านพระพายไม่ทันจะเอ่ยรั้งพี่ชาย คนอายุมากก็เอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน เธอจึงตัดใจที่จะรั้งพี่ชายแล้วหันกลับมามองคนอายุมาก ก่อนจะพยักหน้าให้เขาเบาๆ

จากนั้นเดชาก็พาสาวน้อยของเขาเดินไปขึ้นรถตู้คันหรูสีดำคันเดิม ขณะนึกหมั่นไส้ลูกเขยของตนไม่น้อยเสมือนอิจฉาที่สาวน้อยดูจะแคร์อีกฝ่ายมากซะเหลือเกิน เพราะเขาก็อยากถูกเธอให้ความสำคัญแบบนี้บ้าง

...

รถตู้คันหรูสีดำขับเคลื่อนไปด้วยความเร็วปกติ ภายในรถมีสาวน้อยคนสวยนั่งอยู่บนตักแกร่งของคนอายุมากเช่นเดิมเหมือนก่อนหน้า ถึงจะเป็นการทรมาณตัวเองแต่เขาก็ยังอยากให้คนตัวนุ่มนั่งอยู่บนตักของเขาแบบนี้

“หนูพายเจ็บมากไหมที่ไอ้วายุมันทำเมื่อกี้” เมื่อนั่งรถมาได้ไม่นาน เดชาก็เอ่ยถามขึ้นน้ำเสียงอ่อนโยน พลางลูบแขนเรียวเล็กของเด็กสาวบนตักข้างที่เธอโดนกระทำเมื่อครู่

“ไม่ค่อยเจ็บแล้วค่ะ” พระพายเงยหน้าขึ้นมาตอบคนอายุมากด้วยใบหน้ายิ้มๆ ก่อนจะเอ่ยถามกลับบ้างในสิ่งที่เธอยังนึกสงสัยไม่หาย

“เมื่อกี้พ่อเดย์กับพี่วายุพูดอะไรกันเหรอคะ ทำไมหนูไม่เห็นเข้าใจเลย”

“เรื่องของผู้ใหญ่ บอกไปหนูพายก็ไม่เข้าใจหรอกครับ” ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากบอก แต่มันบอกไม่ได้ เพราะถ้าบอกไปกระต่ายน้อยตัวนี้คงได้ตื่นกลัวกันพอดี

“ก็ลองบอกมาก่อนสิคะเผื่อหนูจะเข้าใจ" พระพายเล้าหลือเพราะคิดว่าตัวเองอาจจะเข้าใจได้ไม่ยากถ้าเขาบอกมา

“หนูพายอยากรู้จริงๆเหรอครับ” ถามเป็นเชิงกระตุ้นให้เด็กสาวอยากรู้เข้าไปอีก

“ค่ะ” พระพายพยักหน้าตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม นั่งรอคำตอบตาแป๋วด้วยความรู้สึกตื่นเต้น แต่ทว่า...

“ถึงอยากรู้พ่อก็ไม่บอกหรอก”

“อ่าว พูดซะเหมือนจะบอกเลย ทำหนูลุ้นเก้อไปอีก” คำตอบของคนอายุมากทำเธอถึงกับเซ็งไม่น้อยที่มาทำให้อยากรู้แล้วไม่ยอมบอกแบบนี้

ด้านเดชาจึงมองเด็กสาวด้วยความเอ็นดู ก่อนจะพูดเปลี่ยนเรื่องเพื่อดึงความสนใจของเธอ

“หนูพายสวยขนาดนี้ ทำไมถึงยังไม่มีแฟนล่ะครับ หื้ม” ใจจริงก็อยากรู้ด้วยว่าสาเหตุอะไรที่เธอยังไม่มีแฟนทั้งๆที่สวยไปทั้งตัวขนาดนี้

“จะมีได้ไงล่ะคะก็หนูเป็นใบ้ ผู้ชายรู้ก็เผ่นหมด คิกๆ~”

“หึๆ เด็กแสบ”

เด็กสาวพูดแกงตัวเองซะงั้นพลางทำมือภาษาใบ้ไปด้วย แถมยังหัวเราะชอบใจออกมาอีก ทำเอาคนอายุมากหลุดขำออกมากับความแสบซ่าและท่าทางน่ารักๆของเธอ จนนึกหมั่นเขี้ยวอยากจะหอมแก้มนุ่มอมชมพูของเธอให้หายชื่นใจซะฟอดสองฟอด แต่ทว่าตอนนี้ก็คงทำได้แค่คิดเท่าน้้น

“เอ๊ะ ว่าแต่พ่อเดย์รู้ได้ยังไงคะว่าหนูยังไม่มีแฟน” จู่ๆก็นึกเอะใจขึ้นมากับคำถามของคนอายุมากเมื่อครู่

เดชาถึงกับออกอาการเลิ่กลั่กขึ้นมาทันที ก่อนจะนึกหาข้ออ้างขึ้นมาได้เร็วจึงเอ่ยอ้างออกไป

“เอ่อ พ่อเดาเอาน่ะครับ"

“พ่อเดย์เดาผิดแล้วล่ะค่ะ เพราะว่าหนูคบผู้ชายพร้อมกันตั้งสองคนแหนะ” พระพายพูดติดเล่น แต่หารู้ไม่ว่าคำพูดของเธอทำใจแกร่งของคนอายุมากว้าวุ่นอยู่ไม่สุขขึ้นมาทันที ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยถามออกมาน้ำเสียงกดต่ำ

