พ่ายรักวิวาห์กำมะลอ

เมื่อถูกทางบ้านกดดัน จึงทำให้จารวีคิดหาทางออก เธอได้บอกเรื่องนี้กับเพื่อนสนิท คนทั้งคู่นั่งอยู่ในร้านอาหารเล็ก ๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของธรรมชาติ “หัวเด็ดตีนขาดยังไง ฉันก็ไม่ยอมแต่งงานกับเฮียตี๋เด็ดขาด ทำไงดีล่ะดา... แกช่วยฉันคิดหน่อยสิ” จารวีเริ่มแสดงสีหน้าเครียดหนัก เพราะมารดาได้ยื่นคำขาด ให้เธอแต่งงานกับตรีภพหรือว่าเฮียตี๋ ซึ่งเขาเป็นเจ้าของกิจการหลายอย่าง “ฉันจะช่วยแกยังไงดีล่ะ ถ้าแต่งแทนได้ฉันแต่งไปนานแล้ว” มินดารู้สึกเห็นอกเห็นใจเพื่อนรัก ซึ่งหญิงสาวได้แอบชอบตรีภพ แต่คู่หมายของชายหนุ่มกลับเป็นจารวี เนื่องจากสองตระกูลมีความสัมพันธ์กันมายาวนาน จนกระทั่งผู้ใหญ่ทั้งสองบ้านได้เห็นพ้องต้องกัน ให้จารวีกับตรีภพเป็นคู่หมายมาตั้งแต่คนทั้งคู่ยังเป็นเด็ก พอกิจการโรงงานผลิตน้ำนมข้าวของชายหนุ่มประสบผลสำเร็จ จึงทำให้บิดาของจารวีเร่งรัด อยากเกี่ยวดองกับบ้านโน้นเต็มทีแล้ว

เมื่อเวลาผ่านไป จวบจนกระทั่งถึงเวลานัดหมาย จารวีได้ดื่มไวน์เข้าไปหลายแก้ว เพื่อย้อมใจ ทั้งที่พยายามบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร แต่ถึงกระนั้นหญิงสาวก็ไม่วายที่จะเป็นกังวลอยู่ดี ใครจะรู้ว่าชะตาของเธอกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล เนื่องจากฌอนกำลังจำเบอร์ห้องของคนที่เขากำลังจะไปพบ สลับกับเบอร์ห้องของจารวี ซึ่งชายหนุ่มเร่งรีบเสียจนลืมหยิบโทรศัพท์มือถือมาด้วยเนื่องจากโรงแรมแห่งนี้อยู่ภายใต้การบริหารของเขา ซึ่งบิดาได้มอบตำแหน่งผู้บริหารให้กับฌอน จึงทำให้ชายหนุ่มต้องเทียวไปเทียวมาระหว่างกรุงเทพฯ กับกระบี่เป็นประจำ ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงคนเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น ซึ่งทำให้จารวีรีบวางแก้วในมือลง เธอสำรวจชุดกระโปรงยาวสายเดี่ยวสีขาวลายดอกสีสันสดใส ก่อนจะเดินไปเปิดประตูต้อนรับแขกวีไอพีของเธอเพียงแค่ได้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่ม ทำเอาจารวีถึงกับตลึงในความหล่อขั้นเทพของเขา หญิงสาวตกอยู่ในภวังค์ราวกับต้องมนต์ เธอถึงกับแอบชมมินดาในใจ ที่คัดสรรค์ผู้ชายตรงหน้ามาให้ ดูจากโพรไฟล์แล้วถือว่าเลิศมากสำหรับเธอ