“ใคร” ขณะเดียวกันก็พยายามนิ่งและข่มอารมณ์เก็บอาการหึงหวงเอาไว้ให้ได้มากที่สุด

“พ่อเดย์อยากรู้เหรอคะ” เธอถามเชิงกระตุ้นให้คนอายุมากอยากรู้เข้าไปอีก เหมือนที่เขายั่วให้เธออยากรู้เมื่อครู่

“ครับ รีบบอกพ่อมา” น้ำเสียงเริ่มแข็งขึ้น แสดงความไม่พอใจออกมาทางสีหน้าชัดเจน

“ถึงอยากรู้หนูก็ไม่บอกหรอกค่ะ ทีพ่อเดย์ยังไม่ยอมบอกหนูเรื่องที่คุยกับพี่วายุเลย” พระพายเอาคืนเพราะยังนึกเซ็งอยู่ไม่หายที่คนอายุมากมายั่วให้เธออยากรู้แล้วจากไป เลยอยากยั่วคืนเขาบ้างก็เท่านั้น

“นั่นมันคนละเรื่องกัน พ่อไม่ตลกด้วยนะ รีบบอกพ่อมาว่าผู้ชายที่หนูคบอยู่มันเป็นใคร” เดชาดุเด็กสาวอย่างลืมตัว เพราะตอนนี้เขาเริ่มจะเก็บอารมณ์หึงหวงเอาไว้ไม่อยู่ หากเธอยังไม่รีบบอกมาเขาก็อาจจะจูบปากน้อยๆของเธอเพื่อเป็นการเปิดปากให้เธอพูดออกมาเป็นแน่

“ทำไมต้องจริงจังด้วยคะ หนูแค่ล้อเล่นเอง ผู้ชงผู้ชายที่ไหนหนูไม่มีหรอกค่ะ หนูยังไม่มีแฟนอย่างที่พ่อเดย์เดาน่ะถูกแล้วค่ะ" เธอนึกแปลกใจไม่น้อยกับท่าทีของคนอายุมากที่ดูจะจริงจังเกินกว่าเหตุ

เดชาได้ยินเช่นนั้นจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะเอ่ยพูดออกมา

“เด็กคนนี้น่าตีจริงๆเลย ทีหลังอย่าพูดล้อเล่นอะไรแบบนี้อีกนะครับ พ่อไม่ชอบเลยรู้ไหม" ในหัวนึกอยากจะลงโทษเด็กคนนี้ด้วยวิธีของตนเหลือเกิน แต่ก็คงทำได้แค่คิดอีกเช่นเคย เพราะขืนเขาทำอะไรเด็กสาวตอนนี้มีหวังเธอคงได้หนีเตลิดไปเป็นแน่

“ขอโทษค่ะ” ด้านพระพายเมื่อโดนตำหนิจึงเอ่ยขอโทษพร้อมพนมสองมือน้อยๆไหว้คนอายุมาก มีสีหน้าหงอยเพราะกลัวว่าเขาจะมองเธอเป็นเด็กปีนเกลียวที่มาแกล้งผู้ใหญ่

“ช่างเถอะ คราวหลังก็อย่ามาล้อเล่นกับใจพ่อแบบนี้อีกนะครับ”

“คะ?”

เด็กสาวถามกลับทันทีด้วยความสงสัยเพราะเหมือนเมื่อกี้เธอได้ยินไม่ชัดหรือแค่หูฝาดไปเอง ส่วนคนอายุมากก็ถึงกับชะงักนิ่งไปชั่วขณะที่ตัวเองเผลอหลุดปากพูดไป ก่อนจะนึกอะไรได้จึงเอ่ยอ้างไปก่อน

“ไม่มีอะไรหรอกครับ พ่อแค่อยากบอกว่าคราวหลังก็อย่าพูดล้อเล่นกับคนแก่แบบนี้อีกนะครับ” ถึงขนาดว่าตัวเองแก่นาทีนี้ก็ต้องยอม

“ค่ะ” พระพายจึงพยักหน้ารับรู้ มีสีหน้าสลดสงบเสงี่ยมทันทีว่าตัวเองนั้นเป็นเด็ก ไม่ควรล้อเล่นกับผู้ใหญ่

เดชาเห็นเช่นนั้นก็ดันศีรษะเล็กของเด็กสาวลงมาซบลงบนอกแกร่งของตนแล้วลูบเบาๆอย่างปลอบประโลม เขาไม่อยากให้เด็กสาวต้องคิดมากกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ เพราะเขาไม่ได้มองว่าเธอปีนเกลียวแต่อย่างใด แต่เหตุผลที่เขาดุเธอ เขาไม่สามารถบอกได้จริงๆ

หลังจากนั้นภายในรถก็มีแต่ความเงียบ จนกระทั่งถึงคอนโคที่เด็กสาวอาศัยอยู่ คนอายุมากจึงส่งเธอแค่หน้าคอนโดเท่านั้น เขาไม่ได้เข้าไปส่งเธอถึงข้างในเพราะกลัวว่าถ้าได้ใกล้ชิดเด็กสาวมากกว่านี้ตัวเองจะอดใจไม่ไหว มีหวังคงได้ทำมิดีมิร้ายเด็กกันพอดี และเมื่อเด็กสาวเดินเข้าไปในคอนโดแล้ว รถตู้คันหรูสีดำจึงได้ขับเคลื่อนออกไป...