ในเวลานี้คนทั้งคู่ได้ออกมานั่งดื่มตรงระเบียงของโรงแรม ซึ่งห้องวีไอพีมีที่ไว้สำหรับดูดาวอีกด้วย ฌอนยังคงมองจารวีด้วยแววตาเป็นประกาย เขาไม่เคยเชื่อเรื่องความรักมาก่อน แต่พอได้ทำความรู้จักกับหญิงสาว ชายหนุ่มกลับสัมผัสได้ถึงความน่ารักของเธอ “ว้าว! ที่นี่มีดาวตกด้วยเหรอคะ” จารวีแหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า พลางกุมมือใช้นิ้วประสานกันก่อนจะก้มหน้าลง เพื่ออธิษฐานขอพรตามความเชื่อของเธอ ซึ่งหญิงสาวภาวนาให้ตัวเองหนีพ้นจากการถูกคลุมถุงชนในครั้งนี้ “ง่วงแล้วเหรอคุณ เข้าห้องไปนอนสิดึกแล้ว” “ยังไม่ง่วง ฉันแค่อธิษฐานขอพรจากดวงดวง มาขอด้วยกันสิคุณ” “เป็นเอามากนะคุณ นั่นมันก็แค่ขยะอวกาศ ต่อให้อธิฐานจนตาย คุณก็ไม่มีทางสมหวังหรอก” “นั่นปากหรือกรรไกร คุณเลี้ยงหมาเอาไว้ในนั้นรึไง ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่สิค่ะ” คราวนี้จารวีแสดงสีหน้าและแววตาเป็นเชิงประจักษ์ เหมือนคนรักกำลังงอนกัน จนฌอนแอบอมยิ้มให้กับความเป็นกันเองของเธอ“โธ่คุณ... โกรธผมเหรอครับ”

หญิงสาวเก็บความสงสัยนั้นเอาไว้ เธอเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัวให้เสร็จเรียบร้อย ก่อนจะเดินเข้าไปหาฌอน ในหัวของเธอเต็มไปด้วยคำถามมากมาย “เป็นอะไรไป ทำไมคุณถึงทำหน้าแบบนั้น ยังรู้สึกเวียนหัวอยู่ไหมครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถามหญิงสาวออกมาด้วยความห่วงใย เมื่อเขาเห็นสีหน้าและแววตาของจารวีแปลกไป “คุณเป็นใครมาจากไหน แล้วทำไมถึงยอมทำตามข้อเสนอของฉัน ฉันขอโทษที่เข้าใจคุณผิดไป ฉันคิดว่าคุณคือคนที่เพื่อนแนะนำมาให้ เราไปหย่ากันเถอะค่ะ” เธอไม่อ้อมค้อม พร้อมแสดงให้ฌอนได้เห็นถึงความเป็นคนตรงไปตรงมา ซึ่งทำให้เขายิ่งอยากรู้จักเธอมากขึ้น จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่มีความใสซื่อไร้มารยาอย่างจารวี “คุณเห็นผมเป็นตัวอะไร คิดจะจดก็จดคิดจะหย่าก็หย่า ง่ายไปไหมคุณ ที่สำคัญผมเซ็นเอกสารในสัญญานั้นแล้ว คุณอย่าหวังว่าจะได้ใบหย่าจากผม” ชายหนุ่มแสร้งทำเป็นพูดออกไปด้วยน้ำเสียงไม่ชอบใจ

“แม่อยากได้สะใภ้แบบไหนล่ะครับ ถ้าให้เลือกระหว่างทำตัวติดดินกินข้าวแกงไม่หวือหวาวางตัวดี มีทัศนคติในการดำรงชีวิตที่ดี หรือคุณหนูที่เวลาทำอะไรก็แป๊ะไปเสียทุกอย่าง” “ฌอนถามแม่แบบนี้แสดงวาเจอคนที่ใช่แล้วใช่ไหม” ใบหน้าของญาดาดูตื่นเต้น เมื่อคิดว่าลูกชายกำลังตกหลุมรักใครสักคนอยู่แน่ ๆ “ถ้าผมบอกว่าใช่ แม่โอเคไหมครับ” “พาเธอมาแนะนำให้แม่รู้จักหน่อยสิจ๊ะ” “ผมกำลังพยายามตามจีบเธออยู่ครับแม่” “จริงเหรอ” “จริงครับแม่” “ฌอนเป็นอะไรไปหรือเปล่าลูก พักผ่อนไม่เพียงพอ หรือว่าลูกของแม่ถูกใครเข้าสิง...ฮะ!” ผู้เป็นมารดาแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เพราะผู้ชายอย่างฌอนไม่เคยตามจีบใครมาก่อน ส่วนมากมีแต่ผู้หญิงวิ่งเข้าหาถ้าเป็นอย่างนั้นก็แสดงว่าคนที่ลูกชายกำลังพูดถึง เธอต้องมีอะไรพิเศษมาก ถึงท